Кайырма:
Кел, баарың, келе гой, бүгүн майрам, бүгүн той.
Бүгүн жаңы жаралган ырларымдын бирин кой.
Алгач сага бешбармак
конок пейил кыргыздан.
Комуз менен ыр ырдап,
сунам сага кымыздан.
Деги, а деги, айтарым тээ илгери,
Кыргыз деген улут
тээ кылымдардан бери.
Конок пейил элим ээлеген бейиш жерин,
Эгемен жашоо сүрүп,
эбегейсиз деңгээли.
Деле деңгээли бийик-бийик аскаларды ийип,
Ак калпагын кийип эл, Ала-Тоом ыйык.
Кең пейил, ак дасторкону, урмат-сыйы,
Таң калтырган тамагымдан ал, ооз тийип.
Кайырма:
Таңдар аткан жакка таң калтырган Ала-
Тоо абадан жыттаган ал адам гана.
Таң берет, не керек, жериң, бах, керемет,
Табигатың сулуу, Ысык-Көлүң — бермет.
Кен байлыгың жерде, сууң акысыз, бекер,
Төрт мезгилиң эле бейишке тең тете.
Тегерегиң бак-дарак, толо жемишке,
Күч-кубат, эрк ,комузуң.
Көз тийбесин улутум улук, тең изде,
Мелтиреген кара көз сулуулар бизде.
Баатырга бай балакай, бала чак кезден,
Байыртадан көчмөн калк аталып нечен.
Ат арыта, канчалаган таштап кадам,
Салт-санаасын жана үрп-адатын кармап.
Башкасын кой, кел кымызыма ал кызып,
Бешбармактан, кана, көрчү, кел, даам сызып.
Кайырма:
Улуу кыргыз элим, тээ кылымдардан бери жериң,
Сактап келген миң душмандарын жеңип.
Ата-бабаларым менин үрп- адатын берип,
Боз үйүмдө жашап келген ата- тегим.
Улуу кыргызым, бар кыргыз элиң, жериң,
Ата-бабаларың берген, тууң бар, эркиндигиң.
Бар экенин, унутпа кыргыз тилин,
Тилегим бүтүндөй өркүндө, кыргыз эл, жерим.
Кайырма:
