Айпери Кулбаева.
 Слушать песни исполнителя и скачать онлайн.
Страница 3

Ал мезгил менин эсимде, Али да турат сезимде. Ар дайым күтүп барчумун, Анда да алтынчы күнү кечинде. Чырдашпай келип чечимге, Чыгарбай сырды эч кимге. Аттестат алдың, сөз бердиң, Анда да алтынчы күнү кечинде. Эртелеп барсам бешимде, Экзамен бүткөн мезгилде. Ашыкпа дедиң, той болот, Анда да алтынчы күнү кечинде.

Турам тыңшап селейип үн катпастан, Дирилдеткен кусалуу добушуңду. Чертким келди менин да ушул күүнү, Бирок корком, албаймын комузумду. Кайырма: Жок, жок менин уккум келет башкача үндү, Жазгырбас жарыгына ишеничтин. Жок, жок менин сезгим келет дүйнөдөгү, Сагынычтын саргайбас албуут күчүн. Коштоор элем мукамдуу батына албайм, Үнсүз, тилсиз кысылат эт жүрөгүм. Кимсиң деги бейтааныш күндүр – түндүр, Сагынычтан, кусадан алсыраган.

Урпагымын эр Манастын Дүйнөгө шойкум салып Шоокум салып Таралып ай ааламга атак даңкым Тарыхты тамга кылып ташка жаздым Уккула дүйнө эли Мен кыргызмын жар саламын бүт ааламга Жаркылдаган көк асманда Дүйнөнү дүңгүрөтөм жанам кайра Кылымдардын эстелиги Жоголбой жоо чапса да канча канча Батасы бабалардын бакыт улап Түтөдүм түгөнбөдүм кайра жандым Уюткусу чөлдүк калктын Жоголбой эчен эчен кылымдарга Аздектеп аталардын каада -салтын Уламкы урпактарга атап каттым

Барсыңарбы, кыргыздын жигиттери, Эл деп уруп жүрөгү, эл деп соккон? Барсыңарбы, кыргыздын жигиттери, Эл деп иштеп кайрымдуу колун созгон? Барсыңарбы, кыргыздын кыраандары, Калкан болуп элине жанын тоскон? Барсыңарбы, кыргыздын шумкарлары, Жакырлыктан куткарчу алып колдон? Кайырма: Канатыңар кайда кайкып бийик учкан? Кайратыңар кайда, жигит, тоону бузган? Кайдасыңар, эр Манастын урпактары? Кайда даңкың, атагың аалам уккан? Эл-жер ойлоп бир өзүнө намыс кылган, Ак эмгегин эл-журтуна азык кылган, Барсыңарбы, кыргыздын жигиттери, Барчылыкты эл-журтуна насип кылган? Эр Манас бир качан өзүн ойлочу эле? Болбогонду эл-журту үчүн болтурчу эле. Кара мүртөз душмандарга башын сайып, Ал душманга өзүн өзү окточу эле. Кайырма: Бийликке бир барбагыла алыш үчүн, Элимдин бир эсебинен байыш үчүн. Барсыңарбы, кыргыздын жигиттери? Аттангыла жигиттик намыс үчүн.

Сага гана, эрким сынып багынамын, Эригемин, кагыламын, сага гана. Сага гана, эрке суудай агыламын, Эркелеймин, таарынамын сага гана. Кайырма: Сага гана жагынамын, Сени гана сагынамын. Сени менен бир болсом деп, Жаратканга жалынамын. Сени гана, жан дүйнөмө чакырамын, Жүрөгүмө батырамын, сени гана. Сени гана, күн-айымдай аркаладым, Гүл багыма алып барамын, сени гана. Кайырма: Сени менен, жашоо мага чексиз жыргал, Жакшы, бүтпөс жомок сыңар сени менен. Сени менен, куланбаган тактыдамын, Кубанычта, бактыдамын, сени менен.

Алтындан, ай, айылымдын аймагы Кырман толду, кызыл буудай жайнады. Кандай сонун, берекенин гүлүндөй, Мекенимде токчулуктун майрамы! Нур заман, нур заман, Мекенимде токчулуктун майрамы! Жапырт туруп, билек түрүп жаш-кары, Кырман толду, эмгек темпи кайнады. Ушул бейпил, ушул тынчтык, нур заман, Мекенимде токчулуктун майрамы! Нур заман, нур заман, Өлкөбүздө токчулуктун майрамы! Шаңдуу чыгып ырахаттын сайраны, Кырман толду, ак буудайы, ак наны. Эмгек сүйгөн көп улуттуу элимде, жеримде, Мекенимде токчулуктун майрамы! Нур заман, нур заман, Ала-Тоодо токчулуктун майрамы!br>

Сагынычым жалбырактай дилдиреп, Күтүп жатсам карааныңа сабылып. Куса толгон көздөрүмө үңүлбөй, Сурайсың да жүрдүңбү деп сагынып. Билип туруп болгонсуйсуң билмексен, Турмуш дайым толуп турбайт, кеми көп. Жүрөгүмө катып жүрсөм өзүңдү, Сурайсың да «Сүйөсүңбү мени?» деп. Жолуң тосуп жакшы ойлорду жаратып, Мен өзүңдөн бактым болор эми деп. Убайымга салып учкул дүйнөмдү, Сурайсың да «Эстейсиңби мени?» деп.

Бирин-бири муңкантса миң ыйлаган адамзат, Жаман ойду тутанттып, дил ыйлаган адамзат. Жаман ойду башыңдан тазалачы адамзат, Жаман курал жаракты сен жасабачы адамзат. Байлык үчүн баш уруп, көзү күйгөн адамзат, Жаман ойду тутанттып, өзү күйгөн адамзат. Мезгилинен бир кыйла ашып келет, Бир тилектеш болууга шашып келчи, адазат. Ырыскылуу болууга тең бололу адамзат, Ынтымактуу болууга бир бололу адамзат.

Жан койбой тереземе келе берип, Боз торгой талбай сайрап безеленип, Ашыгын жоготкондой өксөөсү бар, Жашыдым бир сезимдер эске келип. Сайрады үйдөн кетпей тегеренип, Таңдагы үнү бүтпөй эбеленип. Арман, ай, сен да мендей жан окшойсуң, Арбадың жүрөгүмдү эзе берип. Боз торгой, боздогон бир боз торгоюм, Бошотуп муун-жүндү козгобогун Боору соо бул дүйнөдө ким бар дейсиң, Болдучу, жүрөктү эзип боздобогун

Андагы сөзгө ынаба, Ал сөздөр жалган курама. Кемчилдик кетсе кечирип кой, Келип кет ушул жумада. Жүдөдүм эңсеп кубара, Жүрөктү өйүп убада. Коогалуу күнгө калтырбай, Конуп кет эмики жумада. Ашыкча болбой убара, Ачылсын көңүл кубана. Айкашсын жаштык кезибиз, Алып кет наркы жумада. Ушак айтса ынаба, Убайым тартып кыйналба. Удургуп төгүн сөздөргө, Келип кет ушул жумада.

Санааркап сагынычтуу күндөр өтүп, Саргайып күтөм сенин келериңди. Самаган салкын ойго чөмүлүпмүн, Сезбепмин сансыз азап берериңди. Кайырма: Жаз күткөндөй күтөмүн жолуң карап, Жабыркаган жүрөгүм сени самап. Жылдар өтүп жүрөмүн сени күтүп, Жалындаган жаштыгым өтүп барат, Жалын болуп жүрөгүм күйүп-жанат. А балким, азыр куунак жүргөндүрсүң, Алоолоп алда кимди сүйгөндүрсүң, А балким, азап тартып арман кылып, Ашыктык баркын сезип, билгендирсиң. Кайырма: Кусалык бүт оюмду ээлеп алып, Көөдөнгө тынчтык бербей бүлүк салып. Кайчылаш татаал жолго жалгыз чыктым, Кайгылар кетер дедим унут калып.

Сүйүүмсүң, сүйүүмсүң жүрөгүмдө чачылбаган, Сырымсың эч кимдерге ачылбаган. Жарыксың асманымда жанып турган, Жүрөксүң жүрөгүмдү кагып турган. Төрмөлөп, төрмөлөп өзүң үчүн калгам жолдон, Өмүрсүң өмүр бою арман болгон. Суктандырып көргөндөрдү таң калтырган, Сулуусуң бүт ааламды тамшандырган. Ыйыгым, ыйыгым, тумарымдай тагылгансың, Ырымдын эң акыркы сабындайсың. Сүйүүмсүң жүрөгүмдө чачылбаган, Жүрөксүң жүрөгүмө катып алган. Жарыксың асманымда жанып турган, Жүрөксүң жүрөгүмдү кагып турган.

Күздө күтүп жазда келген сезимди, Күйүт бизге үмүт болуп сезилди. Бул турмушта ансыз деле өксүгөн, Жалоорутпа жайнап турган көзүңдү. Кездешкенче нур чачышып жүздөрдөн, Күз да келди, гүл саргайды биз көргөн. Сен сырыңды, мен чынымды айткыча, Өмүр өтүп баратпайбы бир келген. А мен сени күтөр элем миң жылга, Бирок жашоо ченелүү да бир кыйла. Биздин өмүр өтпөсө да бир үйдө, Биздин сүйүү калар, балким, бир ырда.

Кырчын кезде кыялдарым шок эле, Кыр ашпаган жаш өмүрүм ток эле. Сүйүү деген жаштык кездин дарты деп, Улууларга мен ыйгаргым жок эле. Өттү жылдар, эми башка айтарым, Өмүр мени, мен өмүрдү байкадым. Жаш тандабай жанган кезде махабат, Жан дүйнөмдү жалын менен чайкады. Оргуп турса мөлтүр булак белдеги, Ошол экен махабаттын гүлдөрү. Жүрөктөрдө бул керемет болбосо, Сулуулукка ким толтурат дүйнөнү? Жан дүйнөңдү ээлеп алса махабат, Андай кезде жүрөк толкуп, Махабат жаш тандабайт махабат, Жаш тандабайт махабат.

Ат баспаган асканын, Аралап басып ак карын. Жайыттап күнгөй-тескейин, Кой болду менин бакканым. Тетиги Сары-Кыр жакка, Чойт эркечим, чойт эркечим, баштагын! Тетиги Сары-Кыр жакка, Чойт эркечим, чойт эркечим, баштагын! Ат баспаган асканын Мен бастым шагыл-таштарын. Кой баккан сонун турбайбы, Балалык ойду таштадым. Кара бир тоого, кыр жакка, Чойт эркечим, чойт эркечим, баштагын! Кара бир тоого, кыр жакка, Чойт эркечим, чойт эркечим, баштагын! Деги эле келбейт чарчагым, Аңкыса жыты арчанын. Кыз сүйгөндөй болосуң, Сылап саамай чачтарын. Күн кечтеп кетти короого, Чойт эркечим, чойт эркечим, баштагын! Күн кечтеп кетти короого, Чойт эркечим, чойт эркечим, баштагын! Кара бир тоого, кыр жакка, Чойт эркечим, чойт эркечим, баштагын!