Песня «Бул дүйнө» исполнителя Мирбек Атабеков. Скачать или слушать онлайн

Текст песни:

Жарыкчылык өмүргө кимдер келип-кетпеген,
Жаркыраган ааламга кимдер таазим этпеген.
Тагдыр жолу — татаал жол, бирөөлөргө кепкенен,
А бирөөгө азап менен арман-муңун чектеген,
Туңгуюкка кептеген.
Жаралганда дүйнөгө жаңжал салып ыйламай,
Ал-кубатка келгиче ата-энени кыйнамай.
Эрезеге жеткенде эл мүдөөсүн сыйлабай,
Жаман адат күтөбүз – көр оокатты жыйнамай,
Кара жанды кыйнамай.
Бул дүйнөнүн байлыгын жалгыз ээлеп алчу бар,
Мансап үчүн эл-журтун курмандыкка чалчу бар.
Адамзаттын ушулар убалына калчулар,
Арабызда болбосунчу адамдыкты танчулар,
Акыр заман салчулар.
Максат менен чырмайлы, ызат-сыйга чулгайлы,
Өмүрлөрдүн чак түшү алтын жаштык турбайбы.
Каран калсын көр оокат, кана, достор, ырдайлы,
Эл-журт болсо, биз болобуз, эл мүдөөсүн сыйлайлы,
Эркин ойноп жыргайлы.
Өткөн өмүр – качкан куш, канаттары дилдиреп,
Гүл жайнаган бакчаңды күлүк мезгил бүлдүрөт.
Жан дил менен барктайлы жаш күндөрдү үлбүрөк,
Тагдырларга бөлүнгөн өмүр канча ким билет,
Бакыт канча ким билет.
Кырчын жаштын кадырын кыярганда билерсиң,
Кызыл өңдүн кадырын кубарганда билерсиң.
Бар байлыктын кадырын чачылганда билерсиң,
Бак-таалайдын кадырын басынганда билерсиң,
Качырганда билерсиң.
Адал жүрөк, ак ниет алсыздарга шум дүйнө,
Жан дүйнөсү бош калган наадандарга кур дүйнө.
Кадырына жеткенге катасы жок нур дүйнө,
Биз өтсөк да калар жаркып дайым жапжаш бул дүйнө,
Дайым сулуу бул дүйнө.
Жашоо – деңиз чалкыган, жарашыгы саймадай,
Мүнөт санап өмүрлөр өтүп жатат байма-бай.
Биз – кемечи калкыган, турмуш аккан дайрадай,
Орду менен сүзөлү, оң-тетири айдабай,
Бактыбызды байлабай.
Бир берилген бул өмүр бүтпөчүдөй ойлойсуң,
Болбос ишке кор кылып оюнчуктай ойнойсуң.
Шумкар болуп сызасың, жылан болуп сойлойсуң,
Миң-миң сырлуу бул өмүргө жүз жашасаң тойбойсуң,
Миң жашасаң тойбойсуң.

Скачать

Найти в VK Найти в VK

Другие песни исполнителя:

Жолуктуң неге?

Мирбек Атабеков

Бир көрүп гана жан дүйнөмдү козгоп жолуктуң неге? Сүйдүрүп гана сезимдерди толгоп азгырдың беле? Кызыгып, көңүл бөлсөң мага, жаңылдым дебе, Мен эңсеген тагдырым сенде. Сүйдүрүп тузагыңа саласың түшүнбөй эле, Сыздатып гана ойдо жок койгон талабың бүтчүдөй беле? Өзүм деги-деги не болдум сенсиз күндөрүм эми гана Кыйнайсың гана сен неге сүйгөн жанды табышмагыңа. Кайырма: Көл үстүндө нурдай себелеп Сенин сүйүүң мага келе элек Кол кармашып дайым экөөбүз Жүрөлүчү жаным эртелеп. Үмүттүн гана көрбөгөн, өчпөгөн шамын тамыздың беле? Жүрөктүн гана дегдеген жай алдырчу дарысы сенде Буулуккан, жабыркаган жанга бир жок дегенде, Жолукпастан алыссың неге. Сүйдүрүп тузагыңа салсаң түшүнбөй эле Сыздатып гана ойдо жок койгон талабың бүтчүдөй беле? Өзүм деги-деги не болдум, сенсиз күндөрүм эми гана Кыйнайсың гана сен неге сүйгөн жанды табышмагыңа. Кайырма:
Таң сыры

Мирбек Атабеков

Көрүшкөнчө көздөрүңдөн чагылган, Нурларынан курган кайран көпүрөм. Бекемине күмөн санап жаңылгам, Өтүмү жок болгонума өкүнөм. Кимге айтып күйүтүмдү, Кимге барып өтүнөм? Кимге барып күйүтүмдү, Кимге айтып күнү-түнү, Кимге барып өтүнөм? Таңшыгыча табышмактуу таң сыры, Тандап кеттиң таңы салкын өлкөнү. Табалабайм кайрылганда айт чынын, Артык бекен башка жердин көркөмү? Арбалсаң да бир келерсиң, Ала-Тоону көргөнү. Сагынганда бир келерсиң, Саргайганда бир келерсиң. Ала-Тоону көргөнү. Кала берем мекенимде сени эстеп, Жүрсө экен деп алыс жерде аман-соо. Өтүнөрүм көкүрөгүм элестеп, Көргөн сайын жалын бүрккөн жанар тоо. Жалын бүрккөн үшкүрүгүм, Жаңырыгы жарар зоо. Жалын бүрккөн үшкүрүгүм, Жалын бүрккөн үшкүрүгүм, Жаңырыгы жарар зоо. Сагынганда бир келерсиң, Саргайганда бир келерсиң. Ала-Тоону көргөнү.
Элестетем

Мирбек Атабеков

Элестетем сени, качан болсо деги, Журогумдун торун ээлеп алдын эми. Эркеледин мага, мен унуттум анда, Кайгырбачы жаным, суйом сени гана. Ал кундор кайда, айтчы жаным мага, Мейли таарынсан да, сагынам. Кайырма: Элестетем откон кундорумду мен, Сагынып журокко толду сезимдер. Энсей берем дайым неге сени мен, Жалгызымсын жан дуйномду эргиткен. Жарык нурун чачкан, жылдыздай жанган, Коздорунду карап, журчу элем го самап. Биз откоргон кундорду, сырдашкан тундорду, Эч унутпайм жаным, энсей берем дайым. Ал кундор кайда, айтчы жаным мага, Мейли таарынсан да, сагынам.
Весь мир для тебя

Мирбек Атабеков

Боль в душе моей, позабудь скорей, Забыть хочу тебя. Любовь она поверь в словах не вечна, Сердце плачет, сердце бьётся. Ответь что было скрыто между нами, Ты была со мной, в глазах играла счастье. Это всё обман, в наших снах печаль, хрусталь, Кайырма: Весь мир для тебя, Скучает душа моя. Это хрусталь, Рождает печаль. Я не один, со мной ведь таешь ты, Любовь наша зла, знай. Сердце плачет вновь, Где же ты любовь? В снах пропала ты, Стараюсь всё стереть, жаль бесполезно. Всё так странно, ты желанна, Поверь отныне я смирился с этим. Ты была в руке моей, Всё растеряли. Это всё обман, в наших снах печаль, хрусталь, Кайырма: Весь мир для тебя, Скучает душа моя. Это хрусталь, Рождает печаль. Я не один, со мной ведь таешь ты, Любовь наша зла, знай.
Нурдануу

Мирбек Атабеков

Эң кымбат белектей, Өмүрдү кадырлаш керектей. Жеттимби баркына? Аптыгам айта албай, Артыма кайта албай. Көнсөм да адамдын дартына, Көнбөй койдум калпына! Кайырма: Бала кезге баргым келет, Жалганды билбеген, Жай-кышы гүлдөгөн. Адам бойдон калгым келет, Мансапка байланбай, Маңкуртка айланбай, Ак жашап… Өткөндү кектебей, Пейилиңди оңдосоң, Өзүмчүл болбосоң. Чындыктан четтебей, Адамды сыйласаң, Жан дүйнөңдү нур басат. Көнсөм да адамдын дартына, Көнө албадым калпына! Кайырма Бала кезге баргым келет, Адам бойдон калгым келет. Мансапка байланбай, Маңкуртка айланбай, Ак жашап, Ак жашап…