Алтынай Нарбаева.
 Слушать песни исполнителя и скачать онлайн.
Страница 2

Жамгыр төктү эч басылбай, Биз келаттык көл-шал болуп. Жол кароого көз ачырбай, Бет алдыман шамал согуп. Кайырма: Күн күркүрөп жамгыр төктү. Ошол күнүм кайда кетти? Жаштыгымдай же кечээги, Кайрылбай кетеби? Жамгыр төктү, эске түштүң, Алыс калган жаштыгымдай. Сагындырып, жүрөктү эзип, Колдон учкан ак куумдай. Кайырма: Жылдар учат канаттуудай, Жамгыр төгөт эч басылбай. Жамгырлардай эскирербиз, Тунгуч сүйүү унутулбай.

Кой тырынба, унутпаймын эсимдесиң, Комуз кылдай толгонуу сезимдесиң. Карап көрчү капалуу кабагымды, Кантип андан сагыныч сезилбесин. Ээ, ла,ла,лай. Көрсөмчү деп өзүңдү күйөт көзүм, Көпкө тиктеп турганды сүйөм өзүм. Бар экен да жүрөгүм, сенда барсың, Анткени сен ар дайым жүрөктөсүң. Ээ,ла,ла,лай. Жүрөктөшүм көңүлүмдүн өзүндөсүң,

Ким келип сурайт чарчаган ушул конулду Ким кепип уулайт жалгыздап откон омурду Бугун бир суусуз арыктан аттай берерде Кун тийип туруп козумдон жамгыр тогулду Кайырма: Ылайды кечип дайрадан барып суу алдым Ыйлагым келди дайрадан коруп озумду Тугойум издеп туболук очпос чырактуу Туркундон жанда агызып ийдим омурду Дарманым алып далыман соккон шамалдар Дайынын бербей созулуп кетти кусалык Коп ирем жолдор которуп суусун бараткан Жолдошу жакшы аялды коруп мунайдын. Кайырма: Ылайды кечип дайрадан барып суу алдым Ыйлагым келди дайрадан коруп озумду Тугойум издеп туболук очпос чырактуу Туркундон жанда агызып ийдим омурду. Кундорду кечип нурлары суйкум тогулгон Кутконум дедин кааранды жолдо корунгон Ай жанып отор айнегим тонуп чилдеде Жотолуп турам жолонуп озум озумө. Кайырма: Ылайды кечип дайрадан барып суу алдым Ыйлагым келди дайрадан коруп озумду Тугойум издеп туболук очпос чырактуу Туркундон жанда агызып ийдим омурду.

Өзүңдү сүйгөн күнөмбү, Өрттөндүм, аргам түгөндү. Ашыктык гүлү ачылсын а, Жүрөккө сепчи үрөндү. Махабат гүлү ачылсын а, Жүрөккө сепчи үрөндү. Адамда ар сыр кыял бар, Айта албайт аны уяңдар. Өчпөгөн менин чолпонум ай, Өзүңө мендей бир кыз зар. Өчпөгөн менин чолпонум ай, Өзүңө мендей бир кыз зар. Дартымды аччу далалат, Арга тап сүйүүм аманат. Суу бүркүп сүйүү отуна да, Жүрөктү кетпе жаралап. Суу бүркүп сүйүү отуна да, Жүрөктү кетпе жаралап.

Себелеп жамгыр төксө айланага, Сезимдер калган өңдүү ай-талаада. Алыста жалгыз калган ак куу сымал, Түгөйсүз кыйын тура, Түгөйсүз кыйын тура бул жалганда. Учса да канаттуулар эки-экиден, Учууга канатым жок мен издеген. Сагынып кусаланып жүрсөм дагы, Үмүт бар жолугууга, Үмүт бар жолугууга чын сүйүүдөн. Элесиң калсын менде кылымдарга, Унутпайм жүрөгүмдө сезим барда. Жашоомдо канча жылдар калса дагы, Бир сага арзуу айтам, Өзүңө арзуу айтам бул ырларда. Жашоомдо канча жылдар калса дагы, Сүйгөнүм сен деп жатам, Сагынычым айтып жатам бул ырларда.

Шамалдуу уйгу-туйгу күз түнүндө Кыйналам уктай албай, чоочун үйдө Шуулдап теректери шоокум салат Көрүнүп терезеден тоо түбүндө. Жабыла жалбырактар үн чыгарып Күйүттүү жаны тынбай, күү чыгарып. Качырып уйку бушун «шуу», «шуу» этет Көңүлдүн шуу, шуу этет тынчын алып. Терегим шуулдаба, теректерим Эсиме шуулдасаң келет менин. Өчүңкү өткөн күндүн элестери Өкүттү өмүрүмдүн белестери. Кайырма: Шуулдаба терегим, теректерим Шуулдасаң, ыйлагым келет менин Шуулдасаң, ыйлагым келет менин Келет менин. Кысылган тоо койнуна кыштагымда Түз өңдүн там-ташы бар, төш жагында. Шуулдап миң түр терек тураар эле Атакем тигип койгон, жаш чагында. Бактылуу оо, ал кезде бир баламын Көпөлөк, оюн-күлкү улагамын. Байкабай уктаганым калаар эле Теректин угуп жатып шуулаганын. Бирге өскөн каргадайдан моюндашып Кадыркеч агам экөөбүз коюндашып. Теректер уктап жатсак,ойготчу эле Жел менен желбирттеген, шыбырлашып. Капыстан аскар -тоодой атам ооруп Дартынан айыкпаган таза болуп. Теректер ошондо да ээй, шуудураган Жаткандай кошо кайтып созолонуп. Теректер ошондо да ээй, шуудураган Жаткандай кошо кайтып созолонуп. Кайырма: Шуулдаба терегим, теректерим Шуулдасаң, ыйлагым келет менин Шуулдасаң, ыйлагым келет менин Келет менин. Бул өмүр өтүп барат зуулдаган Зуулдап өтүп барат, улуу заман. А силер жатасыңар, кайрандарым Туйбастан терек муңун шуулдаган. А силер жатасыңар, кайрандарым Туйбастан терек муңун шуулдаган. Кадексиз болсо дагы ээй бир өлүшүм Кай күнү өмүрүмдүн түгөнүшүн Капарга албай жүрөм, кайрандарым Эшитип терек күүсүн силер үчүн. Жүрөмүн өлбөчүдөй кайрандарым Эшитип терек күүсүн силер үчүн. Кайырма: Шуулдаба терегим, теректерим Шуулдасаң, ыйлагым келет менин Шуулдасаң, ыйлагым келет менин Келет менин.

Менин балам болуп караан Бакытымды толуктаган Эзилемин чебеленем Кадам коюп басам десең Жаным балам тилеп алгам Сурап алгам жараткандан Баскан жолуң ак болсун деп Алкап сурайм жараткандан Таң аткандан Карегимсиң көзүмдөгү Данегимсиң өмүрдөгү Медеримсиң эрмегимсиң Мээрим толгон көңүлдөгү Жакшылардын сабында бол Чарпым жазаар жайдарым бол Ата-энем элим деген Дилгир зирээк тирегим бол

Сынасам көңүлүмө толосуңбу? Сылык сүйлөп, сыпаа күлүп коёсуңбу? Сени айтып курбуларга мен мактансам, Сыймыктанар адамым болосуңбу? Кызыксам көңүлүмө толосуңбу? Кыйгач карап, кытмыр күлүп коёсуңбу? Кыйынчылык башка түшүп турган кезде, Кыр көрсөтчү курдашым болосуңбу? Жактырсам көңүлүмө толосуңбу? Жайкап сүйлөп, жайнап күлүп коёсуңбу? Жамандык башка түшүп турган кезде, Жардам берер адамым болосуңбу? Тандасам көңүлүмө толосуңбу? Так сүйлөп, тамашалап коёсуңбу? Тайгак кечүү, тар жолдон тайгалансам, Тагдырлаш күйөрманым болосуңбу? Ардактасам көңүлүмө толосуңбу? Аяр карап, алдап күлүп коёсуңбу? Акылымдан адашып турган кезде, Акылдашчу адамым болосуңбу? Жолуксам көңүлүмө толосуңбу? Жоодур карап, жообун айтпай коёсуңбу? Жол таппай баш айланып турган кезде, Жол көрсөтчү жолдошум болосуңбу?

Күтүүгө жүрөгүм арнасам дейм, Кусалык азабын ар качан жейм. Күлүктөй чуркаган күндөрүмдө, Мен сизди таарынтып албасам дейм. Жарыгын сезимдин кармасам дейм, Жан дүйнө азабын ар качан жейм. Мейли эле өзүмдү аябасам, Мен сизди оорутуп албасам дейм. Өзгөнүн чаңында калбасам дейм, Өрт сүйүү азабын ар качан жейм. Өмүрдө, жашоодо бир болууга, Өзүмдү бир сизге арнасам дейм. Айта албай чын сырды калбасам дейм, Арзуудан азапты ар качан жейм. Мезгилден кечиккен тагдырымда, Мен сизди жоготуп албасам дейм. Мен сизди оорутуп албасам дейм.

Үмүтүм үзүлбөй үшкүрөм түңүлбөй Сөз калды айтылбай Сыр бойдон ачылбай Сага айтпадым Сагынып саргайдым Ойлорум чаржайыт Жүрөктө жүргөнүң сезбедиң Сен дайым Сага айтпадым Мен сени издесем Билдирбей тиктесем Мейли сен билбесең Мейли сен күтпөсөң Сага айтпадым Келбейсиң жарк этип Толкундай шарп этип Күтмөкмүн өзүңдү Чоң бакыт бар сезим Сага айтпадым Таң болуп атасың Күн болуп батасың Сен мага бийиксиң Сен мага тазасың Сага айтпадым Арзуумду сыр кылат Тигилсем кылгырат Купуя сезимден куткарчы мени аяп Сага айтпадым

Кезим жок, сени ойлоп эстебеген Болсо да, өз босогом, өз керегем. Туптунук ошол сезиме сиңдиби Сүйүүнүн табышмагын чечмелеген. Кайырма: Бирок, сен жаштыгың өткөргөндө Жашоого кеч киргенде, туюп кой Өксүп мени сагынаарсың. Кадырын ак сүйүүмдүн кеч билгенден Сен кайгыга кабылганда, Тагдырга таарынганда, Барып кайт, биз кездешчү ак кайыңга Жоготкон махабатың сагынганда. Курдуңбу өмүрүңдүн пайдубалын Мен сага сырымды айтып, кайрыламын. Нөшөрдөн кубат алгандар ак сымал Турмушуң мөмө төгүп жайды багын. Кайырма: Бирок, сен жаштыгың өткөргөндө Жашоого кеч киргенде, туюп кой Өксүп мени сагынаарсың. Кадырын ак сүйүүмдүн кеч билгенден Сен кайгыга кабылганда, Тагдырга таарынганда, Барып кайт, биз кездешчү ак кайыңга Жоготкон махабатың сагынганда. Өткөндү эстеп билем кыйналаарың Көрдүңбү чогуу бакыт кыйбаганын. Секелек кыз эмесмин, сезип жүрөм Жүрөгүң жалгыздыктан ыйлаганын. Кайырма: Бирок, сен жаштыгың өткөргөндө Жашоого кеч киргенде, туюп кой Өксүп мени сагынаарсың. Кадырын ак сүйүүмдүн кеч билгенден Сен кайгыга кабылганда, Тагдырга таарынганда, Барып кайт, биз кездешчү ак кайыңга Кайырма: Бирок, сен жаштыгың өткөргөндө Жашоого кеч киргенде, туюп кой Өксүп мени сагынаарсың. Кадырын ак сүйүүмдүн кеч билгенден Сен кайгыга кабылганда, Тагдырга таарынганда, Барып кайт, биз кездешчү ак кайыңга Жоготкон махабатың сагынганда. Кайрылбас ак сүйүүңдү сагынганда.

Айдыңга ак куулар жол алды, Сагындым сени. Жайнады дүйнө да, жаңырды, Сагындым сени. Жаз өттү, жалбырак саргайды, Сагындым сени. Ак кайың ак мамык жамынды, Сагындым сени. Кайырма: Күн батты, таң атты дагы да, Эм таппайм жаралуу жаныма, Бир гана сени эңсеп карайлаймын жолуңдан. Сен элең сүйүүмдүн жанары, Эңсеткен жүрөгүм жамалың, Эзилип ичимен барамын, ай, маралым. Ак кайың арылды ак кардан, Сагындым сени. Булбул куш сайрады бактардан, Сагындым сени. Элесиң жүрөгүм жандантып, Сагындым сени. Келесиң жаным кай жактардан, Сагындым сени. Кайырма:

Тизилсем кайрат күүлөтүп, Теминсем алга сүрөөдүң, Кызым деп согот ар дайым, Ууздай таза жүрөгүң. Атакем ачык асманым, Каректей мени аярым, Чындыкты туудай туу туткан, Чыккан күн, сүргөн ак таңым. Төбөмдө жанган жылдызым, Төрүмдө толгон ырысым. Өмүрдө жайган ак өргөм, Өзүңсүз кантип жылысын. Атакем ачык асманым, Тумардай мени сактарым. Чындыкты туудай туу туткан, Чыккан күн сүргөн ак таңым. Алыска серпил кулачым, Ак сарай, кутум, кубатым Мээримиң төгүп мен үчүн, Мекеним болуп турасың. Атакем ачык асманым, Унутпайм берген батасын. Чындыкты туудай туу туткан, Чыккан күн сүргөн ак таңым. Атакем бүтпөс дастаным.

Сен элең жүрөктүн ээси Сагынган жокмун мен дебечи Коштошуп калышкан адамдар Табыша алышпайт неге өзү Кайырма: Адамым өзүңсүң дем берген Бир сенин багыңды энсегем Кездешүү буюрган тагдырга ай Коштошуу буюрбай калса экен Муңайып калайын акыркы Кубантып өмүрдү тагдырды Кездешип калалы келсеңчи Көздөрүм көзүңдү сагынды Чын сүйө билгендин биримин Мендеги тамчы жаш сен үчүн Эңсетип күттүргөн асыл жан Сен деди сагынган сезимим Кайырма: Адамым өзүңсүң дем берген Бир сенин багыңды эңсегем Кездешүү буюрган тагдырга ай Коштошуу буюрбай калса экен

Ата-бабам кыргыз кутман эл, Ата салтын бийик туткан эл. Ат жалында өмүр кечирип, Ар намыстан мөрөй уткан эл. Ат жалында кылыч ойноткон, Бабам Манас жерин коргогон. Тарых бетин актай калтырбай, Курманбек да элин коргогон. Кайырма: Жоокер элбиз, жоокер элбиз, Эзелтен тарыхта. Намыс сакта, элиң барда, Кыргыз эл журтуң сакта! Баатыр элбиз кыргыз байыртан, Бабаларым өткөн тарыхтан. Басып келген жоого тик карап, Башың көтөр элим намыстан. Эртеңиңди элим ойлогун, Эл журтуңду жоодон коргогун! Жалтанбаган кайрат күч менен, Аталардын жолун жолдогун! Жалтанбаган кайрат күч менен, Бабалардын жолун жолдогун! Кайырма:

Кызган мени, кызган, бирок билдирбе, Сынат чөлмөк миң күн эмес, бир күндө. Көңүл жиби — тыт көпөлөк тарткан жип, Үзүп алып, эки ортодо бүлдүрбө. Кызган мени, кызган, бирок билдирбе, Бирин-бири кызганбасын ким мүлдө. Капкайдагы жаман ойду ойлосоң, Акылыңдан адашасың бир күндө. Кызган мени, кызган, бирок билдирбе, Кур кызгансаң мени менен бир жүрбө. Эмне болуп кетер экен дегендер, Карап турат, мага аларды күлдүрбө.

Кат жазчы мага, Бир келген биздин өмүрдө. Дил бурак арнап, Токтонуп калган көңүлгө. Мен күлсөм, күлүп, Кайгырсам, кошо кайгырган. Мен өчпөй, өчпөс, Бир жарык жылдыз жөнүндө. Кайырма: Кат жазчы мага, Билдирип аман барыңды, Адамдар курчап, агылган жолдо жалгызмын. Ак желек тагып, Ар күнү сагынч жөнөткөн, Айнектей тунук сүйүүнү кайда калтырдың? Айнектей тунук сүйүүнү кайда калтырдың? Кат жазчы мага, Недендир абдан кусамын. Канча жыл өттү, А сенден дарек укпадым. Канча бир түндөр, Кабарың бербей койду деп Таарынып жатып, Сагынып жатып, уктадым. Кайырма: Кат жазчы мага, Жолукпа, бирок билүүлүк. Кат менен келсе кабарың – ошол сүйүнүч. Катыңды жыттап, “Жарк” этип жайнап алармын, Өзүңсүз жылдар өтүштү мени үшүтүп. Өзүңсүз жылдар өтүштү мени үшүтүп. Кат жазчы мага, Кусадар күндөн ал сурап, Кут болуп катың, жанымда жүрсүн ар убак. Жообумду жазам, Жөнөтчү дагы жаңы кат, Сезимдер үчүн, көңүлдөр үчүн жаркырап. Сезимдер үчүн, көңүлдөр үчүн жаркырап. Кат жазчы мага

Бул турмуш дарак тура мөмөлөгөн, Мөмөсүн эсиргендер тебелеген. Мен сени жандап жүргөм жашыл жолдо, «Бөлүнбөй кете берет» деген элем. Бул турмуш деңиз тура кемибеген, Жакшылык-жамандыгын ченебеген. Тымызын кош айтышып жаткан кезде, «Мен сени унутам го» деген элем. Көрсө, сен катар басып койбоптурсуң, Бүтүндөй өмүрүңдү ойноптурсуң. Жүрөктө балалыгым кандай калса, Сен дагы дал ошондой орноптурсуң. Жүрөктө дал ошондой, Сезимде дал ошондой, Жүрөктө дал ошондой орноптурсуң.

Мөлтүрөп бүлдүркөндөр бышкан кезде, Асманга бүркүт шаңшып учкан кезде. Cаамайларын cеңселткен ак кайыңдар, Самашып сагынычымды уккан кезде, Барам сага. Шоолалар кирпигиңди өпкөн кезде, Нөшөрлөп электете төккөн кезде. Кубарып кусалыктан ак жүзүбүз, Көп күндөр арабыздан өткөн кезде, Барам сага. Гүлдөргө аарыларың конгон кезде, Бал чөбүн Ой-Алманын соргон кезде. Мурдагы биз жолуккан кечтегидей, Алтын ай асмандагы толгон кезде, Барам сага.

Мен балалуу, сен бирөөгө бүлөсүң, Дале таза сага мээрим, мүнөзүм. Көрөмбү деп көп келемин шаарга, Ошту неге сен сагынбай жүрөсүң? Ошту неге сен сагынбай жүрөсүң?! Оштон тапкам мага жагып мүнөзүң, Эстен кетпейт мажүрүм тал, бир өзүң. Тагдыр сени бир көргөзөр деп келем, Дайының жок, сен сагынбай жүрөсүң. Ошту неге сен сагынбай жүрөсүң? Сезим жанып, бактылуусуң сен өзүң, Сени издеген өзгөрүлбөйт мүнөзүм. Бизге күбө Сулайман Тоо, Ак-Буура… Ошту неге сен сагынбай жүрөсүң?! Ошту неге сен сагынбай жүрөсүң?!

Неден жаздым, неден жаңылдым, Не себептен мага таарындың? Жылдыз жүзүң көзгө элестеп, Жылаажындай күлкүң сагындым. Куса болуп жездей саргарып, Күйүтүмдөн чексиз багындым. Сага арнап сүйүү ырларын, Сага айтам жүрөк сырларын. Сен жөнүндө бүтпөс ыр жазам, Сага айтам тунук сырларым. Махабаттын кезип сапарын, Махабаттын ачкам кырларын. Табийгат да сенсиз суз тартып, Аянычтуу дайра муңканып. Суу боюнда өскөн камыштар Шуудурашат үнсүз сумсайып. Кайда кеттиң, кайда жүрөсүң, Жүрөк сүйгөн менин түгөйүм? Кайда кеттиң, кайда кеттиң…?

Болбосун деп, кырсык биздин жолдордо Мейли сыртта, мейли калаа,борбордо. Жан аябай жигиттери МАИнин Коопсуздугун ошол жолдун коргоодо. Кайырма: Ысык-суукта, күнү-түнү күзөтүп Айдоочунун жаңылганын түзөтүп. Эл алдында берген антын акташып Карегиндей ыйык жолду сакташып Дайым даяр, МАИнин балдары! Милдет өтөп, кызматы да жолдордо Кээси ошол өмүр өтөт чоң жолдо. Керек болсо, өз өмүрүн аябай Биздин жолдор ишеничтүү колдордо. Кайырма: Ысык-суукта, күнү-түнү күзөтүп Айдоочунун жаңылганын түзөтүп. Эл алдында берген антын акташып Карегиндей ыйык жолду сакташып Дайым даяр, МАИнин балдары! Мына бу жол ата-бабам баскан жол Эчен кыя, ашууларды ашкан жол. Ушул жолго тартип салган жигиттер Элиң менен, жериң менен эсен бол! Кайырма: Ысык-суукта, күнү-түнү күзөтүп Айдоочунун жаңылганын түзөтүп. Эл алдында берген антын акташып Карегиндей ыйык жолду сакташып Дайым даяр, МАИнин балдары!

Көрүшкөндө көздөрүңдөн чагылган, Нурларынан курган кайран көпүрөм. Бекемине күмөн санап жаңылган, Өтүмү жок болгонума өкүнөм. Кимге айтып күйүтүмдү, Кимге барып өтүнөм? Кимге айтып күйүтүмдү, Кимге барып күнү-түнү, Кимге барып өтүнөм? Таңшыганча табышмактуу таң сыры, Тандап кеттиң таңы салкын өлкөнү. Таба албайм, кайрылганда айт чынын, Артык бекен башка жердин көркөмү? Арбалсаң да бир келерсиң, Ала-Тоону көргөнү. Арбалсаң да бир келерсиң, Эстегенде сермелерсиң, Ала-Тоону көргөнү. Кала берем мекенимде сени эстеп, Жүрсө экен деп алыс жерде аман-соо. Өтүнөрүм көкүрөгүм элестейт, Көргөн сайын жалын бүрккөн жанар тоо. Жалын бүрккөн үшкүрүгүң, Жалын бүрккөн үшкүрүгүм, Жаңырыгы жарар зоо.

Жалгызым деп жандай көрүп Жалооруп сүйсөң түгөйүм. Жайнап турган жамалыңан Махабаттын тапсам гүлдөрүн. Гүл жыттанган сүйүү жолдору Күйөт арман менен өтпөсө ооу. Күйүп турган сезим түбөлүк Күндөй болуп такыр өчпөсө ооу. Кайырма: Тагдырлашым таалай бакытым Табышкандар болот ашык жан. Таттуу өмүр сүрүп кош жүрөк Тамшанышса чексиз ашыктан. Ашыгым деп арнап турсам Ар убак жакшы сөздөрүм ооу. Арзышкандар ак канатчан Ак куулардай көрсө өздөрүн ооу. Гүл жыттанган ошол күндөрүм Күйүп, бирок такыр өчпөсө. Күмүш күлкүң күндө жаңырып Гүл өмүрүм такыр бүтпөсө. Кайырма: Тагдырлашым, таалай бакытым Табышкандар болот ашык жан. Таттуу өмүр сүрүп, кош жүрөк Тамшанышса чексиз ашыктан.

Адамга биринчи өмүр керек, Экинчи адамга көңүл керек. Кем-карчын ойлоочу, Кыйналсаң колдоочу, Өмүрлүк жарың керек. Өзүңдү тандаган, Өмүрүн арнаган, Түбөлүк жарың керек. Адамга биринчи өмүр керек, Экинчи адамга көңүл керек. Отуңду жакканга, Оорутпай бакканга, Атага бала керек. Урпагын улаарга, Арка бел тутаарга, Атага бала керек. Адамга биринчи өмүр керек, Экинчи адамга көңүл керек. Ысык чай куйганга, Ийилип сунганга, Энеге келин керек. Казаның жакканга, Өз ордуң басканга, Энеге келин керек. Адамга биринчи өмүр керек, Экинчи адамга көңүл керек. Энем деп келгенге, Сырдашып кеткенге, Кыздарга төркүн керек. Кыйшайсаң таяган, Кыйналсаң аяган, Кыздарга төркүн керек. Адамга биринчи өмүр керек, Экинчи адамга көңүл керек. Кайгыңды бөлгөнгө, Кубанычың көргөнгө, Кыйышпас достор керек. Намыска бек болгон, Эл үчүн чеп болгон, Кыйышпас достор керек. Адамга биринчи өмүр керек, Экинчи адамга көңүл керек. Миң жылдык кырды ашкан, Сындашпай сыйлашкан, Данакер куда керек. Баш кошкон теңдерге, Батасын бергенге, Данакер куда керек. Мага да ошол керек… Сизге да ошол керек… Адамга ошол керек…

Бул насыйкат, бул насыйкат, Бул насыйкат мага калган. Бул насыйкат сага калган, Калган керээз бабалардан. Өттү насыйкат, Тоолордон, талаалардан, ээ-эй. Ай кашканы азанатып, Ат жалына казан асып. Келген элдин тилеги бул, Улуу тарыхтын, Чоктон ысык илеби бул, ээ-эй. О, мезгилдин өктөмдүгү, ылдамдыгы, Кандай кезде жаралды экен «Сынган бугу»? Комуз кылын дирилдетип, Бириндетип бизге насаат ыр калдыбы, ээ-эй. Аппак марал ыры жаңырдыңбы сен, Аппак марал, кайра табылдыңбы сен? Аппак марал туяк кагат, Журт которгон сыяктанат. Каран күнгө, марал, кабылдыңбы сен? Каран күнгө, марал, кабылдыңбы сен, Конушуңдан үркүп жаңылдыңбы сен? Мөлтүлдөп аккан булак кайда, Моюндаш өскөн улак кайда? Кадырлуу журтту сагындыңбы сен? Эй, аппак марал, эй! Аппак марал, Артыңдан сая түшүп жебе келет, Көзүңдө жер айланат, тегеренет. Жебе келет, жөнө демек! Турбачы, ак марал, түңүлүп сен, Турбачы, ак марал, түңүлүп турба. Жебе жетпейт, чурка түйүлүп сен. Аппак ак марал, аппак марал жеңилбечи, Батат, батабы, батып барат өмүр кечи? Жебе келет, жөнө демек, Турбачы, ак марал, Жебе жетпейт, чурка түйүлүп сен. Ээ-эй! Жанып өтөбү, жебе жетеби, Тагдыр чыркырап, тамыр зыркырап. Марал кубулуп, Кайып болуп кет эми. Аппак марал, марал туяк кагат, Жебе жетпейт, жетет сыяктанат. Үмүт өчөт, үмүт кайра жанат. Жанып өтөбү, жебе жетеби, Билик бүлбүлдөп, Тагдыр чыркырап, тамыр зыркырап. Жетсең жебе, жет эми! Аппак марал, марал туяк кагат, Жебе жетпейт, жетет сыяктанат. Үмүт өчөт, үмүт кайра жанат. Бул насыйкат мага калган, Бул насыйкат сага калган. Калган керээз бабалардан: Канат байлап өмүргө, Каршы турган өлүмгө. Карылардан санжыра, Аппак марал жөнүндө. Карыбайт элдик ырлар, Талыбайт элдик үмүт. Жакшылыктан асты түңүлбөдүң, Аппак марал неге күлүңдөдүң?.

Ажайып деп тоонун гүлүн искеген, Арзуу жытын неге мурда сезбегем. Ушунча жыл өмүр сүрбөй кур, бекер. Балким, сенин жытың гана издегем. Алыс кетсем илебиңди сагынам, Ооруп калсам, жытың татсам айыгам. Сен жыттанган шамал уруп турса деп, Мен ичимден табияттан жалынам. Мындай жытты кызганышар арчалар, Арзуу жытын сезбей өтөр канчалар. Көз жумарда не деп сүйлөйм билбеймин, Жытың искеп анан, мүмкүн, жан чыгар. Торгой өңдүү тоо гүлдөрүн эңсегем, Жытың издеп жолго чыгам күндө мен. Сендей жакшы жолукса да жашоомдо, Сендейди мен таба албасмын дүйнөдөн.

Унутпа сенде калган сырларымды, Кирген суу, жааган күндөй жылдарымды. Өмүргө бир гана ирет жаралсам да, Өзүң деп миң толгонуп учканымды. Унутпа бирге болгон күндөрүңдү, Назданып нур жүзүңдөн сүйгөнүмдү. Турмушка бир гана ирет жаралсам да, Аялуу жан сырымды төккөнүмдү. Унутпа кечээкиңди, эртеңкиңди, Жабыркап бир өзүңө жеткенимди. Заманга бир гана ирет жаралсам да, Сезимге из калтырып кеткениңди. Унупа жылдыз мончок жылдарыңды, Жылды ээрчип жылтылдаган жыргалыңды. Унутсаң мени унут, бирок, жаным, Унутпа сенде калган сырларымды. Унутпа менден уккан ырларыңды.

Береги тамыр жибим байланганым, Энемдей жан дилинен айланаарым. Жан эжем сизден өтөөр жакын барбы, Эзилип издеп турган кабардайым. Эзилип сурай турган кабардайым. Жан эжекем кеңешээрим, Балалыгым эстешээрим. Апамдын ак сүтүнө насиптешим, Төрөлгөн бир уядан бешиктешим. Ынагым жароокерим эрке сиңдим, Ырыстуу күн эшигим бекитпесин. Тилегин тилеп турам кечикпечи. Саамайыңдан жыттайынчы, Бактын тилеп алкайынчы. Изимди басып келээр илинчегим, Ынагым сырымды айтаар түйүнчөгүм. Боорубуз бүтүн бойдон жүрсөк экен, Өлчөөсүз өмүр берип жаратканым. Өлчөөсүз жарык берип жаратканым. Эже-сиңди ынтымагы, Ар бир үйдүн ырыс багы. Эже-сиңди ынтымагы, Ар бир үйдүн ырыс шамы.