Гульнур Сатылганова.
 Слушать песни исполнителя и скачать онлайн

Өмүр! Өтпөш керек өкүнүчтө өмүр. Өмүр! Өчпөш керек үмүт нуру өмүр. Кандай жаман каректен жаш аккан. Арман. Энелерди аза күтүү баскан. Арман. Оой арман. —- Агат! Аянычтуу көздөн жашым агат. Азап! Таштандыдай жан ташталса азап. Айыкпаган жан-дүйнөмдө арман. Өтүп бул күн бүтөт дүйнөң жалган. Жазган. ——- Жашоо кандай сонун белек! Жашап үйрөнөлү демек! Жашоо ырахаттуу белек! Аткарылса аруу тилек! —— Жашоо кандай сонун белек! Баалап баркын билсек демек! Жашоо кандай сонун белек! Жашап сүйүп аны билсек! ——- Үмүт! Үзүлбөгөн өчпөс жарык үмүт. Үмүт! Туңгуюктан алып чыгат үмүт! Кандай жакшы көзүнөн нур чакчкан, жылмайсаң! Кучагында кубаныч гүл ачкан

Мен сага жолугушум керек эле, Тагдырдын буйруп койгон бир жеринде. Калаанын кыйма-чийме көчөсүндө, Болбосо ашуулардын туу белинде. Кайырма: Мен сага жолугушум керек эле, Кыштабы же жаздабы, бир мезгилде. Чыгыштан супа салган ак таңда, Же болбосо, боз мунарык кеч бешимде. Мен сага жолугушум керек эле, Биз түшкөн өмүр деген бул кемеде. Болжолдуу жерибизден жолугушар, Болбосо буйтап өтүп кеттикпи же? Кайырма: Мен сага жолугушум керек эле, Тагдырдын буйруп койгон бир жеринде. Калаанын кыйма-чийме көчөсүндө, Болбосо ашуулардын туу белинде. Кайырма:

Жашоодон бакыт издеп турган кезим, Дем берет, үмүт берет айткан сөзүң. Канымда калып калат кайрык болуп, «Кандай?» деп кабарымды алган кебиң. Кайырма: Дүйнөмдүн көркү сенсиң, шаңы сенсиң, Ырымдын ырдап турган жаны сенсиң. Түн көккө жылдызым деп кадап алар Ботодой көздөрүңдүн ар ирмеми. Ааламдын сан жетпеген шамалында, Сагынткан бир жытың бар жамалыңда. Арманым болбос эле ошол бойдон, Ал жытың калып калса ырларымда. Кайырма: Сенсиз күн токтогонсуйт, мезгил жылбай, Кыялга чөмүлсөм да жүрөк сыздайт. Кусалык каптаганда аргасыздан, Жан эркең махабаттын ырын ырдайт. Кайырма:

Шактарын ачкан гүлдөрдөй, Шамдарын жаккан түндөрдөй. Шаанисин эстейм шаттыктын, ий, Шаңк этип өзүң күлгөндөй. Ак нурум — сен, ак сулуум — сен, Жандандырып өмүрүмдү, Жарык кылып көңүлүмдү. Жан ыргагы өзүң бол. Өргүбөй өткөн күндөрдөй, Өмүрлөр өтөр бир келбей, Түгөнбөй ойдун түйүнү, ий, Түн узак кирпик ирмелбей. Жалжалым — сен, жандаарым — сен, Алыстатпа жаштыгымды, Арнап турган жакшы ырымды, Атар таңым өзүң бол. Алыстап улам карабай, Алдаба мени баладай. Азгыра берет элесиң, ий, Арманым болуп тарабай. Караарым — сен, кайдасың сен? Карааныңды каркырадай. Сапар тартып бараткандай, Сагынарым өзүң бол.

Байлык үчүн бул дүйнөгө келбегем, Бакыт издеп Ала-Тоону жердегем. Ардагымды жолдон кантип жоготтум? Арманымды агызамын жел менен. Бөпөлөгөн махабатым өлбөстөй, Көкөлөгөм кайгы-муңга көнбөстөй. Көл булуттар, мен силердей буулугуп, Көз жашымды төгөм, бирок көргөзбөйм. Кайырма: Булуттар, булуттар, Жандап өтпөй, жалгыздыкты унуткар, Жанды жууп сал жамгырыңа, булуттар. Күзгө жетпей саргаябы гүл өңүм? Күүгө келбей, күтөт кимди жүрөгүм? Мендей бирөө жалгыздыгын жашырбай, Мээрим издеп жүргөндүгүн билемин. Уялаган жан дүйнөмдүн боштугун, Убайымдуу ойлор, кош бол, кошкунуң. Учкум келет жаз чакырган дүйнөгө, Уккум келбейт канатымдын жоктугун. Кайырма: Өзөгүнөн жанып турган тоо сымал, Өмүр өчпөйт, чагылгандай оту бар. Көңүл көчөт жамгыры көп жактарга, Көл булуттар, катарыңа кошуп ал. Бактым кайда, жер кезейин жел менен, Бактым кайда, кезикпейбиз эмнеге? Бактым кайда, баратамын тосуп ал, Байлык үчүн бул дүйнөгө келбегем. Кайырма:

Жыңайлак баскан издерим, Жылгаңдан келет издегим. Ар дайым кубат жаныма, Ак чокуң, мейкин түздөрүң. Сууларың тунук агылган, Бүткөндөй менин канымдан. Учурган канат байлатып, Уям сен жүрөк сагынган. Мээримиң кимге теңелсин, Мен үчүн атам-энемсиң. Жакыным боорум тууган жер, Жанымдан артык белемсиң.

Жагалмайдай кайкып учуп бара албай, Жаш жүрөккө жагар дары таба албай. Ак кептерим, түтөбөйүн арманга, Кучак жайып, кумар жазып кала албай. Асманга учсаң мен да күтөм жолуңду, Ак маңдайым, кармасам дейм колуңду. Эч болбосо сен конуучу токойго, Жаным, секет, жая албадым торумду. Сен дегенде тура албаймын жай алып, Келаткансып эки жагым каранып. Түшүмдө да карагайлуу булакта, Булактайсың кундуз чачың таранып. «Күйсөң күй» деп кашты серпип күлгөнүң, Жанымды өрттөп, жал-жал карап жүргөнүң. Мынча неге түлкү куумай ойноттуң, Айтчы деги анык бекен сүйгөнүң?

Кыялымда ак куу болуп, Учуп жүрөм көл үстүнөн. Көк асмандын мейкининде, Балык сымал эркин сүзөм. [Кайырма] Алыс кетсем, куса болуп, Сагынам салкын төрүн. Алтын көлүм, Ысык-Көлүм, Сагындым мен толкун көркүн. Байыркынын, бабалардын, Сөзү калды көл бетинде. Балалыгым эстен чыкпайт, Изим калды көл четинде. [Кайырма] Кыялымда учуп барам, Бийик чокунун үстүнөн. Кылым карып, кырлар ашкан, Кыргыз көлү чөкпөсө дейм.

Жакшы дос өчкөн жанга от берет, Жаныңды жан досуңа кош демек. Жаркыбай жалаң гана майрамда, Жабыкканда жарык берген дос керек. Көрө албас, ич тардыкты жойгула, Бөлүнбөй акыреттик болгула. Сыр билги досуң тунук күзгүдөй, Сынып калса келбес кайра ордуна. Кайырма: Сырды бек сактаган, сыртымдан сатпай, Тунук бол көз жаштай, досторум менин. Чыр сөздү айтпаган, чындыктан кайтпас, Күн болгун батпаган досторум менин. Сүйүнтүп тарта бербей сыйыңды, Күйүнтүп айта жүргүн сыныңды. Күн достор силер менен бөлүшөм, Бир тууганга билдирбеген сырымды. Күлгүлө карегимден баш багып, Жүргүлө жүрөгүмдө сакталып. Баарыңды күн достор деп атадым, Бар да силер баскан жолум жапжарык. Кайырма: Дооруңда түркүн адам кабылат, Дос изде, душман өзү табылат. Ар убак нурун төксө күн достор, Аз өмүрдө бүт армандан арыла.

Ал күндөр кайда? Кайрылбас жайда, Жыл айланып жаз да келди кайра. Түнөрөт ай да, Жок эми айла, Сага арнаган аз өмүрүм – дайра. Кайдасың, кайда, жүрөсүң кайда? Жаз өтүп жайга, Күтүүдөн пайда, Үмүтүм узарып айдан-айга. Жалындай жайна, Жолуңдан тайба, Сапар улайт жашыл көктөм айда. Кайдасың, кайда, жүрөсүң кайда? Кайырма: Таң атпай, күнүбүз жарык чачпай, Жай таппай, жүрөмүн сырым ачпай. Сан күндөр өтөбү тыным албай, Кай жерден издеймин сени таппай? Ай-күнүм санап, Өзүңдү самап, Жай таба албай жүрөм туталанып. Ай-жылдыз тарап, Жолуңду карап, Сыр айта албай жүрөк буталанып. Кайдасың, кайда, жүрөсүң кайда? Кайырма:

Кайта, кайта обон ырым сага коштолгон, Ой-сезим толкуп от болгон. Көңүлдү түздөп жүрүп, өмүрдөгү күнүм издеп жүрүп, Жарыгыңа келип токтолгон. Кубанычым куштай сабалап, Кут жылдызды аралап. Жаралган бир аз күндүк өмүрдө Жаныңа жаным аманат. Кайырма: Дүйнө жашарат, Бар үчүн махабат, Карачы бактыма калдым батпай. Ушул тагдырыма, Ырахмат баарына, Ырыскы буйруган жалгыздатпай. Мага, мага алып бербе айды, ардагым, Асылын сөздүн арнагын. Узаба күн алыска, оюңдамын кайгы-кубанычта, Жолуңдамын кайда барбагын. Жүрөктөгү сырлар айтылат, Күбө болуп ай турат, Жакшылыкты тиленип ушунча, Жашоого кумар артылат. Кайырма: Дүйнө жашарат, Бар үчүн махабат, Карачы бактыма калдым батпай. Ушул тагдырыма, Ырахмат баарына, Ырыскы буйруган жалгыздатпай.

Түндөрүң бейпил, түштөрүң болсун Сенин керемет Бул өмүр сага арналган жараткандан Ыйык бир белек Турмуш ушундай ачуусу, Таттуусу бар түгөнбөгөн Жетелейт кыял, көкөлөтүп Үмүттөргө үзүлбөгөн Кайырма: А мен кааларым: ден соолук, Узун өмүр, байлык дагы. Элимдин бузулбасын ынтымагы Өчпөсүн үмүт шамы Өмүрүң эмне? Күлкүбү ый Аралаш күйүт салган. Өкүнүч арман, көңүлдү Жүрөктү да жаралаган. Азабыңа айла жок күйүп бүтүп Сен да чыгаарсың Жыргалыңа шаттанып Ырахаттанып кубанаарсың Кайырма: А мен кааларым: ден соолук, Узун өмүр, байлык дагы. Элимдин бузулбасын ынтымагы Өчпөсүн үмүт шамы.

Адам болуп жаралып дүйнөгө бир келген конокпуз, Кадырлашып калалык, бүгүн конок, эртең жомокпуз. Кезекти кур кетирбей, тилегиңе жаркын үмүт кош, Кейисең да кечинде, эртең менен күндү күлүп тос. Күмүш күндөр миң, бирок, досум, түшүнгүн, Эң кымбатың эртең эмес, ушул күн. Кайырма: Элиңе жүрөктү арнап салгын, Телегей тең болуп ардакталгын. Сездиңби шашылат өмүр шамалдай, Мезгилди учурбай кармап калгын. Өмүр бою өчүрбөй, жүрөгүңдү жандыр сүйүүгө, Өткөн ишке өкүнбөй, кубанычты чакыр үйүңө. Көңүл эзген муң жаман, көзүбүздөн кээде жаш тамып, Бузулса да бул заман, адам бойдон калгын сакталып. Тагдыр ушул деп таарынганың бекер кеп, Талпына бер максатыңа жетем деп. Кайырма:

Жашоонун өзү сыноо болот, Адашкан жашоо ыйга толот. Акылың тунук тилек таза, Жүргөндө гана бакыт конот. Кайырма: Жаралуу бакыт сүйүү бакыт, Дүйнөдө аман жүрүү бакыт. Жараткан узун өмүр берсе, Жашоонун ар бир күнү бакыт. Ченелбейт бакыт байлык менен, Баарына жетип койну кенен. Байлыкты эгер издеп жүрсөң, Жанашып жүрөт ыйман менен. Кайырма: Күн дагы бизге нурун чачат, Өмүрдүн көркүн арзуу ачат. Жашоо уланып үмүт жанып, Сүйүүдөн адам бакыт табат.

Мезгил учат жылдар узап тыным албастан, Жаштык өтөт жалын жүрөк согуп турбастан. Өткөн өмүр билгин кайра кайтып келбесин, Жалын чачкан жанаар отуң жана бербесин. Ии-ий, о-оо, өткөн өмүр билгин кайра кайтып келбесин, Ии-ий, о-оо, өткөн өмүр билгин кайра сага келбесин. Аппак болуп тийип турган күн да жашынар, Токтобостон себелеген жамгыр басылар. Мааниси жок сөздөрүңдүн не бар кереги, Айтчы, жаным, канча болду сааттын жебеси? Ии-ий, о-оо, бизди күтпөй алга сүзөт өмүр кемеси, Ии-ий, о-оо, кайрылбастан алга сүзөт өмүр кемеси. Өмүр кемеси, өмүр кемеси…

Огнём потерянной в жизни, Когда-то догорая. Оставила мне эти сны, Себя не оставляя. У берегов большой реки, Кидая слов монетки. Сожгли последние мосты, В огонь кидая ветки. Кайырма: Знаешь, я скучаю, без тебя скучаю, Криком улетая, небо обнимаю. Даже птицы в мае все про нас не знали, Мы с тобой летали. Что же стало с нами? Под дверью розовый букет, Оставлю как однажды. Простой вопрос, простой ответ, Холодных слов, не важных. У берегов большой реки, Кидая слов монетки. Сожгли последние мосты, В огонь кидая ветки. Кайырма:

Эсеби жок бийигиңде жылдыздын, Эзелтеден мыйзамы бул турмуштун. Эли жерин көктөн колдоп турганга, Жылдыз болуп учат жаны кыргыздын. Кайырма: Асман, асман жыртылбайсың, сынбайсың, Арбап көздү бир ордуңан жылбайсың. Асман, асман кээде булут жамынып, Адамдардын тардыгына ыйлайсың. Жалгыз сени эч ким албайт энчилеп, Жашап келет, ачык асман эл тилеп. Көз алдыңан канча заман өтсө да, Көгөрөсүң сыр алдырбай, мелтиреп. Кайырма: Асман, асман көөнөрбөйсүң,сынбайсың, Ай жылдыздар айланса да жылбайсың. Асман, асман кээде булут жамынып, Адамдардын тардыгына ыйлайсың… Түбүң барбы, кимдер ченеп айта алат? Түгөнбөйсүң түбөлүгүң байкалат. Кең дүйнөгө батпай жүрүп акыры, Мен ишенем, жаным сенден жай табат. Кайырма: Асман, асман эскирбейсиң сынбайсың, Ай ааламды алтын күнгө нурдайсың. Асман, асман кээде булут жамынып, адамдардын тардыгына ыйлайсың…

Көркөмдүү кенен төрү бар, Берметтей тунук көлү бар. Таңшыган тоодо булбулдай, Талантты сүйгөн эли бар. Ырыскы берген ченебей, Кылымга жетер кени бар. Ала-Тоо менен курчалган, Керилип жаткан жери бар. Дайрасы туйлап шар аккан, Жарыгын суудан жараткан. Мөмөсү таттуу дүйнөдө, Гүлүнөн дагы бал аккан. Жеримдин көркөм дастанын, Акындар мактап жазганын. Жарыя салып ырдашсын, Жалындуу уул-кыздарың. Кайырма: Аталар бизге калтырган, Аздектеп жүрүп сан жылдан. Азаттык орноп мекенге, Комуздун күүсү жаңырган. Кымбатсың бизге баарынан, Мекеним Кыргызстан. Балалык күнүм өткөн жер, Бакытка колум жеткен жер. Өмүрдүн таттуу күндөрүн, Өзүңдөн алдым өскөн жер. Залкарлар күүсүн черткен жер, Даткалар басып өткөн жер, Тарыхы берип таасирин, Таланттуу жаштар өскөн жер. Кайырма: Улуулар бизге калтырган, Урпагы сүйүп жактырган. Кымбатым ыйык мекеним, Жазылсын атың алтындан. Аталар бизге калтырган, Аздектеп жүрүп сан жылдан. Азаттык орноп мекенге, Комуздун күүсү жаңырган. Кымбатсың бизге баарынан, Мекеним Кыргызстан.

Сен менин жазылбаган ырларымсың, Сен менин айтылбаган сырларымсың. Туйлатып жүрөгүмдү алоолонткон, Сен менин жаштык жалын жылдарымсың. Сен менин дүйнөдөгү жыргалымсың Сен менин көк деңизим чалкып жаткан, Үстүндө ак куу ойноп, чардак учкан. Эң назик эрке сезим кылдарындай, Сен менин жыргалымсың нурун чачкан, Сен менин келечегим бакыт ачкан. Сен менин ак кептерим канат каккан, Сен менин мөл булагым калкып аккан. Ыраазымын миң мертебе тагдырыма, Өмүрдө издеп жүрүп сени тапкан. Өмүрдө издеп жүрүп сени тапкан

Кайдан жүрүп сага кабылдым? Карегиңде барбы жалының? Жан эргитип жумшак күлгөнүң, Жарыгыбы аткан таңымдын? Булбулсуңбу куштар багында? Анда келип кончу шагыма. Кучагымдан орун берейин, Күттүм элем, гүлүм, сагына. Кылгырасың неге мынчалык, Кирпигиңден сырдуу нур тамып? Жаз гүлү болсоң, жыпарыңды чач, Жадырасын жаным тынч алып…

Агылган күнгө булактай, Жагылган түнгө чырактай. Ырыстан бүткөн ырым бар, Ырдайын бүгүн суратпай. Баталы кызыкка, Бар мына музыка. Кайырма: Ачылам бул кечте, чачылам бул кечте, Суурулуп жүрөктөн, сунулат ыр десте. Кыргыз деп ырдалат, жылдыз деп ырдалат, Кошулуп ырдасаң, көңүлүң нурданат, Өмүрүң нурданат. Кадырлуу журттун байлыгы, Канаттуу ырдын кайрыгы. Учалы бирге, замандаш, Унутуп дилде кайгыны. Жаныңды ысыта, Жаңырсын музыка. Кайырма: Ыдырай бербей чоочуну, Ырдасак бирге отуруп. Биримдүү элден болобуз, Дилибиз дилге кошулуп. Бүйүрүңдү кызыта, Бүтпөсүн музыка. Кайырма:

Көк майсаң көркөм тектирдин, Гүлдөрүн искеп көп тердиң. Сыланган сулуу кызгалдак, Сыймыгы белең көктөмдүн? 2 жолу Кубанып карап күлүпмүн, Аралай басып жүрүпмүн. Көктөмдү сүйгөн кызгалдак, Күлкүсү белең жигиттин? 2 жолу Куудуң да кыштын ызгаарын, Ордуна өстүң муз-кардын. Көктөмдү сүйгөн кызгалдак, Курдашы белең кыздардын? 2 жолу Көктөмдү сүйгөн кызгалдак, Курдашы белең кыздардын? 2 жолу

Деңиздей тереңдикти каалайм сага, Ааламдай кенендикти каалайм сага. Нөшөрдөй бакыт-таалай каалайм сага, Ак таңдай ачык маанай каалайм сага. Каалайм сага, каалайм сага, Ак таңдай ачык маанай каалайм сага. Каалайм сага, каалайм сага, Ак таңдай ачык маанай каалайм сага. Асмандын кирсиз көгүн каалайм сага, Апакай айдын өңүн каалайм сага. Жылдыздай бийиктикти каалайм сага, Арчадай кырчын өмүр каалайм сага. Каалайм сага, каалайм сага, Арчадай кырчын өмүр каалайм сага. Каалайм сага, каалайм сага, Арчадай кырчын өмүр каалайм сага. Сымаптай мөлтүлдөгөн алаканда, Булактай канча жутсам канбайм сага. Жарылып жүрөгүмдүн тереңинен, Жалындап чыккан ырым арнайм сага. Арнайм сага, арнайм сага, Жүрөктөн чыккан ырым арнайм сага. Арнайм сага, арнайм сага, Жалындап чыккан ырым арнайм сага.

Тилектин баары тунук акак дебе, Тирелип көкүрөктө жатат дебе. Термелткен сенин күчүң болбогондо, Тез эле менин күнүм батат дебе. Кайырма: Күлгүн жаш күлкү менен өтөт дебе, Күлкүдөн күйүттү эзип кетет дебе. Кудурет сени буйруп койбогондо, Кусалык жүрөгүмдү эзет дебе. Күн болбой гүлдөр жайнап өсөт дебе, Жел болбой булут калкып көчөт дебе. Жылуулук сенден келип турбаганда, Жылдызым жыл айланбай өчөт кээде. Кайырма: Жылдызды көктөн түшпөс чырак дебе, Жылжыган арык көрсөң, булак дебе. Доорун сүрүп сени менен өткөнүмчө, Болду, мезгил токтолуп турат дебе. Кайырма: