Песня «Аппак сүйүү» исполнителя Мирбек Атабеков. Скачать или слушать онлайн

Текст песни:

Бабалардан калган турмуш ыргагы,
Бул жашоонун көркү көңүл ачууда.
Өмүр шаңы экөөбүзгө тең орток, ай,
Сен туш болдуң, жаным, көңүл назына.
Сенсиз көрккө келбейт,
Жазгы тентек желдей,
Жансыз күндөр өттү баасы ирмемдей.
Билчи, жаным, билчи,
Жан дүйнөмө кирчи,
Сени күткөн бакыт эшигин ачып киргендей.
Бир берилген шаттуу өмүрдө,
Кир кетпесин аруу көңүлгө.
Бул жашоодо өкүнүүлөр аз болор, ай,
Ак куу мисал сүзсөк жаштык көлүндө.
Бул өмүрлөр өткөн, өтө да берет,
Конок сымал коомай карап турсаң да.
Максаттардын сересине умтулуп, ай,
Ай жылдызга сермеп колду сунсаң да.
Назик көркү гүлдөй,
Керемети күндөй,
Чоң сүйүүгө жолугууну тилеймин.
Өмүр наркы бизден, көңүл наркы бизден,
Майда адам майда сүйгөндөй майда сүйбөйлү.

Скачать

Найти в VK Найти в VK

Другие песни исполнителя:

Безумная ночь

Мирбек Атабеков
Жалынам

Мирбек Атабеков

Илебин өрттөп барам Эрмебей көзүн карайм Жамалың периштедей Жайылып аппак каннат Тазасың ааруу таңдай Тамшанткан таттуу балдай Алтыным алмаштырбайм Жалгызымсын толгон айдай Кайырма Суранамын жалынам Сен кетпечи жанымдан Сезимдерим сага болгон Таттуу экен баарынан Жыйнаган бактым болчу Жылыткан сайын толчу Гүл жыттанган гүлзар болсоң Булбул болуп мага кончу Себепсин жан ырыма Жетээрмин кадырына Ырыс менен сага кошкон Ыраазымын тагдырыма Кайырма
Из калтыр

Мирбек Атабеков

Бул жашоодо таза жолду танда, Мүмкүнчүлүк келет ар бир жанга. Өзүм дебей бир өмүрдө күйүп, Эмгегиңди элиң үчүн арна. Жалкоо болбой кайрат, күчүң барда, Чоң жарышта сапарыңдан калба. Жашоодогу жеңиш ошол экен Пайдаң гана тийсе ар бир жанга. Өкүнбөйлү өткөн ишке кайра, Кур дүйнөгө берилип байланба. Атың өчпөй, жашап кылымдарга, Баштаган жолуңдан эч тайманба, Из калтыргын жүрөктө нур барда. Жарык болуп күн нурундай тийсең, Жан дилиңден бул жашоону сүйсөң. Жалп деп анан өчкөн өңдүү жалын, Бул учурлар кайрылбаган ирмем. Өзгөртөсүң келечекти бир сен, Өзөгүсүң жаңы күндүн билсең. Адамдарга үлгү болуп дайым, Жашагысы келгендей сен жүрсөң!
Нурдануу

Мирбек Атабеков

Эң кымбат белектей, Өмүрдү кадырлаш керектей. Жеттимби баркына? Аптыгам айта албай, Артыма кайта албай. Көнсөм да адамдын дартына, Көнбөй койдум калпына! Кайырма: Бала кезге баргым келет, Жалганды билбеген, Жай-кышы гүлдөгөн. Адам бойдон калгым келет, Мансапка байланбай, Маңкуртка айланбай, Ак жашап… Өткөндү кектебей, Пейилиңди оңдосоң, Өзүмчүл болбосоң. Чындыктан четтебей, Адамды сыйласаң, Жан дүйнөңдү нур басат. Көнсөм да адамдын дартына, Көнө албадым калпына! Кайырма Бала кезге баргым келет, Адам бойдон калгым келет. Мансапка байланбай, Маңкуртка айланбай, Ак жашап, Ак жашап…
Суранамын, кечир мени

Мирбек Атабеков

Азгырылып, сезим менен ойноп, айрылдым өзүңдөн, Биздин сүйүүбүздү жомок деп ойлоп. Сага жагыш үчүн издеп айла, Жалган айтып алдадым. Сени жоготуудан коркуп анда. Көрбөптүрмүн сендей жанды, Көздөрүңдө сыйкыр барбы? Көңүлүмдөн орун алдың, орун алдың… Жан дүйнөмдүн тынчын алып, Жалын болуп күйүп-жанып, кеттиң алыс! Сенсиз калдым эми жалгыз. Кайырма: Жүрөгүмдү ээлеп алдың, Бар дүйнөмө бүлүк салдың. Жалын болуп күйүп-жандым, күйүт салдың. Бакыт сен жок сезилбеди, Жүдөттүң го сезимимди. Сагынычка эзбей эми, келчи деги, Суранамын кечир мени. Алоолонуп жүрөк эзип кайра, ар дайым эсимде, Ал күндөрүм менин соолубас дайра. Эми сезимдерим издеп айла, Жалгыздыкка кезигем, сенин «сүйөм» деген сөзүң кайда? Көрбөптүрмүн сендей жанды, Көздөрүңдө сыйкыр барбы? Көңүлүмдөн орун алдың, орун алдың… Жан дүйнөмдүн тынчын алып, Жалын болуп күйүп-жанып, кеттиң алыс! Эми сенсиз калдым жалгыз. Кайырма: Жүрөгүмдү ээлеп алдың, Бар дүйнөмө бүлүк салдың. Жалын болуп күйүп-жандым, күйүт салдың. Бакыт сен жок сезилбеди, Жүдөттүң го сезимимди. Сагынычка эзбей эми, келчи деги, Суранамын кечир мени. Суранамын кечир суранамын. Кубанычым болуп, кучагыма толуп, Кайрылсаңчы, сарсанаага алдырбай. Аясаңчы мени жалгыз калтырбай, Суранамын кечир мени!