Каныкей.
 Слушать песни исполнителя и скачать онлайн

Биздин баштан нелер гана өтпөгөн, Сезимиңде жаш жүрөгүң өрттөнгөн. Айтайын деп дарманың жок айтышка, Башты салып кайра артка барышка. Биздин баштан нелер гана өтпөгөн, Сезимдерге нелер гана чөкпөгөн. «Жылуу кийин! Жолдор узак!»- дешчү эле, Кыйын күндө апаң жапкан нанды эсте! Кайырма: Сен кайгырба «көңүл калды» деп, «Өмүр жарды» деп, садага. Сага арналган ар бир күнүңдү теңебегин санаага! Кантсе да жашоо — белек! Таарынбагын, тагдыр өзү тараза, Таарынганда айтчы, жаным, не пайда? Бул күн өтүп, нечен күндөр таң атар, Өзүңдү өзүң кечире бил, садагам! Кайырма:

Неге сен, неге сен жаш жүрөгүңдү кыйнадың. Жазды күтүп кеч күздө, жан оорутуп ыйладың. Бардыгы сен үчүн Кабагыңды бүркөбөчү Сага деп арналат, Чыккан күн таң зардан. Неге сен, неге сен өзүңдү өзүң сүйбөйсүң, Карангыга жашынып, неге калдың адашып. Бардыгы сен үчүн Кабагыңды бүркөбөчү Сага деп арналат, Чыккан күн таң зардан. Неге сен, неге сен — гүл өмүргө ишенбейсиң, Тарчылыкка малынган тагдырды “ташбоор” дейсиң. Убакыт термелет, Термелип жан кейитет Кайрымдуулук жашаган, Жан дүйнөңө жылуулук бер!

Не себептен, не себептен, Бактылуу күн бузулат? Туталанам, туталанам, Көзүмдөн жаш сызылат. Бакыт кушу, бакыт кушу, Учуп кетти колумдан. Ала кетти, ала кетти, Сүйүү отун кокустан. Кайырма: Жүрөк сыздайт, жүрөк сыздайт, Өткөн күндү эстесем. Таттуу күндөр, таттуу күндөр, Кетпей койду эсимден. Издеп күтөм, издеп күтөм, Сүйүүмдү мен алыстан. Бирок сүйүүм, бирок сүйүүм, Менден качат алыстап, алыстап. Ойлономун, ойлономун, Өткөн күндү элестетип. Өкүнөмүн, өкүнөмүн, Тагдырыма башымды ийип. Бар бакытты, бар бакытты, Учурупмун колумдан. Махабаттын көгүчкөнү, Кайрылбайт го жолунан.

Жагалмайдай кайкып учуп бара албай, Жаш жүрөккө жагар дары таба албай. Ак кептерим, түтөбөйүн арманга, Кучак жайып, кумар жазып кала албай. Асманга учсаң мен да күтөм жолуңду, Ак маңдайым, кармасам дейм колуңду. Эч болбосо сен конуучу токойго, Жаным, секет, жая албадым торумду. «Күйсөң күй» деп кашты серпип күлгөнүң, Жанымды өрттөп, жал-жал карап жүргөнүң. Мынча неге түлкү куумай ойноттуң, Айтчы деги анык беле сүйгөнүң?

Жашоо деген сандык экен, Сандыкты ачасың сен үмүт менен. Жашоомдун ар түрдүү кырдаалын, Мен бүгүн сага айтып берем. Ичтен сызып, сыртыман күлөмүн, Эмне себептен өзгөрүлдү өмүрүм? Кайырма: Жүрөгүм сыздап, ыйлады, Айтчы, эмнеден жаңылдым? Эмнеден адаштым, Эмнеден жаңылдым? Жүрөгүм сыздап, ыйлады, Күткөнүмдөй болбой калды, Эмнеден адаштым, Эмнеден жаңылдым? Өз тагдырымды табамын деп тай кылдым, Кечир жердешим, мен үлгүлүү боло албадым. Бирок, мага күндүн нуру жетпей кетет, Ата-журтум, жылуулугуң эңсеп келем. Кайырма: Жүрөгүм сыздап, ыйлады, Айтчы, эмнеден жаңылдым? Эмнеден адаштым, Эмнеден жаңылдым? Кара түндө жарык издейм адашсам да…

Каждый день привет, Каждый день пока. Знаю, точно буду ждать, Лишь до твоего звонка. Не скажу пока, Не скажу потом. Я бы хотела жить, Дышать вдвоем. Кайырма: Знаю, точно не поймешь, Ты сейчас меня. Пройдет зима, Все равно буду ждать тебя. Улечу, улечу. Не было не раз, Нет любви про нас. Сочиняя жду себе, Твой навстречу шаг. Не скажу пока, Не скажу потом. Я бы хотела жить, Дышать вдвоем.

Сени сүйөм, сүйгөндүгүм сүттөн ак, Сени сүйгөн тагдырыма ырахмат. Бул жашоого жаралуу бир бакыт, Бактым сенсиң. Эгер үшүсөң, мен сени калкалайм, Сага деген жанымды аябайм. Аздектеген жашоомдун ак маңдайы, Жаркыным менин. Кайырма: Мен кубанам жашоонун барына, Сени менен бир болгон жазыма. Сага окшош менин да мүнөзүм ай, Жөлөгүң болоюн. Мен кубанам өзүңдүн барыңа, Жашоомо бек берген таңыңа. Сен бар үчүн жашоо дагы нурданат, Жашоо дагы нурданат. Гүлдөй, гүлдөй өмүрлөр жайнаган, Чексиз эркин жашооңо байланам. Тоскоолдукту сен үчүн жеңе алам, Кубатым сенсиң. Кымбатсың сен баарынан туулган жерим, Кыйналып, алсырасам арка бел. Өркүндөй бер, өсө бер Кыргызстаным, Мекеним менин.

Күлгүндү күнгө кактабайт, бегим Күмүштү күлгө таштабайт, бегим Сырганы сыңар сактабайт, бегим Сыр аяк турса аттабайт, бегим Күңгөйдө күкүк мен элем, бегим Күйкөгө качан жем , элем, бегим Кулаалы салбайт акууга, бегим Куп келген теңим сен элең, бегим

Каргалар кара нанга, Кол шилтеп конбойт. Кара чаң конгон жайга, Кимдер гана корголобойт. Айрылышка жол калган, Аргасызга арналган. Жаралар көп, жаралар көп, Айыпсыз армандар төп. Куурчактар билбейт жанды, Кара жыгач сезет аны. Картайган эч бир түн жок, Кайрылган күн көзү чок. Айрылышка жол калган, Аргасыз арналган. Жаралар көп, жаралар көп, Айыпсыз армандар төп.

Жашырбачы, жүрөк, жашырбачы, Жашка карек жамынбачы. Жайсыз калса да сен деп жүргөн күндөр, Жаш өмүрлөр сенсиз калат, түшүн. Кайырма: Жашка карек жамынбас болсочу, Жаш жүрөктөр наз болсочу. Кайра кайткан сезимге нук толсо да, Кайраттуулар бар болсочу. Жамынбачы, жүрөк, жамынбачы, Жансыз күнгө кайрылбачы. Айрылса да сенден жаш көңүлдөр, Ак сезимдер картайбасын, түшүн.

Билбепмин көздөрдүн картаярын жансыз айлардан, Билбепмин сөздөрдүн картаярын учкан шамалдан. Эмне үчүн тагдырлар табыша алышпайт өз убагында? Мезгил жетип сезимдер ачылганда, турмуш өз шамалында, Ойлорум тамчы агылды да калды. Билбепмин сезимдин картаярын үнсүз жамгырдан, Билбепмин шамалдын учурарын бизди ар тарапка. Эмне үчүн тагдырлар табыша алышпайт өз убагында? Мезгил жетип, сезимдер ачылганда, турмуш өз шамалында, Ойлорум тамчы агылды да калды.