О тебе…
О тебе…
Я подбираю осколки слёз твоих,
Превращаю в цветы.
Я так люблю наблюдать твои мечты,
И исполнять их.
Я строил замки из песка лучами солнца,
Для тебя я на рассвете.
И летней музыкой дождя,
Прольется вновь любовь моя,
Я не могу без тебя.
Кайырма:
Я не хочу отпускать тебя,
Ты очень много значишь для меня.
Мне очень хочется тебя обнять,
Обнять тебя и не отпускать.
Пусть между нами будут города,
Твою улыбку не заменит ранняя весна.
Бриллианты слёз стекают по твоей щеке,
Они в моих руках напомнят о тебе.
Твоё имя рисую на песке,
Как мне жить без тебя?
Лучезарною улыбкою своей,
Ты губишь меня.
Слагаю строчки для тебя,
Ведь ты одна моя судьба,
Мы будем вместе.
Живу я с мыслю о тебе,
Пусть так угодно судьбе,
Но я вернусь к тебе.
Кайырма:
Өзүңдү таптым, өрт болуп жалыным,
Жадырап күлүп сен жүрөккө от салдың.
Сагыныч ээлеген саналуу аралык,
Жети күн калса экен кылымдай саналып.
Жаратканга жетип үнүм,
Жалгыз сага, жаным, кезиктим.
Жашоодогу бул жети күн,
Эң бактылуу мезгил.
Кайырма:
Таанышуу арзууга айланды,
Бир аптада, бир заматта.
Алтыным, мен сага байландым,
Бир аптада, бир заматта.
Баткан күндө, аткан таңда,
Жанашып дайыма.
Өткөн күндөр өзүң менен,
Сүйүүнүн ортосунда.
Сезимиме жалын жагып,
Назданасың кашың кагып.
Махабатты баалай албай,
Эми башка менен кеткениң кандай?
Бирок мен, жигит, ишенгем бир өзүңө,
Бара албаймын сага өтүнө,
Баркын билбес жанга өкүнө.
Билем азыр сүйүүдөн сен жаңылдың,
Сезимимди неге алдадың?
Сени сүйбөс жанды тандадың.
Сен кыялымдыгы элестей,
Оюмдасың эч кетпей.
Жүрөсүңбү мени эстей?
Сен тагылбаган берметтей,
Каалабаган белектей,
Жашайсың сүйүүмдү сезбей.
Ишенем сүйүү барына,
Жазылган багыма.
Күтпөймүн эми сагына,
Таарынбайм ушул тагдырга.
Сен мени алдадың,
Көнө албадым,
Ак сүйүүмө.
Мен кыйналсам да,
Сен азгырсаң да.
Сени эстеп эми кайгырбайм.
