Сыймык бейшекеев.
 Слушать песни исполнителя и скачать онлайн.
Страница 2

Жай өтүп, күз мезгил келип, Жай барат мезгилиң желип. Айта албайм ашыктыгымды, Алтыным, койсоңчу сезип. Жамиля, жаным Жамиля деп, Ырчыны айтып бузбайын. Данияр болуп кааласаң, Домбра чертип ырдайын. Бото көз булак болоюн, Утурлап жолуң тороюн. Булбул куш болуп сен үчүн, Багыңа барып коноюн. Аселим, Асел, Асел деп, Түнү бою ырдап сайрайын. Айдоочу Ильяз мен болуп, Долонду ашып барайын. Жүзүңдү тик карай албай, Жүдөдүм сага бара албай. Жүрөгүм ооруп турат го, Жүз аарчы белек ала албай. Мырзагүл, Мырзагүлүм деп, Султаның сенин болоюн. Эрте жазда турналар келсе, Эркем деп обон созоюн. Бетме-бет сага барайын, Берилип сүйүп карайын. Гүл терип сага таң заардан, Гүлсары минип барайын. Кылымды карытар бир күн, Ак жаанда калдым сен үчүн. Махабат дастанын жаздым, Сага деп ырдап күнү-түн. Сен үчүн алма бактан мен, Кыпкызыл алма үзөйүн. Ысык-Көл болуп чалкысаң, Ак кеме болуп сүзөйүн

Арзуу мени багып, жетелеп Чокуларга эң бийик. Байлап алды улуу махабат Айтканына көндүрүп. Тоодой бакыт тосуп алдыман Турган кезде толкундап. Толукталат эле сезимим Койгонуңда сен күлүп. Кайырма: Сага күлгөн кандай жарашат Аны билээр бекенсиң? Сулуулугуң артып жылмайсаң Ыр баркына жетээрсиң. Көлдүн бетин тегиз көрктөгөн Ак куу болуп татына Коз отумда жашап жылмаю Дастан болуп кетээрсиң. Бала үмүтүм сага суктанып Чертип жатса түркүмүн. Ак жүзүмө салып сумсаю Үн кечирүү мүмкүнбү? Ажарыңды нурга толтуруп Жадырачы периштем. Табият да күтүп тургандай Тамшандырчу күлкүңдү. Кайырма: Сага күлгөн кандай жарашат Аны билээр бекенсиң? Сулуулугуң артып жылмайсаң Ыр баркына жетээрсиң. Көлдүн бетин тегиз көрктөгөн Ак куу болуп татына Коз отумда жашап жылмаю Дастан болуп кетээрсиң. Эгер сүйүү болсо зор дайра Ага өзүң кош колсуң. Көргүштөгөн оттуу сезимим Эми кантип токтолсун. Өзүң үчүн сен да бул тапта Күлүп жүрчү жаркырап. Ашыктыка толгон бул ырым Күлкүң менен коштолсун. Кайырма: Сага күлгөн кандай жарашат Аны билээр бекенсиң? Сулуулугуң артып жылмайсаң Ыр баркына жетээрсиң. Көлдүн бетин тегиз көрктөгөн Ак куу болуп татына Коз отумда жашап жылмаю Дастан болуп кетээрсиң.

Кызылдан көйнөк секелек сенсиң, Кыраңда өскөн байчечек сезим. Сүйүүмдү айтсам билмексен болгон, Сүйкүмдүү кызым эселек кезиң. Түрлөнтүп айткан баяным сенсиң, Түшүмдө берген аяным сенсиң. Кылымдап айткан жомогум сенсиң, Кыйналып жазган обонум сенсиң. Апталап айткан баяным сенсиң, Ал түндө берген аяным сенсиң, Айлап бир айткан жомогум сенсиң, Араңдан жазган обонум сенсиң. Саамайдан сылаар салкын бир желсиң, Сүйүүмө жөлөк болчу сен белсиң, Жылдызың чачып жылмайып койчу, Сүйүүмө жалгыз сен эле теңсиң. Түрлөнтүп айткан баяным сенсиң, Түшүмдө берген аяным сенсиң. Кылымдап айткан жомогум сенсиң, Кыйналып жазган обонум сенсиң. Апталап айткан жомогум сенсиң, Ал түндө берген обонум сенсиң, Сүрдөнүп айткан жомогум сенсиң, Сүйүүдөн тапкан обонум сенсиң. Нөшөрлөп жааган жамгырым сенсиң, Көөшөрүп жазган жаңы ырым сенсиң. Сүйүүнүн сырлуу сандыгы сенсиң, Сүрдөнүп айтсам, бардыгы сенсиң, Бардыгы сенсиң, бардыгы сенсиң. Сүйүүнүн алтын сандыгы сенсиң. Бардыгы сенсиң, бардыгы сенсиң, Сүйүүмө жалгыз сен эле тенсиң. Бардыгы сенсиң, бардыгы сенсиң, Сүйүүнүн алтын сандыгы сенсиң, Бардыгы сенсиң, бардыгы сенсиң, Сүйүүмө жалгыз сен эле тенсиң.

