Гульнур Сатылганова.
 Слушать песни исполнителя и скачать онлайн

Кайдан жүрүп сага кабылдым? Карегиңде барбы жалының? Жан эргитип жумшак күлгөнүң, Жарыгыбы аткан таңымдын? Булбулсуңбу куштар багында? Анда келип кончу шагыма. Кучагымдан орун берейин, Күттүм элем, гүлүм, сагына. Кылгырасың неге мынчалык, Кирпигиңден сырдуу нур тамып? Жаз гүлү болсоң, жыпарыңды чач, Жадырасын жаным тынч алып…

Адам болуп жаралып дүйнөгө бир келген конокпуз, Кадырлашып калалык, бүгүн конок, эртең жомокпуз. Кезекти кур кетирбей, тилегиңе жаркын үмүт кош, Кейисең да кечинде, эртең менен күндү күлүп тос. Күмүш күндөр миң, бирок, досум, түшүнгүн, Эң кымбатың эртең эмес, ушул күн. Кайырма: Элиңе жүрөктү арнап салгын, Телегей тең болуп ардакталгын. Сездиңби шашылат өмүр шамалдай, Мезгилди учурбай кармап калгын. Өмүр бою өчүрбөй, жүрөгүңдү жандыр сүйүүгө, Өткөн ишке өкүнбөй, кубанычты чакыр үйүңө. Көңүл эзген муң жаман, көзүбүздөн кээде жаш тамып, Бузулса да бул заман, адам бойдон калгын сакталып. Тагдыр ушул деп таарынганың бекер кеп, Талпына бер максатыңа жетем деп. Кайырма:

Таң да атты, таалайым батып баратты, Үмүт катты, үзүлүп көздөн жаш акты. Болду го дейм, өзүмө суроо бере албай, Козгой албай, кансырап турган жараатты. Кайырма: Ак көгүчкөн, ак көгүчкөн, Жан сырым сага бөлүшкөм. Барбы же билбейм башка арга, Көл кылып көз жаш төгүштөн? Ак көгүчкөн, ак көгүчкөн, Сырдашып сага көнүшкөм. Билбеймин, неден жаңылдым, Адаштым кайсыл өрүштөн? Арман кылар айтылбай, балким, сыр калар, Унутулар ырдалбай, балким, көп ырлар. Ак көгүчкөн, сен дагы жалгыз, мен жалгыз, Эгиз сыңар окшошту биздин тагдырлар. Кайырма: Ак көгүчкөн, ак көгүчкөн, Жан сырым сага бөлүшкөм. Барбы же билбейм башка арга, Көл кылып көз жаш төгүштөн? Ак көгүчкөн, ак көгүчкөн, Сырдашып сага көнүшкөм. Билбеймин, неден жаңылдым, Адаштым кайсыл өрүштөн? Мен үзүлбөйм, аскада гүлдөй үзүлбөйм, Мен өкүнбөйм, чайпалып көлдөй төгүлбөйм. Мен жанамын, күндүзү күндөй, түнү айдай, Булуттардай, бир көрүнүп, бир көрүнбөйм. Кайырма: Ак көгүчкөн, ак көгүчкөн, Жан сырым сага бөлүшкөм. Барбы же билбейм башка арга, Көл кылып көз жаш төгүштөн? Ак көгүчкөн, ак көгүчкөн, Сырдашып сага көнүшкөм. Билбеймин, неден жаңылдым, Адаштым кайсыл өрүштөн?

Элибизге мейман келсе, Жайылат ак дасторкон. Дүйүм тамак, шербет мейиз, Дасторконго жык толгон. Кыргыз пейили тоодой бийик, Көлдөй таза, туптунук. Колдо барын төгүп салып, Аябагын достордон. Кайырма: Дасторконду кенен жайгын, Күлкү болсун, ыр болсун. Бабалардан калган мурас, Келе жатат бул жосун. Элге-жерге берсин бакыт, Кут төгүлгөн береке. Умай эне, Теңир ата, Урпактарын колдосун. Дасторкондун даамын сызып, Көтөрөлү көңүлдү. Ынтымагы болсун дайым, Болсун элим өмүрлүү. Намысыңды дасторкондой, Кирсиз, таза сактагын. Арам ойлуу адам келсе, Тебелетпе төрүңдү. Кайырма:

Келем дедиң чабалекей келгенде, Келген жоксуң кечиктиң сен эмнеге, Жүрөгүмдө кайгы жаман сыздатты, Келгин куштар кайра кайтып кеткенде Кайырма: Келем дедиң кар түшкөндө талаага, Келген жоксуң кечиктиң не садага. Кар да кетти өзөндө муз ээриди, Салып коюп муздак бир ой санаага. Келем дедиң күзбү, жазбы кайрылып, Келем дедиң ызгаар кышты жай кылып. Келем дедиң чагылгандуу нөшөрдө Чындап же мен калдымбы сенден айрылып. Жылдар келип жылдар акты бир далай, Тостум жолуң күтүүм түнү уктабай, Кетип жатып мага берген бир гүлүң, Тереземде дале турат кургабай. Кайырма: Келем дедиң күзбү, жазбы кайрылып, Келем дедиң ызгаар кышты жай кылып. Келем дедиң чагылгандуу нөшөрдө Чындап же мен калдымбы сенден айрылып.

Мен сени ойлой берем, кышта, жазда, Майрамда, ысык-суукта, сезим азда. Өмүрдүн өр тарттырып дөңгөлөгүн, Жыл улап чыккан сайын ар бир жашка. Кайырма: Жашым жаш, чачым кара болгон менен, Эң алыс өмүр деген жолдон келем. Ошол жол такыр бүтүп калмайынча, Мен сени миң жаңыртып ойлой берем. Мен сени ойлой берем таңда, кечте, Жарым түн жакын калып, жарык өчсө. Алыстан из калтырып учкан жылдыз, Арылап жер чегине сүңгүп кетсем. Кайырма: Өзүңдү өмүр бою ойлой берем, Турмуштун кең дайрасын бойлой келем. Экөөбүз түбөлүккө бир болсок деп, Түшүмдө да, өңүмдө ойлоор элем. Кайырма:

Жагалмайдай кайкып учуп бара албай, Жаш жүрөккө жагар дары таба албай. Ак кептерим, түтөбөйүн арманга, Кучак жайып, кумар жазып кала албай. Асманга учсаң мен да күтөм жолуңду, Ак маңдайым, кармасам дейм колуңду. Эч болбосо сен конуучу токойго, Жаным, секет, жая албадым торумду. Сен дегенде тура албаймын жай алып, Келаткансып эки жагым каранып. Түшүмдө да карагайлуу булакта, Булактайсың кундуз чачың таранып. «Күйсөң күй» деп кашты серпип күлгөнүң, Жанымды өрттөп, жал-жал карап жүргөнүң. Мынча неге түлкү куумай ойноттуң, Айтчы деги анык бекен сүйгөнүң?

Мен сага жолугушум керек эле, Тагдырдын буйруп койгон бир жеринде. Калаанын кыйма-чийме көчөсүндө, Болбосо ашуулардын туу белинде. Кайырма: Мен сага жолугушум керек эле, Кыштабы же жаздабы, бир мезгилде. Чыгыштан супа салган ак таңда, Же болбосо, боз мунарык кеч бешимде. Мен сага жолугушум керек эле, Биз түшкөн өмүр деген бул кемеде. Болжолдуу жерибизден жолугушар, Болбосо буйтап өтүп кеттикпи же? Кайырма: Мен сага жолугушум керек эле, Тагдырдын буйруп койгон бир жеринде. Калаанын кыйма-чийме көчөсүндө, Болбосо ашуулардын туу белинде. Кайырма:

Сүйүүдөн башталып бул дүйнө кулпунат, Гүл дагы таш жарып сүйүүгө умтулат. Деңизге теңелер сездиңби тереңин, Чөкпөсүн кемеңер, түшүрбө желегин. Сүйбөсөң сен эгер жашадым дебегин. Кайырма: Сүйүүсү бар күндөр керемет, күйүп-жанып жүргөн керемет. Баарыбызга ырыскы себелеп, бар экени дүйнөнүн керемет. Сүйүү жолу шакектей тегерек, жүрөк тапсаң экен керемет. Күйүнсөм да кеткениң неге деп, дүйнөдө бар экениң керемет. Бирөөлөр жаңырып ардагын тапкандай, Бирөөлөр жаңылып арманга баткандай. Түн келсе тооруган ишенгин ар убак, Күн чыга жолуңан нуруна дарылап, Сүйүүдөн ооруган сүйүүдөн айыгат. Кайырма: Сүйүүсү бар күндөр керемет, күйүп-жанып жүргөн керемет. Баарыбызга ырыскы себелеп, бар экени дүйнөнүн керемет. Сүйүү жолу шакектей тегерек, жүрөк тапсаң экен керемет. Күйүнсөм да кеткениң неге деп, дүйнөдө бар экениң керемет.

Сансыз жылдыз жайнаганда кеч түндө, Кеттиң, издейм сырым айтпай эч кимге. Асман турат бир жылдызы кем болуп, Сенсиз мага толук эмес эч дүйнө. Кайырма: Алыстабыз, өзүм жетпей, ой күлүк, Жайкы жамгыр басылганда тыйылып. Тышка чыгып, балким, терең дем алсам, Сенин демиң калар мага угулуп. Жамгыр төгүп турган кезде көнөктөп, Жаттың экен азыр деги нени эстеп? Чыйрыкканда ойлодуңбу сен мени, Жылуу кийим алып, балким, келет деп? Кайырма: Бүркөлгөндө асман кокус тунарып, Мени ойлоорсуң санаа басып, бууланып. Күн ачылса кабагың да ачылып, Күткөндүрсүң жолукчудай кубанып. Кайырма:

Бараткан ак жолумдан түн ыраактап, Актым мен сен тарапка күнчубактап. Алдымдан чыга калсаң сунайын деп, Актым мен сен тарапка гүл кучактап. Кайырма: Сени эстеп бүгүн түнү ойго баттым, Сени эстеп бүгүн түнү ойгоо жаттым. Сени эстеп бүгүн түнү оргудум да, Кайнаган булак суудай мөлт-мөлт актым. Алмаздай курчуй бердим, бүлөнбөдүм, Тамчыдай тама бердим, түгөнбөдүм. Элесиң жылдыздардай жылт-жулт этип, Мен дагы жылдыздардай түмөндөдүм. Кайырма: Сени эстеп бүгүн түнү ойго баттым, Сени эстеп бүгүн түнү ойгоо жаттым. Сени эстеп бүгүн түнү оргудум да, Кайнаган булак суудай мөлт-мөлт актым. Таң атты. Тереземди кенен ачтым, Жел менен үйгө кирди бир тал бактым. Нур чайып жаздыгымдын бир жак четин, А мен дале ойгоо жаттым, ойгоо жаттым… Кайырма: Сени эстеп бүгүн түнү ойго баттым, Сени эстеп бүгүн түнү ойгоо жаттым. Сени эстеп бүгүн түнү оргудум да, Кайнаган булак суудай мөлт-мөлт актым.

Көк майсаң көркөм тектирдин, Гүлдөрүн искеп көп тердиң. Сыланган сулуу кызгалдак, Сыймыгы белең көктөмдүн? 2 жолу Кубанып карап күлүпмүн, Аралай басып жүрүпмүн. Көктөмдү сүйгөн кызгалдак, Күлкүсү белең жигиттин? 2 жолу Куудуң да кыштын ызгаарын, Ордуна өстүң муз-кардын. Көктөмдү сүйгөн кызгалдак, Курдашы белең кыздардын? 2 жолу Көктөмдү сүйгөн кызгалдак, Курдашы белең кыздардын? 2 жолу

Ал күндөр кайда? Кайрылбас жайда, Жыл айланып жаз да келди кайра. Түнөрөт ай да, Жок эми айла, Сага арнаган аз өмүрүм – дайра. Кайдасың, кайда, жүрөсүң кайда? Жаз өтүп жайга, Күтүүдөн пайда, Үмүтүм узарып айдан-айга. Жалындай жайна, Жолуңдан тайба, Сапар улайт жашыл көктөм айда. Кайдасың, кайда, жүрөсүң кайда? Кайырма: Таң атпай, күнүбүз жарык чачпай, Жай таппай, жүрөмүн сырым ачпай. Сан күндөр өтөбү тыным албай, Кай жерден издеймин сени таппай? Ай-күнүм санап, Өзүңдү самап, Жай таба албай жүрөм туталанып. Ай-жылдыз тарап, Жолуңду карап, Сыр айта албай жүрөк буталанып. Кайдасың, кайда, жүрөсүң кайда? Кайырма:

Сен менин жазылбаган ырларымсың, Сен менин айтылбаган сырларымсың. Туйлатып жүрөгүмдү алоолонткон, Сен менин жаштык жалын жылдарымсың. Сен менин дүйнөдөгү жыргалымсың Сен менин көк деңизим чалкып жаткан, Үстүндө ак куу ойноп, чардак учкан. Эң назик эрке сезим кылдарындай, Сен менин жыргалымсың нурун чачкан, Сен менин келечегим бакыт ачкан. Сен менин ак кептерим канат каккан, Сен менин мөл булагым калкып аккан. Ыраазымын миң мертебе тагдырыма, Өмүрдө издеп жүрүп сени тапкан. Өмүрдө издеп жүрүп сени тапкан

Байлык үчүн бул дүйнөгө келбегем, Бакыт издеп Ала-Тоону жердегем. Ардагымды жолдон кантип жоготтум? Арманымды агызамын жел менен. Бөпөлөгөн махабатым өлбөстөй, Көкөлөгөм кайгы-муңга көнбөстөй. Көл булуттар, мен силердей буулугуп, Көз жашымды төгөм, бирок көргөзбөйм. Кайырма: Булуттар, булуттар, Жандап өтпөй, жалгыздыкты унуткар, Жанды жууп сал жамгырыңа, булуттар. Күзгө жетпей саргаябы гүл өңүм? Күүгө келбей, күтөт кимди жүрөгүм? Мендей бирөө жалгыздыгын жашырбай, Мээрим издеп жүргөндүгүн билемин. Уялаган жан дүйнөмдүн боштугун, Убайымдуу ойлор, кош бол, кошкунуң. Учкум келет жаз чакырган дүйнөгө, Уккум келбейт канатымдын жоктугун. Кайырма: Өзөгүнөн жанып турган тоо сымал, Өмүр өчпөйт, чагылгандай оту бар. Көңүл көчөт жамгыры көп жактарга, Көл булуттар, катарыңа кошуп ал. Бактым кайда, жер кезейин жел менен, Бактым кайда, кезикпейбиз эмнеге? Бактым кайда, баратамын тосуп ал, Байлык үчүн бул дүйнөгө келбегем. Кайырма:

Тилектин баары тунук акак дебе, Тирелип көкүрөктө жатат дебе. Термелткен сенин күчүң болбогондо, Тез эле менин күнүм батат дебе. Кайырма: Күлгүн жаш күлкү менен өтөт дебе, Күлкүдөн күйүттү эзип кетет дебе. Кудурет сени буйруп койбогондо, Кусалык жүрөгүмдү эзет дебе. Күн болбой гүлдөр жайнап өсөт дебе, Жел болбой булут калкып көчөт дебе. Жылуулук сенден келип турбаганда, Жылдызым жыл айланбай өчөт кээде. Кайырма: Жылдызды көктөн түшпөс чырак дебе, Жылжыган арык көрсөң, булак дебе. Доорун сүрүп сени менен өткөнүмчө, Болду, мезгил токтолуп турат дебе. Кайырма:

Деңиздей тереңдикти каалайм сага, Ааламдай кенендикти каалайм сага. Нөшөрдөй бакыт-таалай каалайм сага, Ак таңдай ачык маанай каалайм сага. Каалайм сага, каалайм сага, Ак таңдай ачык маанай каалайм сага. Каалайм сага, каалайм сага, Ак таңдай ачык маанай каалайм сага. Асмандын кирсиз көгүн каалайм сага, Апакай айдын өңүн каалайм сага. Жылдыздай бийиктикти каалайм сага, Арчадай кырчын өмүр каалайм сага. Каалайм сага, каалайм сага, Арчадай кырчын өмүр каалайм сага. Каалайм сага, каалайм сага, Арчадай кырчын өмүр каалайм сага. Сымаптай мөлтүлдөгөн алаканда, Булактай канча жутсам канбайм сага. Жарылып жүрөгүмдүн тереңинен, Жалындап чыккан ырым арнайм сага. Арнайм сага, арнайм сага, Жүрөктөн чыккан ырым арнайм сага. Арнайм сага, арнайм сага, Жалындап чыккан ырым арнайм сага.

Күн дүйнөнү ар убак, Күүгө салат табигат. Жалбырактар даракта, Алакандай чабылат. Шаң учурган шамалдан, Шаттык ыры жаралган. Толкуп кетип обонго, Тоолор бийик жаралган. Кайырма: Ар күнүң табылбас кайрыктай, Обонго салып кал айрымдарын. Бул өмүр жүктөлүү байлыктай, Кербенге теңелет ай, жылдары. Ак тилек ырдан айрылбагын. Кубанычты аркалап, Куштар сайрап жар салат. Жалганына карабай, Жашоо кандай салтанат! Ырчы болор жорголор, Сырдуу обон ойнолот. Сүйүү тилеп адамзат, Сезим кылдай толгонот!

Кыялымда ак куу болуп, Учуп жүрөм көл үстүнөн. Көк асмандын мейкининде, Балык сымал эркин сүзөм. [Кайырма] Алыс кетсем, куса болуп, Сагынам салкын төрүн. Алтын көлүм, Ысык-Көлүм, Сагындым мен толкун көркүн. Байыркынын, бабалардын, Сөзү калды көл бетинде. Балалыгым эстен чыкпайт, Изим калды көл четинде. [Кайырма] Кыялымда учуп барам, Бийик чокунун үстүнөн. Кылым карып, кырлар ашкан, Кыргыз көлү чөкпөсө дейм.

Биз чоңойгон эле чек, Биз жолөнгөн теректер. Эске салды баарысын, Эски дептер. Чагылышкан каректер, Ак сүйүүгө себепкер. Саргайса да сакталган, Эски дептер. Кайырма: Балалык кездерим, Барактай эстедим, Сыйкырдуу сезилген, Сырдашым дептерим Бактылуу кездерим, Алыстап кеткенин Жашоомдо бир өзүң Жазылган дептерим Өткөн күндөн белектер Эскирбеген элестер Тасма сымал тартылган Эски дептер Кайд калды ал кечтер Кайгысы жок бал кездер Жашайт өчпөй ичинде Эски дептер Кайырма:

Айткым бар көңүлүмө каткандарды, Өзүңдөй жолдош кылып элесиңди. Канчалык акылга баш ийсем дагы, Сүйүүдө жыя албадым мен эсимди. Кайырма: Мен бүгүн күлгөндө да жашык күлөм, Кубарып, суук урган жаз-көктөмдөй. Жүрөмүн, бирок билбейм, кайда жүрөм, Талыгып Жер шарын бүт көтөргөндөй. Кар кетет, ак байлыктай жаз да келет, Бактар да, үмүттөр да бүчүр байлап. Окшошкон кош жалындай күйдүк эле, Турса да бороон жүрүп, шамал айдап. Кайырма: Сагынычым турат дайым күч алып, Түгөнбөгөн узун жолдой узарып. Бирге жүрөт дайым менин жанымда, Бир туугандай бир жакындык, кусалык. Кайырма:

Ырдаса булбул ашыгын, Ыргалат гүлдөр акырын. Сен болдуң жанга жакыным, ай, Сездирип дүйнө асылын, Асылым менин, асылым. Кайырма: Күн кармап алган түшүмдөй, Күтүлбөй келчи күтүлбөй. Биз үчүн дүйнө жаралып, Биз менен дүйнө бүтүндөй. Күтүлбөй келчи, күтүлбөй… Ойлобой өмүр жалганын, От болуп жанып алгамын. Өчүрбөй ошол сезимди, ай, Өзүңө келет арнагым, Ардагым менин, ардагым. Кайырма: Ай-жылдыз болуп сырдашым, Ашыктык ырын тыңдасын. Түнөгүң болбой жалгыздык, ай, Жүрөгүм сен деп ырдасын, Кымбатым менин, кымбатым. Кайырма:

Сүйүүңөр батпай ичке Тиктешип карашкыла Капаны катпай ичте Урушуп жарашкыла Көрүшпөй көп убакыт Сагынып арзышкыла Билгенге ушул бакыт Кат менен жазышкыла Айтылып обу жок сөз Күлкүнү катыргыла Ой айтып ортоңорго Дүйнөнү батыргыла Чыланып жаан алдында Корголоп чуркагыла Бул сүйүү силердики Башканы укпагыла Каалгасын жүрөктөрдүн Кош колдоп ачышкыла Көңүлгө имерилип Көз жашты арчышкыла Жакшы соз арнашууда Тынымсыз жарышкыла С өз күчүн жоготкондо Кучакка алышкыла Жашырбай бирда сырды бөлүшкүлө Укканда бир-бириңди Аябай көнүшкүлө Ошинтээр бирөө болсо Кубанып сүйүнгүлө Калганы келет кетет Сүйгүлө сүйүлгүлө

Бир ырда жүрөгүм ууланган, Бир ырда кирпигим сууланган. Бул өмүр бүркөлүп, ачылып да, Кубаныч, кайгыдан куралган. Өткөн күн каяктан табылсын, Өмүрдө бүтпөсүн сагынчың. Өчсөм бир өчөмүн, кайра жанбайм, Өзүңдө ырларым жаңырсын. Кайырма: Угуп кой, санаага батканда, Унутуп, кайгыны басканга. Бир үзүм үмүттү тапканга, Угуп кой, түн уйкуң качканда. Жалынды ыр менен тоскомун, Жанымды ырыма кошкомун. Сыздаган сезимди күүгө салып, Кылына комуздун окшодум. Үн созом махабат багында, Жүрөктүн добушу барында. Жар салып өтөм да тирүүлүктү, Жашаймын жакшы ырдын сабында. Кайырма:

Күндө күтүп бакыт берген сезимди, Күтүү мага үмүт болуп сезилди. Кыялымда барсың, бирок, өзүң жок, Кусалыктар каптап турат кечимди. Жашоо бизге сынак тура бир келген, Жакшылыгы аз сыяктуу иргелген. Сынай карап, сен дилиңди ачкыча, Өмүр өтөт бир көз караш ирмемден. Кайырма: Бакыт күнүн күтүү менен жылдырба, Биздин сүйүү калат балким миң жылга. Бир болбосок, өмүр жолун карытып, Бир махабат кала берет бул ырда. Махабатка суусагансыйт жүрөгүм, Күн карытып мейли сени күтөйүн. Ачуусу да, таттуусу бар өмүрдүн, Сени менен бир өтөөрүн билемин. Кайырма:

Эсеби жок бийигиңде жылдыздын, Эзелтеден мыйзамы бул турмуштун. Эли жерин көктөн колдоп турганга, Жылдыз болуп учат жаны кыргыздын. Кайырма: Асман, асман жыртылбайсың, сынбайсың, Арбап көздү бир ордуңан жылбайсың. Асман, асман кээде булут жамынып, Адамдардын тардыгына ыйлайсың. Жалгыз сени эч ким албайт энчилеп, Жашап келет, ачык асман эл тилеп. Көз алдыңан канча заман өтсө да, Көгөрөсүң сыр алдырбай, мелтиреп. Кайырма: Асман, асман көөнөрбөйсүң,сынбайсың, Ай жылдыздар айланса да жылбайсың. Асман, асман кээде булут жамынып, Адамдардын тардыгына ыйлайсың… Түбүң барбы, кимдер ченеп айта алат? Түгөнбөйсүң түбөлүгүң байкалат. Кең дүйнөгө батпай жүрүп акыры, Мен ишенем, жаным сенден жай табат. Кайырма: Асман, асман эскирбейсиң сынбайсың, Ай ааламды алтын күнгө нурдайсың. Асман, асман кээде булут жамынып, адамдардын тардыгына ыйлайсың…