Аскат Мусабеков.
 Слушать песни исполнителя и скачать онлайн

Аралап шаар ичин басып жүргөн, Андагы ак буурул түн эсиңдеби? Ойгонуп уйкусунан жымыңдашкан, Оттору Фрунзенин кечиндеги. Убакыт суудай акты, унутпадым, Ачылган аппак гүлдөй күлгөнүңдү. Ал түндү айта бердим жетине албай, Калтырбай бул дүйнөгө билгенимди. Үн катпай мени тиктеп бак-дарактар Жүрөктө сагынчыма карашкансып Негедир канаттуулар учуп өтсө Сезилет сени көздөй бараткансып Эстеймин элесиңди көзүмдү талбай, Азыр мен амалым жок алыс жакта… Түшүмдө күндө сени жолуктурам, Ырахмат миң мертебе махабатка.

Талкалап баарын бүттүң, Эң назик көңүлдөрдү. Текебер мүнөзүңө, Үмүттөр көмүлгөнбү? Үмүттөр көмүлгөнбү? Кайырма: Жүрөктөр сенсиз кагып. Ыйлады дагы, дагы. Кол шилтеп кете бердим. Кош эми сүйүү багы. Кош эми сүйүү багы. Мурдагы жакшы көрүү. Жашабайт сезимдерде. Кайрылып келбейм сага. Көз жашың төгүлгөндө. Көз жашың төгүлгөндө. Кайырма: Жүрөктөр сенсиз кагып. Ыйлады дагы, дагы. Кол шилтеп кете бердим. Кош эми сүйүү багы. Кош эми сүйүү багы. А азыр башка менин, Жанымдай сүйгөн жарым. Түбөлүк коштошомун, Мени эстеп кайгырбагын. Мени эстеп кайгырбагын. Кайырма: Жүрөктөр сенсиз кагып. Ыйлады дагы, дагы. Кол шилтеп кете бердим. Кош эми сүйүү багы. Кош эми сүйүү багы. Жүрөктөр сенсиз кагып. Ыйлады дагы, дагы. Кол шилтеп кете бердим. Кош эми сүйүү багы. Кош эми сүйүү багы. Кош эми сүйүү багы.

Аруузатым, ай чырагым, аппагым, Сени көрүп мен тазара баштадым. Карегиңде жүргөн экен катылып, Качанкы бир мен жоготкон асманым. Кайырма: Карайлаган көңүлүмө нур толуп, Кайра баштан төгүлөйүн ыр болуп. Кайран жаштык өткөнчө, Кайрылбаска кеткенче. Карындашым, кагылайын, мага бир жолук. Бир уу жылан сойлоп өтүп сүйүүмөн, Бир заматта ойрон болгон дүнүйөм. Өзүң менен айыкчудай сезилип, Өзүм билбейм неге мынча сүйүнөм. Кайырма: Тагдыр, мени каалагандай калчадың, Акың калса, алып бүтчү, чарчадым. Жаштык узап кете электе бир жолу, Жашоо берчи жашылындай арчанын. Кайырма: Карайлаган көңүлүмө нур толуп, Кайра баштан төгүлөйүн ыр болуп. Арман болуп дүнүйөм, Айрылганча сүйүүдөн. Аруузатым, айланайын, мага бир жолук.

Айтчы деги кимде айып? Өзүң деле билесиң. Уйку бербей тынчыраак, Неге түшкө киресиң? Наристедей ээрчишип, Териппиз го гүлдөрүн. Түнт токойду аралап, Тыңшап куштун үндөрүн. Ийип башын булбулдар, Махабатты чалышты. Кол булгалап бардыгы, Узатышып калышты. Паана кылып түшүмдү, Бет алдыма кармаймын. Мүмкүн мени сүйөр деп, Өзүмдү-өзүм алдаймын. Антсем дагы канчалык, Сен башканы сүйөсүң. Уйку бербей бирок да, Түшкө кирип жүрөсүң. Айтчы деги кимде айып, Өзүң деле билесиң. Уйку бербей тынчыраак, Неге түшкө киресиң?

Талкалап баарын бүттүң, Эң назик көңүлдөрдү. Текебер мүнөзүңө, Үмүттөр көмүлгөнбү? Үмүттөр көмүлгөнбү? Кайырма: Жүрөктөр сенсиз кагып. Ыйлады дагы, дагы. Кол шилтеп кете бердим. Кош эми сүйүү багы. Кош эми сүйүү багы. Мурдагы жакшы көрүү. Жашабайт сезимдерде. Кайрылып келбейм сага. Көз жашың төгүлгөндө. Көз жашың төгүлгөндө. Кайырма: Жүрөктөр сенсиз кагып. Ыйлады дагы, дагы. Кол шилтеп кете бердим. Кош эми сүйүү багы. Кош эми сүйүү багы. А азыр башка менин, Жанымдай сүйгөн жарым. Түбөлүк коштошомун, Мени эстеп кайгырбагын. Мени эстеп кайгырбагын. Кайырма: Жүрөктөр сенсиз кагып. Ыйлады дагы, дагы. Кол шилтеп кете бердим. Кош эми сүйүү багы. Кош эми сүйүү багы. Жүрөктөр сенсиз кагып. Ыйлады дагы, дагы. Кол шилтеп кете бердим. Кош эми сүйүү багы. Кош эми сүйүү багы. Кош эми сүйүү багы.

Билет элең жүрөк туйласа, Кымыздыктай болуп куураарым. Байкамаксан болосуң неге? Карап койчу сенден сураарым. Сөзгө сөздү араң уладым, Оо, Жами… Сага арнап төрт сап курадым, Ой, Жами… Угуп койчу махабат ырды, Сен үчүн деп ырдап турамын. Кайырма: Даңгыр жолдо араба айдап, оо, Жами, Жүрөк козгоп ырдап берейин, оо, Жами. Саманчынын жолун көрсөтүп, оо, Жами, Даниярың болоюн сенин, Болоюн сенин… Билемин мен уулуңду дагы, Колуңдагы шакегиң барын. Байкамаксан болосуң неге? Карап койчу мага бир, жаным. Эбептен мен себеп табамын, Бир күнү үйүңө мен кирип барамын. Ой, Жами… Жүрөктөгү болгон сырымды, Көздү жумуп айтып саламын.

Турам тыңшап селейип үн катпастан, Дирилдеткен кусалык добушуңду. Чертким келди менин да ушул күүнү, Бирок корком албаймын комузумду. Кайырма: Жок, жок менин уккум келет башкача үндү, Жазгырбас жарыгына ишеничтүү. Жок, жок менин сезгим келет дүйнөдөгү, Сагынычтын саргайбас албуут күчүн. Коштоор элем мукамдуу батына албайм, Үнсүз, тилсиз кысылат эт жүрөгүм. Кимсиң деги бейтааныш күндүр – түндүр, Сагынычтан, кусадан алсыраган. Кайырма: Турам тыңшап селейип үн катпастан, Дирилдеткен кусалык добушуңду. Чертким келди менин да ушул күүнү, Бирок корком албаймын комузумду.

Кечип таштап данктан, атактан, Келечегин издеп бараткан. Кайгылуу шер дүйнө кыдырат, Кайдасың сен, Нестан-Дарежан. Кайырма: Ак сүйүүнүн дайрасын кечип, Азап-кайгы жүрөктү эзип. Алоолонуп күйүп баратам, Ал ансайын сүйүп баратам. Аялзаттан башкача сезип… Тоскоол мага боло албаган Тонгон муздуу, ызгаар Бадахшан: Тоону тешип өтөм сен үчүн, Тосуп чыкчы, Нестан-Дарежан. Кайырма: Махабаттын дайрасын кечип, Кумарланып жүрөктү эзип, Алоолонуп күйүп баратам, Ал ансайын сүйүп баратам. Аялзаттан башкача сезип… Күнү-түнү чыкпай санаамдан, Күйгөн шамсың мен деп жаралган. Күйүт мени мыжып жатса да, Күдөр үзбөйм, Нестан-Дарежан. Кайырма:

Жүздөр кызарып, буттар тушалып, Бирге да баспасам бийлеп кусалык. Күлкүм жоголот күндөр узарып, Жүзүң көргөндө жүрөк лакылдап, мезгил закымдап. Жаркын керемет ойду терметет, Келчи жакындап. Ойлор жадатты, күндү санатты, Кантип унутам ушул адатты. Берди көңүлгө сүйүү канатты, Санаа түмөндөп, түндө уктабайм жылдыз түгөлдөп. Сүйүү сырлары, сүйүү ырлары Кантип түгөнмөк.

Арнаймын сага ырымды, Лейли, Айтайын болгон сырымды, Лейли. Арналган алтын белегим ушул, Ардактап туткун мунумду, Лейли. Жоодурап анча кадала, Лейли, Жүрөгүмдү эзип караба, Лейли. Жүзүмдөй бышкан мөлтүрөп күздө, Жүзүңдөн жаным, садага, Лейли. Тал чыбыктай буралган, Лейли, Тараз бир боюң кыналган, Лейли. Теңдеши жок сулууга сендей, Тең кылабы бул жалган, Лейли? Кашкая тартып, күлөсүң, Лейли, Канжарсыз толтом тилесиң, Лейли. Кайгыңды тартып камоодо жүрөм, Мунумду качан туясың, Лейли? Улуу бир тоого чыгалы, Лейли, Улардын үнүн угалы, Лейли. Уларча сайрайт чын ашык деген, Ушуну даана туялы, Лейли. Ак шайы, жибек жоолукчан, Лейли, Алмалуу бактан жолуксак, Лейли. Алкымыңан кангыча жыттап, Айыкпас дарттан соолуксам, Лейли. Ак кептер болуп консоңчу, Лейли, Ак шумкарың болсомчу, Лейли. Ак ала зоого алпарып анан, Алкымыңан сорсомчу, Лейли. Көк кептер болуп консоңчу, Лейли, Көк шумкарың болсомчу, Лейли. Көк ала зоого көтөрүп барып, Көмөкөйүңдөн сорсомчу, Лейли. Эр Семетей, Айчүрөктөй, Лейли, Эл козутуп, сүрөтпөй, Лейли. Эриш-аркак өтсөкчү бирге, Эгиз бүткөн жүрөктөй, Лейли. Желкайып менен Байыштай, Лейли, Жабыгып ордо кайышпай, Лейли. Сүйүүнүн даамын татсакчы бирге, Курманбек менен Каныштай, Лейли. Алдыда аска, үстү таш, Лейли, Аскада калган Кожожаш, Лейли. Өмүр бою өрттөнүп сүйгөн, Зулайкадай жарлар аз, Лейли. Тинатин, Нестан-Дарежан, Лейли, Дүйнөгө даңкы тараган, Лейли. Сүйгөнүнө акыры жетип, Чын ашык болгон арадан, Лейли. Кулмырза менен Аксаткын, Лейли, Гүлүндөй эгиз бакчанын, Лейли. Сүйүүдөн жанган шам болуп алар, Көзүнө түшөт өз жактын, Лейли. Олжобай менен Кишимжан, Лейли, Бири таеже, бири жээн, Лейли. Кыйылды кырчын курактан алар, Ойлогон сайын кейитет, Лейли. Ак Мөөр менен Болоттой, Лейли, Хан каарын сезип, тоготпой, Лейли. Ашыктан шейит болушкан алар, Айтылып калды жомоктой, Лейли. Темиркул акын айтылуу, Лейли, Телмире жазган Айсулуу, Лейли. Теңдеши жок өзүнөн башка, Тең келет ага кай сулуу, Лейли? Кызылды кийсең, жарашат, Лейли, Кызыгып элдер карашат, Лейли. Кадыркеч кылып ала көр, жаным, Кайран жаш өтүп баратат, Лейли. Жашылды кийсең, жарашат, Лейли, Жарданып элдер карашат, Лейли. Жароокер кылып ала көр, жаным, Жалын жаш өтүп баратат, Лейли. Кызыл бир парча көйнөкчөн, Лейли, Кыялай бассаң бөйрөктөн, Лейли. Кылыгыңды бир жолу сезип, Кылчайбас жакка мен кетсем, Лейли. Жашыл бир парча көйнөкчөн, Лейли, Жайкала бассаң бөйрөктөн, Лейли. Жамалыңды бир жолу жыттап, Жалганымдан мен өтсөм, Лейли. Бул дүйнөдөн мейли өтсөм, Лейли…

Кечип таштап данктан, атактан, Келечегин издеп бараткан. Кайгылуу шер дүйнө кыдырат, Кайдасың сен, Нестан-Дарежан. Кайырма: Ак сүйүүнүн дайрасын кечип, Азап-кайгы жүрөктү эзип. Алоолонуп күйүп баратам, Ал ансайын сүйүп баратам. Аялзаттан башкача сезип… Тоскоол мага боло албаган Тонгон муздуу, ызгаар Бадахшан: Тоону тешип өтөм сен үчүн, Тосуп чыкчы, Нестан-Дарежан. Кайырма: Махабаттын дайрасын кечип, Кумарланып жүрөктү эзип, Алоолонуп күйүп баратам, Ал ансайын сүйүп баратам. Аялзаттан башкача сезип… Күнү-түнү чыкпай санаамдан, Күйгөн шамсың мен деп жаралган. Күйүт мени мыжып жатса да, Күдөр үзбөйм, Нестан-Дарежан.

Алыстан сага келем, алыс жактан, Элесиң тынчымды алып, учат куудай. Ал мени десте кармап тосподу, Ошондо тээ алыска узатчудай. Кайырма: Гүлзарлар, жалгыз келдим, кечиргиле! Жанымда силер билчү сүйгөнүм жок. Унчукпайсың, сездиң беле, сездиң беле? Бүт тааныш, көзгө сүйкүм туш тарабым, Гүлзарлар кудум биздин убактагы. Жаштарга кыналышкан суктанамын, Биз сындуу биздин ошол курактагы. Кайырма: Гүлзарлар, жалгыз келдим, кечиргиле! Жанымда силер билчү сүйгөнүм жок. Унчукпайсың, сездиң беле, сездиң беле? Ал мени сезиминен чыгарыптыр, Жалгыз сен кайтып мага, гүл кармадым. Ак сүйүм ак гүлүңдө калыптыр, Дайым жаш, дайым сырдуу гүлзарларым! Кайырма: Гүлзарлар, жалгыз келдим, кечиргиле! Жанымда силер билчү сүйгөнүм жок. Унчукпайсың, сездиң беле, сездиң беле?

Кайгы-муң бул жашоонун, Кайылмын бир сен үчүн бардыгына. Жашайын моюн сунуп Сезимдин махабаттын ыргагында. Увазир жандооч болуп, Жашайын бир өзүңдүн хандыгыңда. Махабат ырын ырдап , Өтөйүн сенин гана жарлыгыңда. Кайырма: Шириним шириним ай, Ширеңди тата албай Шибердей курап барам Ширенкедей тутана албай. Ханышам ырымды укчу, Өзүңө ырдан артык белегим жок. Арнайын ушул ырды, Алтындан белек кылчу себебим жок. Канышам жөн ырдабайм, Ырдабайм бир өзүңө себеби жок. Анчалык сумсайбачы, Сулууга мерездиктин кереги жок. Кайырма: Шириним шириним ай, Ширеңди тата албай Шибердей курап барам Ширенкедей тутана албай. Жомокко кирип жашап, Ак жоодур көздөрүңдү уурдап карап. Жамалым карап койчу, Жалооруп жалгыздыктан тарттым азап. Увазир болуп сага, Уурданып тиктей берем кайра-кайра. Жамалым карап койчу, Билмексен болуп мени калп кыйнаба. Кайырма:

Аруузатым, ай чырагым, аппагым, Сени көрүп мен тазара баштадым. Карегиңде жүргөн экен катылып, Качанкы бир мен жоготкон асманым. Кайырма: Карайлаган көңүлүмө нур толуп, Кайра баштан төгүлөйүн ыр болуп. Кайран жаштык өткөнчө, Кайрылбаска кеткенче. Карындашым, кагылайын, мага бир жолук. Бир уу жылан сойлоп өтүп сүйүүмөн, Бир заматта ойрон болгон дүнүйөм. Өзүң менен айыкчудай сезилип, Өзүм билбейм неге мынча сүйүнөм. Кайырма: Тагдыр, мени каалагандай калчадың, Акың калса, алып бүтчү, чарчадым. Жаштык узап кете электе бир жолу, Жашоо берчи жашылындай арчанын. Кайырма: Карайлаган көңүлүмө нур толуп, Кайра баштан төгүлөйүн ыр болуп. Арман болуп дүнүйөм, Айрылганча сүйүүдөн. Аруузатым, айланайын, мага бир жолук.

Турам тыңшап селейип үн катпастан, Дирилдеткен кусалык добушуңду. Чертким келди менин да ушул күүнү, Бирок корком албаймын комузумду. Кайырма: Жок, жок менин уккум келет башкача үндү, Жазгырбас жарыгына ишеничтүү. Жок, жок менин сезгим келет дүйнөдөгү, Сагынычтын саргайбас албуут күчүн. Коштоор элем мукамдуу батына албайм, Үнсүз, тилсиз кысылат эт жүрөгүм. Кимсиң деги бейтааныш күндүр – түндүр, Сагынычтан, кусадан алсыраган. Кайырма: Турам тыңшап селейип үн катпастан, Дирилдеткен кусалык добушуңду. Чертким келди менин да ушул күүнү, Бирок корком албаймын комузумду.

Алыстан сага келем, алыс жактан, Элесиң тынчымды алып, учат куудай. Ал мени десте кармап тосподу, Ошондо тээ алыска узатчудай. Кайырма: Гүлзарлар, жалгыз келдим, кечиргиле! Жанымда силер билчү сүйгөнүм жок. Унчукпайсың, сездиң беле, сездиң беле? Бүт тааныш, көзгө сүйкүм туш тарабым, Гүлзарлар кудум биздин убактагы. Жаштарга кыналышкан суктанамын, Биз сындуу биздин ошол курактагы. Кайырма: Гүлзарлар, жалгыз келдим, кечиргиле! Жанымда силер билчү сүйгөнүм жок. Унчукпайсың, сездиң беле, сездиң беле? Ал мени сезиминен чыгарыптыр, Жалгыз сен кайтып мага, гүл кармадым. Ак сүйүм ак гүлүңдө калыптыр, Дайым жаш, дайым сырдуу гүлзарларым! Кайырма: Гүлзарлар, жалгыз келдим, кечиргиле! Жанымда силер билчү сүйгөнүм жок. Унчукпайсың, сездиң беле, сездиң беле?

Жүздөр кызарып, буттар тушалып, Бирге да баспасам бийлеп кусалык. Күлкүм жоголот күндөр узарып, Жүзүң көргөндө жүрөк лакылдап, мезгил закымдап. Жаркын керемет ойду терметет, Келчи жакындап. Ойлор жадатты, күндү санатты, Кантип унутам ушул адатты. Берди көңүлгө сүйүү канатты, Санаа түмөндөп, түндө уктабайм жылдыз түгөлдөп. Сүйүү сырлары, сүйүү ырлары Кантип түгөнмөк.

Көп кабаттуу көп үйлөрдүн артында Сен да мендей, мен тарапты караарсың. Түнкү шамдар шуулдаган теректер Кыйма-чийме жолдорго көз салаарсың Кыйма-чийме жолдорго көз салаарсың. Сен да мендей, жумуп аста көзүңдү Элесимди көз алдыңан өткөрүп. Көңүлүңдү санаа басып тургандыр Сагынычтан көкүрөгүң өрттөнүп. Сагынычтан көкүрөгүң өрттөнүп. Кусалыктар бүтпөчүдөй сезилип Жолугушчу күндөрүбүз кечигип. Жаныбызда жүргөн менен канчалар Жан чыдагыс жалгыздыкты кечирип. Жан чадагыс жалгыздыкты кечирип. Жакын элең, жашап атып бир шаарда Бирибизди көрүүгө зар бирибиз. Бирок, биздин бир-бирине агылып Жолугушуп, жуурулушат дилибиз Жолугушуп, жуурулушат дилибиз. Жуурулушат дилибиз.

Ай чыгып сенин эринеен. Ак тоонун кары эриген, Ажары болбос дуйнонун, Айтпасам эгер сени мен. Тоолордун согуп ызгары, Тоолкундап журок сыздады, Тушумдо дагы тип койдой, Тун уйкумду бузганы.

Секин, секин билгизбей, Сени бойго жеткизген Секет болуп кетким бар, Сезимтал бул мезгилден! Ат чаап барып эңе алгыс Акак гүлсүң, Айданек. Агайыңдын дардинда Жашап жүрсүң, Айданек. Мончогуңду моюнуңдан Санайынчы, Айданек?! Көлөкөңдү көтөрүп Алайынчы, Айданек?! Майда шибер, майин жел Мамык болот, Айданек. Бир кашкайсаң – бир кылым Жарык болот, Айданек. Кунан минип куушуп биз, Курдаш болуп өтсөкчү?! Шыбырарда бир жыттап, Сырдаш болуп өтсөкчү?! Улууларга зор таалим – Уялганың, Айданек. Улуулуктан тайдырат Буралганың, Айданек! Мончогуңду моюнуңдан Санайынчы, Айданек?! Көлөкөңдү көтөрүп Алайынчы, Айданек?! Майда шибер, майин жел Мамык болот, Айданек. Бир кашкайсаң – бир кылым Жарык болот, Айданек.

Айтчы деги кимде айып? Өзүң деле билесиң. Уйку бербей тынчыраак, Неге түшкө киресиң? Наристедей ээрчишип, Териппиз го гүлдөрүн. Түнт токойду аралап, Тыңшап куштун үндөрүн. Ийип башын булбулдар, Махабатты чалышты. Кол булгалап бардыгы, Узатышып калышты. Паана кылып түшүмдү, Бет алдыма кармаймын. Мүмкүн мени сүйөр деп, Өзүмдү-өзүм алдаймын. Антсем дагы канчалык, Сен башканы сүйөсүң. Уйку бербей бирок да, Түшкө кирип жүрөсүң. Айтчы деги кимде айып, Өзүң деле билесиң. Уйку бербей тынчыраак, Неге түшкө киресиң?

Бир мезгил жолуктуруп өзүң менен, Бирок да жолдорубуз бөлөк экен. Жамгырда бирге болгон жаштык кезди, Жоготпой сезимиме сактап келем. Кайырма: Табийгат жашып турат неге тынбай? Төгүлөт Түгөлбайдын жамгырындай. Арзууну жүрөктөгү эзген менен, Ааламга жар саламын ырдай, ырдай. Жамгырда чогуу басып атырган таң, Түбөлүк чыкпай келет акылымдан. Азыр да жамгыр төксө нөшөрлөтүп, Тасмадай мезгил өтөт көз алдымдан. Кайырма: Окшотуп добушуңду сенин күлкүң, Шыбыртың кулагыма бекем түйдүм. Жамгырдан сени бөлүп карай албай, Жалындап экөөңдү тең бирдей сүйдүм.

Нарыным, Күн-түнү күрпүлдөп толкуп-ташкан. Агымың, Күмүш жал күлүктөй күүлөп аккан. Ат арытып, Алтайдан эр Манас, ата-бабам. Ыйык тутуп, Мүрөктүн суусу деп сени тапкан. Кайырма: Шаң менен, Шарпылдап агасың капчыгайдан. Көрк талашып, Турасың нур чачып көктөгү айдан. Түбөлүк, Кыргыздын канындай жүрүп турган. Жарыгың өчпөс, Шам экен ыйыгым, Нарын дайрам. Күүлөнүп, Күү чертип көбүрөт тунук шарың. Ыргалат, Булбулу сайраган кайың-талың. Пейили кенен, Ырыстуу эл менен өсүп жатат. Бала шаарым, Жээгиңде жаркырап көрктүү Нарын. Кайырма: Нарыным, Чөл, талаа сен менен гүлгө айланат. Агымың, Нур чачат, сен менен күнгө айланып. Сүйүүм күчөйт, Өзүңө күн сайын сугум артып. Ар бир ырым, Баратат сени менен күүгө айланып. Кайырма: Нарыным, Бак-таалай кут болуп ага берсин. Агымың, Күүлөнүп күч-кубат ала берсин. Укумдан-тукумга соолубас өмүр берип. Кылымдап агып, Кылымга от болуп жана берсин.