Самара Каримова.
 Слушать песни исполнителя и скачать онлайн

Жан дүйнөмдө күнүм бар тийип турган, Жүрөгүмдө сүйүүм бар сүйүп турган. Кулагымда сыйкырдуу добушуң бар, Каным менен айланып жүрүп турган. Карегимде сүрөтү жашайт анын, Карайм дагы кайгымды азайтамын. Алда кайдан агылып келип турган, Сүйүүсүнөн дилимди тазартамын. Башкача бир жан дүйнөм эргип анан, Арууланам, эс алам, сергийм анан. Жүрөйүн деп мен дагы жүрөгүңдө, Бүт дүйнөмдү тартуулап бердим анан. Жүрөйүн деп мен дагы жүрөгүңдө, Бүт дүйнөмдү тартуулап бердим анан

Эселегим элиңде, Эркеледиң өмүргө. Кадам таштап барасың, Балалыктан келинге. Кызым, кызым канатым, Учук улаар санатым, Бата тилеп узаттым, Бактың менен жанашкын. Аруу, асыл таң элең, Алдейлеген көлөкөм. Ата-энеңдин тилеги, Бактылуу бол берекем. Кызгалдактай жан элең, Кыйбай калды апакең. Кылым баскан нарк менен, Кыз узатуу салт экен. Кызым, кызым чырагым, Бой тиреген чынарым. Айылыңдан аттанып, Кайын журтка узадың. Асыл ойдун эми бол, Акыл ойдун кени бол. Ак жоолугуң булгабай, Алганыңдын теңи бол. Тууруңдан учуп, түндүгүн бизден бөлүнүп, Барасың эми, кайын журт күткөн куттуу үйгө. Жүрөгүң менен жакшылык тилеп кабыл ал, Өз үйүң ал да, өз үйүң ал садага… Барган жерден так тапкан, Бала таап, бак тапкан. Келин болгун ыймандуу, Айылыңа бүт жаккан. Кайрылыштан суу алгын, Кайненеңден дуба алгын. Кабагыңды бүркөбө, Кайын журттуң кубансын. Барган үйгө кут болгун. Босогоңдо бут болсун. Көшөгөңдү көгөртүп, Алган жарга жуп болгун. Ар тилектин эми бол, Акыл-ойдун кени бол. Ак жоолугуң булгабай, Алганыңдын теңи бол. Кызым, кызым чырагым, Бой тиреген чынарым. Айылыңдан аттанып, Кайын журтка узадың.

Жайлоолоп боз үй тикпесе, Жадырап кымыз ичпесе. Ошол да тоолук кыргызбы? Ардактап кары күтпөсө. Кайырма: Кыр-кырда жылкы кишенеп, Казанда турбаса бышкан эт. Ошол да тоолук кыргызбы? Балдары минбесе, небере минбесе кысырек. Кыздары беш көкүл өрбөсө, Конокко кой союп бербесе. Ошол да тоолук кыргызбы? Калпагын башка кийбесе. Кайырма: Көздөрү жалдырап жылдыздуу, Дүйнөсү буруксуп гүл жыттуу. Чолпондой ажары жанбаса, Айтчы ошол тоолук кыргызбы? Кайырма:

Сүрөттөгү сүйкүмдүү жан ким дейсиң? Унут аны, унут мени сүй дейсиң, Унутканга дагы ошондой бир сүйүү Да бир өмүр керектигин билбейсиң. Отурамын жанымда жок жан адам, Отурамын караңгыда садагам Отурамын караңгыда садагам. Өттү кездер эң учкулдай, эң узак Өттү кездер көйнөгү чөп көөнү шат Жапырт өзүн жагып өткөн бир билек Жарык чачат, караңгылык чогултат Бүгүн эртең бүтөт кызык баяны, Отурамын бир кылымдын аягы. Отурамын бир кылымдын аягы. Күтөмүн кел, күтөм дейсиң барамын, Баргым келсе барбасам жок каламын Жүрөктү угуп, акыл менен иш кылган, Мен да сендей бир кишимин карагым. Кангыча да кар менен шаң толтура Караңгы үйдө а мен жалгыз отурам.

Жил был художник один, Домик имел и холсты, Но он актрису любил, Ту, что любила цветы. Он тогда продал свой дом, Продал картины и кров, И на все деньги купил Целое море цветов. Припев: Миллион, миллион, миллион алых роз Из окна, из окна, из окна видишь ты, Кто влюблен, кто влюблен, кто влюблен и всерьез, Свою жизнь для тебя превратит в цветы. Утром ты встанешь у окна, Может сошла ты с ума? Как продолжение сна, Площадь цветами полна. Похолодеет душа, Что за богач здесь чудит? А под окном чуть дыша, Бедный художник стоит. Припев: Встреча была коротка, В ночь ее поезд увез, Но в её жизни была Песня безумная роз. Прожил художник один, Много он бед перенес, Но в его жизни была Целая площадь цветов!

Жайлоолоп боз үй тикпесе, Жадырап кымыз ичпесе. Ошол да тоолук кыргызбы? Ардактап кары күтпөсө. Кайырма: Кыр-кырда жылкы кишенеп, Казанда турбаса бышкан эт. Ошол да тоолук кыргызбы? Балдары минбесе, небере минбесе кысырек. Кыздары беш көкүл өрбөсө, Конокко кой союп бербесе. Ошол да тоолук кыргызбы? Калпагын башка кийбесе. Кайырма: Көздөрү жалдырап жылдыздуу, Дүйнөсү буруксуп гүл жыттуу. Чолпондой ажары жанбаса, Айтчы ошол тоолук кыргызбы? Кайырма:

Дербиштей дүйнө кезип, Көксөгөн жарым кылым. Кыйырыңа көзүм жетпес, Бакыттын даамы сендей. Кайырма: Илебиң эс тандырган, Жүрөккө от жандырган. Тирүүлүк баары сендей, Жашоонун шаңы сендей, Сүйүүнүн даамы сендей, Баары сендей. Өчпөгөн үмүт калып, Өмүрдүн жылгасында. Буйрубай кайчы өткөн, Армандын даамы сендей. Кайырма: Төрт мезгил карек салып, Күн-түнү шыбырт тыңшаар. Эзилип жол караган, Күтүүнүн даамы сендей. Кайырма:

Ичимде күйгөн жалын бар, Издесем түгөй табылар. А бирок көлгө конбосоң, Ак куулар сени сагынар. Тагдырга ар ким кезигет, Таасири күчтүү сезилет. Кечикпей ушул турмушта, Жолуксам деймин тезирээк. Турмуштун ар кыл даамы бар, Тузу бар, ширин балы бар. Айланып көлгө конбосоң, Ак куулар сени сагынар. Алманын гүлдүү шагы бар, Ай тийген түндүн таңы бар. Акыры көлгө конбосоң, Ак куулар сени сагынар

Ат баспаган асканын Аралай басып ак карын, Жайыттап күнгөй-тескейди Кой болду менин бакканым. Тээтиги сары кыр жакка, Чойт, эркечим! Чойт, эркечим, баштагын. Ат жетпеген асканын, Мен бастым шагыл, таштарын, Кой баккан сонун турбайбы Балалык ойду таштадым. Тээтиги Кара-Шорого Чойт, эркечим, Чойт, эркечим, баштагын. Дегеле келбейт чарчагым, Аңкыса жыты арчанын, Кыз сүйгөндөй болосуң Сылап саамай чачтарын Күн кечтеп кетти короого Чойт, эркечим. Чойт, эркечим, баштагын.

Мен дүйнөнү апам менен таанысам, Мен апамды көйнөгүнөн тааныгам. Тирүү болчу көйнөгүнүн гүлдөрү, Баскан сайын бажырайып ачылган. Мен дүйнөнү апам менен таанысам, Мен апамды жыты менен тааныгам. Жыттачу элем, магдыратып жытынан, Чыкпачы эле, чыкпачы эле жаныман. Мен дүйнөнү апам менен таанысам, Мен апамды колдорунан тааныгам. Жылуу болчу, жумшак болчу колдору, Кармашканда бала боюм балкыган. Мен дүйнөнү апам менен таанысам, Мен апамды жоолугунан тааныгам. Тирүү болчу жоолугунун гүлдөрү, Баскан сайын бажырайып ачылган! Мен дүйнөнү апам менен тааныгам, Мен апамды күлкүсүнөн тааныгам.

Жеңиш күнү алыстагы от болуп, Көрүнчү эле араң жанган чок болуп. Өрттү, чаңды кечип чабуул салганбыз, Жеңиш күнүн жакындатып алганбыз. Кайырма: Бул жеңиш күн майрам, даары жыттанган Адамдардын саамайларын ак чалган Көздөрүнөн жаш кылгырып шаттанган Жеңиш күнү, жеңиш күнү, жеңиш күнү Күндүр-түндүр мекенибиз эч тынбай, Мартен мешин тектеп турган көз жумбай. Күндүр-түндүр иште күйүп-жанганбыз, Жеңиш күнүн жакындатып алганбыз. Кайырма: Апакебай, биз бүт кайра келбедик, Шибер кечип, чуркаганды дегдедик Европанын жарымына жөө барганбыз, Жеңиш күнүн жакындатып алганбыз. Кайырма:

Ай сулуу кыз аткан таңдай, Көңүл учту сага карай, Карайм карегимди албай… Тилегиңиз жанга дос бекен? Жүрөгүңүз али бош бекен? Кечиктимби мен ай, билемин кандай? Баатыр жигит болчу Абай, Сендейлерди көргөм далай. Анча, ашыкпаңыз андай… Жүрөк ээси болуу урмат го, Аны ачуу сизге кымбат го, Ачкычын да албай, Ачасыз кандай? Кайырма: Ачып алам, оңой жолу керек, Ашык адам тапкыч болуу керек. Максаттарын бийик коюу керек, Эки жүрөк бирдей согуу керек. Көзүңүздү жатка ыйгарбай, Өзүңүздү бекер кыйнабай. Бөлүнбөй, биз күндө, бололу бирге! Кабагыңа конгон Күн-Ай, Карегиңе толгон чырай, Сени шүгүр берген Кудай. Сезимиңди арнап келсең ай, Эркелеген менин эркем ай. Бакытты далай, көрөлү ары карай. Эркелетип эчен курдай, Кылыгыма жүрсөң чыдай, Бактылуу боломун тынбай. Сен болосуң менин шерим ай, Мен болоюн сенин теңиң ай, Сүйүүмдү арнай, жүрөйүн талбай. Кайырма: Ары жагы биздин багыбыздан, Арылалы жалгыз жагыбыздан. Сагыналы ойлоп таңыбыздан, Табылалы дайым жаныбыздан. Көзүбүздү жатка ыйгарбай, Өзүбүздү бекер кыйнабай, Бөлүнбөй, биз күндө, бололу бирге!

FacebookTwitterWhatsAppOdnoklassnikiTelegramVKРесурс Жарык нурга дүйнөнү, Жалгыз Алла толтурат. Сен өзүңдөн тап аны, Сени менен олтурат. Кайырма: Жаратканды сүйөмүн, Жашым төгүп кудай деп. Өмүр нурун сиңирип, Жашайм шүгүр кудай деп Суктандырган жандууну, Суулар агат кудай деп. Билсең ислам булбулу, Күн-түн сайрайт кудай деп. Кайырма: Сүйүлөлү сүйөлү, Сенек иштер жеңилдейт. Эч бир жанга бул дүйнө, Энчиленип берилбейт.

Карап турсам элесиңди сүрөттөн, Эске түшөт көлдүн жээги гүл өскөн. Эсиңдеби, кечиндеги сырдашуу, Сууруп чыгып таттуу сөздү жүрөктөн? Жүрөгүмдү сүйүү турса чыдатпай, Жүзүң жанат балбылдаган чырактай. Суктандырдың, суусаттырдың кайрадан, Эзелтеден бирге жүргөн ынактай. Сансыз жылдыз бизди гана карашып, Мени сенден, сени менден талашып. Көпкө жүрдүк, ойноп-күлдүк, жаркыдык, Кеткичекти аппак болуп таң атып. Бирок мезгил өткөн сайын нарылап, Тетир карап, буруласың ар убак. Азап тартып, арман күчөп жүрөгүм, Үмүт менен жүрөгүмдү дарылап.

Ал мезгил менин эсимде, Али да сонун сезимде. Ар дайым күтүп барчумун, Алтынчы күнү кечинде. Сүйүү оту жанса көзүңдө, Сүйүнүч турса өзүңдө. Сабактан бошоп барчумун, Алтынчы күнү кечинде. Чырдашпай келип чечимге, Чыгарбай сырды эч кимге. Диплом алдың, сөз бердиң, Алтынчы күнү кечинде. Эртелеп барсам бешимде, Экзамен бүткөн кезинде. Ашыкпа дедиң, той болот, Алтынчы күнү кечинде.

FacebookTwitterWhatsAppOdnoklassnikiTelegramVKРесурс Караймын көлдүн өйүзүн, Кыйын го сени көрүшүм. Кыйноону тарткан жүрөктүн, Ачкычы, ачкычы жалгыз өзүңсүң. Олтурам көлдүн боюнда, Ойлор көп менин оюмда. Кумдан көп ойго чөктүргөн, Кымбатым, кымбатым, сенсиң оюмда. Шилеймин көлдүн кумдарын, Таркабай сенден кумарым. Ачкычы сенсиң жүрөктүн, Келсеңчи, келсеңчи, букет сунайын.