Казахские песни Узбекские песни

Песня «Энекем»
исполнителя Асема.
Скачать или слушать онлайн

Текст песни:

Ай-жылдызга тең, айкөл терең деңизден,
Ай-ааламдай кең, жароокер менин периштем.
Апа деген кандай,
Ар бири аруу таңдай.
Жыты күндүн нуру,
Баркы бийик асмандай.
Кайырма:
Энекем, энекем менин энекем,
Энекем, энекем менин берекем.
Жүрөгүбүзгө мээрим сүйүү тамызган,
Аялзат, эне аздектелет тарыхтан.
Апа деген кандай,
Ар бири аруу таңдай.
Жыты күндүн нуру,
Баркы бийик асмандай.
Кайырма:
Энекем, энекем менин энекем,
Энекем, энекем менин берекем.

Другие песни исполнителя:

  • Жарыгым менин, кумарың жалбыз жытындай, Сезимге шербет, сөзүңдүн оттой ысыгы, ай! Эсиме келбей, элбиреп турам өзүң деп, Тай кулун туйлап жаткансып жүрөк тушумда. Албырып турган жүзүмдөн байка сүйүүмдү, Жактырам, жаным, жалбарган шыбыр үнүңдү. Магдырап барам, керемет келе калгандай, Майрамдай сезип, сен менен өткөн күнүмдү. Кайырма: Сүйөм сени, сүйөм сени сүйүүдөн эч чарчабай, Күтөм сени, күтөм сени күтүүдөн эч тажабай. Отуна күйдүр, бул дүйнө бизге түбөлүк, Белекке келген кемибей турган энчиби? Жалының барда жанарың болсо жанып кал, Жалп этип өчсөк, жыйнаган күнү келчүбү?
  • Уйкуман серпилгенде алыс жактан, Айылдын ак таңдары эске келет. Жолунун боз чаңдары көздөн учуп, Көңүлүм өскөн жерге имерилет. Чыгыш жак ак шоокумдан көйнөк кийип, Бетинде жылдыз өчөт бийик көктүн. Апалар таңда туруп уй сааганда, Желге ойноп жыты келет жылуу сүттүн. Туулган жер, кудуретиң сагындырып, Элесиң көз алдыма мелт-калт этет. Айылыма өзүм жетпей, оюм жетип, Yмүтүм закымдарга батып кетет.
  • Көздөрүнө өзгөнүн, Окшобогон көздөрүң… Мынча көпкө тигилип, Менден нени көздөдүң? Айтчы, эмне? Арзуубу же Азгырыкпы сөздөрүң? Кайырма: Тийген кезде колума, Чоктой ысык эриниң. Коргошундай колуңда, Балмуздактай эридим. Кош билегиң билерик, Боорго тартып имерип. Көздөрүмө көзүңдү, Көз ирмемге жиберип, Окуп алдың сен мени, Тапканымды тиленип.
  • Аялуу көңүл арзыган жандан муздады, Күтүүнүн эми бар деймин кимге кереги? Кеч күүгүм эле, жан кейип турар кысталып, Тыйынга турбай калгансыйт дүйнө кереги. Түн кирет, анан кареги мага кадалат, Өзүмө окшоп көңүлдөн жарык издеген. Жылдызым түшүп, бук болдум ызам тарабай, Туш болдум кайдан сезимге жаным түтпөгөн. Кайырма: Оорубайт денем, онтоосу ичте жүрөктүн, Ден-дароо болуп бир чекти тиктеп отурам. Айлампа турмуш ичтеги букту бийлеткин, Эртеңки күнүм кандайын билбей чочулайм. Ордумдан жылбайм асманда жылдыз толгондо, Көшөрөт сезим эрегиш таштап күчүнө. Булуттай көчөт үмүттүн жиби үзүлбөйт, Бук болгон кезде киресиң менин түшүмө. Кайырма: Ушундай сезим келет да кетет чочуду, Жылчыксыз болуп калгандай дүйнө караңгы.