Уйкуман серпилгенде алыс жактан,
Айылдын ак таңдары эске келет.
Жолунун боз чаңдары көздөн учуп,
Көңүлүм өскөн жерге имерилет.
Чыгыш жак ак шоокумдан көйнөк кийип,
Бетинде жылдыз өчөт бийик көктүн.
Апалар таңда туруп уй сааганда,
Желге ойноп жыты келет жылуу сүттүн.
Туулган жер, кудуретиң сагындырып,
Элесиң көз алдыма мелт-калт этет.
Айылыма өзүм жетпей, оюм жетип,
Yмүтүм закымдарга батып кетет.
Үшкүртпөчү алтын комуз төгүлүп
Үч кылына өмүр калган өрүлүп
Бапестесе атам сени баладай
Баарыбыз бир үй бүлөөдөй көрүнүп
Өксүбөчү алтын комуз кайгырып
Өткөн күндөр кайра келбес кайрылып
Экөөбүз тең жетимсиреп келебиз
Эркелеткен атабыздан айрылып
Өксүбөчү жолукпай калган жол узун
Жолдон да арман ой узун
Арманды басаар муңдашым
Атамдан мурас комузум
Солкулдап жүрөк жашыса
Соороном угуп добушуң
Атам мага айтпай калган керээзин
Алтын комуз күүгө салып келесиң
Көп сырларың күндөн-күнгө ачылып
Көзгө тартат атакемдин элесин
Жолукпай калган жол узун
Жолдон да арман ой узун
Арманды басаар муңдашым
Атамдан мурас комузум.
Өмүр!
Өтпөш керек өкүнүчтө өмүр.
Өмүр!
Өчпөш керек үмүт нуру өмүр.
Кандай жаман каректен жаш аккан. Арман.
Энелерди аза күтүү баскан. Арман. Оой арман.
—-
Агат!
Аянычтуу көздөн жашым агат.
Азап!
Таштандыдай жан ташталса азап.
Айыкпаган жан-дүйнөмдө арман.
Өтүп бул күн бүтөт дүйнөң жалган. Жазган.
——-
Жашоо кандай сонун белек!
Жашап үйрөнөлү демек!
Жашоо ырахаттуу белек!
Аткарылса аруу тилек!
——
Жашоо кандай сонун белек!
Баалап баркын билсек демек!
Жашоо кандай сонун белек!
Жашап сүйүп аны билсек!
——-
Үмүт!
Үзүлбөгөн өчпөс жарык үмүт.
Үмүт!
Туңгуюктан алып чыгат үмүт!
Кандай жакшы көзүнөн нур чакчкан, жылмайсаң!
Кучагында кубаныч гүл ачкан
Жакшы дос өчкөн жанга от берет,
Жаныңды жан досуңа кош демек.
Жаркыбай жалаң гана майрамда,
Жабыкканда жарык берген дос керек.
Көрө албас, ич тардыкты жойгула,
Бөлүнбөй акыреттик болгула.
Сыр билги досуң тунук күзгүдөй,
Сынып калса келбес кайра ордуна.
Кайырма:
Сырды бек сактаган, сыртымдан сатпай,
Тунук бол көз жаштай, досторум менин.
Чыр сөздү айтпаган, чындыктан кайтпас,
Күн болгун батпаган досторум менин.
Сүйүнтүп тарта бербей сыйыңды,
Күйүнтүп айта жүргүн сыныңды.
Күн достор силер менен бөлүшөм,
Бир тууганга билдирбеген сырымды.
Күлгүлө карегимден баш багып,
Жүргүлө жүрөгүмдө сакталып.
Баарыңды күн достор деп атадым,
Бар да силер баскан жолум жапжарык.
Кайырма:
Дооруңда түркүн адам кабылат,
Дос изде, душман өзү табылат.
Ар убак нурун төксө күн достор,
Аз өмүрдө бүт армандан арыла.