Казахские песни Узбекские песни

Песня «Бишкек»
исполнителя Гульнур Сатылганова.
Скачать или слушать онлайн

Текст песни:

Ак мөңгү тоолордон кемер курчанган,
Акак таштай шаарым, сенсиң суйкайган.
Көк тиреп үйлөрүң көкөлөп, ай,
Көчөлөр көркөм көгүш нур чалган.
Кызгалдак гүлдөрүң жылдыз тагынган,
Кымбатсың сен көргөн адам сагынган.
Биздин куттуу элдин ордосу, ай,
Кылымдап тур деп бизге салынган.
Кайырма:
Бишкек, мекен кылып, аталар жүргөн жер,
Жигит-кызы кайтарып, бекем сүйгөн жер.
Өмүр берилет баладан балага,
Өс дагы да улам жайнап, гүлдөй бер.
Делами славен будь, мой дивный город,
Сердцам простых людей, ты мил и дорог.
Напрасным будет пусть извечный спор,
Ты самый лучший город среди гор!
Кайырма:

Другие песни исполнителя:

  • Сүйүүм турат жердин кени тургандай, Мойнумдагы ыйык, аяр тумардай. Көкүрөккө сыймык толуп караймын, Көп кыйналып жакшы бир үй кургандай. Сүйүүм агат мелмилдеген суулардай, Айбаттанат көлдө сүзгөн куулардай. Таттуу сайрап, элжиретип сезимди, Таң алдында үн алышкан улардай. Бул дүйнөдө ачкан менин үнүмдү, Жарык кылган көөдөндөгү түнүмдү. Сенин гана аман жүргөн карааның, Мен сен үчүн даңктап ырдайм сүйүүмдү.
  • Келем дедиң чабалекей келгенде, Келген жоксуң кечиктиң сен эмнеге, Жүрөгүмдө кайгы жаман сыздатты, Келгин куштар кайра кайтып кеткенде Кайырма: Келем дедиң кар түшкөндө талаага, Келген жоксуң кечиктиң не садага. Кар да кетти өзөндө муз ээриди, Салып коюп муздак бир ой санаага. Келем дедиң күзбү, жазбы кайрылып, Келем дедиң ызгаар кышты жай кылып. Келем дедиң чагылгандуу нөшөрдө Чындап же мен калдымбы сенден айрылып. Жылдар келип жылдар акты бир далай, Тостум жолуң күтүүм түнү уктабай, Кетип жатып мага берген бир гүлүң, Тереземде дале турат кургабай. Кайырма: Келем дедиң күзбү, жазбы кайрылып, Келем дедиң ызгаар кышты жай кылып. Келем дедиң чагылгандуу нөшөрдө Чындап же мен калдымбы сенден айрылып.
  • Тилектин баары тунук акак дебе, Тирелип көкүрөктө жатат дебе. Термелткен сенин күчүң болбогондо, Тез эле менин күнүм батат дебе. Кайырма: Күлгүн жаш күлкү менен өтөт дебе, Күлкүдөн күйүттү эзип кетет дебе. Кудурет сени буйруп койбогондо, Кусалык жүрөгүмдү эзет дебе. Күн болбой гүлдөр жайнап өсөт дебе, Жел болбой булут калкып көчөт дебе. Жылуулук сенден келип турбаганда, Жылдызым жыл айланбай өчөт кээде. Кайырма: Жылдызды көктөн түшпөс чырак дебе, Жылжыган арык көрсөң, булак дебе. Доорун сүрүп сени менен өткөнүмчө, Болду, мезгил токтолуп турат дебе. Кайырма:
  • Сансыз жылдыз жайнаганда кеч түндө, Кеттиң, издейм сырым айтпай эч кимге. Асман турат бир жылдызы кем болуп, Сенсиз мага толук эмес эч дүйнө. Кайырма: Алыстабыз, өзүм жетпей, ой күлүк, Жайкы жамгыр басылганда тыйылып. Тышка чыгып, балким, терең дем алсам, Сенин демиң калар мага угулуп. Жамгыр төгүп турган кезде көнөктөп, Жаттың экен азыр деги нени эстеп? Чыйрыкканда ойлодуңбу сен мени, Жылуу кийим алып, балким, келет деп? Кайырма: Бүркөлгөндө асман кокус тунарып, Мени ойлоорсуң санаа басып, бууланып. Күн ачылса кабагың да ачылып, Күткөндүрсүң жолукчудай кубанып. Кайырма:
  • Ал күндөр кайда? Кайрылбас жайда, Жыл айланып жаз да келди кайра. Түнөрөт ай да, Жок эми айла, Сага арнаган аз өмүрүм – дайра. Кайдасың, кайда, жүрөсүң кайда? Жаз өтүп жайга, Күтүүдөн пайда, Үмүтүм узарып айдан-айга. Жалындай жайна, Жолуңдан тайба, Сапар улайт жашыл көктөм айда. Кайдасың, кайда, жүрөсүң кайда? Кайырма: Таң атпай, күнүбүз жарык чачпай, Жай таппай, жүрөмүн сырым ачпай. Сан күндөр өтөбү тыным албай, Кай жерден издеймин сени таппай? Ай-күнүм санап, Өзүңдү самап, Жай таба албай жүрөм туталанып. Ай-жылдыз тарап, Жолуңду карап, Сыр айта албай жүрөк буталанып. Кайдасың, кайда, жүрөсүң кайда? Кайырма: