Съезбек Искеналиев.
 Слушать песни исполнителя и скачать онлайн

Түшүмдө да, өңүмдө да элесиң, Тарта берет махабаттын желесин. Учуп түшкөн жалбырактан көз албай, Улам карайм убакыттын жебесин. Бийик тоого бирге экөөбүз чыгалы, Бизге калыс улар үнүн угалы. Карегиңе карегимди ширетсем, Канар бекен сагынычтын кумары. Кайырма: Чалкып жаткан көл калаасын бойлойлу, Чын сүйүүнүн ырахатын ойлойлу. Түрмөктөлүп бизди карай умтулган, Толкундарга таш ыргытып ойнойлу. Куулар учту, биз да канат кагалы, Күтүп турат көктө күндүн жамалы. Кучагына кең ааламдын тартылып, Көкүрөккө жылдыздарды тагалы. Өтүп жатат мезгилди ээрчип дил күчү, Өмүрүмө жаз тартуулап гүлдөчү. Мүнүшкөрдүн шумкарындай учайын, Махабабаттын сересине үндөчү.

Жакшы сөз кандай жакшы жан эргитет. Жакшынын ойлору бар мээ сергитет. Жанашсаң андай жанга капысынан. Жан дүйнөң аалам айды эркин кезет. Жан дүйнөң аалам айды эркин кезет. Кайырма: Жакшы адам жылдыз сымал жанып турат. Жүзүнөн жылуу нуру тамып турат. Дидары аурасы таза жандар. Дилиңе аруулукту салып турат. Баарлаштым дал ошондой адам менен. Баятан сыр чечиштим калаам менен. Жүрөктөр шыбырашып жазылды чер. Алдыга шилтеп таза кадам менен. Баарлаштым Атакемдей адам менен.

Апа деген асыл экен, Ага теңдеш таппадым. Айткандары акыл экен, Келет анын актагым. Чарк айланып дүйнөнү, Мен айлансам да таппаймын. Эч бир жанга теңебесмин, Апакебай ардагым, ардагым. Эч бир жанга теңебесмин өзүңүздү, Апакебай ардагым, ардагым. Кайырма: Апа деген теңдеши жок зат тура, Акылманым, ыйык, кымбат, жаным апа. Дүйнөнү кезип бүтүн издесем да, Өзүңүздөй таппаймын жаным апа… Турмуш жолун, Көрсөттүңүз уул-кыздарга апаке, Убай тартып, түйшүк артып, Ар бирөөсүн өзүнчө. Мээрим чачып, Эркелеткен эмгегиңиз өзгөчө, Ак сүтүңдү актай алсам, Акылманым апаке, апаке. Ак сүтүңдү актай алсам ардагым, Акылманым апаке, апаке…

Жүрөгүмдө сакталаган сыр элең сен, сыр элең, Жарык берген үмүткө, нур элең сен, Бассам турсам шыгылап медер болуп, Жазыла элек буйтолуп ыр элең сен Жаз башында жарк этип, төрөлдүң сен, төрөлдүң Жарык берген үмүткө бөлөндүң сен Жүрөгүмө нур төгүп кубанычым Жазгы бактай бүр байлап көгөрдүм мен Күлчү уулум атаңа, күлкүң кайрат, Көңүлүмө таң атсын гүлдөр жайнап. Кубат алып күлкүңөн өмүрүмө, Көкөлөйүн асманга канат байлап. Көкөлөйүн асманга канат байлап. Күлкүң кайрат, күлкүң кайрат, Ата-эңене күлкүң кайрат. Күлчү уулум атаңа, күлкүң кайрат Күлчү уулум атаңа, күлкүң кайрат, Көңүлүмө таң атсын гүлдөр жайнап. Кубат алып күлкүңөн өмүрүмө, Көкөлөйүн асманга канат байлап. Көкөлөйүн асманга канат байлап.

Өтөсүң күндө кыйгачтай басып, Жүрөккө сүйүү учкунун чачып. Өтөсүң күндө кашыңды кагып, Жүрөккө сүйүү алоосун чачып. Кайырма: Жылдызсыңбы, нур кызсыңбы? Карегиме кайсы күнү чагылдың? Издеп жүрөм алоосунан, Мен жалындын. Бүт жылуулук, бүт сулуулук, Ээлеп алды сезимди. Сапарына, катарына кошуп алды өзүмдү. Арылып түн, нур чачты күн, Көктөн нөшөр төккөндөй. Сезди, жаным, анын талын, Жароокер кыз өпкөндөй. Өтөсүң күндө гүл алып колго, Өтсө деп күндө эки көз жолдо. Өтө бер күндө, өткөнүң өмүр, Өрттөсөң дагы өзүңдө көңүл.