Жүрөгүм түйлап, көөдөнгө сыйбайт, Жүдөтүп жалгыздык жанымды кыйнайт. Томсоруп турам, өткөндү эстеп, Тоо жели согот кайгымды сезбей. Түшүндүм баарын, келсеңчи, жаным, Түпөйүл кылбай, кечирчи, жаным. Салкын жел сенден саламым айтам, Сапардан жалгыз сени сагынып кайтам. Үй-бүлө баркын кечигип сезип, Үмүтүм жанбай жүрөм жер кезип. Саргайып күттүм, келсеңчи, жаным, Сагындым сени, келчи, ардагым. Жалгыздап учкан куш көрүп калсам, Жалооруп, эстеп мен кеттим, Асель. Жалгыз бир жанга туш болуп калсам, Жалган шум дүйнө дей кетмекмин, Асель. Кулакка күлкүң угулат дагы, Кыйналып кеттим, келсеңчи, жаным. Буулугуп жашайм, бул дүйнөм жалган, Булгабай сүйүүсүн, ким сактап калган? Тартууга берген тагдырым мага, Таалайым, бактым, жоготтум арман. Бир келген мага качырдым бактым, Кечиргин мени, кечиргин, жаным. Түшүндүм баарын, келсеңчи, жаным, Түпөйүл кылбай, кечиргин, жаным, Сагындым сени, келчи, ардагым…

Толук кез жайдын ысыгы, аптап, Күүгүм кирди айылды караңгы каптап. Ышкырык-күлкү, шаңдуу ыр менен, Боз балдар жүрөт көчөнү таптап. Кайырма: Айыл этегинде жалгыз там турат, Шаардык кыз келген, көңүлдү бурат. Кантип чакырып, таанышсам экен, Канткенде билип, сезимим туят? Демейде комсоо көрүнсө ал там, Айлыбызга берет бөтөнчө бир шаң. Жылдыздар батып, торгой үн салат, Чыкпайт шаардык кыз, атат жаңы таң. Кайырма: Бирибизден тымызын кызгана беребиз, А бирок эч кимибиз тааныша элекпиз. Ышкырык салып өйдө-ылдый улам, Канткенде чакырып, гүлүмдү сунам? Кайырма:

Көөдөнүмдөн муң арылбай жатты, Көкүрөк дарты жарылбай жатты. Убакыт учат зымырык куштай, Уйкусуз далай таңдар да атты. Колдон бир келбес иш экен аттиң, Козголбос жайга сен эми кеттиң. Чымындай жаның чыркырап кетти, Чын кеткениңди мен бүгүн сездим Эмне мынча сен эртелеп кеттиң, Элиңдин бүтүн жүрөгүн эздиң. Укканда сени ишене албай, Ушак бул жалган бир кептир дедим. Арман күн андай болбоду досум, Ыр бутагына конбодуң досум. Аталап ыйлаар туяк калтырып, Анан кийин не соолбодуң досум. Арбыбай сенин кадамың досум, Арылбай жакшы арааның досум. Сыздатып коюп сен учуп кеттиң, Сагындык сенин карааның досум. Артыңдан калган досторуң досум, Армандуу коштойт үнүңдү досум. Черткенде черди таркатчуң аттиң, Гитардын кылы үзүлдү досум. Арман ыр жүрөк толгойт го досум, Өзүңдөй эми болбойт го досум. Эрте алып кеткен арадан бөлүп, Боору таш ажал тойбойт го досум. Булактын көзү соолдубу досум, Буурчак жаш көзгө толдубу досум. Береним бизден бөлүнүп учтуң, Бейишке жаның кондубу досум. Узатып бирге өзүңдү жоктоп, Табигат кошо ыйлады досум. Таарыныч айтып тагдырга наалат, Канча жаш жүрөк сыздады досум. Тууганың менен досторуң досум, Жүргөнбүз сени жан тутуп досум. Келдиң да кайра шашылыш кеттиң, Ата-энең калды кан жутуп досум. Сүйгөнүң калды артыңдан жоктоп, Сүйлөбөй сенин жүрөгүң токтоп. Кантели тагдыр ушу экен арман, Аркаңда калдык буркурап-боздоп. Күлгөнүң күнгө тең эле Таалай, Күйүткө салдың эң эле Таалай. Таалайы тайкы адамдай болуп, Тагдырың неден кем эле Таалай. Кызарып күнүң баттыбы досум, Күкүктөй үнүң каттыбы досум. Жалынсак дагы келбейсиң кайра, Жаннатка жаның жаттыбы досум. Булутка күнүң баттыбы досум, Булбулдай тилиң каттыбы досум. Ыйласак укпай сен кетип калдың, А дүйнө эмне жактыбы досум? Туулган жериң Чаткалың досум, Турпагын жаздап сен жатканың досум. Адамдын баарын өзүндөй көрбөй, Жүрсөң бир болмок сактанып досум. Эзилип жүрөк зырп этти досум, Ээ кылбай ажал шыр кетти досум. Буркурап, боздоп биз калып калдык, Ырдалбай канча ыр кетти досум. Энеңе кыйын иш болду досум, Кандай бир күнгө туш болдуң досум. Бектурган уулу Таалайбек өзүң, Элиңен кеткен бир куш болдуң досум. Ырларың калды аманат досум, Унутулбай ырың ырдалат досум. Таалайбек деген атың жүрөктө, Түк өчпөс болуп сакталат досум. Унутулбай ырың ырдалат досум, Кош, эми Таалай, тынч укта досум…

Кызыктырган гүлүм, ай Кызыгамын, билгин ай. Жандап баса албаймын Жалтантат го сүрүң ай. Кыйнап мени бүттү го Кызгалдактай түрүң ай. Күлмүң көзүм, татынам Күбүлбөсүн бүрүң ай. Кайырма: Ах, гүлүм ай, гүлүм ай Сага таза дилим ай. Чаңкап суусап, ыр ырдап Чарчады го тилим ай. Ох гүлүм ай, гүлүм ай, Сага таза сүйүүм ай Чаңкап суусап, ыр ырдап Чарчады го тилим ай. Басканың бут маралдай Батынып мен баралбай. Чаң толсо да камбары Чай ичкендей карандай. Кол сунсам да жетпедим Койсоң эмне жаралбай. Ээнсиреп кыйналдым Эл баспаган аралдай. Кайырма: Ах, гүлүм ай, гүлүм ай, Сага таза сүйүүм ай. Чаңкап суусап, ыр ырдап. Чарчады го тилим ай, Эх, эх, гүлүм ай Сага таза сүйүүм ай. Чаңкап суусап, ыр ырдап. Чарчады го тилим ай. Суу аласың булактан Суугун артып караткан. Качан сага сырдашам Калыс болчу жараткан. Сезилбестен өткөнбү же Сени сүйөөр курактан. Таң берейин жүрөккө Тамшандырып сураткан. Кайырма: Ах, ах, гүлүм ай, Сага таза сүйүүм ай. Чаңкап суусап, ыр ырдап. Чарчады го тилим ай, Эх, гүлүм ай, гүлүм ай Сага таза сүйүүм ай. Чаңкап суусап, ыр ырдап. Чарчады го тилим ай.

Ким элек ким болдук деп, Суроонун жообун издеп, Аскадай абийир болсо, Алдыкпы аны түздөп Аска-зоо намыс урап, Ала-Тоом ыйлап турат Ушул күнгө жеткиргендер, Береби элге сурак. Арман ай кыргыз элим Айласын таппай турат Үй-бүлө багабыз деп, Үшкүрүп бакыт издеп Жүрүшөт башка өлкөдө Бир эмес миңдеп, жүздөп Алыскы сапардагы Бир тууган боорум кыргыз Таң берем кайратыңа, Ийилгиз такыр сынгыз Күн билет кыйналганын Ай гүлү, күбө жылдыз Эр Манас тукумдары Ээрчишип закымдады Күн санап кеткендердин Аягы басылбады Чоңдорүң кооз сүйлөп Чокчоңдоп бакылдады Күнугө жүз айтышат Жакшы күн жакын калды Эл ишенбей калганына Жетпеди акылдары Абийирди жоготтук го Табабыз кайдан алып Аксымдар сүйлөшөт го Асмандан айды алып Тим койсок жерди бүтүн Жутушат чайнап алып Түшүнчу бир тууганым Булар кетишет пайдаланып Арбактар кечиргиле Биз кеттик майдаланып Жакшы күн сөзсүз келет Жабыркап чөмүлбөгүн Көрбөйүн укпайынчы Кабыргаң сөгүлгөнүн Башка элге уят болуп Бечара көрүнбөгүн Бир тууган боорум кыргыз Бириндеп бөлүнбөгүн Жараткан кечирбейт го Эми кан төгүлгөнүң Кыргызым качан кайдан Акчага сатылчу эле Түндүксүн сен түштүк деп Бир-бирин басынтчу эле Жакшысын даңазалап Жаманын жашырчу эле Жабыркап калса бири Жардамга шашылчу эле Ушундай ынтымакта Жашасак болбойт неге Депутаттык керек эмес Бир бүтүн мекен керек Ажолук керек эмес Урпагым эсен керек Журтташып ойлонолу Биз эмне курал белек Болбогон акча үчүн Ар кимге болдук желек Кудайдан корколучу Болбойлу мерез сенек Энелер ынтымактын Эшиги болуп келген Терметип ырыскынын Бешиги болуп келген Кээбир аялдар ажаандыгы Тирүулөй бизди сойду Сен Чүйлүк Оштуксуң деп Ынтымак такыр жойду Аттиң ай араңардан Бир Каныкей чыкпай койду Сөз өтөр салабаттуу Курманжан чыкпай койду Элеси канча өтсө да Эсимден кетпей турат Насаатын элге айтканга Бир Чыңгыз жетпей турат Ким болдук биз ким элек Улуу журт урпак элек Бириндеп жоголбойлу Бизге азыр Манас керек Шору көп кыргызым ай Ушундай болот белек Уул кызды ойлойлучу Ынтымак бизге керек Аталар сактап келген Мекенди ойлон кыргыз Аздектеп бапестеген Энени ойлон кыргыз Тирүулүк бейишиңдей Жериңди сакта кыргыз Бирөөнүн бийлиги үчүн Элиңди атпа кыргыз Коңшулар сынап турат Бүт дүйнө турат карап Бир-биринсакта кыргыз Жаманын жашыр бекит Жакшыга мактан кыргыз Жаманын жогот бекит Жакшыга мактан кыргыз Кыргыз

Эңсеген карлыгачым, Эсимден тандырасың. Бактымдай махабатым, Багынтып алдабачы. Кайырма: Шурум, шурудайым, Сага ырдайын. Сезим алоолонот, Мендик болчу дайым. Шурум, шурудайым… Күлкүңдүн шыңк эткени, Жүрөгүм зырп эткени. Үлбүрөп карап койсоң, Үмүтүм жылт эткени. Кайырма: Шурум, шурудайым, Сага ырдайын. Сезим алоолонот, Мендик болчу дайым. Шурум, шурудайым… Көзүмдүн карасындай, Көңүлдүн дабасындай. Жүзүңдү көргүм келет, Жүрөктө санаам тынбай. Кайырма: Шуру, шурудайым, Сага ырдайын. Сезим алоолонот, Мендик болчу дайым. Шурум, шурудайым…

Оромол чачтуу периштем, Убайың тартам кечиксең. Ашыктык гүлүн берейин мен, Ак-Буура бойлоп кезиксең. Талыкпай тиктейм нур жүзүң, Татынам, таңкы жылдызым. Оорутуп жүрөк жактырды, Ордолуу Оштун бир кызын. Жоругу жазгы жайдасың, Жоогазын болуп жайнасың. Коргошун болуп кетемби мен, Кургурум, памил чайдайсың. Сурмалуу сулуу периштем, Сумсаям бир аз кечиксең. Сунмакмын сага гүлүмдү мен, Сулайман тоодон кезиксең, Махабат гүлүн термекмин, Ак-Буура бойлоп кезиксең.

Жашоонун бул турмушта маңызы эмне? Байлыкпы басып жыйган катып тенге? Адамдын жанын ажал алам десе, Арачы болор бекен алтын тенге? Жашоонун маңызы дейт ден соолукта, Ансыз да айтышкандай өмүр кыска. Жаралып бул дүйнөгө келген бакыт, Жаркылдап күлүп жүрсөң жай да, кыш да. Жашоонун бул турмушта маңызы эмне? Бийликпи убактынча өткөн төргө? Бел калып бетегеси кеткениндей, Бектердин түбөлүгү болбойт элге. Жашоонун маңызы дейт көңүлдөрдө, Жакшы сөз жарык чачат өмүрлөргө. Бирибиз-бирибизге сыйлуу карап, Жылуу сөз арнайлычы колдон келсе. Жашоонун бул турмушта маңызы эмне? Көр тирилик жай алдырбас акча беле? Артыкча азгырыгы табышмактуу. Адамзат арыла албай келет неге? Жашоонун маңызы дейт үй-бүлөдө. Улаган урпагыңды улуу күнгө, Жана да достук деген кымбаттык бар. Жашоонун көркүн аччу болуп бирге, Жашоонун бул турмушта маңызы эмне?

Кыраңдагы гүл сымал, Кылактайсың, Айзат кыз. Тоодон аккан мөпмөлтүр, Булактайсың, Айзат кыз. Каректериң карагат, Балбылдайсың, Айзат кыз. Кызыл калтар кундуздай, Жалжылдайсың, Айзат кыз. Кайырма: Айзат кыз, Айзат кыз, Жалжылдайсың, Айзат кыз. Каректериң мөлтүрөп, Балбылдайсың, Айзат кыз. Ысык-Көлгө ак куулар, качан конот, Айзат кыз? Экөөбүздө жолугуу качан болот, Айзат кыз? Эми качан окууңду аяктайсың, Айзат кыз? Качан сүйүү дептерин барактайсың, Айзат кыз? Айдай сулуу, Айзат кыз, Күндөй сулуу, Айзат кыз. Асылымсың, Айзат кыз, Ашыгымсың, Айзат кыз. Ат арытып алыстан сага келем, Айзат кыз, Ак сүйүүнүн гүлдөрүн терип берем, Айзат кыз. Махабаттын дастанын угасыңбы, Айзат кыз? Ак кебездей колуңду сунасыңбы, Айзат кыз? Айзат кыз, Айзат кыз. Кайырма:

Кейибей бул жашоодо башың көтөр, Кедейлик, бул күндөр да өтөр, кетер. Кемийт дейт хандын тузу, кези келсе, Кедейлик уят эмес, эгер билсең. Байлыгың — колдун кири, жууса кетет, Балага мээрим болсун, урмат менен. Бапырап тынч жашасаң, ошол бакыт, Баарынан бейпил болсун Ата Мекен. Байлыкка кимдер гана умтулбаган, Байлыгы аз адамдар тынч уктаган. Байлыктын азабы көп, түбү түпсүз, Байлыгың адамды жөн куткарбаган. Басынып кереги жок байлык үчүн, Балдарың болсун сени урматтаган. Бардыгы өтөт, кетет изи калбай, Баарынан бала кымбат көч улаган. Күндүн да түнү болот капкараңгы, Күүгүмдүн таңы болот, жарык жаңы. Кундуздай кара чачың кечээ болсо, Кубулуп эртең башка, бубак басты. Жетишпес оокат бүгүн, эртең башка, Жетилет уулуң дагы, кызың дагы. Жемиши болот жаздын, күздү күтсөң, Жер эне бейпил болсо, болот баары. Армансыз бул жашоодо адам болбос, Аягың бир төгүлсө, кайра толбос. Аярлап күтсөң токтойт байлык дагы, Адашып бир жоготсоң кайра конбос. Адамды сынайт экен бакыт дагы, Асырап ары, келген кир жолотпос. Аялуу буюмуңдай аруу күтсөң, А балаң түбөлүктүү болот жолдош. Азамат эмгектенип уйку билбейт, Арсыздар бекер жүрүп күн кечирет. Ак эмгек жерде калбайт, элиң баалайт, Адалдык атак берет, даңкты берет. Адамды адам кылган — асыл эмгек, Байлыкты, бакытты да ал алып келет. Алтын баш аман болсо, акыры бир күн, Алтындан аяк алып суу ичет. Кейибей бул жашоодо башың көтөр, Кедейлик, бул күндөр да өтөр, кетер.

Жоругум азыр чоочун мага бөтөн Жолуккан күндөрдү эстеп, сага өткөн. Сен иштеп отурганда, шек алдырбай Сеңселген чачтарыңды карап өтөм. Сезимди сага арнаган кирдим чийип Сездирбей басып кеткен, ичтен күйүп. Бурулуп, эки айрылыш жолго салган Бул турмуш аска болчу бизден кийин. Көп мезгил аккан сайын өзөн болуп Көрүнгүң келет мага, бөтөн болуп. Элжиреп күлгөнүңдү көп жашырбай Эстей жүр өткөн жазды эсен болуп. Бир басып далай кечти күүгүмдөнгөн Бир сыйра жолукмайын түн кирбеген. Ал кездин урматы үчүн балбылдаган Аман бол, асыл кечим күлмүңдөгөн. Эсен бол, эркетайым күлмүңдөгөн.

Ысысан чалкыган мен кол болоюн Ушусон эшилме кол чол болоюн Ойдодо обок болор бел болоюн Самайын кытыгылар жел болоюн Не болсон бир озуно тен болоюн Чалыксан эс алдыраар дем болоюн Тарынтып капалантса кимдир бироо Ыр ырдап конул ачу мен болоюн Ношорлу жамгыр болуп тогулойун Ойлонсон санан болуп чомулойун Тажасан бардыгынан сен чалыксан Бейиште кул зар болуп корунойун Не болсон бир озуно тен болоюн Чалыксан эс алдыраар дем болоюн Тарынтып капалантса кимдир бироо Ыр ырдап конул ачу мен болоюн Шеберди араласам шудурумун Кул терсем сага керек менбурунмун Жаркыным мени карап кулуп койчу Эч жерге таштап кетпес тун суйумду Не болсон бир озуно тен болоюн Чалыксан эс алдыраар дем болоюн Тарынтып капалантса кимдир бироо Ыр ырдап конул ачу мен болоюн Суу ичсен тамчы болуп чачырайын Ай болсом коктон карап ашыгайын Уйкудан эртен менен уктап жатсан Жел болуп ойготуга шашылайын Не болсон бир озуно тен болоюн Чалыксан эс алдыраар дем болоюн Тарынтып капалантса кимдир бироо Ыр ырдап конул ачу мен болоюн Шеберди араласам шудурумун Кул терсем сага керек менбурунмун Жаркыным мени карап кулуп койчу Эч жерге таштап кетпес тун суйумду

Көлөмүң болуп кичине, Көзүмдүн батсаң ичине. Көргөзбөй алып жүрмөкмүн, Көңүлү бузук кишиге. Карааның болуп кичине, Каректин батсаң ичине, Каратпайт элем өзүңдү, Карашы бузук кишиге. Карасаң башка кишиге, Кан толо түшөт ичиме. Эриксе жүрөк булкунуп, Ээ боло албайм күчүнө. Жанаша калсам кичине, Жалдырап карайм жүзүңө, Балакет кылбасаң экен, Башканын кирип түшүнө. Бийлетип ой-санаамды, Биликтей күйүп-жанамбы? Элестеп жүрүп өзүңдү, Эс жинди болуп каламбы? Кыйсыпыр кылдың санаамды, Кыргыздан сендей табамбы? Сыртыңдан жүрүп кызганып, Сыркоолуу болуп каламбы? Көлөмүң болуп кичине, Көзүмдүн батсаң ичине. Көргөзбөй алып жүрмөкмүн. Көңүлү бузук кишиге. Айтканда күйүп айла жок, Ашыктык оту кайда жок. Мени сүй, эгер ишенсең, Мен сүйгөн менен пайда жок.

Ким элек, ким болдук?,- деп Суроонун жообун издеп. Аскадай абийир болсо, Алдыкпы аны түздөп. Аскар-зоо намыс урап, Ала-Тоом ыйлап турат. Ушул күнгө жеткиргендер Береби элге сурак? Арман ай, кыргыз элим Айласын таппай турат. Үй бүлөө багабыз деп, Үшкүрүп бакыт издеп, Жүрүшөт башка өлкөдө Бир эмес миңдеп, жүздөп. Алыскы сапардагы Бир тууган, боорум кыргыз. Таң берем кайратыңа Ийилгис, такыр сынгыс. Күн берет кыйналганын Ай күнүң күлүп Чынгыз. Эр Манас тукумдары Ээрчишип закымданып. Күн санап кеткендердин Аягы басылбады. Чоңдорун кооз сүйлөп Чокчоңдоп бакылдады. Күнүгө жүз айтышат Жакшы күн жакын калды. Эл ишенбей калганына Жетпейби акылдары? Абийирди жоготтукпу, Табабыз кайдан алып Аксымдар сүйлошөт го Асмандан айды алып, Тим койсок, жерди бүтүн Жутушат чайнап алып. Түшүнчү бир тууганым Булар кетишет пайдаланып. Арбактар кечиргиле Биз кеттик майдаланып. Жакшы күн сөссүз келет Жабыркап чөмүлбөгүн. Көрбөйүн, укпайынчы Кабыргаң сөгүлгөнүң. Башка элге уят болуп Бечара көрүнбөгүн. Бир тууган боорум кыргыз Бириндеп бөлүнбөгүн Жараткан кечирбейт го, Эми кан төгүлгөнүн. Кыргызым качан, кайдан Акчага сатылчу эле? Түндүсүң, сен түштүк деп Бир-бирин басынтчу эле?.. Жакшысын даңазалап Жаманын жашырчу эле.. Жабыркап калса бири Жардамга шашылчу эле.. Ушундай ынтымакта Жашасак болбойт беле.. Депутаттык керек эмес Бир бүтүнмекн керек. Ажолук керек эмес Урпагың эсен керек. Журтташым ойлонолу Биз эмне курал белек. Болбогон акча үчүн Ар кимге болдук желек. Кудайдан корколучу Болбойлуу мерез сенек. Энелер ынтымактын Эшиги болуп келген. Терметип ырыскынын Бешиги болуп келген. Кээ бир аялдар ажаандыгы Тирүүлөй бизди сойду. Сен чүйлүк, оштуксуң деп Ынтымак такыр жойду. Аттиң ай, араңардан Бир Каныкей чыкпай койду. Сөз өтөөр, салабаттуу Курманжан чыкпай койду. Элеси канча өтсө да, Эсимден кетпей турат. Насаатын элге айтканга Бир Чыңгыз жетпей турат. Ким болдук, биз ким элек? Улуу журт урпагы элек.. Бириндеп жоголбойлу Бизге азыр Манас керек. Шору көп кыргызым ай, Ушундай болот белек.. Уул-кызды ойготуучу Ынтымак бизге керек. Аталар сактап келген Мекенди ойлон кыргыз! Аздектеп бапестеген Энени ойлон кыргыз! Тирүүлүк бейишиндей Жериңди сакта, кыргыз! Бирөөнүн бийлиги үчүн Элиңди атпа, кыргыз! Коңшулар сынап турат Бүт дүйнө турат карап. Бир-бириң сатпа кыргыз Жаманын жогот бекит Жакшыны макта кыргыз! Кыргыз…мммм.мммм Бүт дүйнө карап турат Коңшулар сынап турат. Бир-бириң сатпа кыргыз Жериңди сатпа кыргыз!

Асылды ажал сурап көп Аз жашайт деген аырас кеп Жеткен ок менен бир кеттиң Жигиттин гүлү Раатбек. Жүрөккө атың жатталат Жүз жылдар бою даңкталат. Кыргыздын туусун көтөргөн «Кырааным» деген ат калат. Күн бетин тосуп булуттар Күлүңдөп нурдан сыныктар. Күлгүндөй кетти бир баатыр Күйүттүү тагдыр куруп кал. Ай бетин тосуп булуттар Агылып нурдан сыныктар. Азамат кетти күлүстөн Армандуу тагдыр куруп кал. Ак шумкар октон кулатып Ала-Тоо башы мунарык Ак шумкар орду бош калды Ажалдуу өлүм шум алып Тойбодуң октон куланып Тууган жер ыйлап мунарып Айласыз жоктоп калышты Атпай журт сыздап муң агып Кайкып бир учкан каркыра Кайрылбайт эми артына Жетинин бири болсоң да Жете албай койдум баркыңа Ар намыс үчүн күрөшкөн Алгыр куш учту түнөктөн Эскерип калдык эми биз Элесин көрүп сүрөттөн. Эскерип калдык эми биз Элесин көрүп сүрөттөн.

Жаздын күнү чиркин жапжаш балдай Жазгы жамгыр себелейт эч басылбай Жамгыр менен кошо чуркап бийлеген Кызды көрдүм аппак көйнөк кийинген Бийле бийкеч бийлей бергин тартынбай Тоскоол кылбай карап турдум жалдырай Мен ал кызга таанышууга умтулдум Тике карап, таң калгандай бурулдум Назик колун мага сунуп жылмая Күлүмсүрөп атын айтты Гүлбайра Ай Гүлбайра жакты мага атыңыз Түк түшүнбөйм кереметпи затыңыз Жибек сымал жамгыр болгон саамайың Саамайыңдан назик гана сылайын Мен өзүңө айткым келди шыбырап Жалгыз сенсиң менин бактым таалайым Ай Гүлбайра, күтөм сени Гүлбайра Эстен кетпейт таанышканың жылмая

Көп ойлоп дайым өзүңдү, Жалынга таштайм өзүмдү. Жароокер курбум болсоң деп, Айжамал, Айжамал, укчу сөзүмдү. Кыйнаба менин, жаркыным, Жыттайын тосчу алкымың. Ушул күн сага арналат, Айжамал, Айжамал, келчи, алтыным. Көп ойлоп дайым өзүңдү, Жалынга таштайм өзүмдү. Жароокер курбум болсоң деп, Айжамал, Айжамал, укчу сөзүмдү.

Оюмда булкан болуп мен атылып Буралган тульпан болуп сен ачылып Жайдагы жалын чачкан ысык күндө Эс алуу гүл багында келетырык Кайырма: Адашып барат улам курган акыл Ах, жыттуу мойнуңдагы урган атыр Жүздөгөн кыздан өтүп сүрдөбөгөм Жүрөгүм суурулчудай туйлап атыр Тамшантып таңдан кечке саматчудай, Таасириң топ жигитти каратчудай. Баркы эмес баасы кошо көтөрүлгөн, Фасоль деп эркелетсем жарашчудай. Кайырма: Ак куунун түспөлүндөй таластыгым, Акактай келбетиңден тамат нуру, Билинбес бир сыр жатыр карегиңде. Билбеймин дагы нени самап турум Кайырма: Адашып барат улам курган акыл Ах, жыттуу мойнуңдагы урган атыр Эчен бир кыздан өтүп сүрдөбөгөм Жүрөгүм суурулчудай туйлап атыр От жаккан карегиңде бир сыр жатыр.

Жүрөктөгү арзуумду кимге арнасам Жүзү сүйкүм сулууга бүгүн барбасам. Жылмайышып сулуулар кашын серпишет Байкамаксан болушат, бирок сезишет. Көк көйнөкчөн көлдүк кыз, көңүл буруңуз Көрмөксөнгө салбастан, колду сунуңуз. Нары баспай, нарындык кыз сөздү угуңуз Наар албай, ырдап берем угуп туруңуз. Кыздар турган жатакана сулуу көрүнөт Кызып алып, сөз айталбай оюм бөлүнөт. Кыйнабастан сулуулар уккулачы Кыйкырсам да, үнүм чыкпай, жүрөк сөгүлөт. Тармал чачтуу таластык кыз, не үндөбөйсүз Таарынгансып, унчукпай көңүлдөнбөйсүз. Чүрөктөйсүң чүйлүк кыз, даай албайсың Жүрөктөсүң, а бирок колуң кармайын. Айта албастан арзуумду кетип каламбы.. Алик албай койдуңарбы, айткан саламды. Ак сүйүүгө жооптор жазып койгулачы Кыздары жок бул дүнүйөң капкараңгы. Бажырайган баткендик кыз, жандай албаймын Айткан сөздү терең деп, аңдай албаймын. Оромолчон оштук кыз ойлонбосоңуз Олтурайын жаныңызда боенбосоңуз. Жылмайышып сулуулар, кашын серпишет Байкамаксан болушат, бирок сезишет. Жалжылдаган жалалабаддык сулуу периштем Жаркылдайсың мүчө-башың төп келишкен. Томсорбогун токтогулдук менин жердешим Тоготпойсуң айтпасам, өзүң сезбейсиң. Кымча белдүү, акылдуу, ай нурлары Кымбатсыңар кыргызымдын сулуу кыздары. Кымча белдүү, акылдуу, ай нурлары Кымбатсыңар кыргызымдын сулуу кыздары. Асылсыңар, кыргызымдын сулуу кыздары! Эээх, сулуу кыздары!

Жайнаган кой көздөрүң мөлтүр, мөлтүр, Жамалым, ыр арнасам сага жөндүр. Бак айткан турмуштагы асылымсың, Баш ийип жүрөгүңдү мага көндүр. Кайырма: Секетим турмуштагы ардагымсың, Теңирим мага берген жардамымсың. Балкыдым махабаттын зор күчүнө, Бакытым өбөк болоор дарманымсың. Таштабайм тар турмуштун агымына, Жаныңдын айланамын жарымына. Жараткан өзү берген белегимсиң, От койбо махабаттын тамырына. Кайырма: Секетим турмуштагы ардагымсың, Теңирим мага берген жардамымсың. Балкыдым махабаттын зор күчүнө, Бакытым өбөк болоор дарманымсың. Теңирден сурап алгам мага берчи деп, Секетим чакырамын бери келчи деп. Эч кимге ыраа көрбөс жакынымсың, Эрмегим алганмын мен сени энчилеп. Кайырма: Секетим турмуштагы ардагымсың, Теңирим мага берген жардамымсың. Балкыдым махабаттын зор күчүнө, Бакытым өбөк болоор дарманымсың.

Жаз белгиси кызгалдак, Ай, ыргалат. Жазгы желге жылмаят, Ай, нурданат. Махабаттын дастаны, Ай, ырлары, Бүгүн даңктап ырдалат, Ырдалат махабат. Кайырма: Кызгалдактуу талаалар, Кызык сүйүү жаралар. Кол кармашып ал жаштар, Гүлдүү шалбаа аралаар. Аңкыган жаз илеби, Ай, билеби? Ал — өмүрдүн тиреги, Ай, тилеги. Махабаттын ырлары, Ай, сырлары. Жашыл жазбы себеби, Себебин билели. Кайырма: Сүйүү ыры ырдалат, Ай, кызгалдак. Жүзүбүздөн нур тамат, Ай, кызгалдак. Бата берип сүйүүгө, Ай, күнүгө. Бакыт себет кызгалдак, Кызгалдак нурданат.

Караңгы элге жарык болуп кире алган, Калкындагы ыйыктыкты биле алган. Кыргызымдын кыраандарын жайраган, Кара тарых болуп калды бир арман. Кайырма: Ата-Бейит, Ата-Бейит, Ак жеринен аталар кеткен шейит. Ата-Бейит, Ата-Бейит, Арбагыңар алдында турам кейип. Жакшы ойлорго билим ширеп турушкан, Жаш өлкөнүн пайдубалын курушкан. Улутчул деп уулдарын улуттун, Жексурлары жаздым кылып тынышкан. Кайырма: Ата-Бейит, Ата-Бейит, Ак жеринен аталар кеткен шейит. Ата-Бейит, Ата-Бейит, Арбагыңар алдында турам кейип. Кан какшатып, денеге мык ургандай, Канаттарын бирден сууруп тургандай. Кандай гана кыйналса да ошондо, Кайран эрлер калбаат турган сурданбай. Кайырма: Ата-Бейит, Ата-Бейит, Ак жеринен аталар кеткен шейит. Ата-Бейит, Ата-Бейит, Арбагыңар алдында турам кейип. Эл, жер үчүн жакшы турмуш көздөгөн, Эмгектерин айтуу кыйын сөз менен. Эркиндикти көрбөй кеткен эрлердин, Элестери нурга айланды өчпөгөн. Кайырма: Ата-Бейит, Ата-Бейит, Ак жеринен аталар кеткен шейит. Ата-Бейит, Ата-Бейит, Арбагыңар алдында турам кейип.

Кейпи начар кийими ала-дүлөк, Керзи өтүгү өзүндөй кара, жүдөө. Тачка сүйрөп, жан багып таңдан кечке, «Ош базарда» бир жетим бала жүрөт. Каргадайдан башына токмок салган, Каректерин карадым кош-кош жанган. Каректерин карасам, от айланбай, Чоң кишинин көзүндөй токтоп калган. Жеңи менен мурунун сүртүп алып, Желип барат, жүгүн ал түртүп алып. Кесел болгон кемпирдей тура албастан, Жерде жатат, жетимге тийчү жарык Капты ташып карааны караңдаган, Кабагынын баланын салаңдаган. Ата Журтум, бечара сени көрдүм, Ала качып көздөрүн алаңдаган. Билем кыргыз баласы экендигин, Тилеп турдум Теңирден эсендигин. Жалгыз ушул баланын тачкасында, Келе жаткансып сүйрөлүп Мекен бүгүн… Кейпи начар кийими ала-дүлөк, Керзи өтүгү өзүндөй кара, жүдөө. Тачка сүйрөп, таңдан кечке жанын үрөп, «Ош базарда» бир жетим бала жүрөт.

Сааттарды саначу элек, Сабактан биз тарачу элек. Эртеңки күн кызыктырып, Эңсөө менен карачу элек. Ак тилектүү балдар элек, Ар кесипти тандаар элек. Чоң турмушка кадам таштап, Чоң кишиче карар элек. Алды жакка шашылганбыз, Ак гүлдөрдөй ачылганбыз. Тагдыр берген жолдор менен, Жылдыз болуп чачылганбыз. Ушунчалык мезгил батпы, Жыйырма жыл кантип акты? Келдик мына классташтар, Жолугуубуз кандай жакшы. Келечекте максат көздөп, Кеткен күндү бүгүн эстеп. Бирге келсек сүйүнгөнсүйт, Биз окуган эски мектеп. Өз мыйзамын бекем тутуп, Өмүр ченем безет кызып. Коштошолу көрүшкөнчө, Колубузду бекем кысып. Ушул күндү кайра келсек, Унутпайбыз такыр, эстеп. Аман болсун эже-агайлар, Аман болсун биздин мектеп. Аман болсун классташтар, Аман болсун биздин мектеп. Бар бол дайым биздин мектеп, Биз окуган куттуу мектеп, Бизди күткөн эски мектеп.

Чоочун шаар, чоочун аял жанымдагы, Ак көйнөк, жашыл жоолук салынганы. Муңайым көздөрүнөн турду окулуп, Ал аял аруу жазды сагынганы. Керемет, келишимдүү, кээде шаңдуу, Кер аяк кетет тагдыр опурталдуу. Сыртынан сыр бербеген ушул аял, Ичинен муң черткени аянычтуу. Андайда эмне күнөө, эмне жазык, Тааныштык кокусунан, жай сурашып. Эжеке, атыңыз ким, мүмкүн болсо, Каларбыз да бир жерде учурашып?.. Болуптур, жигит, шагың сындырбайын, Анчалык сурап калдың, атым Айым. Түшүнгүң келип турса дагы терең, Түрмөдөн жаңы гана чыккан жайым. Ким менен шайтан басып, тааныштым деп, Жүрөгүм шуу дей түштү, баш кеңгиреп. Канчалык сыр бербейин деген менен, Ал аял билип койду, ушунда кеп. Кете албай же жанынан, же сөз чыкпай, Өңүм да өзгөрүлүп бир кызыктай. Тумчугуп, туталанып турганымда, Баштады аял кебин мына мындай: Жигит, сен менден анча чочубагын, Түшүнгүн түйүнүнө окуянын. Сен мени жеңил ойлуу аял десең, Ага да азырынча кошуламын. Бар эле бир кошуна зөөкүр жигит, Үйүмө чала кызуу келди кирип. Ал менин абийиримди төкмөк болду, Канайым катын бол деп эшикти илип. Бул акмак адамбы же айбанбы деп, Жүрөгүм бир булкунуп, бир титиреп. Алиги зөөкүр болсо жыргалым деп, Мыжыгып мени уйпалап карс-карс күлөт. Тер кетип, денем жалын, көзүм туман, Тургунуң, тургун, зөөкүр деп кыйкырам, Же мага жардам берчү жан адам жок, Мен аны колдон келсе жеген турам. Кутулуп кучагынан эптеп жатып, Кет үйдөн, кеткин дедим, башым катып. Ал акмак арсалаңдап жата берди, Аюудай ичин кашып, төшүн кашып. Ошондо акылымдан танып калдым, Зөөкүрдөн бирок өчүм алып калдым. Бычакты ала коюп ашканадан, Мына деп как жүрөккө сайып калдым. Ушундай бул окуя, билгиң келсе, Анан ал тиштенди да эрдин кесе. Эркектер, эмне мынча зөөкүрсүңөр? Деп мага жалт карады сүрдүү теше. Камыгып мен өзүмчө канадым а, Аялды ушунчалык аядым да. Чөнтөктөн жүз аарчымды ала коюп, Көз жашын сүрткөнгө араң жарадым, ай. Бир карын майды бузган бир кумалак, Бүлдүргөн баарын мүлдө, алиги акмак. Аялга бүт эркекти жек көрсөттү, Өмүрдө ушул кордук, ушул азап. Теребел көк жыттанып, жашыл майсаң, Туулган жер, туулган шаарга бүгүн кайтам. Аял да терең ойдун кучагында, Мен ага эми кантип кайрат айтам? Тунжуроо, туталануу эселеди, Жүрөгүм бир арманды жетеледи. Тээ бая жылт дей түшкөн сезим оту, Көөдөндү түтүнгө ыштап, өчө берди. Чоочун шаар, чоочун аял жанымдагы, Ак көйнөк, жашыл жоолук салынганы. Муңайым көздөрүнөн турду окулуп, Ал аял аруу жазды сагынганы. Ак көйнөк, жашыл жоолук салынганы, Чоочун шаар, чоочун аял жанымдагы…