Алтынай Нарбаева.
 Слушать песни исполнителя и скачать онлайн

Алыстап жүргөнүңдө менден узап, Арадан өтсө дагы канча убак. Элесиң эстен кетпей туруп алды, Жүрөгүмө салдың эле, Салдың эле кандай тузак? Жазылып маңдайына, таалайына, Табылдың кандай жандын бактысына? Сүйдүрүп жүргөнүңдү сездиң бекен, Элесиңди тумар кылып, Тумар кылып жүрөгүмө. Сезимди сооротомун, унуттум деп, А бирок, чындыгында, андай эмес. Мен сенден үмүтүмдү үзсөм дагы, Жүрөгүмдө жашай берет, Жашай берет сүйкүм элес.

Неден жаздым, неден жаңылдым, Не себептен мага таарындың? Жылдыз жүзүң көзгө элестеп, Жылаажындай күлкүң сагындым. Куса болуп жездей саргарып, Күйүтүмдөн чексиз багындым. Сага арнап сүйүү ырларын, Сага айтам жүрөк сырларын. Сен жөнүндө бүтпөс ыр жазам, Сага айтам тунук сырларым. Махабаттын кезип сапарын, Махабаттын ачкам кырларын. Табийгат да сенсиз суз тартып, Аянычтуу дайра муңканып. Суу боюнда өскөн камыштар Шуудурашат үнсүз сумсайып. Кайда кеттиң, кайда жүрөсүң, Жүрөк сүйгөн менин түгөйүм? Кайда кеттиң, кайда кеттиң…?

Сөзү : Кубанычбек Бакиевдики Обону : Э.Кайымовдуку Из калтыр бул дүйнөдө, ансыз да өмүр кыска, Атыңды айтып урпак, иштериң болсун нуска. Из калтыр бул дүйнөдө, жакшылык ишиң менен, Акындар ыр жазышсын, канаттуу сезим менен. Из калтыр бул дүйнөдө, акыйкат сөзүң менен, Эч качан ушак айтпа, көрбөсөң көзүң менен. Из калтыр бул дүйнөдө, боорукер сезим менен, Көңүлдү калтырбайлы, баары өтөт бул дүйнөдөн. Артыңда из калтыргын, ак эмгек кызмат менен, Унутпай элиң жүрсүн, кетсең да бул дүйнөдөн. Из калтыр бул дүйнөдө, атанын уулу деген, Ашыкча мүлк жыйнаба, ал кетпейт өзүң менен. Из калтыр бул дүйнөдө, боорукер сезим менен, Көңүлдү калтырбайлы, баары өтөт бул дүйнөдөн. Ашыкча мүлк жыйнаба, ал кетпейт өзүң менен.

Себелеп жамгыр төксө айланага, Сезимдер калган өңдүү ай-талаада. Алыста жалгыз калган ак куу сымал, Түгөйсүз кыйын тура, Түгөйсүз кыйын тура бул жалганда. Учса да канаттуулар эки-экиден, Учууга канатым жок мен издеген. Сагынып кусаланып жүрсөм дагы, Үмүт бар жолугууга, Үмүт бар жолугууга чын сүйүүдөн. Элесиң калсын менде кылымдарга, Унутпайм жүрөгүмдө сезим барда. Жашоомдо канча жылдар калса дагы, Бир сага арзуу айтам, Өзүңө арзуу айтам бул ырларда. Жашоомдо канча жылдар калса дагы, Сүйгөнүм сен деп жатам, Сагынычым айтып жатам бул ырларда.

Ошол күнү кош айтыштык унчукпай, Алыстадың карааныңды көрсөтпөй. Толкуп-ташып кала бердим ага албай, Из калтырып, соолуп калган өзөндөй. Көрбөй калсам сагынам деп жазганың, Жалган беле сүйөм деген каттарың? Бүт өмүрдү ойрон кылып кеттиң го, Көлгө айланды көздөн аккан жаштарым. Өмүрүмдүн сенсиз аккан дайрасы, Элестетет соолуп калган булакты. Ойлобопмун муң-зар менен күтөм деп, Эстен кеткис жаштык-жалын куракты. Жан дүйнөмдү козгоп жүргөн сөздөрүң, Билбептирмин баары жалган экенин. Кайгы-муңду тартуу кылып өзүмө, Билбей калдым кимди ээрчип кеткениң.

Жанашып жакшы тилге Жарашып калдым сизге. Жолукпа деген кезде Жолду таап жетем сизге. Жеңилем сен дегнде Жан биргем билбейм дебе. Катылган ал түйүндө Каласың сезимдерде. Кайырма: Гүлүм ай, гүлүм, гүлүм Тун сүйүүм тартуулайын. Сиз деген сезимимди Жашырып үн катайын. Сүйүүм ай, сүйүүм, сүйүүм Жүрөгүм сага арнайын. Сен деген сезимимди Ачпастан бек сактайын. Күттүрбөй күз да келди Кантейин жетпейм эми. Өкүнбөйм жашайм деген Бактыңды тилейм эми. Сезимдин сересине Күз келет билесиңби. Антип сиз эзбеңизчи Жаз бизден кетпесинчи. Кайырма:

Сынасам көңүлүмө толосуңбу? Сылык сүйлөп, сыпаа күлүп коёсуңбу? Сени айтып курбуларга мен мактансам, Сыймыктанар адамым болосуңбу? Кызыксам көңүлүмө толосуңбу? Кыйгач карап, кытмыр күлүп коёсуңбу? Кыйынчылык башка түшүп турган кезде, Кыр көрсөтчү курдашым болосуңбу? Жактырсам көңүлүмө толосуңбу? Жайкап сүйлөп, жайнап күлүп коёсуңбу? Жамандык башка түшүп турган кезде, Жардам берер адамым болосуңбу? Тандасам көңүлүмө толосуңбу? Так сүйлөп, тамашалап коёсуңбу? Тайгак кечүү, тар жолдон тайгалансам, Тагдырлаш күйөрманым болосуңбу? Ардактасам көңүлүмө толосуңбу? Аяр карап, алдап күлүп коёсуңбу? Акылымдан адашып турган кезде, Акылдашчу адамым болосуңбу? Жолуксам көңүлүмө толосуңбу? Жоодур карап, жообун айтпай коёсуңбу? Жол таппай баш айланып турган кезде, Жол көрсөтчү жолдошум болосуңбу?

Алыстан бир сен үчүн келгенимди, Сыр кылып кызыл гүлдү бергенимди, Сен билген жоксуң. Ичимден сүйөмүн деп айтканымды, Үшкүрүп үйгө амалсыз кайтканымды, Сен билген жоксуң. Атыңды ак баракка жазганымды, Анардай кызыл өңдөн азганымды, Сен билген жоксуң. Үйүңдү жалжал карап күткөнүмдү, Көзүмдөн ысык жашты төккөнүмдү, Сен билген жоксуң. Түшүмдө сени менен жүргөнүмдү, Эзилип эркин ойноп- күлгөнүмдү, Сен билген жоксуң.

Кой тырынба, унутпаймын эсимдесиң, Комуз кылдай толгонуу сезимдесиң. Карап көрчү капалуу кабагымды, Кантип андан сагыныч сезилбесин. Ээ, ла,ла,лай. Көрсөмчү деп өзүңдү күйөт көзүм, Көпкө тиктеп турганды сүйөм өзүм. Бар экен да жүрөгүм, сенда барсың, Анткени сен ар дайым жүрөктөсүң. Ээ,ла,ла,лай. Жүрөктөшүм көңүлүмдүн өзүндөсүң,

Үмүтүм үзүлбөй үшкүрөм түңүлбөй Сөз калды айтылбай Сыр бойдон ачылбай Сага айтпадым Сагынып саргайдым Ойлорум чаржайыт Жүрөктө жүргөнүң сезбедиң Сен дайым Сага айтпадым Мен сени издесем Билдирбей тиктесем Мейли сен билбесең Мейли сен күтпөсөң Сага айтпадым Келбейсиң жарк этип Толкундай шарп этип Күтмөкмүн өзүңдү Чоң бакыт бар сезим Сага айтпадым Таң болуп атасың Күн болуп батасың Сен мага бийиксиң Сен мага тазасың Сага айтпадым Арзуумду сыр кылат Тигилсем кылгырат Купуя сезимден куткарчы мени аяп Сага айтпадым

Менденби же сенденби, кимибизден? Сезимдер өчүп барат дилибизден. Адашып, атаганат, баратабыз, Арзышып араң тапкан сүйүүбүздөн. Кайран кез, кандай сонун убак эле, Сезимде эңсөө туруп турар эле. Сагынып, самап келсем сапарымдан, Саамайың саамал кымыз сыңар эле. Башатын махабаттын чандың беле? Байкабай капа кылып алдың беле? Болбосо жаш селкиге менден артык, Бой салып, ашык болуп калдың беле? Көңүлдүн муз төрүнө бара электе, Көздөн жаш көл-шал болуп ага электе. Жаркыным, суу куя көр сезимдерге Тамыры такыр кургап кала электе.

Аппапак бадырак алча гүлүм Ачыпсын ажарын жаздын бүгүн. Аңкыган жытына мас болуп мен Ансайын жыттаймын сенин гүлүң. Аңкыган жытына мас болуп мен Ансайын жыттаймын сенин гүлүң. Арылаар ызылдайт, учуп конуп Бадырак гүлүмдүн балып соруп. Балкытып сүйүүгө мас кылыпсың Булбулдар сайрашат үнүн созуп. Балкытып сүйүүгө мас кылыпсың Булбулдар сайрашат үнүн созуп. Асманда айдагы нурун төгүп Ашыгат аппапак гүлүн өбүп Атыр жел аймалап ак Жүзүңдөн Аңкыйт го айланаң, жытың болуп Атыр жел аймалап ак Жүзүңдөн Аңкыйт го айланаң, жытың болуп Бах чиркин, баягы алча багым Балкытчы сүйүүгө кайра дагын. Бал татым балалык сүйүүлөр ай, Бактылуу жаштыгым күндөрүм ай. Бах чиркин, баягы сүйүү жазым Ырдалып бүтпөгөн алчы багым. Бах чиркин баягы сүйүү жазым Ырдалып бүтпөгөн алчы багым.

Өмүр, багытым таппай издеп күйүп-жансам да, Өмүр, тагдырда жан үрөп мен өңдөн азсам да. Өмүр, бакытты азап жандап түйшүк тартсам да. Мен сени сүйөм, өмүр, Мен сени сүйөм, өмүр… Кайырма: Алдымдан азгырып чакырдың, ай, Алдың го жаштыктын жазын далай. Антсең да сыйлоого акым бар, ай, Мен сени сүйөм, өмүр… Берерин билбеймин али эртеңдин, Тирүүлүк билигин араң тердим Тар жолдо миң аксап, жүз күйсөм да, Мен сени сүйөм, өмүр… Өмүр, жетерде бийиктикке кулап калсам да, Өмүр, өйдөлөп кайра турар кубат алсам да. Өмүр, алдыңа далай сынып ыйлап барсам да, Мен сени сүйөм, өмүр, Мен сени сүйөм, өмүр… Кайырма: Өмүр, күз болуп салдың мени сагынычтарга, Өмүр, учурдуң кээде ак кар бурганактарга. Өмүр, көктөмдөй сага бирок али куштармын. Мен сени сүйөм, өмүр, Мен сени сүйөм, өмүр… Кайырма:

Айдыңга ак куулар жол алды, Сагындым сени. Жайнады дүйнө да, жаңырды, Сагындым сени. Жаз өттү, жалбырак саргайды, Сагындым сени. Ак кайың ак мамык жамынды, Сагындым сени. Кайырма: Күн батты, таң атты дагы да, Эм таппайм жаралуу жаныма, Бир гана сени эңсеп карайлаймын жолуңдан. Сен элең сүйүүмдүн жанары, Эңсеткен жүрөгүм жамалың, Эзилип ичимен барамын, ай, маралым. Ак кайың арылды ак кардан, Сагындым сени. Булбул куш сайрады бактардан, Сагындым сени. Элесиң жүрөгүм жандантып, Сагындым сени. Келесиң жаным кай жактардан, Сагындым сени. Кайырма:

Менин балам болуп караан Бакытымды толуктаган Эзилемин чебеленем Кадам коюп басам десең Жаным балам тилеп алгам Сурап алгам жараткандан Баскан жолуң ак болсун деп Алкап сурайм жараткандан Таң аткандан Карегимсиң көзүмдөгү Данегимсиң өмүрдөгү Медеримсиң эрмегимсиң Мээрим толгон көңүлдөгү Жакшылардын сабында бол Чарпым жазаар жайдарым бол Ата-энем элим деген Дилгир зирээк тирегим бол

Жолуңду тосуп жүрөм Колумду созуп жүрөм Жалжалым жүрөгүңө Жүрөктү кошуп жүрөм Жароокер жүрөгүңө Жүрөктү кошуп жүрөм Жанымда бир болууга Айламды таппай жүрөгөм Жактырып сүйүп жүрөм Жабыгып күйүп жүрөм Жообу жок калган сөздү Жүрөктө түйүп жүрөм Жан биргем бир өзүңө Жан дүйнөм түздөп жүрөм Арзыган сүйүү сөзү Дагы эле күтүп жүрөм Өмүрдү кесип жүрөм Мөзөктү эзип жүрөм Өзгөчө күнөөлүүдөй Өзүмдү сезип жүрөм Өзүндү сүйгөнүмө Күнөөлүү болуп жүрөм

Мөлтүрөп бүлдүркөндөр бышкан кезде, Асманга бүркүт шаңшып учкан кезде. Cаамайларын cеңселткен ак кайыңдар, Самашып сагынычымды уккан кезде, Барам сага. Шоолалар кирпигиңди өпкөн кезде, Нөшөрлөп электете төккөн кезде. Кубарып кусалыктан ак жүзүбүз, Көп күндөр арабыздан өткөн кезде, Барам сага. Гүлдөргө аарыларың конгон кезде, Бал чөбүн Ой-Алманын соргон кезде. Мурдагы биз жолуккан кечтегидей, Алтын ай асмандагы толгон кезде, Барам сага.

Ошол кеч эсте калды күзүңдөгү, Көргөндөн үмүтүм эч үзүлбөдү. Жүрөктү жүзгө бөлүп кетти окшойт, Жылдыздай уячалар жүзүңдөгү. Кайырма: Сиз мага ушунчалык жагасыз да, Көктөгү жылдыздардай жанасыз да Экөөбүз бир болбойбуз аттиң дүйнө, Жүрөктө арман болуп каласыз да. Жүргөндө жадап турмуш бардыгынан, Таберик болдуң окшойт тагдырымдан. Ээрчишип аалам кезип кетким келди, Аргасыз калдым жердин, аргасыз калдым жердин тардыгынан. Маңдайга ушундайды жазган окшойт, Көздөрүңүз күлүп турса сезим козгойт. Экөөбүз баратабыз эки жолдо, А менин жүрөгүмдө сүйүү боздойт.

Күндөрү өтпөй кыштын, Сагындым жаздын жытын. Санааркап басып жүрөм, Сайрашын күтүп куштун. Кайырма: Агарган ак булуттар, Жашоого жамгыр сунаар. Сагындым жазым сени, Кабар бер жаштыгымдан. Жаштыгым кайрып берчи, Ак сүйүүм ала келчи, Жазым менин… Эңседим жазым сени, Эңседим назым сени. Көктөмүм көрүнчү эми, Көңүлүм үшүп кетти. Кайырма: Жаңы жаз бактым болчу, Күн күлүп айым толчу. Жанымды келээр жазым, Жан сүйөөр жанга кошчу. Кайырма:

Жамгыр төктү эч басылбай, Биз келаттык көл-шал болуп. Жол кароого көз ачырбай, Бет алдыман шамал согуп. Кайырма: Күн күркүрөп жамгыр төктү. Ошол күнүм кайда кетти? Жаштыгымдай же кечээги, Кайрылбай кетеби? Жамгыр төктү, эске түштүң, Алыс калган жаштыгымдай. Сагындырып, жүрөктү эзип, Колдон учкан ак куумдай. Кайырма: Жылдар учат канаттуудай, Жамгыр төгөт эч басылбай. Жамгырлардай эскирербиз, Тунгуч сүйүү унутулбай.

Ким келип сурайт чарчаган ушул конулду Ким кепип уулайт жалгыздап откон омурду Бугун бир суусуз арыктан аттай берерде Кун тийип туруп козумдон жамгыр тогулду Кайырма: Ылайды кечип дайрадан барып суу алдым Ыйлагым келди дайрадан коруп озумду Тугойум издеп туболук очпос чырактуу Туркундон жанда агызып ийдим омурду Дарманым алып далыман соккон шамалдар Дайынын бербей созулуп кетти кусалык Коп ирем жолдор которуп суусун бараткан Жолдошу жакшы аялды коруп мунайдын. Кайырма: Ылайды кечип дайрадан барып суу алдым Ыйлагым келди дайрадан коруп озумду Тугойум издеп туболук очпос чырактуу Туркундон жанда агызып ийдим омурду. Кундорду кечип нурлары суйкум тогулгон Кутконум дедин кааранды жолдо корунгон Ай жанып отор айнегим тонуп чилдеде Жотолуп турам жолонуп озум озумө. Кайырма: Ылайды кечип дайрадан барып суу алдым Ыйлагым келди дайрадан коруп озумду Тугойум издеп туболук очпос чырактуу Туркундон жанда агызып ийдим омурду.

Билбедим булбул болуп таңшыдымбы, Бир гана сага арнагам таңкы ырымды. Мен анан күйүт күүсүн чалып калдым, Мээнитпей дил арзыган таңсыгымды. Ойлогом тартууласам жан сырымды, Ойготор махабатын жарчымынбы? Оюнга чалганымда арзуу-зарым, От тамбай, билдим анан алсызымды. Табышмак, турмуш жолу туруктуубу? Табышмак, жетмек беле туруктуулук? Өкүнтүп элесиңди өчпөс кылган, Өтмөкмүн махабатка кулдук уруп.

Биз төрөлгөн ошол үй базар болуп, Турчу эле го өзгөчө шаңга толуп. Азыр кайда бир тууган, асылдарым, Жүрөм баарың сагынып, куса болуп. Кайырма: Бир тууганым, таянар асылдарым, Аска-зоодой бел болор жакындарым. Карааныңар дем болот кайда жүрсөм, Амандыгың тилеймин баарыңардын. Биз чоңоюп, балалык артта калып, Ар кимибиз ар тарапка багыт алып. Азыр ата-эне болуп калгансыңар, Асыл жарлуу үй-бүлөдөн бакыт табып. Кайырма: Күндөр улам зымырап өтүп барат, Жүрөгүмдү сагыныч бөлүп-жарат. Сезимимди кусалык ээлеп алып, Жолугушар кезди күтүп жүрөм самап. Кайырма: Амандыгың тилеймин кымбаттарым.

Сыртта жамгыр нөшөрлөйт, Жашын тыйбайт, жашын тыйбайт. Өткөндү эстеп, сезимим сынып сыздайт, бүтпөй сыздайт. Айыбы жок жүрөктүн арманындай, арманындай Сен жөнүндө, сен жөнүндө эскерүү кандай азап, азап, азап. Гүлү эңсеп, көңүлдүн төрүндөгү, төрүндөгү Карай берем элеңдеп булуттарды, булуттарды Жүрөгүмдө жашынган балалыктай, балалыктай Жапжаш бойдон, жапжаш бойдон Жашынып сүйүп калдым, калдым, калдым Мүчүрлөнгөн жамгырдын муңдуу күүсүн, муңдуу күүсүн «Тыз» эткизет тымызын жүрөгүмдүн, жүрөгүмдүн Сапар тартып келемин жалгыз өзүм Сен жөнүндө, сен жөнүндө кайталап билгенимди, билгенимди Сен жөнүндө, сен жөнүндө кайталап билгенимди, билгенимди Иии-ииий, мммм-ммммм!

Кыйнала ойлоп мен сени, Кылыгың абдан эңседим. Сенби деп карай беремин, Сеңселе басып келсе ким. Кеттиңби жаным ыраакка, Күткөнүм болду бир апта. Сыр кылып айткан шыбышың, Шыңгырап турат кулакта. Суктана тиктеп суу шаарын, Суусадым, сен деп суусадым. Дартыма даба болгонсуйт, Сага деп чыккан ыр сабым. Кусага жүрөк жанчылды, Жан биргем эми барсыңбы. Бар болсоң бачым келип жет, Сагынган перим күтөт деп. Сагынган жаным күтөт деп.

Сен элең жүрөктүн ээси Сагынган жокмун мен дебечи Коштошуп калышкан адамдар Табыша алышпайт неге өзү Кайырма: Адамым өзүңсүң дем берген Бир сенин багыңды энсегем Кездешүү буюрган тагдырга ай Коштошуу буюрбай калса экен Муңайып калайын акыркы Кубантып өмүрдү тагдырды Кездешип калалы келсеңчи Көздөрүм көзүңдү сагынды Чын сүйө билгендин биримин Мендеги тамчы жаш сен үчүн Эңсетип күттүргөн асыл жан Сен деди сагынган сезимим Кайырма: Адамым өзүңсүң дем берген Бир сенин багыңды эңсегем Кездешүү буюрган тагдырга ай Коштошуу буюрбай калса экен

Жалгызым деп жандай көрүп Жалооруп сүйсөң түгөйүм. Жайнап турган жамалыңан Махабаттын тапсам гүлдөрүн. Гүл жыттанган сүйүү жолдору Күйөт арман менен өтпөсө ооу. Күйүп турган сезим түбөлүк Күндөй болуп такыр өчпөсө ооу. Кайырма: Тагдырлашым таалай бакытым Табышкандар болот ашык жан. Таттуу өмүр сүрүп кош жүрөк Тамшанышса чексиз ашыктан. Ашыгым деп арнап турсам Ар убак жакшы сөздөрүм ооу. Арзышкандар ак канатчан Ак куулардай көрсө өздөрүн ооу. Гүл жыттанган ошол күндөрүм Күйүп, бирок такыр өчпөсө. Күмүш күлкүң күндө жаңырып Гүл өмүрүм такыр бүтпөсө. Кайырма: Тагдырлашым, таалай бакытым Табышкандар болот ашык жан. Таттуу өмүр сүрүп, кош жүрөк Тамшанышса чексиз ашыктан.

Ата-бабам кыргыз кутман эл, Ата салтын бийик туткан эл. Ат жалында өмүр кечирип, Ар намыстан мөрөй уткан эл. Ат жалында кылыч ойноткон, Бабам Манас жерин коргогон. Тарых бетин актай калтырбай, Курманбек да элин коргогон. Кайырма: Жоокер элбиз, жоокер элбиз, Эзелтен тарыхта. Намыс сакта, элиң барда, Кыргыз эл журтуң сакта! Баатыр элбиз кыргыз байыртан, Бабаларым өткөн тарыхтан. Басып келген жоого тик карап, Башың көтөр элим намыстан. Эртеңиңди элим ойлогун, Эл журтуңду жоодон коргогун! Жалтанбаган кайрат күч менен, Аталардын жолун жолдогун! Жалтанбаган кайрат күч менен, Бабалардын жолун жолдогун! Кайырма:

Бул насыйкат, бул насыйкат, Бул насыйкат мага калган. Бул насыйкат сага калган, Калган керээз бабалардан. Өттү насыйкат, Тоолордон, талаалардан, ээ-эй. Ай кашканы азанатып, Ат жалына казан асып. Келген элдин тилеги бул, Улуу тарыхтын, Чоктон ысык илеби бул, ээ-эй. О, мезгилдин өктөмдүгү, ылдамдыгы, Кандай кезде жаралды экен «Сынган бугу»? Комуз кылын дирилдетип, Бириндетип бизге насаат ыр калдыбы, ээ-эй. Аппак марал ыры жаңырдыңбы сен, Аппак марал, кайра табылдыңбы сен? Аппак марал туяк кагат, Журт которгон сыяктанат. Каран күнгө, марал, кабылдыңбы сен? Каран күнгө, марал, кабылдыңбы сен, Конушуңдан үркүп жаңылдыңбы сен? Мөлтүлдөп аккан булак кайда, Моюндаш өскөн улак кайда? Кадырлуу журтту сагындыңбы сен? Эй, аппак марал, эй! Аппак марал, Артыңдан сая түшүп жебе келет, Көзүңдө жер айланат, тегеренет. Жебе келет, жөнө демек! Турбачы, ак марал, түңүлүп сен, Турбачы, ак марал, түңүлүп турба. Жебе жетпейт, чурка түйүлүп сен. Аппак ак марал, аппак марал жеңилбечи, Батат, батабы, батып барат өмүр кечи? Жебе келет, жөнө демек, Турбачы, ак марал, Жебе жетпейт, чурка түйүлүп сен. Ээ-эй! Жанып өтөбү, жебе жетеби, Тагдыр чыркырап, тамыр зыркырап. Марал кубулуп, Кайып болуп кет эми. Аппак марал, марал туяк кагат, Жебе жетпейт, жетет сыяктанат. Үмүт өчөт, үмүт кайра жанат. Жанып өтөбү, жебе жетеби, Билик бүлбүлдөп, Тагдыр чыркырап, тамыр зыркырап. Жетсең жебе, жет эми! Аппак марал, марал туяк кагат, Жебе жетпейт, жетет сыяктанат. Үмүт өчөт, үмүт кайра жанат. Бул насыйкат мага калган, Бул насыйкат сага калган. Калган керээз бабалардан: Канат байлап өмүргө, Каршы турган өлүмгө. Карылардан санжыра, Аппак марал жөнүндө. Карыбайт элдик ырлар, Талыбайт элдик үмүт. Жакшылыктан асты түңүлбөдүң, Аппак марал неге күлүңдөдүң?.

Ай чыгарын күтүшкөн күндөрүбүз, Тандап терген татына гүлдөрүбүз. Сен мага деп, мен сага сунар элем, Өмүр бою үзүлбөй күдөрүбүз. Кайырма: Жашоо-турмуш өзгөрүлөт турбайбы, Жаштыгымда ойлобопмун мындайды. Эскерели өткөн күндү санаалап, Эстеликке эскеришер күн калды. Ай асманда жылмайып турар эле, Мээрим төгүп жакындык сураар эле. Түбөлүккө бир болуп жүргүлө деп, Асыл кебин кулакка куяр эле. Кайырма: Ай чыгарын күтүшкөн күндөр калды, Тандап терген татына гүлдөр дагы. Сезимдеги сакталган ал күндөрүм, Көрүнбөй ал күндөрүм артта калды. Кайырма: