Сыймык бейшекеев.
 Слушать песни исполнителя и скачать онлайн

Кыштын узун түндөрүндө, Эске түштү балалыгым, Менин арча жыттанган. Сагынамын, сен мени сагынтасың, Эңсейм аны. Сен эми кайрылбайсың. Кош бол эми, балалыгым, Балалыгым, кош бол эми. Кайырма: А менин бала бойдон калгым келет, Балалык көз алдымда элестелип. Наристе жытын бузбай, А менин бала бойдон, А менин бала бойдон калгым келет. Аппак тоону аралаган, Мен ойногон ал күндөргө, Тоолор күбө, куштар күбө. Балалыгым, балдан ширин, кайталангыс. Балалыгым, Канат байлап сен учуп кеттиң. Кош бол эми, балалыгым, Балалыгым, кош бол эми. Кайырма: Кыштын узун түндөрүндө, Эске түштү балалыгым, Менин арча жыттанган. Сагынамын, сен мени сагынтасың, Эңсейм аны. Сен эми кайрылбайсың. Кош бол эми, балалыгым, Балалыгым, кош бол эми.

Коңур күздө түшөт сары жалбырак, Келчү жолуң күтөм карап жалдырап. Сүйүүңөргө суктандым мен дегенсип, Көк асмандан тамчы, тамчы жаш кулап. Жолугууга ак көйнөгүң кийип кел, Жоодур карап бул жашоону сүйүп кел. Кабагыңдан капалыгың сездирбей, Жарык маанай, жаркылдап сен күлүп кел, Бүгүн мага ак көйнөгүң кийип кел. Сени күтүү — зор бакыттын дал өзү, Сени күтүү — ак сүйүүнүн өзөгү. Ал ансайын сендик сезим артылып, Сага болгон махабатым күчөдү. Жолугууга ак көйнөгүң кийип кел, Жоодур карап бул жашоону сүйүп кел. Кабагыңдан капалыгың сездирбей, Жарык маанай, жаркылдап сен күлүп кел, Мага жаккан ак көйнөгүң кийип кел. Батыраак кел күзгү жаанга карабай, Басалы бул эски бакты аралай. Сапырылган жалбырактар шуудурап, Кыялымды алып учат сабалай. Жолугууга ак көйнөгүң кийип кел, Жоодур карап бул жашоону сүйүп кел. Кабагыңдан капалыгың сездирбей, Жарык маанай, жаркылдап сен күлүп кел. Мага жаккан ак көйнөгүң кийип кел, Жоодур карап бул жашоону сүйүп кел. Кабагыңдан капалыгың сездирбей, Жарык маанай, жаркылдап сен күлүп кел. Бүгүн мага ак көйнөгүң кийип кел, Мага жаккан ак көйнөгүң кийип кел

Билинбестен мезгилдердин сынагы, Билбейм качан, кайсы жолдон сурады. Жетип келип, колдон алды байкатпай, Алыкулдун ак боз атчан курагы. Ай-жылдарды аралатып кошуп жаш, Кечээ гана турдум эле тосуп жаз. Күлгүн чакты чакыргансыйт күз жакка, Алыкулдун ак боз минген отуз жаш. Өмүр, чиркин, суудай экен агылган, Бүгүнкүдөн эртеңи көп жаңырган. Алды кызык, арты өкүнүч сезилип, Жаштык күндөр жазда калып сагынган. Көлөкөсүн көргүм келбей жайдын да, Көңүл кушум көктөм жыттуу айдыңда. Канча жашоо буюрганын ким билет, Калгым келет жашыл жаздын айлында. Жаштыгымды омуроолоп качырып, Туягынан даңкандары чачылып. Алыстарга ала качат ак боз ат, Отуз жаштын тоолорунан ашырып. Кечээ эле тиги кырда жок элең, Кайдан келдиң, боз ат минген отуз жаш?

Кайылмын бул жашоонун Кайылмын бир сен үчүн бардыгына. Жашайын моюн сунуп Сезимдин махабаттын ыргагында. Увазир жандооч болуп Жашайын сенин гана хандыгыңда. Махабат ырын ырдап Өтөйүн бир өзүңдүн жарлыгыңда. Кайырма: Шириним, шириним ай Ширеңди тата албай. Шибердей куурап барам Ширенкедей тутана албай. Ханышам ырымды укчу Өзүңө ырдан артык белегим жок. Арнайын ушул ырды Алтындан белек кылчу себебим жок. Ханышам жөн ырдабайм Ырдабайм бир өзүңө себеби жок. Анчалык сумсайбачы Сулууга мерездиктин кереги жок. Кайырма: Жомокко кирип жашап Ак чотур көздөрүңдү уурдап карап Жамалым карап койчу Жалооруп жалгыздыктан тарттым азап. Увазир болуп сага Уурданып тиктей берем кайра-кайра. Ханышам күлүп койчу Билмексен болуп мени калп кыйнаба.

