Казахские песни Узбекские песни

Песня «Тагдырым»
исполнителя Мирбек Атабеков.
Скачать или слушать онлайн

Текст песни:

Элесиң көз алдымда,
Карагансыйт таарына,
Салып сүйүү зарына мени.
Сүйөрүңдү башканы,
Чындык сенден качканы,
Өкүндүрүп, сыздатты мени.
Алсыраган жүрөгүм сыздап, ыйлады,
Сезимге кайгы толуп,
Неге тагдыр мени кыйнады?
Кайырма:
Бакытым белең мага бир келген,
Жалындап жүрөк эңсеген?
Көктөн тилеген күндөрүм менин,
Кеттиби, жаным, сени менен?
Үмүттөр өчпөй, сезимди өрттөй,
Жалгызым, сени кыйбадым,
Тагдырым, неге мени кыйнадың?
Таразасыз тагдырдын таламына батырдың,
Таштак жолго калтырып мени.
Мейли мезгил, жыл өтсүн,
Мейли сенсиз күн өтсүн,
Сүйө берем түбөлүк сени.
Алсыраган жүрөгүм сыздап, ыйлады,
Сезимге кайгы толуп,
Неге тагдыр мени кыйнады?
Кайырма:

Другие песни исполнителя:

  • Беттин көркү нур менен, Белдин көркү кур менен. Биз сүйгөн сулуу Мөлмөлүм, Белгилүү болсун ыр менен. Эки илебиң кызыл гүл ачылгандай, Мөлмөлүм. Бир карасаң жүрөккө от чачылгандай, Мөлмөлүм. Маңдай чачың Маргалаң жибегиндей, Мөлмөлүм. Сенин ышкың баланын тилегиндей, Мөлмөлүм. Өтүмдүүсүң Өзгөндүн күрүчүндөй, Мөлмөлүм. Созулганың зергердин күмүшүндөй, Мөлмөлүм. Майиндигиң жоргонун жүрүшүндөй, Мөлмөлүм. Гүлзар кылчы жүрөктүн какшып жаткан чөлдөрүн. Күйдүм, Мөлмөл, аппагым, Ааламдан сендей таппадым. Издеп-издеп күн-түнү «Мөлмөлүм!» деп какшадым. Секин баскан бутуңдан, Сейдана мончок жытыңдан. Кадам койгон бутуңдан, Калемпир мончок жытыңдан. Чыныга куйган бал болсоң, Чымындай ага малынсам. Чыга албай жатып ошондо, Чын өзүңө багынсам. Чыгарып койсоң боор ооруп, Чырагың болуп жагылсам. Алты оролуп мойнуңа мен, Ак маржан болуп тагылсам. Берейин десем малым жок, Мал табууга алым жок. Кедейликтин дартынан, Тышым жалын, ичим чок. Бирок да мунун баарына Карабайт экен көңүл шок. Көрүнүп койсоң бир жолу, Булуттан чыккан айга окшоп.
  • Азгырылып, сезим менен ойноп, айрылдым өзүңдөн, Биздин сүйүүбүздү жомок деп ойлоп. Сага жагыш үчүн издеп айла, Жалган айтып алдадым. Сени жоготуудан коркуп анда. Көрбөптүрмүн сендей жанды, Көздөрүңдө сыйкыр барбы? Көңүлүмдөн орун алдың, орун алдың… Жан дүйнөмдүн тынчын алып, Жалын болуп күйүп-жанып, кеттиң алыс! Сенсиз калдым эми жалгыз. Кайырма: Жүрөгүмдү ээлеп алдың, Бар дүйнөмө бүлүк салдың. Жалын болуп күйүп-жандым, күйүт салдың. Бакыт сен жок сезилбеди, Жүдөттүң го сезимимди. Сагынычка эзбей эми, келчи деги, Суранамын кечир мени. Алоолонуп жүрөк эзип кайра, ар дайым эсимде, Ал күндөрүм менин соолубас дайра. Эми сезимдерим издеп айла, Жалгыздыкка кезигем, сенин «сүйөм» деген сөзүң кайда? Көрбөптүрмүн сендей жанды, Көздөрүңдө сыйкыр барбы? Көңүлүмдөн орун алдың, орун алдың… Жан дүйнөмдүн тынчын алып, Жалын болуп күйүп-жанып, кеттиң алыс! Эми сенсиз калдым жалгыз. Кайырма: Жүрөгүмдү ээлеп алдың, Бар дүйнөмө бүлүк салдың. Жалын болуп күйүп-жандым, күйүт салдың. Бакыт сен жок сезилбеди, Жүдөттүң го сезимимди. Сагынычка эзбей эми, келчи деги, Суранамын кечир мени. Суранамын кечир суранамын. Кубанычым болуп, кучагыма толуп, Кайрылсаңчы, сарсанаага алдырбай. Аясаңчы мени жалгыз калтырбай, Суранамын кечир мени!
  • Карааныңа зар, мен ар дайым, Карегиң кайгы баспай, күлүп турсаң айдайым. Эркелетип сен кучак жайып, Каражаның канча жашка чыкса дагы-балакайың. Кайырма: Энекем ай, таза аккан суудай, Таң аткан нурдай, Эрте эле кеч киреби? Берекем ай, замзамдан ууртам, Сагынган уулуңдан кейибе эч бир эми. Мээримиңе зар апакебай, Жүрөгүм сага тартып, көзүм артып, жете албай. Ымыркайың ыйлай-ыйлай, Канча күн уктатпадым, уйкуларын мага арнай. Кайырма:
  • Снова вижу в далеке знакомый образ, Обаятельный твой взгляд и нежный голос, День за днём я всё сильней влюбляюсь, И не слышу слова да, ведь я стараюсь, Посмотри мне в глаза, ты поймёшь тогда, Что я от тебя, кажется без ума. Посмотри на меня, я достоин тебя, И будем с тобой, вдвоём навсегда. Кайырма: Снова придёт, этот рассвет, Я не пойму, ты со мной или нет? Снова придёт, этот закат, И принесёт нежный твой взгляд. Одиночество сжигает мою душу, И не чувствуя тепла, ты сердце рушишь, Я ведь знаю, есть любовь на этом свете, Быть с тобою, во что на примете. Искусственная полночь, в тонике луны, Короткие сны, вечерние мечты, Мои мысли полны воспоминания, О прошлом или том, что будущем, Было бы возможно, но что-то, Искренно я верил и пытал надежды, Строил планы, что хранил себя так бережно, Как бы я хотел время повернуть назад, Любить и быть любимым, видеть тот прекрасный взгляд.