Алтынай Нарбаева.
 Слушать песни исполнителя и скачать онлайн.
Страница 2

Алыстан бир сен үчүн келгенимди, Сыр кылып кызыл гүлдү бергенимди, Сен билген жоксуң. Ичимден сүйөмүн деп айтканымды, Үшкүрүп үйгө амалсыз кайтканымды, Сен билген жоксуң. Атыңды ак баракка жазганымды, Анардай кызыл өңдөн азганымды, Сен билген жоксуң. Үйүңдү жалжал карап күткөнүмдү, Көзүмдөн ысык жашты төккөнүмдү, Сен билген жоксуң. Түшүмдө сени менен жүргөнүмдү, Эзилип эркин ойноп- күлгөнүмдү, Сен билген жоксуң.

Неден жаздым, неден жаңылдым, Не себептен мага таарындың? Жылдыз жүзүң көзгө элестеп, Жылаажындай күлкүң сагындым. Куса болуп жездей саргарып, Күйүтүмдөн чексиз багындым. Сага арнап сүйүү ырларын, Сага айтам жүрөк сырларын. Сен жөнүндө бүтпөс ыр жазам, Сага айтам тунук сырларым. Махабаттын кезип сапарын, Махабаттын ачкам кырларын. Табийгат да сенсиз суз тартып, Аянычтуу дайра муңканып. Суу боюнда өскөн камыштар Шуудурашат үнсүз сумсайып. Кайда кеттиң, кайда жүрөсүң, Жүрөк сүйгөн менин түгөйүм? Кайда кеттиң, кайда кеттиң…?

Көрүшкөндө көздөрүңдөн чагылган, Нурларынан курган кайран көпүрөм. Бекемине күмөн санап жаңылган, Өтүмү жок болгонума өкүнөм. Кимге айтып күйүтүмдү, Кимге барып өтүнөм? Кимге айтып күйүтүмдү, Кимге барып күнү-түнү, Кимге барып өтүнөм? Таңшыганча табышмактуу таң сыры, Тандап кеттиң таңы салкын өлкөнү. Таба албайм, кайрылганда айт чынын, Артык бекен башка жердин көркөмү? Арбалсаң да бир келерсиң, Ала-Тоону көргөнү. Арбалсаң да бир келерсиң, Эстегенде сермелерсиң, Ала-Тоону көргөнү. Кала берем мекенимде сени эстеп, Жүрсө экен деп алыс жерде аман-соо. Өтүнөрүм көкүрөгүм элестейт, Көргөн сайын жалын бүрккөн жанар тоо. Жалын бүрккөн үшкүрүгүң, Жалын бүрккөн үшкүрүгүм, Жаңырыгы жарар зоо.

Өмүр, багытым таппай издеп күйүп-жансам да, Өмүр, тагдырда жан үрөп мен өңдөн азсам да. Өмүр, бакытты азап жандап түйшүк тартсам да. Мен сени сүйөм, өмүр, Мен сени сүйөм, өмүр… Кайырма: Алдымдан азгырып чакырдың, ай, Алдың го жаштыктын жазын далай. Антсең да сыйлоого акым бар, ай, Мен сени сүйөм, өмүр… Берерин билбеймин али эртеңдин, Тирүүлүк билигин араң тердим Тар жолдо миң аксап, жүз күйсөм да, Мен сени сүйөм, өмүр… Өмүр, жетерде бийиктикке кулап калсам да, Өмүр, өйдөлөп кайра турар кубат алсам да. Өмүр, алдыңа далай сынып ыйлап барсам да, Мен сени сүйөм, өмүр, Мен сени сүйөм, өмүр… Кайырма: Өмүр, күз болуп салдың мени сагынычтарга, Өмүр, учурдуң кээде ак кар бурганактарга. Өмүр, көктөмдөй сага бирок али куштармын. Мен сени сүйөм, өмүр, Мен сени сүйөм, өмүр… Кайырма:

Унутпа сенде калган сырларымды, Кирген суу, жааган күндөй жылдарымды. Өмүргө бир гана ирет жаралсам да, Өзүң деп миң толгонуп учканымды. Унутпа бирге болгон күндөрүңдү, Назданып нур жүзүңдөн сүйгөнүмдү. Турмушка бир гана ирет жаралсам да, Аялуу жан сырымды төккөнүмдү. Унутпа кечээкиңди, эртеңкиңди, Жабыркап бир өзүңө жеткенимди. Заманга бир гана ирет жаралсам да, Сезимге из калтырып кеткениңди. Унупа жылдыз мончок жылдарыңды, Жылды ээрчип жылтылдаган жыргалыңды. Унутсаң мени унут, бирок, жаным, Унутпа сенде калган сырларымды. Унутпа менден уккан ырларыңды.

Тизилсем кайрат күүлөтүп, Теминсем алга сүрөөдүң, Кызым деп согот ар дайым, Ууздай таза жүрөгүң. Атакем ачык асманым, Каректей мени аярым, Чындыкты туудай туу туткан, Чыккан күн, сүргөн ак таңым. Төбөмдө жанган жылдызым, Төрүмдө толгон ырысым. Өмүрдө жайган ак өргөм, Өзүңсүз кантип жылысын. Атакем ачык асманым, Тумардай мени сактарым. Чындыкты туудай туу туткан, Чыккан күн сүргөн ак таңым. Алыска серпил кулачым, Ак сарай, кутум, кубатым Мээримиң төгүп мен үчүн, Мекеним болуп турасың. Атакем ачык асманым, Унутпайм берген батасын. Чындыкты туудай туу туткан, Чыккан күн сүргөн ак таңым. Атакем бүтпөс дастаным.

Бул насыйкат, бул насыйкат, Бул насыйкат мага калган. Бул насыйкат сага калган, Калган керээз бабалардан. Өттү насыйкат, Тоолордон, талаалардан, ээ-эй. Ай кашканы азанатып, Ат жалына казан асып. Келген элдин тилеги бул, Улуу тарыхтын, Чоктон ысык илеби бул, ээ-эй. О, мезгилдин өктөмдүгү, ылдамдыгы, Кандай кезде жаралды экен «Сынган бугу»? Комуз кылын дирилдетип, Бириндетип бизге насаат ыр калдыбы, ээ-эй. Аппак марал ыры жаңырдыңбы сен, Аппак марал, кайра табылдыңбы сен? Аппак марал туяк кагат, Журт которгон сыяктанат. Каран күнгө, марал, кабылдыңбы сен? Каран күнгө, марал, кабылдыңбы сен, Конушуңдан үркүп жаңылдыңбы сен? Мөлтүлдөп аккан булак кайда, Моюндаш өскөн улак кайда? Кадырлуу журтту сагындыңбы сен? Эй, аппак марал, эй! Аппак марал, Артыңдан сая түшүп жебе келет, Көзүңдө жер айланат, тегеренет. Жебе келет, жөнө демек! Турбачы, ак марал, түңүлүп сен, Турбачы, ак марал, түңүлүп турба. Жебе жетпейт, чурка түйүлүп сен. Аппак ак марал, аппак марал жеңилбечи, Батат, батабы, батып барат өмүр кечи? Жебе келет, жөнө демек, Турбачы, ак марал, Жебе жетпейт, чурка түйүлүп сен. Ээ-эй! Жанып өтөбү, жебе жетеби, Тагдыр чыркырап, тамыр зыркырап. Марал кубулуп, Кайып болуп кет эми. Аппак марал, марал туяк кагат, Жебе жетпейт, жетет сыяктанат. Үмүт өчөт, үмүт кайра жанат. Жанып өтөбү, жебе жетеби, Билик бүлбүлдөп, Тагдыр чыркырап, тамыр зыркырап. Жетсең жебе, жет эми! Аппак марал, марал туяк кагат, Жебе жетпейт, жетет сыяктанат. Үмүт өчөт, үмүт кайра жанат. Бул насыйкат мага калган, Бул насыйкат сага калган. Калган керээз бабалардан: Канат байлап өмүргө, Каршы турган өлүмгө. Карылардан санжыра, Аппак марал жөнүндө. Карыбайт элдик ырлар, Талыбайт элдик үмүт. Жакшылыктан асты түңүлбөдүң, Аппак марал неге күлүңдөдүң?.

Гүлдү көрдүм, аяп аны үзбөдүм, Бирок калды жаз гүлүндө менин издерим. Эмнегедир көңүл дегдеп ошондо, Көп гүлдөрдөн сени гана издедим. Асылкечим, ошол мага туу болду, Жүрөккө дем, көңүлгө ынак гүл болду. Доорун сүйүп, элин мактап жактырар, Көлдө сүзгөн аппак, чүрөк куу болду. Эгер мени кайгы булут каптаса, Ачык бойдон, ачык асман, таптаза. Үмүт жылт деп, үйдүн куту жарк этип, Өмүр чеги өрдү көздөй акпаса. Гүлдү көрдүм, аяп аны үзбөдүм, Бирок калды жаз гүлүндө менин издерим. Эмнегедир көңүл көксөп өмүрдө, Сан гүлдөрдөн сени гана издедим.

Эл ичинен озгөчөм ашык болуп Эске түшсөң мөлтүрөйм жашык болуп Бакыт издеп өзүңдү эңсеп келем Бала кезден жолуккан жашыл жоолук Кайырма: Эй жашыл жоолук Бала кезден жолуккан жашыл жоолук Жүрөгүмдү сага деп арнап коюп Жүрөмүн өзүм өзүмдү алдап коюп Жалындаган от болуп күйүп жанып Жүрөгүмдү сезбедиң жашыл жоолук Жазым жайым шуулдайт кайык болуп Жүрөмүн жалгыз бук болуп жашык болуп Жок дегенде жөн гана көңүл улап Жарк деп күлүп койсоңчу жашыл жоолук Кайгы тартам сен жоксуң алсыз болуп Калат дүйнө сезилбей жансыз болуп Карегиңден нур жанган жүрөгүмдү Кантып сага келатам жашыл жоолук

Сөзү : Кубанычбек Бакиевдики Обону : Э.Кайымовдуку Из калтыр бул дүйнөдө, ансыз да өмүр кыска, Атыңды айтып урпак, иштериң болсун нуска. Из калтыр бул дүйнөдө, жакшылык ишиң менен, Акындар ыр жазышсын, канаттуу сезим менен. Из калтыр бул дүйнөдө, акыйкат сөзүң менен, Эч качан ушак айтпа, көрбөсөң көзүң менен. Из калтыр бул дүйнөдө, боорукер сезим менен, Көңүлдү калтырбайлы, баары өтөт бул дүйнөдөн. Артыңда из калтыргын, ак эмгек кызмат менен, Унутпай элиң жүрсүн, кетсең да бул дүйнөдөн. Из калтыр бул дүйнөдө, атанын уулу деген, Ашыкча мүлк жыйнаба, ал кетпейт өзүң менен. Из калтыр бул дүйнөдө, боорукер сезим менен, Көңүлдү калтырбайлы, баары өтөт бул дүйнөдөн. Ашыкча мүлк жыйнаба, ал кетпейт өзүң менен.

Кой тырынба, унутпаймын эсимдесиң, Комуз кылдай толгонуу сезимдесиң. Карап көрчү капалуу кабагымды, Кантип андан сагыныч сезилбесин. Ээ, ла,ла,лай. Көрсөмчү деп өзүңдү күйөт көзүм, Көпкө тиктеп турганды сүйөм өзүм. Бар экен да жүрөгүм, сенда барсың, Анткени сен ар дайым жүрөктөсүң. Ээ,ла,ла,лай. Жүрөктөшүм көңүлүмдүн өзүндөсүң,

Оо, турмуш мыйзамыңа каныктырдың Жолумду жабык кылдык, жарык кылдың Дардаңдап боз жар күттүм деген менен Дагы эле жалгыз бойдон калыптырмын Багыты жок жарты кайык Баратам турмуш жүгүн артып алып. Жашоону ким бар дейсиң түшүндүргөн Жалгыздык жанга батып үшүп жүрөм Жан дүйнөм жылуулукка муктаж болуп Мээримди мен өзүңдөн күтүп жүрөм. Багыты жок жарты кайык Баратам турмуш жүгүн артып алып. Аттиң ай көңүлдү эзет жан арманым Ар дайым мээрим издеп карайладым Күнүнө күмүш таптым, бирок аттиң, Көксөгөн жылуулуку таба албадым. Багыты жок жарты кайык Баратам турмуш жүгүн артып алып. Карытып пайдасы жок ай-жылдарды, Калдактап кайран өмүр калбырланды. Каалгыйт айланамда бопбоз туман, Көк деңиз, жарты кайык алдымдагы. Багыты жок жарты кайык, Баратам турмуш жүгүн артып алып.

Себелеп жамгыр төксө айланага, Сезимдер калган өңдүү ай-талаада. Алыста жалгыз калган ак куу сымал, Түгөйсүз кыйын тура, Түгөйсүз кыйын тура бул жалганда. Учса да канаттуулар эки-экиден, Учууга канатым жок мен издеген. Сагынып кусаланып жүрсөм дагы, Үмүт бар жолугууга, Үмүт бар жолугууга чын сүйүүдөн. Элесиң калсын менде кылымдарга, Унутпайм жүрөгүмдө сезим барда. Жашоомдо канча жылдар калса дагы, Бир сага арзуу айтам, Өзүңө арзуу айтам бул ырларда. Жашоомдо канча жылдар калса дагы, Сүйгөнүм сен деп жатам, Сагынычым айтып жатам бул ырларда.

Кызган мени, кызган, бирок билдирбе, Сынат чөлмөк миң күн эмес, бир күндө. Көңүл жиби — тыт көпөлөк тарткан жип, Үзүп алып, эки ортодо бүлдүрбө. Кызган мени, кызган, бирок билдирбе, Бирин-бири кызганбасын ким мүлдө. Капкайдагы жаман ойду ойлосоң, Акылыңдан адашасың бир күндө. Кызган мени, кызган, бирок билдирбе, Кур кызгансаң мени менен бир жүрбө. Эмне болуп кетер экен дегендер, Карап турат, мага аларды күлдүрбө.

Аруу сезим кайрыгы сизге чексиз, Айтпай аны сактоо эрким жетпес. Көңүлдөгү сырымды көзүм айтып, Сүйбөй сизди коюуга мүмкүн эмес. Кайырма: Айта албаймын сүйөөрүмдү, Өзүңүз деп бардыгына түтөөрүмдү. Өмүр бою өзүңүздү күтөөрүмдү. Кызгануудан абалым жакшы эмес, Ырдап айтып салууга үнүм жетпес. Жүрөгүмдө таберик тумарымсың, Сүйбөй сизди коюуга мүмкүн эмес. Кайырма: Айта албаймын сүйөөрүмдү, Өзүңүз деп бардыгына түтөөрүмдү. Өмүр бою өзүңүздү күтөөрүмдү.

Менин балам болуп караан Бакытымды толуктаган Эзилемин чебеленем Кадам коюп басам десең Жаным балам тилеп алгам Сурап алгам жараткандан Баскан жолуң ак болсун деп Алкап сурайм жараткандан Таң аткандан Карегимсиң көзүмдөгү Данегимсиң өмүрдөгү Медеримсиң эрмегимсиң Мээрим толгон көңүлдөгү Жакшылардын сабында бол Чарпым жазаар жайдарым бол Ата-энем элим деген Дилгир зирээк тирегим бол

Андан бери жылдар алмашты, Кара чачты бубак кар басты. Сүрсө дагы мезгил мезгилди, Эстен кетпейт сүйүүм алгачкы. Күн чартылдап, булут түнөрүп, Үнсүз турдук сөздөр түгөнүп. Терс бурулдум көздөн жаш ыргып, Дегениңде «кош бол, түбөлүк». Жаштык оргуп нурлуу жүзүңдөн, Эрдиң таттуу ширин жүзүмдөн. Аралыктын баарын багынтып, Ар күн сайын көрөм түшүмдөн. Самайм бирге жүргөн күнүмдү, Уксам деймин назик үнүңдү. Сууйт колуң сурайм сунбагын, Эми мага кызыл гүлүңдү.

Күндөрү өтпөй кыштын, Сагындым жаздын жытын. Санааркап басып жүрөм, Сайрашын күтүп куштун. Кайырма: Агарган ак булуттар, Жашоого жамгыр сунаар. Сагындым жазым сени, Кабар бер жаштыгымдан. Жаштыгым кайрып берчи, Ак сүйүүм ала келчи, Жазым менин… Эңседим жазым сени, Эңседим назым сени. Көктөмүм көрүнчү эми, Көңүлүм үшүп кетти. Кайырма: Жаңы жаз бактым болчу, Күн күлүп айым толчу. Жанымды келээр жазым, Жан сүйөөр жанга кошчу. Кайырма:

Жанашып жакшы тилге Жарашып калдым сизге. Жолукпа деген кезде Жолду таап жетем сизге. Жеңилем сен дегнде Жан биргем билбейм дебе. Катылган ал түйүндө Каласың сезимдерде. Кайырма: Гүлүм ай, гүлүм, гүлүм Тун сүйүүм тартуулайын. Сиз деген сезимимди Жашырып үн катайын. Сүйүүм ай, сүйүүм, сүйүүм Жүрөгүм сага арнайын. Сен деген сезимимди Ачпастан бек сактайын. Күттүрбөй күз да келди Кантейин жетпейм эми. Өкүнбөйм жашайм деген Бактыңды тилейм эми. Сезимдин сересине Күз келет билесиңби. Антип сиз эзбеңизчи Жаз бизден кетпесинчи. Кайырма:

Бул турмуш дарак тура мөмөлөгөн, Мөмөсүн эсиргендер тебелеген. Мен сени жандап жүргөм жашыл жолдо, «Бөлүнбөй кете берет» деген элем. Бул турмуш деңиз тура кемибеген, Жакшылык-жамандыгын ченебеген. Тымызын кош айтышып жаткан кезде, «Мен сени унутам го» деген элем. Көрсө, сен катар басып койбоптурсуң, Бүтүндөй өмүрүңдү ойноптурсуң. Жүрөктө балалыгым кандай калса, Сен дагы дал ошондой орноптурсуң. Жүрөктө дал ошондой, Сезимде дал ошондой, Жүрөктө дал ошондой орноптурсуң.

Алыстап жүргөнүңдө менден узап, Арадан өтсө дагы канча убак. Элесиң эстен кетпей туруп алды, Жүрөгүмө салдың эле, Салдың эле кандай тузак? Жазылып маңдайына, таалайына, Табылдың кандай жандын бактысына? Сүйдүрүп жүргөнүңдү сездиң бекен, Элесиңди тумар кылып, Тумар кылып жүрөгүмө. Сезимди сооротомун, унуттум деп, А бирок, чындыгында, андай эмес. Мен сенден үмүтүмдү үзсөм дагы, Жүрөгүмдө жашай берет, Жашай берет сүйкүм элес.

Береги тамыр жибим байланганым, Энемдей жан дилинен айланаарым. Жан эжем сизден өтөөр жакын барбы, Эзилип издеп турган кабардайым. Эзилип сурай турган кабардайым. Жан эжекем кеңешээрим, Балалыгым эстешээрим. Апамдын ак сүтүнө насиптешим, Төрөлгөн бир уядан бешиктешим. Ынагым жароокерим эрке сиңдим, Ырыстуу күн эшигим бекитпесин. Тилегин тилеп турам кечикпечи. Саамайыңдан жыттайынчы, Бактын тилеп алкайынчы. Изимди басып келээр илинчегим, Ынагым сырымды айтаар түйүнчөгүм. Боорубуз бүтүн бойдон жүрсөк экен, Өлчөөсүз өмүр берип жаратканым. Өлчөөсүз жарык берип жаратканым. Эже-сиңди ынтымагы, Ар бир үйдүн ырыс багы. Эже-сиңди ынтымагы, Ар бир үйдүн ырыс шамы.

Кезим жок, сени ойлоп эстебеген Болсо да, өз босогом, өз керегем. Туптунук ошол сезиме сиңдиби Сүйүүнүн табышмагын чечмелеген. Кайырма: Бирок, сен жаштыгың өткөргөндө Жашоого кеч киргенде, туюп кой Өксүп мени сагынаарсың. Кадырын ак сүйүүмдүн кеч билгенден Сен кайгыга кабылганда, Тагдырга таарынганда, Барып кайт, биз кездешчү ак кайыңга Жоготкон махабатың сагынганда. Курдуңбу өмүрүңдүн пайдубалын Мен сага сырымды айтып, кайрыламын. Нөшөрдөн кубат алгандар ак сымал Турмушуң мөмө төгүп жайды багын. Кайырма: Бирок, сен жаштыгың өткөргөндө Жашоого кеч киргенде, туюп кой Өксүп мени сагынаарсың. Кадырын ак сүйүүмдүн кеч билгенден Сен кайгыга кабылганда, Тагдырга таарынганда, Барып кайт, биз кездешчү ак кайыңга Жоготкон махабатың сагынганда. Өткөндү эстеп билем кыйналаарың Көрдүңбү чогуу бакыт кыйбаганын. Секелек кыз эмесмин, сезип жүрөм Жүрөгүң жалгыздыктан ыйлаганын. Кайырма: Бирок, сен жаштыгың өткөргөндө Жашоого кеч киргенде, туюп кой Өксүп мени сагынаарсың. Кадырын ак сүйүүмдүн кеч билгенден Сен кайгыга кабылганда, Тагдырга таарынганда, Барып кайт, биз кездешчү ак кайыңга Кайырма: Бирок, сен жаштыгың өткөргөндө Жашоого кеч киргенде, туюп кой Өксүп мени сагынаарсың. Кадырын ак сүйүүмдүн кеч билгенден Сен кайгыга кабылганда, Тагдырга таарынганда, Барып кайт, биз кездешчү ак кайыңга Жоготкон махабатың сагынганда. Кайрылбас ак сүйүүңдү сагынганда.

Ажайып деп тоонун гүлүн искеген, Арзуу жытын неге мурда сезбегем. Ушунча жыл өмүр сүрбөй кур, бекер. Балким, сенин жытың гана издегем. Алыс кетсем илебиңди сагынам, Ооруп калсам, жытың татсам айыгам. Сен жыттанган шамал уруп турса деп, Мен ичимден табияттан жалынам. Мындай жытты кызганышар арчалар, Арзуу жытын сезбей өтөр канчалар. Көз жумарда не деп сүйлөйм билбеймин, Жытың искеп анан, мүмкүн, жан чыгар. Торгой өңдүү тоо гүлдөрүн эңсегем, Жытың издеп жолго чыгам күндө мен. Сендей жакшы жолукса да жашоомдо, Сендейди мен таба албасмын дүйнөдөн.

Шамалдуу уйгу-туйгу күз түнүндө Кыйналам уктай албай, чоочун үйдө Шуулдап теректери шоокум салат Көрүнүп терезеден тоо түбүндө. Жабыла жалбырактар үн чыгарып Күйүттүү жаны тынбай, күү чыгарып. Качырып уйку бушун «шуу», «шуу» этет Көңүлдүн шуу, шуу этет тынчын алып. Терегим шуулдаба, теректерим Эсиме шуулдасаң келет менин. Өчүңкү өткөн күндүн элестери Өкүттү өмүрүмдүн белестери. Кайырма: Шуулдаба терегим, теректерим Шуулдасаң, ыйлагым келет менин Шуулдасаң, ыйлагым келет менин Келет менин. Кысылган тоо койнуна кыштагымда Түз өңдүн там-ташы бар, төш жагында. Шуулдап миң түр терек тураар эле Атакем тигип койгон, жаш чагында. Бактылуу оо, ал кезде бир баламын Көпөлөк, оюн-күлкү улагамын. Байкабай уктаганым калаар эле Теректин угуп жатып шуулаганын. Бирге өскөн каргадайдан моюндашып Кадыркеч агам экөөбүз коюндашып. Теректер уктап жатсак,ойготчу эле Жел менен желбирттеген, шыбырлашып. Капыстан аскар -тоодой атам ооруп Дартынан айыкпаган таза болуп. Теректер ошондо да ээй, шуудураган Жаткандай кошо кайтып созолонуп. Теректер ошондо да ээй, шуудураган Жаткандай кошо кайтып созолонуп. Кайырма: Шуулдаба терегим, теректерим Шуулдасаң, ыйлагым келет менин Шуулдасаң, ыйлагым келет менин Келет менин. Бул өмүр өтүп барат зуулдаган Зуулдап өтүп барат, улуу заман. А силер жатасыңар, кайрандарым Туйбастан терек муңун шуулдаган. А силер жатасыңар, кайрандарым Туйбастан терек муңун шуулдаган. Кадексиз болсо дагы ээй бир өлүшүм Кай күнү өмүрүмдүн түгөнүшүн Капарга албай жүрөм, кайрандарым Эшитип терек күүсүн силер үчүн. Жүрөмүн өлбөчүдөй кайрандарым Эшитип терек күүсүн силер үчүн. Кайырма: Шуулдаба терегим, теректерим Шуулдасаң, ыйлагым келет менин Шуулдасаң, ыйлагым келет менин Келет менин.

Күз күчүндө кээде жамгыр уланат Күндөп-түндөп жалбырактар куланат Гүлүн ачып бирок дагы жашайм деп Күзгү роза бак ичинде муңайат Гүлдөр гүлдөр жашоодон түк түңүлбөйт Күйүп турган жүрөгүндөй жүнүндөй Кереметин чачып кетээр өлгөнчө Кечки роза менин кечки сүйүүмдөй Корком корком бирок жакын баргандан Кудай сакта сен азапка салгандан Сезимимди шылдыңдашаар уккандар Сен жаз мен күз бариктери саргайган Күндөн күнгө кечки суук карышат Күз боегу бардык жерге жабышат Кызыл чоктой күзгү роза бир гана Кызыл бойдон кар алдында калышат

Кыйнала ойлоп мен сени, Кылыгың абдан эңседим. Сенби деп карай беремин, Сеңселе басып келсе ким. Кеттиңби жаным ыраакка, Күткөнүм болду бир апта. Сыр кылып айткан шыбышың, Шыңгырап турат кулакта. Суктана тиктеп суу шаарын, Суусадым, сен деп суусадым. Дартыма даба болгонсуйт, Сага деп чыккан ыр сабым. Кусага жүрөк жанчылды, Жан биргем эми барсыңбы. Бар болсоң бачым келип жет, Сагынган перим күтөт деп. Сагынган жаным күтөт деп.

Кат жазчы мага, Бир келген биздин өмүрдө. Дил бурак арнап, Токтонуп калган көңүлгө. Мен күлсөм, күлүп, Кайгырсам, кошо кайгырган. Мен өчпөй, өчпөс, Бир жарык жылдыз жөнүндө. Кайырма: Кат жазчы мага, Билдирип аман барыңды, Адамдар курчап, агылган жолдо жалгызмын. Ак желек тагып, Ар күнү сагынч жөнөткөн, Айнектей тунук сүйүүнү кайда калтырдың? Айнектей тунук сүйүүнү кайда калтырдың? Кат жазчы мага, Недендир абдан кусамын. Канча жыл өттү, А сенден дарек укпадым. Канча бир түндөр, Кабарың бербей койду деп Таарынып жатып, Сагынып жатып, уктадым. Кайырма: Кат жазчы мага, Жолукпа, бирок билүүлүк. Кат менен келсе кабарың – ошол сүйүнүч. Катыңды жыттап, “Жарк” этип жайнап алармын, Өзүңсүз жылдар өтүштү мени үшүтүп. Өзүңсүз жылдар өтүштү мени үшүтүп. Кат жазчы мага, Кусадар күндөн ал сурап, Кут болуп катың, жанымда жүрсүн ар убак. Жообумду жазам, Жөнөтчү дагы жаңы кат, Сезимдер үчүн, көңүлдөр үчүн жаркырап. Сезимдер үчүн, көңүлдөр үчүн жаркырап. Кат жазчы мага

Адамга биринчи өмүр керек, Экинчи адамга көңүл керек. Кем-карчын ойлоочу, Кыйналсаң колдоочу, Өмүрлүк жарың керек. Өзүңдү тандаган, Өмүрүн арнаган, Түбөлүк жарың керек. Адамга биринчи өмүр керек, Экинчи адамга көңүл керек. Отуңду жакканга, Оорутпай бакканга, Атага бала керек. Урпагын улаарга, Арка бел тутаарга, Атага бала керек. Адамга биринчи өмүр керек, Экинчи адамга көңүл керек. Ысык чай куйганга, Ийилип сунганга, Энеге келин керек. Казаның жакканга, Өз ордуң басканга, Энеге келин керек. Адамга биринчи өмүр керек, Экинчи адамга көңүл керек. Энем деп келгенге, Сырдашып кеткенге, Кыздарга төркүн керек. Кыйшайсаң таяган, Кыйналсаң аяган, Кыздарга төркүн керек. Адамга биринчи өмүр керек, Экинчи адамга көңүл керек. Кайгыңды бөлгөнгө, Кубанычың көргөнгө, Кыйышпас достор керек. Намыска бек болгон, Эл үчүн чеп болгон, Кыйышпас достор керек. Адамга биринчи өмүр керек, Экинчи адамга көңүл керек. Миң жылдык кырды ашкан, Сындашпай сыйлашкан, Данакер куда керек. Баш кошкон теңдерге, Батасын бергенге, Данакер куда керек. Мага да ошол керек… Сизге да ошол керек… Адамга ошол керек…