Бир болчу келген кечээбиз, Билгизбей жанды нетебиз. Керемет ушул өмүрдө, Кездешпей кантип кетебиз. Кайырма Бир тааныш бойдон экөөбүз, Билишпей кантип өтөбүз. Көз тааныш бойдон экөөбүз, Көрүшпөй кантип өтөбүз. Сен келген кече шаң болуп, Сезимге аткан таң болуп. Жүрөкө бердиң жылуулук, Жүз жылда келчү жан болуп. Өзүңдөн сурайм жарыгым, Өчүрбө жүрөк жалынын. Күйсө бир күйсүн өрттөнүп, Күтүүгө жетпейт сабырым.

Кызыл кийсең жарашып, Кылчак-кылчак карашып. Кызгалдактай кулпурасың, жаным Кыштак баары сага ашык. Кайырма: Ай сары кыз, сары кыз, Жүрөгүмө дары кыз Кулпунайдай кулпурасың, жаным Курбалдашым сары кыз. Сары, сары, сары кыз Жүрөгүмө дары кыз Кулпунайдай кулпурасың, жаным Курбалдашым сары кыз. Жашыл кийсең жарашып, Жалт-жалт сени карашып. Улуу-кичүү баары бирдей сүйүп, Урушабыз талашып. Кайырма: Кыялымда өзүңдү, Кыса кармап энчилейм. Түбөлүккө колуң бересиңби, Түшүн мени келчи дейм.

Кара көз, асылзатым, Кашымда жүрчү жакын. Карааның издеп келем, Кайталап улам атың. Кайырма: Жаркылдап кашты кага, Жакшы сөз айтчы мага. Жүз жылы жашоочудай, Жүрөккө тапчы даба. Жароокер, жарпым жазчы, Жан дүйнөм тарткан санаа, Жарыгың чаччы кана, Жакшы сөз айтчы мага. Жарыгым, жакшынам, эй, Таалайым, татынам, эй. Карегиң тик кароого, Кантип мен батынам, эй? Кайырма: Көп кыздар бара жатса, Көрүнбөйт сенден башка. Бакытым өзүң болуп, Багындың махабатка. Жароокер, жарпым жазчы, Жан дүйнөм тарткан санаа. Жарыгың чаччы кана, Жакшы сөз айтчы мага. Жаркылдап кашты кага, Жакшы сөз айтчы мага. Жүз жылы жашоочудай, Жүрөккө тапчы даба.

Түн ортосу, жылдыздар толуп, Жүрөгүмө махабат конуп. Капысынан айтың мага бир сөз: Калбасынчы сүйүүбүз соолуп. Саманчынын жолун карап, Саамай чачың салаалап тарап, Болдучу эми кетели дейсиң, Түн ортодон ооп барат. Кетиргим жок өзүңдү эркем, Жаратканым сени энчилеп берген. Жомоктордон издесем өзүңдү, Жолугарым акыры сезгем. Чоң жетиген жылдызың издеп, Таң чолпонум, ыр арнадым сиз деп. Коомайланып өзүңдөн чоочуй, Койдум мен да саамайың искеп. Түн ичинде экөөбүзгө эми, Керектир го махабат мээри. Мээрим чачып турсак жүрөктөрдөн, Өчпөйт го дейм сүйүүнүн деми. Алтын казык жылдызын кара, Айлуу түндө ыр арнадым сага. Менин сүйүүм көрүнөбү десем, Күлө карап жылмайдың мага. Үркөр-үркөр жылдызың кара, Үрүл таңда ыр арнадым сага. Биздин жылдыз гана тапчы десем, Күлө карап жылмайдың мага. Саманчынын жолун кара, Садагам ай, ыр арнадым сага

Жакшылар сендей болот, Жактырган мендей болот. Махабат таарынганда Маалкатып келбей коёт. Кебим бар элге айтпачу Кечинде сен айтпачу Кезикким келип турат Кезикпе деп айтпачы Жолуккум келип турат Жолукпа деп айтпачы Көз мончок сендей болот, Көз арткан мендей болот. Көз тийсе махабатка Көрсө да келбей коёт. Кайырма: Жаш менен ойнойт тура, Жалынсак болбойт тура. Жашарткан менен жанды Жайына койбойт тура.

Жай өтүп, күз мезгил келип, Жай барат мезгилиң желип. Айта албайм ашыктыгымды, Алтыным, койсоңчу сезип. Жамиля, жаным Жамиля деп, Ырчыны айтып бузбайын. Данияр болуп кааласаң, Домбра чертип ырдайын. Бото көз булак болоюн, Утурлап жолуң тороюн. Булбул куш болуп сен үчүн, Багыңа барып коноюн. Аселим, Асел, Асел деп, Түнү бою ырдап сайрайын. Айдоочу Ильяз мен болуп, Долонду ашып барайын. Жүзүңдү тик карай албай, Жүдөдүм сага бара албай. Жүрөгүм ооруп турат го, Жүз аарчы белек ала албай. Мырзагүл, Мырзагүлүм деп, Султаның сенин болоюн. Эрте жазда турналар келсе, Эркем деп обон созоюн. Бетме-бет сага барайын, Берилип сүйүп карайын. Гүл терип сага таң заардан, Гүлсары минип барайын. Кылымды карытар бир күн, Ак жаанда калдым сен үчүн. Махабат дастанын жаздым, Сага деп ырдап күнү-түн. Сен үчүн алма бактан мен, Кыпкызыл алма үзөйүн. Ысык-Көл болуп чалкысаң, Ак кеме болуп сүзөйүн

Көөдөнүмдөн муң арылбай жатты, Көкүрөк дарты жарылбай жатты. Убакыт учат зымырык куштай, Уйкусуз далай таңдар да атты. Колдон бир келбес иш экен аттиң, Козголбос жайга сен эми кеттиң. Чымындай жаның чыркырап кетти, Чын кеткениңди мен бүгүн сездим Эмне мынча сен эртелеп кеттиң, Элиңдин бүтүн жүрөгүн эздиң. Укканда сени ишене албай, Ушак бул жалган бир кептир дедим. Арман күн андай болбоду досум, Ыр бутагына конбодуң досум. Аталап ыйлаар туяк калтырып, Анан кийин не соолбодуң досум. Арбыбай сенин кадамың досум, Арылбай жакшы арааның досум. Сыздатып коюп сен учуп кеттиң, Сагындык сенин карааның досум. Артыңдан калган досторуң досум, Армандуу коштойт үнүңдү досум. Черткенде черди таркатчуң аттиң, Гитардын кылы үзүлдү досум. Арман ыр жүрөк толгойт го досум, Өзүңдөй эми болбойт го досум. Эрте алып кеткен арадан бөлүп, Боору таш ажал тойбойт го досум. Булактын көзү соолдубу досум, Буурчак жаш көзгө толдубу досум. Береним бизден бөлүнүп учтуң, Бейишке жаның кондубу досум. Узатып бирге өзүңдү жоктоп, Табигат кошо ыйлады досум. Таарыныч айтып тагдырга наалат, Канча жаш жүрөк сыздады досум. Тууганың менен досторуң досум, Жүргөнбүз сени жан тутуп досум. Келдиң да кайра шашылыш кеттиң, Ата-энең калды кан жутуп досум. Сүйгөнүң калды артыңдан жоктоп, Сүйлөбөй сенин жүрөгүң токтоп. Кантели тагдыр ушу экен арман, Аркаңда калдык буркурап-боздоп. Күлгөнүң күнгө тең эле Таалай, Күйүткө салдың эң эле Таалай. Таалайы тайкы адамдай болуп, Тагдырың неден кем эле Таалай. Кызарып күнүң баттыбы досум, Күкүктөй үнүң каттыбы досум. Жалынсак дагы келбейсиң кайра, Жаннатка жаның жаттыбы досум. Булутка күнүң баттыбы досум, Булбулдай тилиң каттыбы досум. Ыйласак укпай сен кетип калдың, А дүйнө эмне жактыбы досум? Туулган жериң Чаткалың досум, Турпагын жаздап сен жатканың досум. Адамдын баарын өзүндөй көрбөй, Жүрсөң бир болмок сактанып досум. Эзилип жүрөк зырп этти досум, Ээ кылбай ажал шыр кетти досум. Буркурап, боздоп биз калып калдык, Ырдалбай канча ыр кетти досум. Энеңе кыйын иш болду досум, Кандай бир күнгө туш болдуң досум. Бектурган уулу Таалайбек өзүң, Элиңен кеткен бир куш болдуң досум. Ырларың калды аманат досум, Унутулбай ырың ырдалат досум. Таалайбек деген атың жүрөктө, Түк өчпөс болуп сакталат досум. Унутулбай ырың ырдалат досум, Кош, эми Таалай, тынч укта досум…

Жүрөгүм түйлап, көөдөнгө сыйбайт, Жүдөтүп жалгыздык жанымды кыйнайт. Томсоруп турам, өткөндү эстеп, Тоо жели согот кайгымды сезбей. Түшүндүм баарын, келсеңчи, жаным, Түпөйүл кылбай, кечирчи, жаным. Салкын жел сенден саламым айтам, Сапардан жалгыз сени сагынып кайтам. Үй-бүлө баркын кечигип сезип, Үмүтүм жанбай жүрөм жер кезип. Саргайып күттүм, келсеңчи, жаным, Сагындым сени, келчи, ардагым. Жалгыздап учкан куш көрүп калсам, Жалооруп, эстеп мен кеттим, Асель. Жалгыз бир жанга туш болуп калсам, Жалган шум дүйнө дей кетмекмин, Асель. Кулакка күлкүң угулат дагы, Кыйналып кеттим, келсеңчи, жаным. Буулугуп жашайм, бул дүйнөм жалган, Булгабай сүйүүсүн, ким сактап калган? Тартууга берген тагдырым мага, Таалайым, бактым, жоготтум арман. Бир келген мага качырдым бактым, Кечиргин мени, кечиргин, жаным. Түшүндүм баарын, келсеңчи, жаным, Түпөйүл кылбай, кечиргин, жаным, Сагындым сени, келчи, ардагым…

Суранса укпас сөзүн далайдын, Суулардай аккан күндү самаймын. Сезимим жыргап, күлүңдөп жүзүм, Сени алып келчү жолду караймын. Кайырма: Жакшынакайым, жарк деп элесиң, Жан дүйнөм ээлеп, неге жеңесиң? Жашыл жарык нур жааган жол менен, Качан келесиң, эми качан келесиң? Кантейин күткөн кездердин көбүн, Каалабайм сенден өзгөнүн демин Карагым келип, караның издеп, Карайып барат көздөрүм менин. Кайырма: Сүйгөнүм, бүттүм, тушалып деги, Сүйүүсүз жашап, утабыз нени? Кубаты сыйкыр үмүтүм элең, Кучактап алды кусалык мени. Кайырма:

Көк көйнөк кийсең, көңүлүм сага бөлүнөт, Көркөмүң мага күн нуру болуп төгүлөт. Көңүлүм чындап бурулуп калды, көлдүк кыз, Көңүлдө сырым, көксөгөн муңум угуңуз. Көңүлүм чындап бурулуп калды, көлдүк кыз, Көксөгөн муңум, жүрөктө сырым угуңуз. Ак көйнөк кийсең, акылым сага бөлүнөт, Ажарың мага ай нуру болуп төгүлөт. Ашыкмын дагы, ашыктым сизге, көлдүк кыз, Атайын менин арнаган ырым угуңуз. Ашыкмын дагы, ашыкмын чындап, көлдүк кыз, Атайын сизге арнаган ырым угуңуз. Кызылды кийсең, кыялым сага бөлүнөт, Кылыгың мага кызгалдак болуп көрүнөт. Кымбатым менин, көлдүк кыз, ырым угуңуз, Кылымдар бою бүтпөсө экен ырыбыз. Кымбатым менин, көлдүк кыз, ырым угуңуз, Кылымдар бою бүтпөсүн ушул ырыбыз.

Элимдин бейпилдигин, Намыска бек сактаймын! Энеке, ак сүтүңдү, Эл коргоп мен актаймын! Кайырма: Эр жигит эл четинде, Азамат жоо бетинде. Алыста кыргыз элим, Ар дайым сезимимде. Эр жигит эл четинде, Азамат жоо бетинде. Артымда кыргыз элим, Ар дайым сезимимде. Сүйүктүү чек арамды, Душманга аралатпайм. Атаке, сөзүм берем, Жүзүңдү жер каратпайм. Кайырма: Эр жигит эл четинде, Азамат жоо бетинде. Алыста кара көзүм, Ар дайым сезимимде. Эр жигит эл четинде, Азамат жоо бетинде. Артымда кара көзүм, Ар дайым сезимимде. Кыргызым, кутман элим, Бейиштен бүткөн жерим. Намысты алдырбайбыз, Ишенгин, менин элим. Кайырма: Эр жигит эл четинде, Азамат жоо бетинде. Алыста кыргыз элим, Ар дайым жүрөгүмдө. Эр жигит эл четинде, Азамат жоо бетинде. Артымда кыргыз элим, Ар дайым жүрөгүмдө.

Түн сүйүүмдү сага болгон, Ушунча да эзесиңби? Сага арнап ырдап жатам, Сүйүүмдү сен сезесиңби? Кайырма: Сага арнаган ак сүйүүнүн, Кадырына жетесиңби? Макул болуп мени менен, Токтогулга кетесиңби? Жолугууга чакырайын, Жообун айтып келесиңби? Анчалык көп кыйнабачы, Алда мени сезесиңби? Кайырма: Айтчы гана, жообун айтчы, Алоолонуп күйүп барам. Анчалык көп назданбачы, Ал ансайын сүйүп барам. Келчи, гүлүм көп күтпөстөн, Максатыма жетсем окшойт. Күтө бербей Токтогулга, Алып качып кетсем окшойт.

