Гульнур Сатылганова.
 Слушать песни исполнителя и скачать онлайн

Өмүр! Өтпөш керек өкүнүчтө өмүр. Өмүр! Өчпөш керек үмүт нуру өмүр. Кандай жаман каректен жаш аккан. Арман. Энелерди аза күтүү баскан. Арман. Оой арман. —- Агат! Аянычтуу көздөн жашым агат. Азап! Таштандыдай жан ташталса азап. Айыкпаган жан-дүйнөмдө арман. Өтүп бул күн бүтөт дүйнөң жалган. Жазган. ——- Жашоо кандай сонун белек! Жашап үйрөнөлү демек! Жашоо ырахаттуу белек! Аткарылса аруу тилек! —— Жашоо кандай сонун белек! Баалап баркын билсек демек! Жашоо кандай сонун белек! Жашап сүйүп аны билсек! ——- Үмүт! Үзүлбөгөн өчпөс жарык үмүт. Үмүт! Туңгуюктан алып чыгат үмүт! Кандай жакшы көзүнөн нур чакчкан, жылмайсаң! Кучагында кубаныч гүл ачкан

Жашоодон бакыт издеп турган кезим, Дем берет, үмүт берет айткан сөзүң. Канымда калып калат кайрык болуп, «Кандай?» деп кабарымды алган кебиң. Кайырма: Дүйнөмдүн көркү сенсиң, шаңы сенсиң, Ырымдын ырдап турган жаны сенсиң. Түн көккө жылдызым деп кадап алар Ботодой көздөрүңдүн ар ирмеми. Ааламдын сан жетпеген шамалында, Сагынткан бир жытың бар жамалыңда. Арманым болбос эле ошол бойдон, Ал жытың калып калса ырларымда. Кайырма: Сенсиз күн токтогонсуйт, мезгил жылбай, Кыялга чөмүлсөм да жүрөк сыздайт. Кусалык каптаганда аргасыздан, Жан эркең махабаттын ырын ырдайт. Кайырма:

Мен сага жолугушум керек эле, Тагдырдын буйруп койгон бир жеринде. Калаанын кыйма-чийме көчөсүндө, Болбосо ашуулардын туу белинде. Кайырма: Мен сага жолугушум керек эле, Кыштабы же жаздабы, бир мезгилде. Чыгыштан супа салган ак таңда, Же болбосо, боз мунарык кеч бешимде. Мен сага жолугушум керек эле, Биз түшкөн өмүр деген бул кемеде. Болжолдуу жерибизден жолугушар, Болбосо буйтап өтүп кеттикпи же? Кайырма: Мен сага жолугушум керек эле, Тагдырдын буйруп койгон бир жеринде. Калаанын кыйма-чийме көчөсүндө, Болбосо ашуулардын туу белинде. Кайырма:

Кыялымда ак куу болуп, Учуп жүрөм көл үстүнөн. Көк асмандын мейкининде, Балык сымал эркин сүзөм. [Кайырма] Алыс кетсем, куса болуп, Сагынам салкын төрүн. Алтын көлүм, Ысык-Көлүм, Сагындым мен толкун көркүн. Байыркынын, бабалардын, Сөзү калды көл бетинде. Балалыгым эстен чыкпайт, Изим калды көл четинде. [Кайырма] Кыялымда учуп барам, Бийик чокунун үстүнөн. Кылым карып, кырлар ашкан, Кыргыз көлү чөкпөсө дейм.

Байлык үчүн бул дүйнөгө келбегем, Бакыт издеп Ала-Тоону жердегем. Ардагымды жолдон кантип жоготтум? Арманымды агызамын жел менен. Бөпөлөгөн махабатым өлбөстөй, Көкөлөгөм кайгы-муңга көнбөстөй. Көл булуттар, мен силердей буулугуп, Көз жашымды төгөм, бирок көргөзбөйм. Кайырма: Булуттар, булуттар, Жандап өтпөй, жалгыздыкты унуткар, Жанды жууп сал жамгырыңа, булуттар. Күзгө жетпей саргаябы гүл өңүм? Күүгө келбей, күтөт кимди жүрөгүм? Мендей бирөө жалгыздыгын жашырбай, Мээрим издеп жүргөндүгүн билемин. Уялаган жан дүйнөмдүн боштугун, Убайымдуу ойлор, кош бол, кошкунуң. Учкум келет жаз чакырган дүйнөгө, Уккум келбейт канатымдын жоктугун. Кайырма: Өзөгүнөн жанып турган тоо сымал, Өмүр өчпөйт, чагылгандай оту бар. Көңүл көчөт жамгыры көп жактарга, Көл булуттар, катарыңа кошуп ал. Бактым кайда, жер кезейин жел менен, Бактым кайда, кезикпейбиз эмнеге? Бактым кайда, баратамын тосуп ал, Байлык үчүн бул дүйнөгө келбегем. Кайырма:

Жыңайлак баскан издерим, Жылгаңдан келет издегим. Ар дайым кубат жаныма, Ак чокуң, мейкин түздөрүң. Сууларың тунук агылган, Бүткөндөй менин канымдан. Учурган канат байлатып, Уям сен жүрөк сагынган. Мээримиң кимге теңелсин, Мен үчүн атам-энемсиң. Жакыным боорум тууган жер, Жанымдан артык белемсиң.

Жакшы дос өчкөн жанга от берет, Жаныңды жан досуңа кош демек. Жаркыбай жалаң гана майрамда, Жабыкканда жарык берген дос керек. Көрө албас, ич тардыкты жойгула, Бөлүнбөй акыреттик болгула. Сыр билги досуң тунук күзгүдөй, Сынып калса келбес кайра ордуна. Кайырма: Сырды бек сактаган, сыртымдан сатпай, Тунук бол көз жаштай, досторум менин. Чыр сөздү айтпаган, чындыктан кайтпас, Күн болгун батпаган досторум менин. Сүйүнтүп тарта бербей сыйыңды, Күйүнтүп айта жүргүн сыныңды. Күн достор силер менен бөлүшөм, Бир тууганга билдирбеген сырымды. Күлгүлө карегимден баш багып, Жүргүлө жүрөгүмдө сакталып. Баарыңды күн достор деп атадым, Бар да силер баскан жолум жапжарык. Кайырма: Дооруңда түркүн адам кабылат, Дос изде, душман өзү табылат. Ар убак нурун төксө күн достор, Аз өмүрдө бүт армандан арыла.

Жагалмайдай кайкып учуп бара албай, Жаш жүрөккө жагар дары таба албай. Ак кептерим, түтөбөйүн арманга, Кучак жайып, кумар жазып кала албай. Асманга учсаң мен да күтөм жолуңду, Ак маңдайым, кармасам дейм колуңду. Эч болбосо сен конуучу токойго, Жаным, секет, жая албадым торумду. Сен дегенде тура албаймын жай алып, Келаткансып эки жагым каранып. Түшүмдө да карагайлуу булакта, Булактайсың кундуз чачың таранып. «Күйсөң күй» деп кашты серпип күлгөнүң, Жанымды өрттөп, жал-жал карап жүргөнүң. Мынча неге түлкү куумай ойноттуң, Айтчы деги анык бекен сүйгөнүң?

Шактарын ачкан гүлдөрдөй, Шамдарын жаккан түндөрдөй. Шаанисин эстейм шаттыктын, ий, Шаңк этип өзүң күлгөндөй. Ак нурум — сен, ак сулуум — сен, Жандандырып өмүрүмдү, Жарык кылып көңүлүмдү. Жан ыргагы өзүң бол. Өргүбөй өткөн күндөрдөй, Өмүрлөр өтөр бир келбей, Түгөнбөй ойдун түйүнү, ий, Түн узак кирпик ирмелбей. Жалжалым — сен, жандаарым — сен, Алыстатпа жаштыгымды, Арнап турган жакшы ырымды, Атар таңым өзүң бол. Алыстап улам карабай, Алдаба мени баладай. Азгыра берет элесиң, ий, Арманым болуп тарабай. Караарым — сен, кайдасың сен? Карааныңды каркырадай. Сапар тартып бараткандай, Сагынарым өзүң бол.

Ал күндөр кайда? Кайрылбас жайда, Жыл айланып жаз да келди кайра. Түнөрөт ай да, Жок эми айла, Сага арнаган аз өмүрүм – дайра. Кайдасың, кайда, жүрөсүң кайда? Жаз өтүп жайга, Күтүүдөн пайда, Үмүтүм узарып айдан-айга. Жалындай жайна, Жолуңдан тайба, Сапар улайт жашыл көктөм айда. Кайдасың, кайда, жүрөсүң кайда? Кайырма: Таң атпай, күнүбүз жарык чачпай, Жай таппай, жүрөмүн сырым ачпай. Сан күндөр өтөбү тыным албай, Кай жерден издеймин сени таппай? Ай-күнүм санап, Өзүңдү самап, Жай таба албай жүрөм туталанып. Ай-жылдыз тарап, Жолуңду карап, Сыр айта албай жүрөк буталанып. Кайдасың, кайда, жүрөсүң кайда? Кайырма:

Жашоонун өзү сыноо болот, Адашкан жашоо ыйга толот. Акылың тунук тилек таза, Жүргөндө гана бакыт конот. Кайырма: Жаралуу бакыт сүйүү бакыт, Дүйнөдө аман жүрүү бакыт. Жараткан узун өмүр берсе, Жашоонун ар бир күнү бакыт. Ченелбейт бакыт байлык менен, Баарына жетип койну кенен. Байлыкты эгер издеп жүрсөң, Жанашып жүрөт ыйман менен. Кайырма: Күн дагы бизге нурун чачат, Өмүрдүн көркүн арзуу ачат. Жашоо уланып үмүт жанып, Сүйүүдөн адам бакыт табат.

Адам болуп жаралып дүйнөгө бир келген конокпуз, Кадырлашып калалык, бүгүн конок, эртең жомокпуз. Кезекти кур кетирбей, тилегиңе жаркын үмүт кош, Кейисең да кечинде, эртең менен күндү күлүп тос. Күмүш күндөр миң, бирок, досум, түшүнгүн, Эң кымбатың эртең эмес, ушул күн. Кайырма: Элиңе жүрөктү арнап салгын, Телегей тең болуп ардакталгын. Сездиңби шашылат өмүр шамалдай, Мезгилди учурбай кармап калгын. Өмүр бою өчүрбөй, жүрөгүңдү жандыр сүйүүгө, Өткөн ишке өкүнбөй, кубанычты чакыр үйүңө. Көңүл эзген муң жаман, көзүбүздөн кээде жаш тамып, Бузулса да бул заман, адам бойдон калгын сакталып. Тагдыр ушул деп таарынганың бекер кеп, Талпына бер максатыңа жетем деп. Кайырма:

Агылган күнгө булактай, Жагылган түнгө чырактай. Ырыстан бүткөн ырым бар, Ырдайын бүгүн суратпай. Баталы кызыкка, Бар мына музыка. Кайырма: Ачылам бул кечте, чачылам бул кечте, Суурулуп жүрөктөн, сунулат ыр десте. Кыргыз деп ырдалат, жылдыз деп ырдалат, Кошулуп ырдасаң, көңүлүң нурданат, Өмүрүң нурданат. Кадырлуу журттун байлыгы, Канаттуу ырдын кайрыгы. Учалы бирге, замандаш, Унутуп дилде кайгыны. Жаныңды ысыта, Жаңырсын музыка. Кайырма: Ыдырай бербей чоочуну, Ырдасак бирге отуруп. Биримдүү элден болобуз, Дилибиз дилге кошулуп. Бүйүрүңдү кызыта, Бүтпөсүн музыка. Кайырма:

Көк майсаң көркөм тектирдин, Гүлдөрүн искеп көп тердиң. Сыланган сулуу кызгалдак, Сыймыгы белең көктөмдүн? 2 жолу Кубанып карап күлүпмүн, Аралай басып жүрүпмүн. Көктөмдү сүйгөн кызгалдак, Күлкүсү белең жигиттин? 2 жолу Куудуң да кыштын ызгаарын, Ордуна өстүң муз-кардын. Көктөмдү сүйгөн кызгалдак, Курдашы белең кыздардын? 2 жолу Көктөмдү сүйгөн кызгалдак, Курдашы белең кыздардын? 2 жолу

Бир ырда жүрөгүм ууланган, Бир ырда кирпигим сууланган. Бул өмүр бүркөлүп, ачылып да, Кубаныч, кайгыдан куралган. Өткөн күн каяктан табылсын, Өмүрдө бүтпөсүн сагынчың. Өчсөм бир өчөмүн, кайра жанбайм, Өзүңдө ырларым жаңырсын. Кайырма: Угуп кой, санаага батканда, Унутуп, кайгыны басканга. Бир үзүм үмүттү тапканга, Угуп кой, түн уйкуң качканда. Жалынды ыр менен тоскомун, Жанымды ырыма кошкомун. Сыздаган сезимди күүгө салып, Кылына комуздун окшодум. Үн созом махабат багында, Жүрөктүн добушу барында. Жар салып өтөм да тирүүлүктү, Жашаймын жакшы ырдын сабында. Кайырма:

Ашыгым бир күн кезигет Жүзүмдөй жүрөк эзилет Кыз-жигит эгер болбосо Кызык кез кайдан сезилет Байкасам баары жуп экен Басабыз эки бут менен Канатың экөө болбосо Каяктан учат куш деген Кайырма: Жаштыгың кургур эээй Жашынат бир күн ооой Таттуу кез эртең эээй Табылбай келсең ооой Ырыстуу күндүн шаңында Ырдайын үнүм барында Токтолбо билсең замандаш Жоктолбой турган чагыңда Жашооңду улап махабат Жаштыктын гүлүң артылат Сүрсө да жүз жаш омүрдү Сүйүүдөн адам жашарат Жүзүңдөн бырыш сүзүлөт Жүрөгүң туйлап сүйүнөт Өзүңдүн эмес жарыңдын эээй Өзгөчөң сыйлап сүйүнөт Кайырма: Күйгүзүп дүйнөң бири кем Гүл болсоң дагы күйгүзгөн Көгөрүп адам ансайын Көңүлүң калбайт сүйүүдөн Жар күтүп бакыт тапканга Жалынды берген жаштарга Өмүрүң жерден өтсө да Көктөсүн көңүл асманда Кайырма:

Мезгил учат жылдар узап тыным албастан, Жаштык өтөт жалын жүрөк согуп турбастан. Өткөн өмүр билгин кайра кайтып келбесин, Жалын чачкан жанаар отуң жана бербесин. Ии-ий, о-оо, өткөн өмүр билгин кайра кайтып келбесин, Ии-ий, о-оо, өткөн өмүр билгин кайра сага келбесин. Аппак болуп тийип турган күн да жашынар, Токтобостон себелеген жамгыр басылар. Мааниси жок сөздөрүңдүн не бар кереги, Айтчы, жаным, канча болду сааттын жебеси? Ии-ий, о-оо, бизди күтпөй алга сүзөт өмүр кемеси, Ии-ий, о-оо, кайрылбастан алга сүзөт өмүр кемеси. Өмүр кемеси, өмүр кемеси…

Көркөмдүү кенен төрү бар, Берметтей тунук көлү бар. Таңшыган тоодо булбулдай, Талантты сүйгөн эли бар. Ырыскы берген ченебей, Кылымга жетер кени бар. Ала-Тоо менен курчалган, Керилип жаткан жери бар. Дайрасы туйлап шар аккан, Жарыгын суудан жараткан. Мөмөсү таттуу дүйнөдө, Гүлүнөн дагы бал аккан. Жеримдин көркөм дастанын, Акындар мактап жазганын. Жарыя салып ырдашсын, Жалындуу уул-кыздарың. Кайырма: Аталар бизге калтырган, Аздектеп жүрүп сан жылдан. Азаттык орноп мекенге, Комуздун күүсү жаңырган. Кымбатсың бизге баарынан, Мекеним Кыргызстан. Балалык күнүм өткөн жер, Бакытка колум жеткен жер. Өмүрдүн таттуу күндөрүн, Өзүңдөн алдым өскөн жер. Залкарлар күүсүн черткен жер, Даткалар басып өткөн жер, Тарыхы берип таасирин, Таланттуу жаштар өскөн жер. Кайырма: Улуулар бизге калтырган, Урпагы сүйүп жактырган. Кымбатым ыйык мекеним, Жазылсын атың алтындан. Аталар бизге калтырган, Аздектеп жүрүп сан жылдан. Азаттык орноп мекенге, Комуздун күүсү жаңырган. Кымбатсың бизге баарынан, Мекеним Кыргызстан.

Кайдан жүрүп сага кабылдым? Карегиңде барбы жалының? Жан эргитип жумшак күлгөнүң, Жарыгыбы аткан таңымдын? Булбулсуңбу куштар багында? Анда келип кончу шагыма. Кучагымдан орун берейин, Күттүм элем, гүлүм, сагына. Кылгырасың неге мынчалык, Кирпигиңден сырдуу нур тамып? Жаз гүлү болсоң, жыпарыңды чач, Жадырасын жаным тынч алып…

Жаштыкка жандырып сүйүү бизди, Жалынга ороп койду. Майрамдап жолуккан күнүбүздө, Арманды жолотпойлу. Тилегиң билгизип бери кара, Илебиң сезгим келет. Дүйнөдө издеген мени гана Көздөрүң керек. Кайырма: Айды сен арнап бербе, Күндү сен кармап келбе. От сезимге толгон, таберик болгон Таза сүйүү тартуула. Өзүңдөн бир гана суранычым, Көңүлдү оорутпайлы. Көзүңдөн төгүлгөн кубанычым Калбасын болуп кайгы. Жалгыздап берилбей санаага да Жанаша жүргүм келет. Сүйөм деп кагылган мага гана Жүрөгүң керек. Кайырма: Айды сен арнап бербе, Күндү сен кармап келбе. От сезимге толгон, таберик болгон Таза сүйүү тартуула. Ай, күндү батырган асманына Махабат кымбат белек. Адашпай бактымды тапканыма Ишенгим келет. Кайырма: Айды сен арнап бербе, Күндү сен кармап келбе. От сезимге толгон, таберик болгон Таза сүйүү тартуула.

Сен менин жазылбаган ырларымсың, Сен менин айтылбаган сырларымсың. Туйлатып жүрөгүмдү алоолонткон, Сен менин жаштык жалын жылдарымсың. Сен менин дүйнөдөгү жыргалымсың Сен менин көк деңизим чалкып жаткан, Үстүндө ак куу ойноп, чардак учкан. Эң назик эрке сезим кылдарындай, Сен менин жыргалымсың нурун чачкан, Сен менин келечегим бакыт ачкан. Сен менин ак кептерим канат каккан, Сен менин мөл булагым калкып аккан. Ыраазымын миң мертебе тагдырыма, Өмүрдө издеп жүрүп сени тапкан. Өмүрдө издеп жүрүп сени тапкан

Түндөрүң бейпил, түштөрүң болсун Сенин керемет Бул өмүр сага арналган жараткандан Ыйык бир белек Турмуш ушундай ачуусу, Таттуусу бар түгөнбөгөн Жетелейт кыял, көкөлөтүп Үмүттөргө үзүлбөгөн Кайырма: А мен кааларым: ден соолук, Узун өмүр, байлык дагы. Элимдин бузулбасын ынтымагы Өчпөсүн үмүт шамы Өмүрүң эмне? Күлкүбү ый Аралаш күйүт салган. Өкүнүч арман, көңүлдү Жүрөктү да жаралаган. Азабыңа айла жок күйүп бүтүп Сен да чыгаарсың Жыргалыңа шаттанып Ырахаттанып кубанаарсың Кайырма: А мен кааларым: ден соолук, Узун өмүр, байлык дагы. Элимдин бузулбасын ынтымагы Өчпөсүн үмүт шамы.

Сүйүп калып, күйүп-жанып, Жалынам жалгыз күн деп сен. Кылыктанып, жашоону алдың бийлеп сен. Айла канча, убайым жедим, убайым. Жабыктырып, зарыктырып, Жүрөсүң неге билмексен? Арманы көп айлар өтөт, Айтамын дале күн деп сен. Жандап өтөт жаштыгың жашыл көйнөкчөн, Айла канча, азапка баттым, азапка. Жалоорутуп, жан оорутуп, Болосуң неге көрмөксөн? Сени карай дарыядай, Ойлорум тынбай жарышкан. Мен аябай коркчу элем, Сүйүп калыштан. Айла канча, алыстан күндү сүйгөндөй, Жөн жүрөйүн, мен жүрөйүн, Өзүңдү сүйүп алыстан.