Съезбек Искеналиев.
 Слушать песни исполнителя и скачать онлайн

Апа деген асыл экен, Ага теңдеш таппадым. Айткандары акыл экен, Билип, таанып актагын. Чарк айланып дүйнөдө, Мен айлансам да, таппаймын. Эч бир жанга теңебесмин, Апакебай, ардагым, ардагым. Эч бир жанга теңебесмин өзүңүздү, Апакебай, ардагым, ардагым. Кайырма: Апа деген теңдеши жок зат тура, Акылманым, ыйык, кымбат, жаным апа. Дүйнөнү кезип бүтүн издесем да, Өзүңүздөй таппаймын, жаным апа. Турмуш жолун, Көрсөттүңүз уул-кыздарга, апаке. Убай тартып, түйшүк артып, Ар бирөөсүн өзүнчө. Мээрим чачып, Эркелеткен эмгегиңиз өзгөчө, Ак сүтүңдү актай алсам, Акылманым, апаке, апаке. Ак сүтүңдү актай алсам, ардагым, Акылманым, апаке, апаке…

Сагындырып, жалындырып, Жолугууга камындырып. Жомок болуп кезиктиң да, Кеттиң жолдон жаңылдырып. Кызуулатып, ызылдатып, Тынч күнүмдү ызылдатып. Жараатымды не ырбаттың, ай? Туз сепкендей тызылдатып. Кайырма: Мас кылдырып, соолуктуруп, Махабатка оолуктуруп. Ажырадым акылымдан, Акыл-эстүү болуп туруп. Келем аны жыйнай албай, Кеттиң жалгыз, калдым сагалай. Убал жоктур ушу мага, Уйпаладың өчүң бардай. Кызуулатып, ызылдатып, Тынч күнүмдү ызылдатып. Жараатымды не ырбаттың, ай? Туз сепкендей тызылдатып.

Умсундуруп учкундарын сезимдин, Эмнегедир сөз катпадың унчугуп. Кабылдым эй, карегине көзүңдүн, Чөгүп кеттим тереңине тумчугуп. Толкундары ээрчип мени шашыла, Жан талашып кирпигиңе асылам. Чабалактайм, анан кайра басылам, Чыгарып кой, аркан жасап чачыңан. Кайырма: Өзүм билбейм, кантип келдим көлүңө, Көрүнбөгөн жиптер менен байланып. Туткун болдум карегиңдин көлүнө, Канча мезгил жүрөм анда айланып? Телмиремин тереңинде күнү-түн, Көрбөгөнмүн ушунчалык кыйноону. Муздан кылба муңканган бүт үмүттү, Же унутуп калгансыңбы сыйлоону? Куткаргын сен, каршы болбой сөзүмө, Көз ирмемче өзүң калдың өзүмө. Кандай күч бар, бүткүл сезим тартылып, Кайра чөгүп баратамын көзүңө.

Ачылбайт гүлдөр күн сайын, Ашыктар билет гүл жайын. Ай-жылдар канча өтсө да, Ашыкмын сага, күн-айым. Кайырма: Жазыла бербейт күн сайын, Жыпар жытын чачып гүл дайым. Сезимге дайым чок салган, Секетим, сенсиң – күн-айым. Сезимдин отун жандырып, Сен болдуң менин күн-айым. Жоодурап кайда жүрөсүң? Жоогазын гүлү, күн-айым. Кайырма: Жарпыбыз биздин жазылаар, Жарк этип койчу гүл кайда? Жолубуз биздин ачылып, Жолуксак кана бир кайра.

Кабагын ачпай эч эле Таарынган тез эле Жүрөгүн ээлеп алгандай Бир маселе Бүркөлүп күндөй алыста Түшкөндөй болуп капаска Өзгөрөт аба-ырайындай Бир заматта Кайырма; Жүзүндө маска маска маска Билбейт деп ойлойт жашырып Жүрөктө тоска тоска тоска Мезгилге калган багынып Сезими башка башка башка Тынчыбайт жүрөк басылып Оюнда акча акча акча Көзүндө турат жазылып Маска маска маска Тарткандай өңдү убайын Бүтпөгөн мууңайын Коңултак билбейт өзү да ай чырайын Адамдан адам тандаган Эсептеп таштап аргадан Колунан келген жан болсун жайнаган

Дабалап татту жүрөктү Ыр дүйнө менен жашадым Сүйөмүн жарык ааламды Жашагым келет жашагым Дарысы курган жүрөктү Ырларым менин сырларым Ыр дүйнөдө жашаган Ырыстуу жаным ыргагым Кайырма: Бул өмүр бизге бир келет Сырлары күчтү керемет Туура жол тандап жашодо Сыймыктуу жаша эркелеп Ырларым жакса кубанам Ыйманга толсун бул аалам Ырыскы кут дагы төгүлсүн Ынтымак тарабыңдан Ыр дүйнө деген көрөңгө Кыргызым жакын өнөргө Оозунан ыры куюлган Акындар бизге жөрөлгө

Боз салкын, арча-зоолуу нары, Айлана тынчтыктан кубанып Көкөлөп эргиген жүрөгүм Көктөмдү эңсеткен чүрөгүм Булуттар бозоруп бурганак Суу жээги жайнаган чырганак Зымырап ойгонгон кыялым Ыр менен күттүргөн кумарым Жел менен көл түсү ыргалат Көл менен күн нуру чагылат Мен сени ыр менен айралбай Же сага же ырга жете албай Мен сени ыр менен айралбай Же сага же ырга жете албай, Бос салкын.

Кыялап баскан жолуңда, Кызыл гүл болуп жайнасаң. Борошо күнү торуңда, Босторгой болуп сайрасаң, Чыгар беле арманым. Жетер беле дарманым, Кайырма: Жалгыз гү бар, арасында гүлүмдүн, Жалгыз из бир, тереңинде билинди. Экөөнү тең, бир өзүңө арнагам, Дайым сенин ышкы отуңа кармалам. Гүлдүн мага кызылы жок, Сен аны өстүрбөсөң. Дилдин мага кызыгы жок, Назданып өптүрбөсөң. Чыгар беле арманым, Жетер беле дарманым.

Жагалмай деген жапан куш, Жар ташка барып конгон жок. Жарпымды жазып тең курбум, ой, тобо, Жайлообуз бирге болгон жок, ой, тобо. Кыркыйек деген кыраан куш, Кыр ташка барып конгон жок. Кылыкташ менин тең курбум, ой, тобо, Кыр ташка барып конгон жок, ой, тобо. Алыска кетип калды деп, Асыл кеч курбум, муңайба.

Түшүнсөң сени сүйүп жакшы көрө албаймын , Түшүнчү мени кечир көңүл бөлө албаймын. Азгырбагын азгырылбайм Мени сүйдүрбөгүн сүйө албаймын Айланбачы ак көпөлөк, айланбачы ак көпөлөк Кайырма: Айланба ак көпөлөк, ак көпөлөк Акмалап ак көпөлөк, ак көпөлөк Сүйүүм бар менин бөлөк, күткөнүм менин бөлөк, Сүйгөнүм менин бөлөк. Байланбайм мага арнаган сүйүүңдүн желесине, Бара албайм сен чакырган сезимдин сересине. Күлүп турдуң күлө албадым Мени сүйүп турдуң сүйө албадым Болду эми ак көпөлөк, болду эми ак көпөлөк

Кара-Кочкор – ата-бабам өткөн жер, Киндик каным көздүн жашын төккөн жер. Бул дүйнөгө келген кезде мен дагы, Эркелетип эң биринчи өпкөн жер. Биринчи ирет сага жуугам жүзүмдү, Биринчи ирет сен көргөнсүң изимди. Сенде өттү көктөм кези өмүрдүн, Сен баштадың биринчи өмүр күзүмдү. Кешиктешмин өзүңө, төрөлгөнмүн. Кетпейт эстен Сөөк жайлоо, көгөргөнүң. Канча көрсөм ошончо сүйкүмдүүсүң, Калп айталбайм күн күбө төбөмдөгү. Жылдарды ээрчип кош айтышып балалык, Жигит болдум эртели-кеч таранып, Кыш чилдеде кыз дилине гүл эгип, Куттуу таңдар ата берди агарып.