Жарыгын чачса күн сулуу, Жакшы сөз айтса тил сулуу. Жабыккан жүрөк жазылса, Жан дүйнөӊ сулуу дил сулуу. Акылман сөзүн айтышса, Кемпир да сулуу чал сулуу. Калыстык менен башкарып, Калкына жакса Хан сулуу. Кубулжуп сезим ээритсе, Созолонгон үн сулуу. Бейпилдик берип жыргатса, Капкараӊгы түн сулуу. Көк асманга көрк берген, Көгөрүп жаткан көл сулуу. Күнөөлүү пенде силерди. Көтөрүп турган жер сулуу. Кадырлап барктап сүйүшүп, Баш кошкон эки жар сулуу. Жазында беймаал жаабастан, Кышында жааган кар сулуу. Эзелтен баатыр чыдамкай, Эр жүрөк кыргыз Эл сулуу. Аскасы асман тиреген. Ала — Тоом сулуу жер сулуу.

Сагынуулар калган кезде чогулуп, Сырдашабыз аз да болсо жолугуп. Буга күбө бак кирпиктүү айлана Буга күбө көктө сүзгн ай гана. Көп сөздөрдү айткың келип турса да, Көкүрөктү сыр ташкыны урса да. Жашырасың сүйлөбөстөн чечилип, Жаз кабары калып жатат кечигип. Кайырма: Эмнегедир ачык айтпай сөзүңдү, Эзүүдөсүң, кыйноодосуң сезимди. Мүмкүн ойдун чиеленген түйүнү, Менден катып жаткан чыгаар сүйүүңдү. Жаз келгенде гүлүн ачаар сыр дагы, Жалбырактай кыналышып ыргагы. Күн шооласын төккөн кезде ынактай, Купуя ышкы ийип кетээр булактай

Апа деген асыл экен, Ага теңдеш таппадым. Айткандары акыл экен, Билип, таанып актагын. Чарк айланып дүйнөдө, Мен айлансам да, таппаймын. Эч бир жанга теңебесмин, Апакебай, ардагым, ардагым. Эч бир жанга теңебесмин өзүңүздү, Апакебай, ардагым, ардагым. Кайырма: Апа деген теңдеши жок зат тура, Акылманым, ыйык, кымбат, жаным апа. Дүйнөнү кезип бүтүн издесем да, Өзүңүздөй таппаймын, жаным апа. Турмуш жолун, Көрсөттүңүз уул-кыздарга, апаке. Убай тартып, түйшүк артып, Ар бирөөсүн өзүнчө. Мээрим чачып, Эркелеткен эмгегиңиз өзгөчө, Ак сүтүңдү актай алсам, Акылманым, апаке, апаке. Ак сүтүңдү актай алсам, ардагым, Акылманым, апаке, апаке…

Ачылбайт гүлдөр күн сайын, Ашыктар билет гүл жайын. Ай-жылдар канча өтсө да, Ашыкмын сага, күн-айым. Кайырма: Жазыла бербейт күн сайын, Жыпар жытын чачып гүл дайым. Сезимге дайым чок салган, Секетим, сенсиң – күн-айым. Сезимдин отун жандырып, Сен болдуң менин күн-айым. Жоодурап кайда жүрөсүң? Жоогазын гүлү, күн-айым. Кайырма: Жарпыбыз биздин жазылаар, Жарк этип койчу гүл кайда? Жолубуз биздин ачылып, Жолуксак кана бир кайра.

Түшүнсөң сени сүйүп жакшы көрө албаймын , Түшүнчү мени кечир көңүл бөлө албаймын. Азгырбагын азгырылбайм Мени сүйдүрбөгүн сүйө албаймын Айланбачы ак көпөлөк, айланбачы ак көпөлөк Кайырма: Айланба ак көпөлөк, ак көпөлөк Акмалап ак көпөлөк, ак көпөлөк Сүйүүм бар менин бөлөк, күткөнүм менин бөлөк, Сүйгөнүм менин бөлөк. Байланбайм мага арнаган сүйүүңдүн желесине, Бара албайм сен чакырган сезимдин сересине. Күлүп турдуң күлө албадым Мени сүйүп турдуң сүйө албадым Болду эми ак көпөлөк, болду эми ак көпөлөк

Кабагын ачпай эч эле Таарынган тез эле Жүрөгүн ээлеп алгандай Бир маселе Бүркөлүп күндөй алыста Түшкөндөй болуп капаска Өзгөрөт аба-ырайындай Бир заматта Кайырма; Жүзүндө маска маска маска Билбейт деп ойлойт жашырып Жүрөктө тоска тоска тоска Мезгилге калган багынып Сезими башка башка башка Тынчыбайт жүрөк басылып Оюнда акча акча акча Көзүндө турат жазылып Маска маска маска Тарткандай өңдү убайын Бүтпөгөн мууңайын Коңултак билбейт өзү да ай чырайын Адамдан адам тандаган Эсептеп таштап аргадан Колунан келген жан болсун жайнаган

“АТА” Үшүбөйсүң атаң бар да. Кубат берет Ата жанга. Тааныш билем бул сезимдер. Атасы жок Ата зарга. Ата барда бата коштоп Ата жокто аалам бопбош Атасы бар байтеректей. Атасы жок талга окшош Атасы жок бала бопбоз. Кайырма: Атам дайым журөктөсүң Атасы жок күн өтпөсүн. Элесиңди сактап турган . Дубалдагы сурөттөсүң. Атасы жок күн өтпөсүн. Жүрөгүмдө мээрим толуп Бакыт билем Ата болуш. Атасы жок Ата болдум. Балдарымда Ата болуп. Бошобосун Ата конуш. Кайырма: Атам дайым журөктөсүң Атасы жок күн өтпөсүн. Элесиңди сактап турган . Дубалдагы сурөттөсүң Атасы жок күн өтпөсүн Кайырма: Атам дайым журөктөсүң Атасы жок күн өтпөсүн. Элесиңди сактап турган . Дубалдагы сурөттөсүң Атам дайым жүрөктөсүң

Умсундуруп учкундарын сезимдин, Эмнегедир сөз катпадың унчугуп. Кабылдым эй, карегине көзүңдүн, Чөгүп кеттим тереңине тумчугуп. Толкундары ээрчип мени шашыла, Жан талашып кирпигиңе асылам. Чабалактайм, анан кайра басылам, Чыгарып кой, аркан жасап чачыңан. Кайырма: Өзүм билбейм, кантип келдим көлүңө, Көрүнбөгөн жиптер менен байланып. Туткун болдум карегиңдин көлүнө, Канча мезгил жүрөм анда айланып? Телмиремин тереңинде күнү-түн, Көрбөгөнмүн ушунчалык кыйноону. Муздан кылба муңканган бүт үмүттү, Же унутуп калгансыңбы сыйлоону? Куткаргын сен, каршы болбой сөзүмө, Көз ирмемче өзүң калдың өзүмө. Кандай күч бар, бүткүл сезим тартылып, Кайра чөгүп баратамын көзүңө.

Ышкыдар болуп гүлүңө, Ыр жазам сага күнүгө. Ачылсын десең кабагым, Ай болуп чыкчы түнүмө. Көз артпай турган сен белең, Көкүттө калчу мен белем? Көңүлгө батпай сагыныч, Күн нуру менен тең келет. Кайырма: Арманым менин арылмак, Асыл бир максат табылмак. Ааламга аруу нур төгүп, Ашыктык жолу жаңырмак. Гүлкайыр десем, чөп дейсиң, Гүлшайыр десем, “Өх-х” дейсиң. Көргөнү келсем таң менен, Көзүңдү артпай, өп дейсиң. Ташкындап турса суу толуп, Толкунда жүрсөң куу болуп. Тилекке улап тилекти, Таң нуру тийсе туу болуп. Күн нуру өлөт, мен калам, Күн нуру өчөт, мен жанам. Чаңкоосун дилдин баса албай, Шар аккан суу менен бирге агам.

Кетким келбейт, өчкүм келбейт, Жер бетинен калайык. Таңы да бар, багы да бар Жердин бети адам үчүн ылайык. Араңардан санааңардан кетким келбейт досторум, Баары бар, наары бар тирүүлүктүн көтөрүшүп тосторун. Кайырма: Чаңкаганга, суусаганга, Булак болуп мен агайын. Кеч киргенде, жер бетине, Карегимден чыгак жасап жагайын. Кетким келбейт, өчкүм келбейт, Жер бетинен адамдар. Жазы жаңы, жарык таңы, Келечекте бизди күткөн заман бар.

Сагындырып, жалындырып, Жолугууга камындырып. Жомок болуп кезиктиң да, Кеттиң жолдон жаңылдырып. Кызуулатып, ызылдатып, Тынч күнүмдү ызылдатып. Жараатымды не ырбаттың, ай? Туз сепкендей тызылдатып. Кайырма: Мас кылдырып, соолуктуруп, Махабатка оолуктуруп. Ажырадым акылымдан, Акыл-эстүү болуп туруп. Келем аны жыйнай албай, Кеттиң жалгыз, калдым сагалай. Убал жоктур ушу мага, Уйпаладың өчүң бардай. Кызуулатып, ызылдатып, Тынч күнүмдү ызылдатып. Жараатымды не ырбаттың, ай? Туз сепкендей тызылдатып.

Эсимде жаштык бактары, Эсепсиз эле түрлөрү. Эңилсе бизге шактары, Эринин тосчу гүлдөрү. Жадымда жаштык көктөмү, Жашылга жашыл жарашчу. Жалбырак турса өпкөнү, Жоодурап гүлдөр карашчу. Кайырма: Ошонун баары эсимде, Ошонун наары эсимде. Ой чулгап турган кезимде, Ошолор түшөт сезимге. Жалындап күйгөн өрттөгү, Жарк эткен издер табылчу. Жымыңдап күйгөн көктөгү, Жылдыздан чырак жагылчу. Беш көкүл элең гүл бурап, Бейиштен келген перидей. Булбулду коштоп үндү улап, Басчу элең назик берилей.

Жагалмай деген жапан куш, Жар ташка барып конгон жок. Жарпымды жазып тең курбум, ой, тобо, Жайлообуз бирге болгон жок, ой, тобо. Кыркыйек деген кыраан куш, Кыр ташка барып конгон жок. Кылыкташ менин тең курбум, ой, тобо, Кыр ташка барып конгон жок, ой, тобо. Алыска кетип калды деп, Асыл кеч курбум, муңайба.