Казахские песни Узбекские песни

Песня «Энекем»
исполнителя Сыймык бейшекеев.
Скачать или слушать онлайн

Текст песни:

Койгондой мезгил сизге жүгүн артып,
Саамайың былтыркыдан агыш тартып.
Энекем, кагылайын картайбасын,
Өмүрдүн кайыгында барат калкып.

Энеке кагылайын картайбачы,
Саамайың калыптыр го агыш тартып.
Ааай, алтын энем мен үчүн канча чачың агарды экен.

Энелер бар бул дүнүйө аста аста,
Чалпалбай кармалгансыйт тең салмакта.
Калыстыгы жок болсо эгер энелердин,
Оодарылмак жер шарыбыз бир заматта.

Калыстыгы жок болсо эгер энелердин,
Оодарылмак жер шарыбыз бир заматта.
Мммм, алтын энем мен үчүн канча түйшүк тарттың экен.

Өмүрдүн шамын бизге эне жаккан,
Кабагым кашым дебей барктап баккан.
Эненин асылдыгын сыйлайлычы,
Мени да , сени дагы эне тапкан.

Эненин ыйыктыгын барктайлычы,
Кадимки Манасты да эне тапкан.
Эээй, алтын энем мен үчүн канча чачың агарды экен.
Эээй, алтын энем мен үчүн канча түйшүк тарттың экен.

Кабагым кашым дебей барктап баккан,
Кылымдагы кыргызымды эне тапкан.

Другие песни исполнителя:

  • Жыл тосуп, жыл узатып, Чыккан күн кайра батып, Убакыт — зымырык куш, Негедир барат шашып. Мынакей Жаңы жыл да, Мээримин төгүп келди. Тазартып көңүлдөрдү, Агартып тоону жетти. Кайырма: Сезимдин жарык таңы, Жыл жаңы, көңүл жаңы. Жүрөктү толкундаткан, Жаңы жыл келди дагы. Бакыттын жылы болуп, Ачылсын элдин багы. Апабыз сүйүү берсин, Сага да, мага дагы. Белекте бейпилчилик, Кубаныч, күлкү менен. Элиме ырыскы бер, Койнуңду ачып кенен. Жарык чачкан Жаңы жыл, Сага арнап ырдайбыз ыр. Жакшы тилек, жакшы үмүт Ала келгин Жаңы жыл.
  • Урпактары Манастын, Улап келген тарыхын. Кыргыз элим байыртан, Кылымдардын жарышын. Мейманына урматтап, Койгон колдо баарысын. Бөрү тери жамынып, Бөлгөн кантип жарысын? Орун алып орток деп, Оңдоп алып турмушун. Таарынтканда ашыкча, Татып жүрүп ким тузун. Өзү келип тийишип, Кордоп жатса уул-кызын, Катылгандын катыгын, Берип келген кыргызым. Өзбек тууган, не керек? Жалган жалаа койгондун. Кыргыз сыйлап төрүндө, Кыйын десе толгондуң. Кыргыз нанын жеп жатып, Кыйшык сөзүң оңдонгун. Биздин жерде жашасаң, Биздин салтты колдонгун. Мал арыгын баккандын, Бармактары май жалайт. Киши арыгын баккандын, Оозу бир күн канжалайт. Деген сөз бар илгертен, Акылсыздар аңдабайт. Өзбектин түркөйү, Сөз маанисин тандабайт. Өзбек деген тууганда, Өзүмчүлдүк арбыйбы? Сырттан көчүп келишип, Байлык менен мал жыйды. Ач көздүгү ашынып, Алгач баштап кан кыйды. Ата журтту сактайм деп, Азаматтар жан кыйды. Юлдуз деген ыр ырдайт, Чаң чыгарып таңдайды. Кордоду деп кыргыздар, Бет тырмачу кандай бу? Кулдай болуп кутуруп, Куулук менен алдайбы? Кыргыз эли жакпаса, Өз элине барбайбы? Таарынса эгер кыргызга Ташкентине барбайбы? Касапчыга мал кайгы, Кара эчкиге жан кайгы. Боордошуп жашасак, Болбос эле зар, кайгы. Өзбектин жаманы, Өзү баштап андайды. Уят кылып жакшысын, Узун сөзгө калбайбы? Өзбектей кыргызым, Өзү келип тийишпейт. Жашап жүрүп кыргызда, Жаман мейман күйүшпөйт. Коноктугун унутуп, Кой дегенди билишпейт. Сабак болсун башкага, Кимдер кулак түрүшпөйт. Бийигидир кыргыздын, Бир туугандай санашса. Ынсабыңды бек туткун, Ыйманыңа жараша. Жакын коңшу деп койсо, Жаман ойго жанашпа. Төркүн эмес, бөлөк эл, Төрдү келип талашпа. Биздин жерге келгендер, Биздин салтты тутунмай. Ынтымактуу бололу, Ырыскыны учурбай. Бизге кымбат нерсе жок, Биримдиктин кутундай. Кыргызстанды сүйөлү, Биздин тилек ушундай.
  • Алыстан келсем сага кусаланып, Айылымдан кетиптирсиң узап алыс. Арнаган гүлдүн сага бариктери, Алдымда турду түшүп ушаланып. Кайырма: Жомоктогу сүйүүнү пайдаланып, Жоругуңду жазчу элем айдан алып. Жол боюнда ыйлаарың билбептирмин, Жоолугуңду кыйшайтып байлап алып. Артыңдан барсам издеп кабар алып, Алдымдан чыктың капыс балаңды алып. Аттиң, ай, ушак ээрчип калбасын деп, Амандык сурашканга жарабадык. Кайырма: Жол жок эми өзүмдү куткарууга, Жакшы болбойт турмушуң бузганымда. Жооткотуп өзүмдү койдум алдап, Жолдошуңду жакшы деп укканымда. Кайырма:
  • Кейпи начар кийими ала-дүлөк, Керзи өтүгү өзүндөй кара, жүдөө. Тачка сүйрөп, жан багып таңдан кечке, «Ош базарда» бир жетим бала жүрөт. Каргадайдан башына токмок салган, Каректерин карадым кош-кош жанган. Каректерин карасам, от айланбай, Чоң кишинин көзүндөй токтоп калган. Жеңи менен мурунун сүртүп алып, Желип барат, жүгүн ал түртүп алып. Кесел болгон кемпирдей тура албастан, Жерде жатат, жетимге тийчү жарык Капты ташып карааны караңдаган, Кабагынын баланын салаңдаган. Ата Журтум, бечара сени көрдүм, Ала качып көздөрүн алаңдаган. Билем кыргыз баласы экендигин, Тилеп турдум Теңирден эсендигин. Жалгыз ушул баланын тачкасында, Келе жаткансып сүйрөлүп Мекен бүгүн… Кейпи начар кийими ала-дүлөк, Керзи өтүгү өзүндөй кара, жүдөө. Тачка сүйрөп, таңдан кечке жанын үрөп, «Ош базарда» бир жетим бала жүрөт.