Каныкей.
 Слушать песни исполнителя и скачать онлайн

Биздин баштан нелер гана өтпөгөн, Сезимиңде жаш жүрөгүң өрттөнгөн. Айтайын деп дарманың жок айтышка, Башты салып кайра артка барышка. Биздин баштан нелер гана өтпөгөн, Сезимдерге нелер гана чөкпөгөн. «Жылуу кийин! Жолдор узак!»- дешчү эле, Кыйын күндө апаң жапкан нанды эсте! Кайырма: Сен кайгырба «көңүл калды» деп, «Өмүр жарды» деп, садага. Сага арналган ар бир күнүңдү теңебегин санаага! Кантсе да жашоо — белек! Таарынбагын, тагдыр өзү тараза, Таарынганда айтчы, жаным, не пайда? Бул күн өтүп, нечен күндөр таң атар, Өзүңдү өзүң кечире бил, садагам! Кайырма:

Саргайган сарала Кайда, кайда Өмүр жебесиндей Учат сарсанага Саргайган сарала Кайда, кайда Өмүр жебесиндей учат сарсаанага Картайган ак маңдай Кайда, кайда Өмүр жебесиндей Учат урпактарга Ак таңдай жарган Адамдар мында мында Өмүр жебесинде Таазим кылат бабаларга

Куурчактарга барам Кумарымды жазам Сен эмнени ойлондуң? Мен да ошону ойлодум. Куурчактарга барам Кумарымды жазам. Мен куурчак, сен куурчак, Куурчакпызбы сезими жок?! Мен чарчадым көркоо адамдардан, Мен чарчадым куру ушактардан. Мен чарчадым калп күлгөндөн Мен чарчадым адепсиз сөздөрдөн.

Жашоо деген сандык экен, Сандыкты ачасың сен үмүт менен. Жашоомдун ар түрдүү кырдаалын, Мен бүгүн сага айтып берем. Ичтен сызып, сыртыман күлөмүн, Эмне себептен өзгөрүлдү өмүрүм? Кайырма: Жүрөгүм сыздап, ыйлады, Айтчы, эмнеден жаңылдым? Эмнеден адаштым, Эмнеден жаңылдым? Жүрөгүм сыздап, ыйлады, Күткөнүмдөй болбой калды, Эмнеден адаштым, Эмнеден жаңылдым? Өз тагдырымды табамын деп тай кылдым, Кечир жердешим, мен үлгүлүү боло албадым. Бирок, мага күндүн нуру жетпей кетет, Ата-журтум, жылуулугуң эңсеп келем. Кайырма: Жүрөгүм сыздап, ыйлады, Айтчы, эмнеден жаңылдым? Эмнеден адаштым, Эмнеден жаңылдым? Кара түндө жарык издейм адашсам да…

Жайдын бир гана толук ай кезинде, ай, Адырлуу гана тоонун бетинде. Сан гүлдөн тандап бирди үзгөн, ай, Жайдары гана селки, ай эсимде. Ааа-иий,оо-о иий эсимде… Жайдын бир гана толук ай кезинде, ай, Адырлуу гана тоонун бетинде. Сан гүлдөн тандап бирди үзгөн, ай, Жайдары гана селки, ай эсимде. Ааа-иий,оо-о иий эсимде…

Жагалмайдай кайкып учуп бара албай, Жаш жүрөккө жагар дары таба албай. Ак кептерим, түтөбөйүн арманга, Кучак жайып, кумар жазып кала албай. Асманга учсаң мен да күтөм жолуңду, Ак маңдайым, кармасам дейм колуңду. Эч болбосо сен конуучу токойго, Жаным, секет, жая албадым торумду. «Күйсөң күй» деп кашты серпип күлгөнүң, Жанымды өрттөп, жал-жал карап жүргөнүң. Мынча неге түлкү куумай ойноттуң, Айтчы деги анык беле сүйгөнүң?

Ойлорумдан кетпей койду ал өңдөр, Ойлондурду мени кайра ал түндөр. Бийиги чоң бурулбаган аскалар, Бурулбаса да, адамдар табышаар. Кайырма: Кайрылбай жандар кетсе, Капага малынган кезде, аай, Турналар учкан кезде, Туруп кала берсек эмне? Ойдуңү чоң орундалган агымдар, Оргуштап аккан күндөрдү да табаар. Асылы бар аргымактуу адамдар, Алтын жерден кетип кайра, кайда бараар. Кайырма: Тура албай калгандар, Кайра, кайда бара алаар. Мейли кетсе, бирок Тагдырлар жолугаар.

Билбепмин көздөрдүн картаярын жансыз айлардан, Билбепмин сөздөрдүн картаярын учкан шамалдан. Эмне үчүн тагдырлар табыша алышпайт өз убагында? Мезгил жетип сезимдер ачылганда, турмуш өз шамалында, Ойлорум тамчы агылды да калды. Билбепмин сезимдин картаярын үнсүз жамгырдан, Билбепмин шамалдын учурарын бизди ар тарапка. Эмне үчүн тагдырлар табыша алышпайт өз убагында? Мезгил жетип, сезимдер ачылганда, турмуш өз шамалында, Ойлорум тамчы агылды да калды.

Жаш көпөлөк жаш учту, Жарты канатын бузду. Көпкөк болгон асманда, Сулуулугу бир жайга анын. Кайырма: Жаш жанын карч уруп, Жашады жан куруп. Жайы кышка айланган, Жаш көпөлөк кайда конду эми? Жаш көпөлөк жаш эле, Деп жамгыр ыйлайт неге? Жайы кышка айланган, Тагдыры ушундай беле анын? Кайырма: Жаш жанын карч уруп, Жашады жан куруп. Жайы кышка айланган, Жаш көпөлөк кайда конду эми?

Күлгүндү күнгө кактабайт, бегим Күмүштү күлгө таштабайт, бегим Сырганы сыңар сактабайт, бегим Сыр аяк турса аттабайт, бегим Күңгөйдө күкүк мен элем, бегим Күйкөгө качан жем , элем, бегим Кулаалы салбайт акууга, бегим Куп келген теңим сен элең, бегим

Не себептен, не себептен, Бактылуу күн бузулат? Туталанам, туталанам, Көзүмдөн жаш сызылат. Бакыт кушу, бакыт кушу, Учуп кетти колумдан. Ала кетти, ала кетти, Сүйүү отун кокустан. Кайырма: Жүрөк сыздайт, жүрөк сыздайт, Өткөн күндү эстесем. Таттуу күндөр, таттуу күндөр, Кетпей койду эсимден. Издеп күтөм, издеп күтөм, Сүйүүмдү мен алыстан. Бирок сүйүүм, бирок сүйүүм, Менден качат алыстап, алыстап. Ойлономун, ойлономун, Өткөн күндү элестетип. Өкүнөмүн, өкүнөмүн, Тагдырыма башымды ийип. Бар бакытты, бар бакытты, Учурупмун колумдан. Махабаттын көгүчкөнү, Кайрылбайт го жолунан.

Каждый день привет, Каждый день пока. Знаю, точно буду ждать, Лишь до твоего звонка. Не скажу пока, Не скажу потом. Я бы хотела жить, Дышать вдвоем. Кайырма: Знаю, точно не поймешь, Ты сейчас меня. Пройдет зима, Все равно буду ждать тебя. Улечу, улечу. Не было не раз, Нет любви про нас. Сочиняя жду себе, Твой навстречу шаг. Не скажу пока, Не скажу потом. Я бы хотела жить, Дышать вдвоем.

Дүйнөнү сулуулук сактайт десе, Сезилчү баёо сезим ишеничте. Сулуулуктун жүзүн ача билүү, Чебердин колунан келген нерсе.

Неге сен, неге сен жаш жүрөгүңдү кыйнадың. Жазды күтүп кеч күздө, жан оорутуп ыйладың. Бардыгы сен үчүн Кабагыңды бүркөбөчү Сага деп арналат, Чыккан күн таң зардан. Неге сен, неге сен өзүңдү өзүң сүйбөйсүң, Карангыга жашынып, неге калдың адашып. Бардыгы сен үчүн Кабагыңды бүркөбөчү Сага деп арналат, Чыккан күн таң зардан. Неге сен, неге сен — гүл өмүргө ишенбейсиң, Тарчылыкка малынган тагдырды “ташбоор” дейсиң. Убакыт термелет, Термелип жан кейитет Кайрымдуулук жашаган, Жан дүйнөңө жылуулук бер!

Ар бир күндүн аткан таңы, Турмуштун сага ызгаары. Жарты нанга жан сатылган, Зар жашоонун сен баласы. Ыркырашып аш талашып Күндөрүң өттү, Иттердин жанында. Эне сүтү ооздон кетпей, Жетим калдың сен талаада. Жалгыз жаның, Жат турмушта — Жашайсың сен – ырайымсыз. Жан кейитип, Көз жаш кетип, Денеңди саттын тыйынга. О турмуш, Неге ач талаага, Калтырдың жалгыз, Жалгыз балаңды? Кээ бирөөнө зар болгон бала, Бирөөлөргө — кор бала.