Бек Борбиев.
 Слушать песни исполнителя и скачать онлайн.
Страница 3

Искеймин алма гүлдөр шактарынан Издеймин Алыкулдун саптарынан. Жазылсын кусалыгым, күлүп койчу Жарк этип жылдыздардын катарынан Жарк этип жылдыздардын катарынан. Кайырма: Мажүрүм чачтарың таранганда Жашылдан жоолугуң салынганда. Карекке көз жаштан мончок тагып Мен сени ошондо сагынгам да. Мен сени ошондо, мен сени ошондо Сагынганда. Табышмак табигаттын сырларында Жаңырып Асанкалый ырларында. Жан биргем, жан дүйнөмө кирип келчи Төгүлүп эрте жаздын жамгырындай Төгүлүп эрте жаздын жамгырындай. Кайырма:

Бар элимдин сайраны, Күлкү, ырдын майрамы, Биздин шерине. Акын, ырчы, шайырлар, ай, Төрүбүздөн байыр алып, Келгиле бизге, Келгиле бизге. Кайырма: Чапкын атты, чабарман, Чакыргыла, кабар бергиле. Бүгүн бизде шерине, Келгин, тууган, достор, келгиле. Шери, шери, шерине, Шаң тарасын кыргыз жериме. Шери, шери, шерине, Шаң тарасын кыргыз жериме. Капалыгың алыс качар, Кубандырып көңүл ачар, Биздин шерине. Күнү тынбай ырдашабыз, Таң атыра сырдашабыз, Келгиле бизге, Келгиле бизге. Кайырма: Бар элимдин сайраны, Күлкү, ырдын майрамы, Биздин шерине. Акын, ырчы, шайырлар, ай, Төрүбүздөн байыр алып, Келгиле бизге, Келгиле бизге. Кайырма:

Жыгылдым, сүзүлдүм, жыдыдым, көп күйдүм, Чыйралдым сенден, жаштык, ай. Ойнодум, көп күлдүм, ойлонбой көп жүрдүм, Арман жок сенде, жаштык, ай, сенде, жаштык, ай. Унуткус күн калды, уйкусуз түн калды, Өткүндөй белең, жаштык, ай? Тергетер сүр калды, термелип гүл калды, Жашыл жаз белең, жаштык, ай, жазым жаштык, ай? Кайырма: Жакшысын жакшыдай, жаманын жамандай, Жаштыктан көрдүк ылгабай. Бирде тез, бирде жай, аттиң, ай, аттиң, ай, Кетеби бизден алыстай? Ай, жаштык, жаштык, ай? Ай, курган мастык, ай, өткөрдүк сени барктабай. Күчтөнөм, күчтөнөм, мен эми күүлөнөм, Отузга оңой алдырбай, жазым жаштык, ай. Сыздатар заары жок, чыны бар, жалган жок, Таза элең дайым, жаштык, ай. Жакшы бар, жаман жок, сага айтар арман жок, Кайыр кош эми, жаштык, ай, менден жаштык, ай. Кайырма: Жакшыдай, жаманын жамандай, Жаштыктан көрдүк ылгабай. Бирде тез, бирде жай, аттиң, ай, аттиң, ай, Кетеби бизден алыстай? Ай, жаштык, жаштык, ай? Ай, жаштык, жаштык, ай, Ай, курган мастык, ай. Өткөрдүк сени барктабай, Күчтөнөм, күчтөнөм, мен эми күүлөнөм, Отузга оңой алдырбай, кырк жашка жеңил алдырбай. Отузга оңой алдырбай, элүүгө жеңил алдырбай.

Кичүү кызын мектебине келем жетелеп Көрөйүн деп сени эртерээк Көпчүлүктөн издеп калам уулуңду темтеп Көрүп калса калчу эркелеп Менин сүйүм сага жетелек Кайырма: Сен карап койсоң Сен карап койсоң Жылдыздарга толот айлана Сен күлүп койсоң Тарталбай көздү Эркин сынып жипсиз байланам Мен атамын сен энесиң Ортобуз алыс Балдарыбыз үчүн Биз барбыз Бир убаккта татаал турмуш Жолунан тайган Билем сен да жалгыз Мен жалгыз Кайырма:

Сүйүүмдү байкабай сен сезбегениңден, Күтүүдөн жүдөп келем, кыйналып келем. Билбейсиң ийилбеген мүнөзүмдү сен, Каалаган максатыма мен баары бир жетем, Баары бир жетем. Кайырма: Сүйүүңдү уурдап кетем билгизбей сага, Көзүңдү көздөрүмө мен көндүрүп алам. Байланган сезимдердин баардыгын чечип, Көңүлүң жалгыз өзүмө көндүрүп алам. Ызамдан ызгаар болуп чыйрыгат денем, Ыкташып күлүп жүрсөң сен башкалар менен. Удургуп, ташкын болуп агылсам дагы, Урагыс пайдубалын мен, баары бир жеңем. Баары бир жеңем Кайырма: Сүйүүңдү уурдап кетем билгизбей сага, Көзүңдү көздөрүмө мен көндүрүп алам. Байланган сезимдердин баардыгын чечип, Көңүлүң жалгыз өзүмө көндүрүп алам.

Учуп чыгат көп кыялдын кээсинде, Сагынычтан пайда болгон ак кеме. Ошол кеме сүзүп барып айылыма, Уулуңан деп салам айтат энеме. Ошол кеме сүзүп барып айылыма, Уулуңан деп салам айтат энеме. Ошол кеме кусалыктын жарчысы, Жан дүйнөмө жаралган го, Жаралган го белекке. Сүзгүн, кемем, тынбай, сүзө бергиниң, Туйгум келип туулган жердин эргимин. Атакемдин жытын эңсеп, сагындым, Ала келгин энекемдин мээримин. Атакемдин жытын эңсеп, сагындым, Ала келгин энекемдин мээримин. Көкүрөктө кусалыктын баарын айт, Сагынычтуу салам ала, Салам ала келгиниң. Ошол кеме сүзүп барып айылыма, Уулуңан деп салам айтат энеме. Ошол кеме кусалыктын жарчысы, Жан дүйнөмө жаралган го, Жаралган го белекке.

Кызына калып ападан, Иниге калып агадан. Ыр деген ыйык бул өмүр, Калыптыр ата-бабадан. Ырлардын учу сахнада, Ырлардын күчү сахнада. Ыроолойт аруу жакшылык, Ырыскы түбү сахнада. Жүргөнсүйт ырлар кемеси, Ырысбай, Чубак элеси. Жаңырып төрдө тургансыйт, Токтогулдун кербези. Кайырма: Сахна, сахна, сахна, Жан дүйнөбүз сахна, Сүйүүбүз да сахна. Бешенеге бүткөн, Үйүбүз да сахна. Арзуубуз да сахна, Арманыбыз сахна. Ыйык биздин, Ыр сахна. Курбу, дос тыңшап көңүлдүү, Сахнанын сыйкыр күчү ушул. Ырларын окуп тургансыйт, Акындар Аалы, Алыкул. Биригишип эгиз эки ак-куу, Чолпонбек менен Айсулуу. Айтышып төрдө жаткансыйт, Жеңижок, Барпы айтылуу. Серпишип Мыскал, Үпүсү, Соргонсуйт ырдын бүтүшү. Сооротуп кейип тургансыйт, Сүймөнкул, Таттыбүбүсү.

Махабат – зор мейкиндик, Булуту жок, көпкөк асман. Махабат – караңгы түн, Кээде дайра, толкуп, ашкан. Махабат — туйбаганга, Аны сезе билбегенге. Ал азап, ал адашуу, Ажырашуу, ачуу арман. Кайырма: Сен, сен сезими жок, Мерез болсоң сүйүүгө мээримиң жок. Гүл, гүл, гүл болсоң да, Сулуулугуң эч кимге кереги жок. Мамилең мага болгон, Чөлдөн кургак, кыштан муздак. Кирдеди махбатым, Гүлдөй куурап, кетти урап. Көп жашап көнгөнүңдөн, Кетүү кандай өкүнүчтүү? Бир кезде жанган сезим, Калды ыйлап, калды узак. Кайырма:

Атың кандай Гүлбар гүл ай Толугун айтчы ай кыйнабай Гүлнарабы же Гүлмира Же Гүлданабы арман ай Дуйнөң таза ыйманыңда Жан экенсиң сен суктана Далай жигит көзүн тигип Жете албай сага мууңканар Сага суктанаар Кайырма: Караоке ырдабаган Гуля Дискотекага барбаган Гуля Жигиттерге сыр ачпаган Гуля Эртең менен чуркаганың туура Гуля Инстаграммга кирбегениң туура Гуля Китеп окуп уктаганың туура Атың кандай Гүлназикби Же Гүлкайыр же Гүланда Же Гүлпери же Гүлсайра Же Гүлмайрам же Гүлийпа Жүзүң жарык үнүң булбул Сенде эккен сөздүн жылуусу Дүйнөдөгү сен экенсиң Гулялардын эң сулуусу

Бир карасаң бир дүйнө, бир карасаң түр дүйнө. Ыр түбүнө жетпеген, баарыбызга бир дүйнө Багы жокко кур дүйнө, базарчыга пул дүйнө Сабаты жок калганың, самсаалаган кул дүйнө Кийизчиге кыл дүйнө, кыз-жигитке сыр дүйнө Алыкулду пир туткан, акындарга ыр дүйнө Ич күйдүгө туз дүйнө, үйү жокко сыз дүйнө Күн-түн көчө таптаган, бойдокторго кыз дүйнө Молдокеге дин дүйнө, жеңилдерге чын дүйнө Көр оокатка көмүлгөн, баарыбирге түн дүйнө Көпөстөргө той дүйнө, малы жокко кой дүйнө Бийиктикти эңсеген, кыскаларга бой дүйнө Карыларга жаш дүйнө, сулууларга каш дүйнө Кессе каны чыкпаган, битирлерге таш дүйнө Дудуктарга сөз дүйнө, азиздерге көз дүйнө Эл кадырын унуткан, өзүмчүлгө өз дүйнө Мергенчиге өр дүйнө, бийликчиге төр дүйнө Куран сообу окулган, маркумдарга көр дүйнө Соодагерге кел дүйнө, кетменчиге бел дүйнө Намыс үчүн бек турган, эр жигитке эл дүйнө Баласызга зар дүйнө, ак көңүлгө бар дүйнө Күйүп-күлүп сүйлөгөн, көрө албаска тар дүйнө Сыйлабаска сен дүйнө, көпкөндөргө мен дүйнө Кыргыз элин тааныткан, Чынгыз эрге кең дүйнө Жаш балага кант дүйнө, досчулукка ант дүйнө Сүйүп-күтүп жүргөнгө, жазындагы март дүйнө Аксакалга ак дүйнө, аялдарга бак дүйнө Адам баркын түшүнгөн, акылманга жат дүйнө Ушшакчыга тил дүйнө, окуучуга бил дүйнө Кусур жутуп албаган, шылуундарга ил дүйнө Кемпирлерге сүт дүйнө, өрмөчүгө күт дүйнө Күн-түн дебей иштеген, милицияга түт дүйнө Илимдүүгө ой дүйнө, касапчыга сой дүйнө Күндө эртең кел деген, кызматчыга жой дүйнө Оройлукка суз дүйнө, сүрөтчүгө түс дүйнө Жөжө санаар кез келет, саясатка күз дүйнө Чабактарга көл дүйнө, чабандарга төл дүйнө Эрте башын жазбаган, алкаштарга ал дүйнө Куудулдарга тың дүйнө, ит кыялга үр дүйнө Ала жипти аттаган, келиндерге жүр дүйнө Жөө күлүккө тер дүйнө, жесирлерге эр дүйнө Кечке сыздап отурган, кайырчыга бер дүйнө Сүйүшкөнгө гүл дүйнө, багбанчыга түр дүйнө Өз оюна ээ эмес, коркокторго сүр дүйнө Уйкучуга түш дүйнө, студентке түш дүйнө Бар атасын тааныбас, зөөкүрлөргө күч дүйнө Дыйкандарга суу дүйнө, алдамчыга пул дүйнө Колго курал кармаган, жоокерлерге туу дүйнө Дүкөнчүгө сат дүйнө, бекерчиге сак дүйнө Кырса эми кургабас, шайлообекке сак дүйнө Усталарга так дүйнө, сагынганга кат дүйнө Ыры менен бийлеген, Айчүрөккө шат дүйнө, Кош бойлууга ай дүйнө, шоопурларга май дүйнө Ак куу сүзүп ойногон, Ысык-Көлгө жай дүйнө Уурулукка түн дүйнө, ырчыларга үн дүйнө Салтты бийик сактаган, кыргыздарга күн дүйнө Намыс, уят, ар болсун, жок дебейли бар болсун Жаныбызда биз сүйгөн, бизди сүйгөн жар болсун Тынчы жок жер жер эмес, ырчы жок эл эл эмес Ыйман толсун пейилге, ырлар болсун кем эмес

Көп ичинен сага окшош көрүнсө, Мен да караймын. Эсептеймин сенсиз жыл, ай, күн өтсө, Мен да самаймын. Сезбептирбиз ал күндөрдүн кадырын, Билбей кадырын. Азыр дагы куса болуп сагынам, Мен да самаймын, Эңсеп самаймын. Кайырма: Биздин сүйүү жашап калган ырларда, Барктабадык, бөлөбөдүк жыргалга. Кечир эми, сүйүү гүлү буралган, Кейитпечи, термелбечи, ыргалба. Кечиктик биз, эми башка арга жок, Кезигебиз муңдуу кайрык, ырларда. Сен да мендей өткөндү эстээр бекенсиң? Издеп жүрөмүн. Мен атамын, сен да балким, энесиң? Башка бүлөнүн. Тагдыр бизди жолуктурса капилет, Эгер капилет. Жашыбагын, мен жашыбайм күлөмүн, Мен да күлөмүн, Мен да күлөмүн… Кайырма:

Тагдыр мага татаалданды, Бороондоду, катаалданды. Сагынычым да жан дүйнөмө, Сыйбай койду, бата албады. Кайырма: Калган кезде күүгүм байлап, Боз жоргомду минип жайдак. Сезимдерди сени көздөй, Келем айдап… Келем дедиң, келбей койдуң, Билер дедим, сен сезбей койдуң. Жүрөк отун сурап алып, Кайтып неге бербей койдуң? Кайырма: Келсең эгер нетер элем, Ээрчип сени кетер белем? Сенсиз курган турмушумду, Балким баарын кечер элем. Кайырма:

Бакыттын ыйык гүлүн Махабат денизинде Арман ай үзө албадык Эрчишип сүзө албадык. Жанаша канат кагып Арман ай, уча албадык. Сезимдин сересинен эй Эмнеге чыга албадык. Кайрылбай сүйүү кушу Арман ай учуп кетти. Ансыз да ыза толгон Санаамды бузуп кетти. Жанында эриш аркак Арман ай боло албадым. Копуруп көөдөнүнө эй Көлкүлдөп толо албадым. Жанында болот эми Арман ай башка бирөө Тушунбойм эмне болдун эй Деги айтчы кимде кунөө Билбеймин эми сенсиз Арман ай, кантип жашайм. Жок болгон жан дүйнөмдү Кайра мен кантип жасайм.

Алыстан караймын терегинди Бере албай белегимди Уйундон чыгасын силкип силкип Ун болгон элегинди Башкалар сулуулук себебинди Билишпейт терененди Жомоко ишенип жолдо калдым Жок кылдын керегемди Кайрыма Журоктун журогун атып алып Журосун катып алып Ширелген кылычтай мелтиреймин Ширенди татып алып Коколоп учканын эми кандай Конулго батып алып Аруу тан агарып атпай койдун Кирпикти какпай койдум Журогум ооруду билбейм неге Мен сага жакпай койдум Катымдын жообун сен актай койдун Себебин айтпай койдун Жоголдум узулгон бир топчудай Сен мени таппай койдун

Жашылдан дүйнөбүздү, Жаным, күз айы саргайттыбы? Узартып арабызды, Кайра күз бизге калп айттыбы? Жан биргем, көз жашымды, Сенден жашырган сагынычымды. Жалындап жан дүйнөмө, Жаным, каткамын таарынычымды. А бирок кыш да келди, Аппак кар ала келди. Кайырма: Карачы бурганактайт аппак карлар, Өзүңдө биз издеген аруулук бар. Кайрадан акка бөлөп сезимдерди, Өзүңсүң жазыбызга алып барар. Учабыз эки куш сыяктанып, Тазарып дүйнөбүз гүл жыттанып. Аруула, аппак кар, Аруула, аппак кар. Аппак кар кирпигиңе консо, Көз жашка айланбасын. Муз болуп эрибесин, Жаным, көңүлгө байланбасын. Бир кезде оттой күйгөн, Ысык мамиле жаңылансын. Бозоргон сезим талаа, Кайра ак карга аруулансын. Кучактайм сени кыса, Көөдөндөн кетип ыза. Кайырма:

Ай мончок шурум бар мойнумда Айылым тоолордун койнунда. Айыкпас дарт кылып жүрөгүңө Чок салып койдум да, От салып койдум да, эй койнуңа. Кайырма: Эки бетиң кызыл тегерек Боз жоргом бар, азоо тебенээк. Ары толук сендей сулууга Айтчы, андан башка не керек? Түз эле айылыңа бардым да Сөз айттым курбу-кыздар алдында Жылмайып аста чечип калпакты Сүйдүрүп алдым да Күйдүрүп алдым да, эй алдыңда. Кайырма: