Саламат Садыкова.
 Слушать песни исполнителя и скачать онлайн

Жамгыр төктү эч басылбай, Биз келаттык көл-шал болуп. Жол кароого көз ачырбай, Бет алдыдан шамал согуп. Кайырма: Күн күркүрөп жамгыр төккөн, Ошол күнүм кайда кеткен? Жаштыгымдай же кечээги, Кайрылбай кетеби? Жамгыр төктү эске түштүң, Алыс калган жаштыгымдай. Сагынтасың жүрөктү эзип, Колдон учкан ак куумдай. Кайырма: Жылдар учат канаттуудай, Жамгыр төгөт эч басылбай. Жамгырларда эскерербиз, Алгач сүйүү унутулбай. Кайырма:

Сыртына барып айылдын, Сырдашкан чакты сагындым. Түгөнбөй сырдын түйүнү, Түбүндө аппак кайыңдын. Ал кайың турат, өзүң жок, Андагы айткан сөзүң жок. Арзыган жарга кошпогон, Ах сүйүү, сенин көзүң жок. Жылдызын көктөн каратып, Жылмайып тоодон таң атып. Кадыр түн тоскон кездер, ай, Кай жакта калдың адашып? Кайырма: Ал кайың турат, өзүң жок, Андагы айткан сөзүң жок. Айтылган сөзгө турбаган Эх сүйүү, сенин көзүң жок. Айтылган таттуу ант калып, Жүрөктөн кетпес так калып. Сен кеттиң кайра кайрылбай, Мен турам көзгө жаш алып. Кайырма: Ал кайың турат, өзүң жок, Андагы айткан сөзүң жок. Арзыган жарга кошпогон, Эх сүйүү, сенин көзүң жок. Ах, сүйүү, сенин көзүң жок.

Ынтымагы бар элдин таалайы, багы ачылат, Ынтымагы жок элдин тапканы бекер чачылат. Ынтымагы бар элдин эли чогуу жыйылат, Ынтымагы жок элдин эли качып суюлат. Ынтымагы бар элдин кары-жашы тоюнат, Ынтымагы жок элдин кара көзү оюлат. Ынтымагы бар элдин калага карды ток болот, Ынтымагы жок элиң бир-бирине ок болот. Ынтымагы бар элдин дүркүрөп өсөт балдары, Ынтымагы жок элдин сөзүнөн чыгат жалганы. Ынтымагы бар элдин адил болот улугу, Ынтымагы жок элдин нечен чыгат бузугу. Ынтымагы бар элдин кеңеш берет карысы, Ынтымагы жок элден тозуп качат баарысы. Ынтымагы бар элдин катар конот айылы, Ынтымагы жок элдин эч билинбейт дайыны. Ынтымагы бар элдин жарып сүйлөйт чечени, Ынтымагы жок элдин жабырап сүйлөйт нечени. Ынтымагы бар элдин келишимдүү баарысы, Ынтымагы жок элдин сөзүнүн кетет мааниси. Ынтымагы бар элдин меймандос болот аялы, Ынтымагы жок элдин адамга тиет залалы. Ынтымактуу эл болсо душманга тийген ок болот, Ынтымаксыз эл болсо дыркырап качып жок болот. Ынтымактуу биригет, ынтымаксыз бөлүнөт, Ынтымак элдин бакты бар, бир-бирине баркы бар.

Туулган жерим асыл турагым, Сезимимде өчпөс чырагым. Симфония болсоң сен эгер, Нота болуп сага турайын. Кайырма: Кереметүү күүлөр куюлуп Кулагымда турат угулуп Туулган жерим сенде турбайбы Айтып бүткүс, кооз, сулуулук Түшкө кирсе күлгүн жамалың, Жүз көрүшүп сергип каламын. А сен болсо бүтпөс чоң дастан, Бар болгону мен бир сыяңмын. Кайырма: Обон салган талаа жаңыртып Кайрыктары миң бир кыялдын Дептер болсоң сансыз барактуу Из калтырар мен бир сыяңмын. Кайырма:

Кыргыз жерин өз жерим деп басчулар, Кыргыз элин өз элим деп айтчулар. Уруу-уруу туш тарапка бөлүнбөй, Бир жеңден кол, бир жакадан баш чыгар. Узак жылдар сиңип калган сезимге, Урук-уруу керек чыгар кезинде. Жаңы гана өсүп жаткан өлкөбүз, Өз балаңдай дайым турсун эсиңде. Эмгекчил эл, эл ичинде башчылар, Эл баалаган, эл шайлаган жакшылар. Ыдыранды урууларга бөлүнбөй, Бир жеңден кол, бир жакадан баш чыгар. Ынтымакта ыйман менен, иш менен, Бир жеңден кол, бир жакадан баш чыгар.

Жүр ээрчишип кетели өрүкзарга, Сунушумду суранам, четке какпа. Сүйүүбүзгө жолугуп айлуу түндө, Сыйыналы бир келген, сыйыналы бир келген бактыбызга. Мөл булакка барабыз ай тоскону Ат жалында шамалга ойношкону. Кечикпейли бир келген бактыбыздан, Өрүкзарга кетели, өрүкзарга кетели макул болчу. Айлуу түнгө никелеп сүйүүбүздү, Өрүкзарга чачалы күлкүбүздү. Жылдыздардын терели чачыласын, Булактарга сүйдүрүп, булактарга сүйдүрүп жүзүбүздү. Комуз менен.

Сыртына барып айылдын, Сырдашкан чакты сагындым. Түгөнбөй сырдын түйүнү, Түбүндө аппак кайыңдын. Ал кайың турат, өзүң жок, Андагы айткан сөзүң жок. Арзыган жарга кошпогон, Ах сүйүү, сенин көзүң жок. Жылдызын көктөн каратып, Жылмайып тоодон таң атып. Кадыр түн тоскон кездер, ай, Кай жакта калдың адашып? Кайырма: Ал кайың турат, өзүң жок, Андагы айткан сөзүң жок. Айтылган сөзгө турбаган Эх сүйүү, сенин көзүң жок. Айтылган таттуу ант калып, Жүрөктөн кетпес так калып. Сен кеттиң кайра кайрылбай, Мен турам көзгө жаш алып. Кайырма: Ал кайың турат, өзүң жок, Андагы айткан сөзүң жок. Арзыган жарга кошпогон, Эх сүйүү, сенин көзүң жок. Ах, сүйүү, сенин көзүң жок.

Кыргыз элин өз элим деп айтчулар, Кыргыз жерин өз жерим деп басчулар, Бытыранды урууларга бөлүнбөй, Бир жеңден кол, бир жакадан баш чыгар. Уруу-уруу, туш тарапка бөлүнбөй, Бир жеңден кол, бир жакадан баш чыгар. Узак мезгил сиңип келген сезимге, Уруу, уруу керек чыгар кезинде. Жаңы гана өсүп жаткан өлкөбүз, Өз балаңдай, жаш балаңдай дайым турсун эсиңде. Эмгекчил эл, эл ичинде башчылар, Эл баалаган, эл шайлаган жакшылар, Ыйман менен ынтымакта иш менен Бир жеңден кол, бир жакадан баш чыгар. Ынтымакта ыйман-ызаат иш менен Бир жеңден кол, бир жакадан баш чыгар.

Бул турмуш дарак тура мөмөлөгөн, Мөмөсүн эсиргендер тебелеген. Мен сени жандап жүргөм, жашыл жолду, Бөлүнбөй кете берем деген элем. Бул турмуш деңиз тура кебелбеген, Жакшылык, жамандыгын ченебеген. Тымызын кош айтышып жаткан кезде, Мен сени унутам го деген элем. Көрсө, сен катар басып койбоптурсуң, Бүтүндөй өмүрүмдү ойноптурсуң. Жүрөктө балалыгым кандай калса, Сен дагы дал ошондой орноптурсуң.

Гүл ачышып бакта өскөн сирендер, Бүгүн, жаным, сени мага эскертти. Сүйүү менен көкүрөктө тирелген, Каяккадыр ирип агып кетсекчи. Кайырма: Келсечи кайрылып ошол бир мезгил, Эрте-кеч эзилип сени самаймын. Сезилет өмүргө шерик дайыма, Сен болуп маңдайга бүткөн таалайым. Белгисиз бир сезимдерим гүлдөдү, Сырым калбай эч бирөөдөн жашырган. Учуп чыккан жылдыз болуп түндөгү, Сага жетүүгө кандай гана ашыгам. Кайырма: Таарынбайлы биз эч качан тагдырга, Бул турмуштун бурулушу ар кандай. Ал кездерди элестете калганда, От чачырап туруп калам жана албай. Кайырма:

Көрүшкөндө көздөрүңдөн чагылган, Нурларынан курган кайран көпүрөм. Бекемине күмөн санап жаңылган, Өтүмү жок болгонума өкүнөм. Кайырма: Кимге айтып күйүтүмдү? Кимге барып өтүнөм? Кимге барып күнү–түнү? Кимге айтып күйүтүмдү? Кимге барып күнү–түнү? Кимге барып өтүнөм? Таңшыганча табышмактуу таң сыры, Тандап кеттиң таңы салкын өлкөнү. Табалабайм кайрылганда айт чынын, Артык бекен башка жердин көркөмү? Арбалсаң да бир келерсиң, Ала-Тоону көргөнү. Эстегенде сермелерсиң, Арбалсаң да бир келерсиң, Эстегенде сермелерсиң, Ала-Тоону көргөнү. Кала берем мекенимде сени эстеп, Жүрсө экен деп алыс жерде аман-соо. Өкүнгөнүң көңүлүмдө элестейт, Көргөн сайын жалын бүрккөн жанар тоо. Жалын бүрккөн үшкүрүгүң, Жалын бүрккөн үшкүрүгүм, Жаңырыгы жарар зоо.

Куш көрсөм ай-асманда жалгыз учкан, Ыйлагым келет кээде жалгыздыктан. Жан эзип элесиңди эркелетем, Өзүңдү көрүп алып көз жашымдан. Бактысыз күнүм узарып, Баса албай жүрөм тушалып. Жаздыктын эки жагында, Сагыныч менен кусалык. Ууландым арзуу деген балдай уудан, Мен сенсиз жашаганга жаным курман. Болсун деп бой боздоймун өмүр бою, Шамалдай өзүнө өзү аска курган. Кайырма: Кутул деп ким бирөөнүн кучагынан, Жанымды жанга ургулап улам-улам. Балыктын үнү менен кыйкырамын, Калтылдап кайырмакта туйлап турган. Кайырма:

Элесиңди карап турсам сүрөттөн, Эске түшөт көлдүн жээги гүл өскөн. Эсиңдеби, кечиндеги сырдашуу, Сууруп чыгып таттуу сөздү жүрөктөн? Жүрөгүмдө сүйүү турса чыдатпай, Жүзүң жанат балбылдаган чырактай. Суктандырдың, суусаттырдың кайрадан, Эзелтеден бирге жүргөн ынактай. Сансыз жылдыз бизди гана карашып, Сени менден, мени сенден талашып. Ойноп-күлүп, көпкө жүрдүк, жаркыдык, Кеткичекти аппак болуп таң атып.

Он сегиз жаш, Тоодо тунук булак белең? Болбосо андан учкан бубак белең? Кайрылбай кайда кеттиң, айтчы деги? Адашып айлыңды мен сурап келем. Он сегиз жаш, Жайдын жарык таңы белең? Болбосо боз туйгундун шамы белең? Бир жолу кайрылбастай тамшандырган, Жылт эткен жаштыгымдын шамы белең? Он сегиз жаш, Күндө беле сенин серең? Болбосо жүрөгүмдүн тең белең. Кош эми, өкүнсөм да унутпаймын, Өткөргөн өмүрүмдү сени менен. Тарынбачы жүрөгүмдүн төрүндөсүң.

Убайым тартып алыстан, Унутуп бардык нерсени. Сары оору болуп ансыз да, Сагындым, туулган жер, сени. Канатым болсо азыр мен, Калкылдап учуп жетсем дейм. Калдайган сары талааңа, Карлыгач болуп кетсем бейм. Уктасам кирип түшүмө, Аргымак чапкан талаалар. Тыйылбай такыр кусалык, Тынчыбай койду санаалар!

Түндөгү гана менин түшүмдө, Түйүнүн гана эркем түшүнсө. Түңүлбө гана менден жаш көңүл, И койчу, түбөлүк үчүн түзүлсө. Абалкы менин түшүмдө, Абайлап эркем түшүнсө. Андагы гана көргөн түшүмдү, Айныбас үчүн түзүлсө. Санаама түшсөң ар дайым, Сабылып гана жүрөк оорутам. Сен үчүн көргөн түшүмдү, Сырдашып кимге жорутам?

Сен кызыл гүл жайнаган, Мен булбул бакта сайраган. Сен бир панар, мен паана, Жарыгың тийсе жайланам. Кылчайып булбул конууга, Кызыгат кызыл гүлүңө. Бурулуп кулак сала жүр, Булбулдун мукам үнүнө. Сен пароход көлдөгү, Мен кемечи, айдаган. Баш кошуп жаңы жетерде, Багымды толкун байлаган. Күлүп өт, гүлүң бар чакта, Күйүттү бойго таркатпа. Бурулуп бакта сайраган, Булбулдун тилин чарчатпа.