Майрамбек Осмонов.
 Слушать песни исполнителя и скачать онлайн

Бийик бирдей өскөн кош терек Турасың боюң көк тиреп Кылымдап өсүп турасың Ким тиккен качан ким билет Үч терек үч терек Жаш кез анда күч керек Жаратканым ыроологон бизге деп Шамал болсо сүйлөгөндөй бутактарың бийлегендей Ошол күндү ошол саатты күтчү элек Сагынып дайым турабыз Түшүмө кирет кырааңыз Булганса ойлор кегетет Өзүңө келип тунабыз Үч терек үч терек Бактылуубуз биз демек Көркүң бизге дайым кубат күч берет Бир да жолу жеңилбеген Деңиздей пейли кенен Карааныңдан кагылайын үч терек Эмгеги элге жайылган Эчендер чыккан айылдан Касиеттүү Кампа атабыз Сый-урматка алынган

Тоосу бийик суусу таза Эч өзгөрбөйт ушу гана Мекеним Кыргызстаным Келсек дайым тосуп алат Көркөмүнө моокум канат Мекеним Кыргызстаным Сенден гана кубат алам Сен бар үчүн жокко санаам Кагылайын Кыргызстаным Кубансак да кайгырсак да Кайрылбасак кайрылсак да Бизди күтөт Кыргызстаным Мекеним мекеним Кыргызстан Көз артып бүт дүйнө кызыгышкан Сактасын жараткан элибизди Мекеним мекеним Кыргызстан Бир аз кетсем сенден узап Көргүм келип көздөн учат Карааныңдан Кыргызстаным Карегимдей ыйыгымсың Калкаланган уюгумсуң Кагылайын Кыргызстаным Биз өзгөрсөк өзгөрбөгөн Пейилинен бөксөрбөгөң Кенен жерим Кыргызстаным Такыр канбайт сагынычым Кусалансам дарым ушул Дабаам сенсиң Кыргызстаным

Туулган жерим, ыйыгымсың бабам баскан, Баары-жогун бирдей көрүп, бирдей баккан. Шамалыңа көкүл сылап эркелетсең, Ызгаарда ороп чулгап, коюн каткан. Канатыңа калкалай бер балдарыңды, Баары бир айтпайсың сен арманыңды. Тээ алыста жүргөндөр көп сагынышып, Жакын туруп кабар албай калбадымбы. Жаралагандан жанып турган жарыгымсың, Аталардан калган өзөк, тамырымсың. Кубат кетип, алдай тайып турганымда, Гүл азык болуп берчү азыгымсың. Канатыңа калкалай бер балдарыңды, Баары бир айтпайсың сен арманыңды. Тээ алыста жүргөндөр көп сагынышып, Жакын туруп кабар албай калбадымбы. Сырын сактап, сының сактап, өмүр улап, Жылдар эмес кылым өтөөр убап-чубап, Сурай албай калсам дагы абалыңды, Сен турарсың урпактардан абал сурап. Канатыңа калкалай бер балдарыңды, Баары бир айтпайсың сен арманыңды. Тээ алыста жүргөндөр көп сагынышып, Жакын туруп кабар албай калбадымбы.

Күлкүң сонун жаш толкундун шаңындай, Жылмайганың кең жайлоонун таңындай. Жаным бирге, сенсиң сүйүү булагы, Бүт жылуулук берип турган жалындай. Кайырма: Мунара, Мунара, Мунара, Мунара, ойлончу калбай убалга. Мунара, Мунара, Мунара, Мунара, аячы, берчи убада. Элестейт көз алдыма, Колтуктап мени басканың, Алкымдан жыттап анан да, Эрдиңден сүйүп жатканым. Бассаң-турсаң көзгө сүйкүм элесиң, Ак шооладай жарык нурун бересиң. Керемет күч мен тарапка тартылып, Көлдүн көркү ак куу болуп келесиң. Кайырма: Күндө жаңы жашоо-турмуш агылып, Жан дүйнөмдөн түркүн гүлдөр ачылып. Бир өзүңө арзуум артып баратат, Сен сагынсаң мен да сени сагынып. Кайырма:

Ош кандай сонун Ош, Ош баардыгынан кооз. Суктанам керемет көркөмүңө, Кубанам мен сени көргөнүмө. Аярлап чачымдан сылап шамаал, Айлымдай мен сага көнгөнүмө. Кайырма: Болсоңуз бош келип кет дос, Эң ыйык сулуу шаар Ош. Келңиз кош, келип кет дос. Эң ыйык сулуу шаар Ош. Ош ак-жолтоюм Ош, Ош ак жүрөгүм Ош. Ар күнү атылган аппак таңым, Аманда табылбас таалай багым. Байырлап өзүңө келгенимде, Бактысын ачкансың далайлардын. Кайырма: Ош эң байыркы Ош, Ош эл байлыгы Ош. Өзүңсүң меймандос пейли кенен, Жок дебей баардыгына мейли деген. Өмүрүм өткөнчө сыймыктанам, Өркүндөп өсөбүз сени менен. Кайырма:

Менде бар сезим сенде бар Сезбеген аны пенде бар Сен деле сезип жүрөсүң Сезимден ысык эмне бар Эч кимден алып көчүрбөй Эпкини эрте өчүрбөй Эңсеген сүйүүм жаш кезден Өзүңдөй болчу өзүңдөй Менде бар сенде болсо экен Көңүлдөр бирге толсо экен Көргөндө мени сен дагы Көңүлү да учуп консо экен Отуна чыдап түтө албай Ойлогон ойду бүтө албай Асманга учам дагы эле Айланып жерге түшө албайм Менде бар сезим сенде бар Сезбеген аны пенде бар Сен деле сезип жүрөсүң Сезимден ысык эмне бар Өмүрдү сүрдүк экөөлөп Өйдө бир төмөн ынтыгып Азыр да сени көргөндө Асманда учам көкөлөп Эч кимден алып көчүрбөй Эпкини эрте өчүрбөй Эңсеген сүйүүм жаш кезден Өзүңдөй болчу өзүңдөй

Айылыңа капыстан барып калдым, Көрөр замат көңүлгө жагып калдың. Ырдап жатсам гүл сунуп чыгып келдиң, Ошол бойдон каректе калып калдың. Кайырма: Кылыктанып кылчайып күлүп койдуң, Сүйөрүңдү көзүңдөн билип койдум. «Сезбей кетти сүйүүмдү» дебесин деп, Мен да сени жалт карап күлүп койдум. Ошол күнү уктабай ойгоо жаттым, Ооналактап тынымсыз ойго баттым. Көптөн бери жүрөгүм эңсеп жүргөн, Ак сүйүүмдү акыры Оштон таптым. Кайырма: Кыялымда дайыма жанымдасың, Өмүр бою издесем табылбасым. Ортобузда чын эле сүйүү болсо, Кадырыңа жетейин, карындашым. Кайырма:

Аксы Аксы Аксы жакшы Төрөлүп өскөн жерим Ашчы ашчы кучагыңды Эркелеп өтсөм деймин Аксы Аксы жайлооң жакшы Сагындым бозду жакты Келгим келет көргүм келет Мейли күздү жайлоо жазды Кайырма: Сулуулук көркүңө суктанамын Тоолукшуп көзүмө туш тарабың Өзүңдү бир келип көрмөйүнчө Тыңшалып тыңшалып тыңшалып уктабадым Аксы Аксы билбей турам Айтчу сөз кетеримди Бирок билем акыр сага Айланып келеримди Аксы Аксы кары жашы Мейман дос ашырышкан Жакшы жагын элге айтып Жаманын жашырышкан Атчы атчы таңым атчы Балалык кездегидей Куса болдум сагындым го Болдум го эңсегидей Айтчы айтчы биз өзгөрдүк Неге сен өзгөрбөйсүң Пейилиңден мээримиңден Таптакыр өзгөрбөйсүң

Өмүрдү арнайт десем, Өңүмдү саргайттың сен. Ый болбой тагдырыма, Ыр бойдон калбайт белең. Бардыгын кечирчи деп, Барбаймын экинчи ирет. Ак сүйүү ыйлайт мага, Атасыз жетимсиреп. Гүл өмүр сынбайт дегем, Өзүңө сунбайт белем. Жоо болбой бир көзүмө. Тоо бойдон турбайт белең. Кечирчи, кечирчи деп, Келбегин экинчи ирет. Ак сүйүү ыйлайт сага, Атасыз жетимсиреп. Бейкапар күлбөйт белек, Бирге өмүр сүрбөйт белек. Түн болбой жылдызы жок, Күн бойдон жүрбөйт белек. Күтсөк да кечирчи деп, Гүлдөбөйт экинчи ирет. Ак сүйүү ай талаада, Армандуу жетимсиреп. Кечирчи, кечирчи деп, Келбегин экинчи ирет. Ак сүйүү ыйлайт мага, Апасыз жетимсиреп. Барбаймын экинчи ирет… Келбегин экинчи ирет…

Карегимди жашы кылып жамгырдын, Канча күттүм арасында ай-жылдын. Какшап жетпей калганымды билсең да, Карааныңды бир көрүүгө зар кылдың. Кайырма: Ажыратты бизди мезгил ташкыны, Айыкпаган жүрөктөгү дартпы бул? Мен бактылуу боло албадым, кантейин, Сен өзүңдү сезсең болду бактылуу. Сагындырган гүлүн көздөй бара албай, Сай да бир күн соолуйт экен ага албай. Санаа менен таң атырып келатам, Сага окшош бир да жылдыз таба албай. Кайырма: Адам жоктур бул жашоодо сүйбөгөн, Ашыктыктын азабына күйбөгөн. Мейкиндеги кош сызыктай биз эми, Бир кездешпей өтөбүзбү дүйнөдөн? Кайырма:

Айланасын тоолор курчаган, Кайда барсам эстен чыкпаган. Биздин айыл жердин сулуусу, Жылда барсам, жылда суктанам. Кайырма: Биздин айыл – биздин сүйүүбүз, Береке көп, толо үйүбүз. Айланайын, менин айылым, Түбөлүк сага калат сүйүүбүз. Шыңгыраса тоонун булагы, Көңүлүмдүн канат кумары. Ыйык туткан биздин айылдын, Өчпөсө экен дайым чырагы. Кайырма: Ыйыктыгың сенин билемин, Сүттөй таза сага тилегим. Алыс жакта иштеп жүрсөм да, Сен деп согот дайым жүрөгүм. Кайырма:

Жасап алып ак сүйүүнүн уясын, Ал даракта неге жалгыз турасың? Суу жетпеген куурап калган даракта, Өмүр бою кантип оокат кыласың? Кайырма: Канча жолу кел деп ырдап, сыздадым? Канча жолу акыл айттым, укпадың. Же болбосо көгүчкөнгө окшоп сен, Мени көздөй канат кагып учпадың. Жалгызсырап эстейсиңби өткөндү? Жаман болду сүйүүбүздүн өчкөнү. Чагылгандай бир жарк этип көрүнүп, Же жамгырдай бир себелеп өтсөмбү? Кайырма: Сага барчу тор тосулган жолума, Түшүп калгам башка адамдын колуна. Сага окшоп уя жасап алганмын, Бүчүрү бар бир дарактын бооруна.

Бүгүн мен сени эстедим, сени эстедим, Жолуксам айтып берем себептерин Жаштыгым кеткичекти, өмүрүм өткүчөктү Бул сезим аба-суудай керек дедим. Өрттөдүң жүрөгүмдүн бары-жогун Жолу бар кантип аны дарылоонун. Айыкпайм башкалардан, жок калды башка аргам. Билемин сенден бөлөк дары жогун. Билбеймин кайдан сени табарымды, Билдирип койсоң боло кабарыңды. Көздү албай тиктесем дейм, Ыр жазып бүтпөсөм дейм, Сагындым жароокерим жамалыңды…

Кечки Бишкек — мен көргөн тагдырга болдуң себеп Музга айланган көңүлдүн дартына жообуң керек Азыр кайда? Азыр кайда? Айтчы мага? Бакытка балкыган Жан дүйнөм чалкыган — жаным! Жалындаган, жараланган жүрөгүмдү Сен аны билбейсиң Сен аны сезбейсиң Сен мендей сүйбөйсүң — жаным! Суктанып караганың Көңүлдү баалап аяганың Андагы мамилеңди Мен кимден табаламын? Ой баскан санааларым Оорубас дүйнөм жараладың А балким, жолугуп мен Айткым келет сага баарын Кечки Бишкек — унутулгус күндөрдү кылдың белек Ал кездерде айттырбай түшүнүп жүргөн элек Жүргөн элек Азыр кайда? Азыр кайда? Айтчы мага? Бакытка балкыган Жан дүйнөм чалкыган — жаным! Жалындаган, жараланган абалымды Сен аны билбейсиң Сен аны сезбейсиң Сен мендей сүйбөйсүң — жаным! Суктанып караганың Көңүлдү баалап аяганың Андагы мамилеңди Мен кимден табаламын? Ой баскан санааларым Оорубас дүйнөм жараладың А балким, жолугуп мен Айткым келет сага баарын

Бизда жапжаш болгонбуз Эй кыздар эй кыздар Ысык суукка тонгонбуз Эй кыздар эй кыздар Жакшы заман туш болуп Жарашып бир толгонбуз Талаа түзгө көп чыгып Арпа буудай оргонбуз Арманы жок жаштыкка Аздыр көптүр тойгонбуз Бизда жапжаш болгонбуз Азыр силер бактылуу Эй жаштар эй жаштар Айтканыбыз жактыбы Эй жаштар эй жаштар Турмуш деген ушундай Көрдүк жаман жакшыны Баалап барктап калалы Өмүр деген ак кууну Ийлеп таппай калабыз Азыркыдай бактыны Дайым болсун жакшылык Жакшылык жакшылык Өркүндөйлү жакшырып Жакшырып жакшырып Өмүр деген токтобойт Ойдо жактан шаштырып Жан дүйнөңдү каарытпа Жакшынакай жаш доору Алды жакка жылалы Ак тилекти баш кылып