Арзуу мени багып, жетелеп Чокуларга эң бийик. Байлап алды улуу махабат Айтканына көндүрүп. Тоодой бакыт тосуп алдыман Турган кезде толкундап. Толукталат эле сезимим Койгонуңда сен күлүп. Кайырма: Сага күлгөн кандай жарашат Аны билээр бекенсиң? Сулуулугуң артып жылмайсаң Ыр баркына жетээрсиң. Көлдүн бетин тегиз көрктөгөн Ак куу болуп татына Коз отумда жашап жылмаю Дастан болуп кетээрсиң. Бала үмүтүм сага суктанып Чертип жатса түркүмүн. Ак жүзүмө салып сумсаю Үн кечирүү мүмкүнбү? Ажарыңды нурга толтуруп Жадырачы периштем. Табият да күтүп тургандай Тамшандырчу күлкүңдү. Кайырма: Сага күлгөн кандай жарашат Аны билээр бекенсиң? Сулуулугуң артып жылмайсаң Ыр баркына жетээрсиң. Көлдүн бетин тегиз көрктөгөн Ак куу болуп татына Коз отумда жашап жылмаю Дастан болуп кетээрсиң. Эгер сүйүү болсо зор дайра Ага өзүң кош колсуң. Көргүштөгөн оттуу сезимим Эми кантип токтолсун. Өзүң үчүн сен да бул тапта Күлүп жүрчү жаркырап. Ашыктыка толгон бул ырым Күлкүң менен коштолсун. Кайырма: Сага күлгөн кандай жарашат Аны билээр бекенсиң? Сулуулугуң артып жылмайсаң Ыр баркына жетээрсиң. Көлдүн бетин тегиз көрктөгөн Ак куу болуп татына Коз отумда жашап жылмаю Дастан болуп кетээрсиң.

Көзүмдү албай коломтонун отунан, Көөдөнүм өрт, шуу үшкүрүп олтурам. Тагдыр турат коломтого байлануу Таштап кетсем не болот деп чочуган. Арзуу бизге азап болду кайдагы? Асылкечим, бир сөз айтчы жайдары. Агай, мени өзүң элең азгырган, Астыртадан көздү кысып, жазгырган. Калбай ээрчип, күндө белек калтырып, Карындаш деп эркелетип, наз кылган. Ал ансайын жүргөн элем тартынып, Моюнума колуң турса артылып. Бирге сыздап жүрөктөгү жарабыз, Биздин дайым бирге дүйнө санаабыз. Арзуу деген азап экен туйланган, Жакын туруп алыс минтип арабыз. Көңүлүбүз, Көңүлүбүз толгон кезде муң-зарга, Бей убакта, Бей убакта биз келебиз гүлзарга. Жалын сүйүү болсо дагы ортобуз, Жаным, неге биз сүйүүдөн коркобуз? Эч жөнү жок, өзүбүздө күнөөлөр, Эки жүрөк экөөбүздүн эркебиз. Булганычтуу ушак кылаар бирөөлөр, Бул сүйүүнү аздек сактап жүрө көр. Жашырынган сүйүү — ушул сүйүүбү? Жанды кыйнап бүттү сырдын түйүнү. Алысташып жашайлычы, агайым, Азап толду сени кыя албай, үйүңдү. Мен тагдырдан өз теңимди табайын, Сизди болсо, жан туйгум деп санайын.

Жай өтүп, күз мезгил келип, Жай барат мезгилиң желип. Айта албайм ашыктыгымды, Алтыным, койсоңчу сезип. Жамиля, жаным Жамиля деп, Ырчыны айтып бузбайын. Данияр болуп кааласаң, Домбра чертип ырдайын. Бото көз булак болоюн, Утурлап жолуң тороюн. Булбул куш болуп сен үчүн, Багыңа барып коноюн. Аселим, Асел, Асел деп, Түнү бою ырдап сайрайын. Айдоочу Ильяз мен болуп, Долонду ашып барайын. Жүзүңдү тик карай албай, Жүдөдүм сага бара албай. Жүрөгүм ооруп турат го, Жүз аарчы белек ала албай. Мырзагүл, Мырзагүлүм деп, Султаның сенин болоюн. Эрте жазда турналар келсе, Эркем деп обон созоюн. Бетме-бет сага барайын, Берилип сүйүп карайын. Гүл терип сага таң заардан, Гүлсары минип барайын. Кылымды карытар бир күн, Ак жаанда калдым сен үчүн. Махабат дастанын жаздым, Сага деп ырдап күнү-түн. Сен үчүн алма бактан мен, Кыпкызыл алма үзөйүн. Ысык-Көл болуп чалкысаң, Ак кеме болуп сүзөйүн.

Кыраңдагы гүл сымал, Кылактайсың, Айзат кыз. Тоодон аккан мөпмөлтүр, Булактайсың, Айзат кыз. Каректериң карагат, Балбылдайсың, Айзат кыз. Кызыл калтар кундуздай, Жалжылдайсың, Айзат кыз. Кайырма: Айзат кыз, Айзат кыз, Жалжылдайсың, Айзат кыз. Каректериң мөлтүрөп, Балбылдайсың, Айзат кыз. Ысык-Көлгө ак куулар, качан конот, Айзат кыз? Экөөбүздө жолугуу качан болот, Айзат кыз? Эми качан окууңду аяктайсың, Айзат кыз? Качан сүйүү дептерин барактайсың, Айзат кыз? Айдай сулуу, Айзат кыз, Күндөй сулуу, Айзат кыз. Асылымсың, Айзат кыз, Ашыгымсың, Айзат кыз. Ат арытып алыстан сага келем, Айзат кыз, Ак сүйүүнүн гүлдөрүн терип берем, Айзат кыз. Махабаттын дастанын угасыңбы, Айзат кыз? Ак кебездей колуңду сунасыңбы, Айзат кыз? Айзат кыз, Айзат кыз. Кайырма:

Сагынып сага жазган каттарымды, Билбедим же жактырбай жатканыңды. Же күздүн бүркүмүнө бүктөп коюп, Саргайган жалбырактай катканыңбы? Бир кезде мага жазган каттарыңды, Көргөзбөй жан адамга катпадымбы. Сезимден жүрөгүмө уя салып, Үлбүрөп балапандай бакпадымбы. Бакпадымбы, каттарымды катпадыңбы? Өзүңдү күттүм неге? Өкүнүп бүттүм дебе. Жарашып алсынчы деп, Жаштык кез күтмөк беле? Күн өттүбү, арадан ай өттүбү, Сезбей калдым, сезимди түнөттүмбү? Жообуң күтүп жол карап сен деп жүрсөм, Жолоочудай жөн гана түз өттүңбү? Канча ирет карааныңа жагалдандым, Апкаарып айтар сөздү таба албадым. Сагынсам да саргайып, жаным, бирок, Батынып мен жаныңа бара албадым. Бара албадым, таба албадым, жагалдандым.

Сен менин жүрөгүмө жаз алып келдиң, Жаз менен жанга жагым наз алып келдиң. Күн нурун кирпигиңе тагынып алып, Күлмүңдөп гүлгө окшоп жасанып келдиң. Кайырма: Жаз менин көздөрүмдө, сенин көзүңдө, Жүрсөк да аппак карлуу кыштын өзүндөй. Ал жазды сен ээрчитип мага келгендей, Көңүлүм көктөм өңүн көргөн сезимде. Көздөрүң көздөрүмө учураганда, Бактылуу жоктой башка ушул ааламда. Көлкүлдөп эрип кетти сүйүү жазынан, Кыш дагы алы келбей кычыраганга. Кайырма: Көздөрүң көздөрүмө эркелегенде, Көлдөгү толкун болуп кетем мен эмне. Бүт дүйнө жаралгандай сүйүү дегенден, Бүт дүйнө багынгандай сүйүү дегенге!

Ким элек, ким болдук?,- деп Суроонун жообун издеп. Аскадай абийир болсо, Алдыкпы аны түздөп. Аскар-зоо намыс урап, Ала-Тоом ыйлап турат. Ушул күнгө жеткиргендер Береби элге сурак? Арман ай, кыргыз элим Айласын таппай турат. Үй бүлөө багабыз деп, Үшкүрүп бакыт издеп, Жүрүшөт башка өлкөдө Бир эмес миңдеп, жүздөп. Алыскы сапардагы Бир тууган, боорум кыргыз. Таң берем кайратыңа Ийилгис, такыр сынгыс. Күн берет кыйналганын Ай күнүң күлүп Чынгыз. Эр Манас тукумдары Ээрчишип закымданып. Күн санап кеткендердин Аягы басылбады. Чоңдорун кооз сүйлөп Чокчоңдоп бакылдады. Күнүгө жүз айтышат Жакшы күн жакын калды. Эл ишенбей калганына Жетпейби акылдары? Абийирди жоготтукпу, Табабыз кайдан алып Аксымдар сүйлошөт го Асмандан айды алып, Тим койсок, жерди бүтүн Жутушат чайнап алып. Түшүнчү бир тууганым Булар кетишет пайдаланып. Арбактар кечиргиле Биз кеттик майдаланып. Жакшы күн сөссүз келет Жабыркап чөмүлбөгүн. Көрбөйүн, укпайынчы Кабыргаң сөгүлгөнүң. Башка элге уят болуп Бечара көрүнбөгүн. Бир тууган боорум кыргыз Бириндеп бөлүнбөгүн Жараткан кечирбейт го, Эми кан төгүлгөнүн. Кыргызым качан, кайдан Акчага сатылчу эле? Түндүсүң, сен түштүк деп Бир-бирин басынтчу эле?.. Жакшысын даңазалап Жаманын жашырчу эле.. Жабыркап калса бири Жардамга шашылчу эле.. Ушундай ынтымакта Жашасак болбойт беле.. Депутаттык керек эмес Бир бүтүнмекн керек. Ажолук керек эмес Урпагың эсен керек. Журтташым ойлонолу Биз эмне курал белек. Болбогон акча үчүн Ар кимге болдук желек. Кудайдан корколучу Болбойлуу мерез сенек. Энелер ынтымактын Эшиги болуп келген. Терметип ырыскынын Бешиги болуп келген. Кээ бир аялдар ажаандыгы Тирүүлөй бизди сойду. Сен чүйлүк, оштуксуң деп Ынтымак такыр жойду. Аттиң ай, араңардан Бир Каныкей чыкпай койду. Сөз өтөөр, салабаттуу Курманжан чыкпай койду. Элеси канча өтсө да, Эсимден кетпей турат. Насаатын элге айтканга Бир Чыңгыз жетпей турат. Ким болдук, биз ким элек? Улуу журт урпагы элек.. Бириндеп жоголбойлу Бизге азыр Манас керек. Шору көп кыргызым ай, Ушундай болот белек.. Уул-кызды ойготуучу Ынтымак бизге керек. Аталар сактап келген Мекенди ойлон кыргыз! Аздектеп бапестеген Энени ойлон кыргыз! Тирүүлүк бейишиндей Жериңди сакта, кыргыз! Бирөөнүн бийлиги үчүн Элиңди атпа, кыргыз! Коңшулар сынап турат Бүт дүйнө турат карап. Бир-бириң сатпа кыргыз Жаманын жогот бекит Жакшыны макта кыргыз! Кыргыз…мммм.мммм Бүт дүйнө карап турат Коңшулар сынап турат. Бир-бириң сатпа кыргыз Жериңди сатпа кыргыз!

Кой көздөрүң жалжылдап, Карагаттай күкүк ай. Аясаңчы жүрөгүм, Жаралантпай, күкүк ай. Аруу түндө нур чачкан Ай болоюн, күкүк ай. Көңүл кушун көтөргөн, Жай болоюн күкүк ай. Кайырма: Күкүк ай, күкүк ай, Жүдөп бүттүм күтүп ай. Бакан менен ийиндеп, Суу аласың күкүк ай. Жандап бассам жер тиктеп, Уяласың күкүк ай. Деги сенин купулуңа, Толомунбу, күкүк ай? Суу жетпеген какыр сайдай, Соломунбу, күкүк ай? Кайырма: Уялбастан жаныма, Жакын келчи күкүк ай. Өзүң менен бир болоюн, Макул дечи күкүк ай. Терезеңдин түбүндө Күтүп турам, күкүк ай. Махабаттын ызгаарына, Үшүп турам, күкүк ай.

Койгондой мезгил сизге жүгүн артып, Саамайың былтыркыдан агыш тартып. Энекем, кагылайын картайбасын, Өмүрдүн кайыгында барат калкып. Энеке кагылайын картайбачы, Саамайың калыптыр го агыш тартып. Ааай, алтын энем мен үчүн канча чачың агарды экен. Энелер бар бул дүнүйө аста аста, Чалпалбай кармалгансыйт тең салмакта. Калыстыгы жок болсо эгер энелердин, Оодарылмак жер шарыбыз бир заматта. Калыстыгы жок болсо эгер энелердин, Оодарылмак жер шарыбыз бир заматта. Мммм, алтын энем мен үчүн канча түйшүк тарттың экен. Өмүрдүн шамын бизге эне жаккан, Кабагым кашым дебей барктап баккан. Эненин асылдыгын сыйлайлычы, Мени да , сени дагы эне тапкан. Эненин ыйыктыгын барктайлычы, Кадимки Манасты да эне тапкан. Эээй, алтын энем мен үчүн канча чачың агарды экен. Эээй, алтын энем мен үчүн канча түйшүк тарттың экен. Кабагым кашым дебей барктап баккан, Кылымдагы кыргызымды эне тапкан.

Кара көзүм кайдан сага жолуктум, Караколдон карегиме толупсуң. Карлыгачтын канатындай каш кагып, Капысынан жүрөгүмдү ооруттуң. Кайырма: Кандай сулуу бүт баары, Караколдун кыздары. Кыйбай артка кеталбай, Кылчактайбыз биз дагы. Жымыңдашып жылдыздай, Жыргап көңүл куштары. Карагыңды келтирет, Караколдун кыздары. Түрдөнөсүң көйнөгүңдөй булактап, Кылыктанып карматпайсың кылактап. Ортобузда кол тийбеген алыстык, Ойлонсом да жетким келет бир аттап. Кайырма: Кандай сулуу бүт баары, Караколдун кыздары. Кыйбай артка кеталбай, Кылчактайбыз биз дагы. Жымыңдашып жылдыздай, Жыргап көңүл куштары. Карагыңды келтирет, Караколдун кыздары. Сагынчым жүрөгүмдү эзгилеп, Сага деген санаа менен кеч кирет. Ырларымды сени көздөй узатам, Ысык-Көлдүн шамалындай өпкүлөп. Кайырма: Кандай сулуу бүт баары, Караколдун кыздары. Кыйбай артка кеталбай, Кылчактайбыз биз дагы. Жымыңдашып жылдыздай, Жыргап көңүл куштары. Карагыңды келтирет, Караколдун кыздары. Сагынчым жүрөгүмдү эзгилеп, Сага деген санаа менен кеч кирет. Ырларымды сени көздөй узатам, Ысык-Көлдүн шамалындай өпкүлөп.

Айылга барганымда туулуп-өскөн, Көрдүм мен балалыкты шибер кечкен. Көз нуру сүртүп өтүп көңүлүмдү, Ыр келди куса менен жүрөк эзген. Бала чак, бала чак, Кандай сүйкүм карасак! Айтса жакын жүрөккө, Аты өзүнө жарашат. Балалык, балалык, Бакыт үчүн жаралып. Эл тилеги өссүн деп, Эртеңдерге баралык. Көргөндө көздөрүмдөн жанып учкун, Бактылуу балалыктын үнүн уктум. Өңүндө менин өңүм турган сымал, Өз эмес, ырын дагы сагыныпмын. Ак терек, көк терек, Сизден бизге ким керек? Гүлдөй сүйкүм гүлүм кыз. Келсин бизге тезирээк. Ак терек, көк терек, Сизден бизге ким керек? Айдай сүйкүм айым кыз, Келсин бизге тезирээк. Кайрылбай сагынсак да, самасак да, Канча ирет кыйбай кылчак карасак да. Эркиме койбой өткөн мезгил учуп, Эсиме түшөт күндөр бала чакта. Бала чак, бала чак, Кандай сүйкүм карасак! Айтса жакын жүрөккө, Аты өзүнө жарашат. Ак терек, көк терек, Сизден бизге ким керек? Күндөй сүйкүм Гүлүм кыз, Келсин бизге тезирээк. Адамзат жолун улап жаралыпмын, Ааламга күлкүлөрү таралышсын. Агарып аталардын батасынан, Асманы бүркөлбөсүн балалыктын. Бала чак, бала чак, Кандай сүйкүм карасак! Айтса жакын жүрөккө, Аты өзүнө жарашат. Ак терек, көк терек, Сизден бизге ким керек? Күндөй сүйкүм Гүлүм кыз, Келсин бизге тезирээк.

Билинбестен мезгилдердин сынагы, Билбейм качан, кайсы жолдон сурады. Жетип келип, колдон алды байкатпай, Алыкулдун ак боз атчан курагы. Ай-жылдарды аралатып кошуп жаш, Кечээ гана турдум эле тосуп жаз. Күлгүн чакты чакыргансыйт күз жакка, Алыкулдун ак боз минген отуз жаш. Өмүр, чиркин, суудай экен агылган, Бүгүнкүдөн эртеңи көп жаңырган. Алды кызык, арты өкүнүч сезилип, Жаштык күндөр жазда калып сагынган. Көлөкөсүн көргүм келбей жайдын да, Көңүл кушум көктөм жыттуу айдыңда. Канча жашоо буюрганын ким билет, Калгым келет жашыл жаздын айлында. Жаштыгымды омуроолоп качырып, Туягынан даңкандары чачылып. Алыстарга ала качат ак боз ат, Отуз жаштын тоолорунан ашырып. Кечээ эле тиги кырда жок элең, Кайдан келдиң, боз ат минген отуз жаш?