Казахские песни Узбекские песни

Песня «Сулуулук сактап калат дуйнону»
исполнителя Каныкей.
Скачать или слушать онлайн

Текст песни:

Текст песни не найден. Добавить?
Мы платим за добавление текста. Вам нужно авторизоваться, чтобы мы смогли вам заплатить
Отмена

Другие песни исполнителя:

  • Не себептен, не себептен, Бактылуу күн бузулат? Туталанам, туталанам, Көзүмдөн жаш сызылат. Бакыт кушу, бакыт кушу, Учуп кетти колумдан. Ала кетти, ала кетти, Сүйүү отун кокустан. Кайырма: Жүрөк сыздайт, жүрөк сыздайт, Өткөн күндү эстесем. Таттуу күндөр, таттуу күндөр, Кетпей койду эсимден. Издеп күтөм, издеп күтөм, Сүйүүмдү мен алыстан. Бирок сүйүүм, бирок сүйүүм, Менден качат алыстап, алыстап. Ойлономун, ойлономун, Өткөн күндү элестетип. Өкүнөмүн, өкүнөмүн, Тагдырыма башымды ийип. Бар бакытты, бар бакытты, Учурупмун колумдан. Махабаттын көгүчкөнү, Кайрылбайт го жолунан.
  • Жашоо деген сандык экен, Сандыкты ачасың сен үмүт менен. Жашоомдун ар түрдүү кырдаалын, Мен бүгүн сага айтып берем. Ичтен сызып, сыртыман күлөмүн, Эмне себептен өзгөрүлдү өмүрүм? Кайырма: Жүрөгүм сыздап, ыйлады, Айтчы, эмнеден жаңылдым? Эмнеден адаштым, Эмнеден жаңылдым? Жүрөгүм сыздап, ыйлады, Күткөнүмдөй болбой калды, Эмнеден адаштым, Эмнеден жаңылдым? Өз тагдырымды табамын деп тай кылдым, Кечир жердешим, мен үлгүлүү боло албадым. Бирок, мага күндүн нуру жетпей кетет, Ата-журтум, жылуулугуң эңсеп келем. Кайырма: Жүрөгүм сыздап, ыйлады, Айтчы, эмнеден жаңылдым? Эмнеден адаштым, Эмнеден жаңылдым? Кара түндө жарык издейм адашсам да…
  • Осенний вечер. Улица пуста. Толпа людей в конце забытого проспекта. Сидит старик, вновь закурив, и сжав уста, А взгляд печальный потерявшись, плачет где-то… Вдали вершины гор бледнеют, видно еле… Торчит последний за дверями этаж… В локомотивах где-то там слегка заело… Смотрю на сизый затуманенный пейзаж. Кайырма: Город! Баю… Завтра день начнется новый Где же? Не знаю… Город – старый мой знакомый Город! Баю… Завтра завтраком накормят Где же? А-у-у… Город – старый мой знакомый Поет ворона гадкий «кар» в дуэте с эхом, Усталый город начинает тяжкий храп. В консервах едут пассажиры в ритме техно… Какой печальный и скучающий этап. Вдали вершины гор бледнеют, видно еле. Торчит последний за дверями этаж. В локомотивах где-то там слегка заело. Смотрю на сизый затуманенный пейзаж. Кайырма: