Айпери Кулбаева.
 Слушать песни исполнителя и скачать онлайн

Ойлосом (дале) кетпей түшүмдөн, Оюнуң (да) жиптей тизилген. Эркелүү (да) кээде сылайсың, Ээндеп (да) келип жүзүмдөн. Мээримге (да) толуп кучагым, Мен дагы (да) сени кысамын. Көрбөй бир (а) калсам заматта, Көрүүгө (да) сени кусамын. Татына (да) жаштык өмүрдөн, Таң нурдай (да) жүзүң көрүнгөн. Ташкынын (да) сузуп алсам дейм, Таалайлуу (да) сүйүү көлүңдөн. Көп сүйүү (да) жүгүн артынып. Көз карек (да) сага тартылып. Жалыным (да) сенде жангансыйт, Жаштык от (а) менде бар туруп.

Даамы кандай, түсү кандай билбедим, Кармап кээде келет жытын искегим. Кичинеби, орточобу же бойлуубу? Өмүрдү мен, жашоону мен адамдардай издедим. Кээде жумшак колун артып мойнума, Теңтушумдай суу да чачат койнума. Мас кылбаган шарап ичкен сыяктуу, Өмүргө мен, жашоого мен такыр тойбой койдум да. Билбейм, билбейм, өмүр мени издейби, Же болбосо өмүрдү мен издеймби. Мынча жашап эч түшүнбөй келатам, Ушул өмүр, ушул жашоо келеби да, кетеби.

Сенден чыккан нурга дүйнөм оронот Сен болбосоң өмүр бекер коромок Куш сыяктуу канат күүлөп бийиктеп Жүрөк учат жүрөк учат оболоп Баткан күнөөлөргө башыман Сууруп чыктың сорма дүйнө сазынан Биз келгендер тамчы болсо бир эле А сен билген чексиз мухит казынан Өтсөм экен жолун менен бир демде Өзгөрбөстөн өкчөлбөстөн ирмемге Бакытымды үмүтүмдөн көрсөм деп Бакыт тоосун илип кеттиң бул жерге Пайгамбарым чырагысың дүйнөмдүн Урматына жаркып чыгат күлгон күн Өзүң берген осуятың туу кылып Кантип өмүр сүрүү керек үйрөндүм Сен билгенди кыйын бизге билдиктеш Оюн менен болсок экен бирдиктеш Жараткандын улуулугун карачы Жер жузуно кылган сени киндиктеш Сени билүү сооптун көзүн тапканын Калгасындай акыйкаттын ак таңын Ар кадамын жүрөгүмө бастырып Таазим кылып арнайм сага жазганын

Сагындыңбы, мен да сагындым, Кусалуу бир күнгө кабылдым. Буйругу жок ушул тагдырга, Таарындыңбы, мен да таарындым. Кайырма: Жоолугушуу болду арманым, Жолукпайбыз эми, ардагым. Жолду карап эми издебе, Жалгыз аяк жолдо калганмын. Кыйналдыңбы, мен да кыйналдым. Мүдүрүлдүм, бирок сынбадым. Жүрөгүңдү эзип жалгыздык, Унуттуңбу, унута албадым. Кайырма: Ыйладыңбы, мен да ыйладым, Өзүмдү-өзүм алдап кыйнадым. Жанга баткан жалгыздык ырын, Ырдадыңбы, мен да ырдадым.

Жүр ээрчишип кетели өрүкзарга, Сунушумду суранам, четке какпа. Сүйүүбүзгө жолугуп айлуу түндө, Сыйыналы бир келген бактыбызга. Мөл булакка барабыз ай тоскону Ат жалында шамалда ойношкону. Кечикпейли бир келген бактыбыздан, Өрүкзарга кетели, макул болчу. Айлуу түнгө никелеп сүйүүбүздү, Өрүкзарга чачалы күлкүбүздү. Жылдыздардын терели чачыласын Булактарга сүйдүрүп жүзүбүздү.

«Жан кызым» деп мен колуңдан жетелеп, «Апакелеп» куурчак ойноп секелек. Ар нерсени сурай берген божурап, Кыз болчусуң, чачы өрүмгө жетелек. Кайырма: Мейли кызым барагой, Бактыңды издеп табагой. Айдай болуп жаркырап, Жылдыз болуп жанагой. Ак жол кызым барагой, Бактыңды издеп табагой. А, дегенде, ай кызым, Кайненеңе жагагой. Алыш үчүн апакеңдин мурасын, Чоң турмушка аттанганы турасың. Адебиңе, алган жарың арзысын, «Кайсыл жердин кызы экен?» деп, сурасын. Кайырма: Ак жолтой бол, алганыңа терең бол, Кабак түйбөй, кайын журтка кенен бол. Турмуш кандай көрсөтсө да сыноосун, Жарың менен бардыгына белен бол.

Суу жаңыртып Ала-Тоонун жылгасын, Талаа тыңшап торгойлордун ырдашын. Жаз жадырап, мен турамын сумсайып, Жазда неге келбей койдуң, кымбатым? Келчи, келчи, сүйөр болсоң, кымбатым. Жаркын гүлдөр жасалгалап кыр башын, Жай чыгарып табигаттын сымбатын. Жер жапжашыл, менин өңүм керсары, Жайда неге келбей койдуң, кымбатым? Келчи, келчи, сүйөр болсоң, кымбатым. Дарак тагып түркүн мөмө сыргасын, Суктандырды адамдардын кыйласын. Күтүп жүрсөм жүзүм камдап өзүңө, Күздө неге келбей койдуң, кымбатым? Келчи, келчи, сүйөр болсоң, кымбатым. Эки жүрөк бирин-бири тыңдасын, Эзилишип, элжирешип жыргасын. Керемет бар сенде кышты жай кылар, Келчи, келчи, кыш чилдеде, кымбатым. Келчи, келчи, сүйөр болсоң, кымбатым.

Салмактуу, пейили кенен, асыл энем, Жагылбай бизге тийген күнсүң десем. Өстүрдүң элден артык аяр карап, Балдарың, кыздарың дайым бирге силер менен. Кайырма: Энекем — берекем, атакем — пейили кенен. Агарып бубак басты кара чачың, Күн-түнү бизге арнадың өмүр жашың. Биз баалап эмгегиңди, ак сүтүңдү, Ызаттап, урматтап, таазим кылып ийем башым. Кайырма: Жайылган ырыскылуу дасторконуң, Күн-түнү бизге арнадың өмүр жолуң. Кош колдоп мага сунчу ысык нанды, Сагындым мен, эстедим мен, Берекелүү жумшак колуң.

Ош кандай сонун Ош, Ош баардыгынан кооз. Суктанам керемет көркөмүңө, Кубанам мен сени көргөнүмө. Аярлап чачымдан сылап шамаал, Айлымдай мен сага көнгөнүмө. Кайырма: Болсоңуз бош келип кет дос, Эң ыйык сулуу шаар Ош. Келңиз кош, келип кет дос. Эң ыйык сулуу шаар Ош. Ош ак-жолтоюм Ош, Ош ак жүрөгүм Ош. Ар күнү атылган аппак таңым, Аманда табылбас таалай багым. Байырлап өзүңө келгенимде, Бактысын ачкансың далайлардын. Кайырма: Болсоңуз бош келип кет дос, Эң ыйык сулуу шаар Ош. Келңиз кош, келип кет дос. Эң ыйык сулуу шаар Ош. Ош эң байыркы Ош, Ош эл байлыгы Ош. Өзүңсүң меймандос пейли кенен, Жок дебей баардыгына мейли деген. Өмүрүм өткөнчө сыймыктанам, Өркүндөп өсөбүз сени менен. Кайырма: Болсоңуз бош келип кет дос, Эң ыйык сулуу шаар Ош. Келңиз кош, келип кет дос. Эң ыйык сулуу шаар Ош.

Бир көрүп ашык болдум, ичим тыз-тыз, Жүрөктө сезимдерди ойготтуңуз. Суранам өчүрбөстөн ошол отту, Жанымда дагы бир аз, Жанымда дагы бир аз отуруңуз. Жүрөгүм, ичим тыз-тыз, Сезимди ойготтуңуз. Суранам өчүрбөстөн ошол отту, Жанымда дагы бир аз отуруңуз. Сүйлөңүз ширин экен сөздөрүңүз, Тиктеңиз жылуу экен көздөрүңүз. Арбалып жүзүңүзгө тигилейин, Айтылсын жүрөктөгү, Айтылсын жүрөктөгү сөздөр үнсүз. Жайдары көздөрүңүз, Жагымдуу сөздөрүңүз, Арбалып жүзүңүзгө тигилейин, Айтылсын жүрөктөгү, Айтылсын жүрөктөгү сөздөр үнсүз. Суранам кетпесеңиз, ичим тыз-тыз, Жактыңыз махабаттын отун укмуш. Жылынып ошол оттун илебине, Жанымда дагы бир аз отуруңуз. Жүрөгүм, ичим тыз-тыз, Сезимди ойготтуңуз. Жылынып ошол оттун илебине, Жанымда дагы бир аз отуруңуз, Жанымда дагы бир аз отуруңуз. Жүрөгүм, ичим тыз-тыз, Сезимди ойготтуңуз. Суранам өчүрбөстөн ошол отту, Жанымда дагы бир аз отуруңуз. Жанымда дагы бир аз отуруңуз. Суранам дагы бир аз отуруңуз.

Билемин тилегиңди өс-өн деген, Бир жаның мен деп канча көзөлбөгөн. Апам, ай каруусунда уктап калсам, Ойготуп аламбы деп жөтөлбөгөн. Апам, ай апа десем ыргып турган, Көзүмдөн кандайымды көрүп туйган. Нан жапса күйгөн жерин өзү алып, Бышканын, даамдуусун мага сунган. Айттырган учкан желден саламды улам, Башкача бабалактап барганымда. Кийимдин эң жакшысын өзүмө арнап, Тамактын майлуураагын берген мага. Эч бир жан мени сендей көтөрбөгөн, Бир жаның мен деп канча көзөлбөгөн. Апам, ай каруусунда уктап калсам, Ойготуп аламбы деп жөтөлбөгөн.